XXVIISermo

quod ſculptum fuit in multis locis ⁊ in lr̄is inpaſſione hoc applicemꝰ ꝑ deuotā ꝯtemplationem mēti noſtre memoriā illiꝰ paſſiōis. ⁊ hocdeuote cōmemorādo. Iuxta illud Cantꝭ. viijPone me ſicut ſignaculum ſuꝑ cor tuū. ⁊ tūcpone in ſcrinio. id ē. in mēte vt ꝑ gratiam illichabitare dignet̉. Sicut optauit Apoſtolꝰ adEpheẜ. iij. Bet vobis deꝰ ẜm diuitias glorieſue virtutē corroborari ꝑ ſpiritū in īteriori homine chriſtū inhabitare ꝑ fidem in cordibꝰ veſtris. Secūdo oſtēdit nobis deꝰ ſuam dilectionem in hoc ꝙ abluit feditatē ingrate cōſcientie. d̓leuit em̄ peccatū originale ⁊ actuale. Originale deleuit peccatū ꝑ ꝓprij ſanguinis effuſionem. Sed delet peccatū actuale ꝑ ſacramētalem penitētie lotionē. ⁊ hoc ē qd̓ nobis commemorat Ioh̓. Apocal̓. j. Dilexit nos ⁊ lauitnos in ſanguine ſuo. Sanguis eniꝫ ſignificatamorē. ⁊ id̓o ſanguinee complexiōis ſunt naturaliter amatiui ⁊ iuuenes ſunt magis amatiui qͣꝫ ſenes ꝓpter ſanguinis effuſionem ampliorē. Narrat Hiero. cōtra Iouinianū. lib̓. j.allegans xeno fonteꝫ hic ſcripſiſſe de infantiacyri maioris. Scribit em̄ Hiero. xeno fon. occiſo metridato viro quē pēthear vxor miro dilexerat collocaſſe ſe iuxta corpꝰ lacerū ⁊ cōfoſo pectore ſanguinē ſuum mariti vulneribꝰ infudiſſe. Iſto modo moralit̓ anīe deuote ſponſe fideles chriſti videāt cōtemplando maritūſuū occiſum nō caſualiter. ſed ꝓ eorum amoredefunctū ſponte. collocēt ergo ſe iuxta corpuſlacerū crucifixi. ⁊ illud tam volūtate qͣꝫ intellectu quaſi duobꝰ brachijs amplectent̉. Confodiant pectus ſuū gladio doloris. cōtritionis.⁊ cōpaſſionis vt inde ſanguis amoris erūpat.⁊ in vulnera ſaluatoris irrūpat. vt dicit Hol.lec. clxxxiiij. Hic incidit queſtio cū dicit apl̓s.Sine ſanguinis effuſione nō ſit remiſſio peccatorū. ad Heb̓. ix. Et quia chriſtꝰ ex vera dilectione ſanguinē ſuū totalē effudit. ⁊ quare tūcpeccatū originale in poſteris nō fuit remiſſuꝫ.Et ſic etiā querit Archidiaconꝰ in roſario ſuper decretū. Quare venia p̄ſtita Ade ⁊ Euede peccato remāſit originale in poſterꝭ ex quodamnant̉ eternaliter pena dāni. Et reſpōdetꝙ ex peccato prīorū parentū fuit caro corrupta ⁊ illā carnis corruptionē tranſmiſerunt inpoſteros ⁊ quotidie trāſmittūt patres ī filiosvt. j. q. iiij. Iam itaqꝫ. Unde cū originale naſcit̉ ⁊ trahit̉ ex cōmuniōe anime ad carnē corruptam cū illa corruptio ſublata nō fuerit necoriginale. Tertio d̓eus oſtēdit ad nos ſuā dilectionem in hoc ꝙ ſuperat quātitatē nr̄e ſufficientie. plura em̄ tribuit qͣꝫ ꝑfecte intelligerevel deſiderare ſciamus nec fuficimꝰ ſuū amorem recōpēſare. ꝓpter qd̓ apoſtolꝰ vocat charitatē eiꝰ nimiā dicens. ꝓpter nimiā charita-

tem ſuā qua dilexit nos. Sicut em̄ dicit Criẜ.de reparatione lapſi nemo amicorū carnaliuꝫetiā ſi ſit in hoc ſupra modū inſaniens ita exardeſcere poteſt in amorē dilecte ſue ſicut deꝰ effundit̉ in amorē animarū noſtrarū. Eſt notādum ꝙ quatuor defectꝰ in dilectiōe hoīm contingit reꝑire a quibꝰ amor diuinꝰ totaliter eſtalienꝰ. Sunt em̄ aliqui qͥ licet ament̉ nō tamēreamāt amatores. ſicut ſunt ingrati. Econtradiligit illos deus qui ip̄m amant. Iuxta illudProuerb̓. viij. Ego diligētes me diligo. Sūtaliqui qui diligunt. ſed ꝓpter ꝓpriā vtilitatēindigent em̄ bn̄ficijs amicoꝝ. ⁊ ſi nō indigerēteos nō amarent. de quorū amicitia dic̄ Sen̄.in quadā epl̓a. negociatio eſt amicitia q̄ ad cōmodū attendit. Et ẜm Ariſtꝭ. viij. ethic̄. Cumſit amicitia ꝓpter vtile ꝓpter delectabile propter honeſtū. Diligentes ꝓpter vtile ſunt minimi amici inter omēs. hoc etiā plangit Ouidius lib̓. ij. de ponto. Si tibi turpe quidē ſedſi modo vera fatemur. vulgꝰ amicitias vtileꝓbat. Per oppoſitū aūt deus non diligit nosꝓpter ſuā vtilitatē. qͥ nr̄is bonis nō īdiget. teſte dauid in Psͣ. xv. Bonorū meorū nō indiges. ſed diligit nos ad fructū noſtrū. Iuxta illud ad Ephe. j. Gratificauit nos. id ē. gratosnos ſibi fecit in ſuo filio. Iuxͣ illud Oſee. xiiijSanabo cōtritiones eorū diligā eos ſpontanee Tertio ſunt qui diligunt homines. ſed nōniſi in ꝓſperitate ⁊ felicitate. ⁊ de quolibet illorum verificat̉ illud Boetij. ij. de conſolatio.Quē amicū felicitas inimicū infortuniū facitvnd̓ dixit quidā. Exēplo didici ꝙ ꝓſperitateamici. res amplectant̉ nō nos. ſed nr̄a ſequuntur. Et alius dixit. nō ſunt ꝑſone ſed ꝓſperitatis amici. quos fortuna tenet dulcis adu̓ſa fugat. ꝑ oppoſitū deusⁱ ē qui maxime diligit. tūcquādo homo a mūdo deſerit̉. ⁊ a malis hominibus agitat̉. Quia dicit ꝑ Psͣ. ix. Cum ipſoſum in tribulatione. Ideo conſulit hoc Augꝰcuilibet homini vt deuꝫ amicū p̄ alijs diligatdicēs. Elige illū amicū pre om̄ibꝰ amicis tuisqui cū omīa ſubtracta fuerint. tibi ſoli fidē ſeruabit in die ſepulturę tue. cū amici tui recedēta te ille nō reliquit te. ſed tuebit̉ te a rugiētibꝰp̄paratis ad eſcā ⁊ ꝑducit ad ignotā regioneꝫatqꝫ ad plateas celeſtis hieruſalē. vbi collocabit te cū angelis an̄ faciē ſue maieſtatis. vbi ēcumulꝰ felicitatꝭ. ſuꝑeminēs gloria. abundāsleticia. ⁊ om̄ia bona. Quarto in mūdanis amicis inuenit̉ defectꝰ. quia multi diligūt viuētēſed mortuū odiūt ⁊ ꝑſequunt̉. cuiuſmodi ſūtfilij vxor ſeruus ⁊ executor. cū em̄ fuerit defūctus tūc illi qui eū de bonis ſuis iuuare deberent. ſpoliant ⁊ dep̄dant̉ ⁊ ſibi appropriāt qͥcquid poſſunt. Un̄ metrice dicit̉. Poſt mortismorſum vertit dilectio dorſum. Finita vita fi

Nn 4

F