Feria ſecūda pentecoſtes

ſonitu ſuꝑ diſcipulos venit. mēteſqꝫ fideliumin ſuo amore ꝑmutauit ⁊ foris apparētibꝰ linguis igneis intus facta ſunt corda flāmantia.quia dū deum in ignis viſione ſuſcipiunt peramorē ſuauiter arſerūt. Id̓o petēdo eccl̓ia canit. Ueni ſancte ſpūs reple tuorū corda fideli⁊ tui amo. ī eis ig. ac. Tertio habet oꝑationēfructuoſam. Sunt em̄ duodecim vēti quoruꝫqͥlibet habet aliquid fertilitatis ⁊ vtilitatꝭ inmūdo. ꝓpter quod ſicut dictū ē ſuꝑius. ventus ſedulus ſi ꝑflauerit ip̄am terrā conſtat ofertilitas anno illo cōſequit̉. Sic etiam ſi ſpūſſanctꝰ ſua gr̄a ꝑflauerit corda hūana ⁊ terrēaque ſignificant̉ ꝑ terrā. vt ſupra patuit. fiuntfertilia ⁊ fructuoſa ꝑ duodecim fructꝰ qͦs enumerat apl̓s ad Gal̓. v. Fructꝰ aūt ſpiritus eſtcharitas gaudiū pax patientia longanimitasbenignitas bonitas māſuetudo fides. modeſtia cōtinentia ⁊ caſtitas. hi duodecim. fructꝰquos ſpūſſanctꝰ facit in nobis poſſunt ꝯgrueduodecim vētis adaptari. Primꝰ ventꝰ dicit̉ſubſolanꝰ. quaſi ſb̓ ſole natꝰ. qꝛ naſcit̉ ſub torrida zona. ſub qua ſemꝑ mouet̉ ſol. ⁊ hͦ cōpetit pͥmo fructui ſpūſſancti .ſ. charitati. que naſcit̉ ſub ſole .i. ſpūſcō qui vt canit̉ dicit̉ igneſol. vt in hymno. Iā ſol recedit igneus. id̓o dicit Augꝰ. in lib̓. xiij. de trini. c. xvij. Deꝰ ſpūseſt qui ꝓcedit ex deo cū datꝰ fuerit homini accendit eū ad diligendū deū ⁊ ꝓximū ⁊ ipſe dilectio ē. Un̄ em̄ habet hō vt diligat niſi ex d̓oIdē Augꝰ. in eodē lib̓. cōmendās charitateꝫdicit. Nullū eſt iſto dono excellentiꝰ ſolum eſtqd̓ diuidit̉ in filios regni ⁊ filios ꝑditiōis. Etſubdit. dant̉ ⁊ alia ꝑ ſpm̄ munera ſed ſine charitate nihil ꝓſunt. Et dicit mgr̄ lib̓. xj. ꝓprietatū. Licet ſubſolanus a calida venit regioneſcꝫ ab oriēte. tn̄ ad nos cōtingit temꝑate. Sicqꝫuis charitas a ſpirituſcō ꝓcedit qͥ eſt amorincreatus ⁊ immēſus. tn̄ ip̄a q̄ nobis infundit̉ē creata ⁊ limitata. ⁊ qͣꝫdiu ſumꝰ in via poſſetſemꝑ augeri charitas intenſius. Hic mouet q̄ſtionē magiſter lib̓. j. ſentē. diſt. xvij. Querit̉inquit ſi charitas ſpūſſanctꝰ ē cū ipſa augeat̉ ſīhomine ⁊ minuat̉ ⁊ magis ⁊ minꝰ ꝑ diuerſa tēpora habeat̉ vtrū cōcedendū ſit ꝙ ſpūſſanctꝰaugeat̉ vel minuat̉ in hoīe ⁊ magis vl̓ minushabeat̉. Et ſubdit. his itaqꝫ rn̄demus dicentes ꝙ ſpūſſanctꝰ ſiue charitas penitꝰ īmutabilis ē nec in ſe auget̉ vl̓ minuit̉. nec in ſe recipitmagis vel minꝰ. ſed in homine. vel potius homini auget̉ vel minuit̉ ⁊ magis vel minꝰ dat̉vel habet̉. Sicut deꝰ dicit̉ magnificari ⁊ exaltari in nobiſ. qui tn̄ in ſe nec magnificat̉ nec exaltat̉. Et declarat hoc ꝑ psͣ lxiij. Accedat hōad cor altū ⁊ exaltabit̉ deus nō in ſe. ſed in corde hominis grandeſcit. Sic ſpūſſanctꝰ hominibus datꝰ amplius dat̉. id ē. augetur ⁊ magꝭ

ac magis habet̉. ⁊ tn̄ immutabilis exiſtit. Etinfra. c. iij. dicit. Spūſſanctꝰ eſt charitas q̄ nōhabenti dat̉ ⁊ in habēte auget̉ ⁊ proficit. īmovt verius ⁊ magis ꝓprie loquar in ea proficit⁊ deficit aliquādo. ⁊ tunc ip̄a dicit̉ ꝓficere vl̓deficere que tn̄ nec ꝓficit nec deficit in ſe quiadeus eſt. ⁊ declarat hoc ꝑ Augſti. omel̓. ix. ſuper epiſtolā Ioh̓. qui dicit. probet ſe quiſqꝫ qͣꝫtum in illo ꝓfecerit charitas. vel potiꝰ qͣꝫtumipſe in charitate ꝓfecerit. Nam ſi charitas deus eſt nec ꝓficit nec deficit. Sic ergo dicit̉ proficere charitas. quia tu in ea ꝓficis. Secundꝰventus dicit̉ vulturnꝰ qui eſt a dextris ſubſolani verſus ſeptētrionem. Et dicit̉ vulturnuſeo ꝙ alte tonat. Iuxta illud Lucretij poete.Alit tonans vulturnꝰ ⁊ auſter. Et hoc cōpetitcaſtitati que alte tonat adeo ꝙ vix ab vno inter mille ſeruat̉ ⁊ valde ſublimis eſt ad ẜuandum. quia dicit Hiero. in carne p̄ter carnē viuere nō eſt humanū ſed angelicum. id̓o dominus loquēs de ipſa ait Mat. xix. Qui poteſtcaꝑe capiat. Et ſicut ille vētus habet aerꝭ humorē deſiccare. qui ē ventus calidus ⁊ ſiccusſic charitas reſtringit humorē. id ē. lubricitatem cōcupiſcētie carnalis. Tertiꝰ ventꝰ a ſiniſtris ſubſolani ꝟſus auſtrū dicit̉ eurus. ⁊ cōpetit fidei. quia ſicut iſte ventꝰ venit ab oriente. ſic fides venit a chriſto. d̓ quo Zach̓. vj. Ecce vir oriens nomen eius. Et Lu. j. Uiſitauitnos oriens exalto. iſte etiā ventus generat nubes que lucem ſolis obumbrāt. qꝛ ꝑ ipſaꝫ fidēnō omnino clarā ⁊ aꝑtam ſed vmbraticā d̓ d̓ocognitionē habemus. Iuxta illud. j. Coꝝ. xiijUidemus nunc ꝑ ſpeculū in enigmate. Quartus ventus pͥncipalis dicit̉ fauonius eo ꝙ feueat ea que naſcunt̉ in terra ẜm Iſido. ⁊ h̓ cōpetit cōtinētie. quia caro nr̄a de terra ſumptafouet̉ ⁊ cōſeruat̉ in mūdicia ⁊ ſanctitate. Iſtequidē vētus hyemē reſoluit gramina floreſqꝫꝓducit. Moraliter. ꝑ hyeme ſignificat̉ vnomodo abundātia iniquitatꝭ. iuxta illd̓ Mat.xxiiij. Prate ne fuga vr̄a fiat in hyeme .i. moriamini in abundantia iniqͥtatis. Alio modo ēidē ꝙ malicia Ioh̓. x. Facta ſunt encenia hieroſolymis ⁊ hyems erat. id ē. malicia inter iudeos. hanc hyemē iniquitatis vētus cōtinentie reſoluit ⁊ gramina ꝟtutū ꝓducit. quia dicfortunatꝰ in omel̓. Eſt aūt cuſtos om̄is ꝟtulieffectrix. quia totiꝰ humane ſalutis ipſa mundicia mētis ⁊ corꝑis. Quintꝰ ventus a dextrifauonij ꝟſus auſtrū dicit̉ zephyrꝰ. qꝛ gramīa⁊ flores eiꝰ flatu viuificant̉. zōe idē eſt ꝙ vita⁊ cōpetit gaudio qd̓ vitā cōſeruat ⁊ ꝓlongatqd̓ teſtat̉ Plato in fedrone Reuelamē totiꝰ ſbſtātie ip̄m eſt ꝟtuoſum gaudiū ⁊ tꝑatuꝫ hulꝰvite Qꝛ di. philaretꝰ ī tractatu de natura morborū. Gaudiū ſubtiliat ſpm̄ ⁊ alleuiat ipſum

Q

R