Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoAA V I

nnlali. ⁊ ip̄m ab aīa expellit. ne ſpirituiſcō placeat. qꝛ om̄es aīe officinas mūdificat. nec minimā peccati paleā intra cor qd̓ poſſidet patit̉reſidere. ſed ſtatim igne ſubtiliſſime circūſpectionis exurit ſpūs ſuauis ⁊ dulcꝭ. vt dic̄ Gregoriꝰ in moral̓. Quintū ſignū eſt cōcupiſcētiediminutio. qͣꝫto em̄ charitas magis auget̉ tāto cor a tꝑalibꝰ magis eleuat̉. qꝛ dicit beatusGregꝰ. ſuꝑ Ioh̓. omel̓. viij. Charitas omniūbonorū radix eſt. ⁊ radix oīm malorū cupiditas eſt. ⁊ ſimul ambo eē nō poſſunt. quia vbivna radicitꝰ nō fuerit euulſa alia plantari nōpōt. Sine cauſa aliqͥs conat̉ ramos incidere:ſi radicē nō intēdit euellere. Charitas gͦ roborata nō ceſſat cōcupiſcentiā radicitus extirpare. Idē Augꝰ. li. lxxxiij. q̄ſtionū. q. xxviij. dic̄ꝙ charitatis venenū eſt cōcupiſcētia tꝑalium⁊ nutrimentū charitatis eſt diminutio cupiditatis. Sextū ſignū eſt ſtudioſa mādatorū obſeruātia. Cuiꝰ rō ē. quia obſeruatio mādatoꝝſine vera dilectiōe eſſe nō pōt. Iuxͣ illd̓ Ioh̓.xiiij. Si qͥs diligit me ẜmonē meū ſeruabit. ethͦ quo ad ꝓficientes. Septimū ē diuine ꝟitatis manifeſtatio. Cū em̄ ſpūſſcūs ſit ſpūs veritatis Ioh̓. xv. propriū eſt docere ſibi om̄emꝟitatem. Quare in quocūqꝫ fuerit ſpūſſcūs ꝑaliquas reuelationes diuinorū ſecretorum ſepandit ⁊ hͦ conuenit ei ex proprietate amoris.Amor em̄ ē cauſa cōmunicatiōis. ⁊ ideo reuelat ⁊ cōmunicat quis ſecreta amico ſuo quemcredit ea nō pandere extra ſe. Octauū ſignuꝫeſt nihil timere niſi deū. qꝛ. j. Ioh̓. iiij. dicitur.Perfecta charitas foris mittit timorē. Qd̓ exponit Gilbertus ſuꝑ Can̄. ẜ. xviij. Charitasꝑfecta ē carere timore. hec em̄ nihil penale habet. timor aūt habet penā. Et ſubdit int̓rogādo. qͥd em̄ habet timere charitas veteres offēſas. nō? quia charitas oꝑit ml̓titudinē pctōꝝinfirmitatē ꝓprie cōſcientie vt cadat vel decidat. quia fortis ē vt mors dilectio. Tꝑales ꝓchriſto timebit moleſtias. n̄? cū etiā nec ſi eterne ſint defatigari poterit dilectio ꝑfecta nō tāamat charitas ne pereat. ſed magis vult forisin eternū ꝑire penaliter qͣꝫ intus fruſtrari vſucharitatis eternalit̓. hec ille. Ad hͦ facit illudpsͣ. xxij. Si ambulauero in medio vmbre mortis .i. diaboli ẜm Caſſio. non timebo mala ⁊cͣ.Et quia charitas facta ē nobis ꝑ ſpm̄ſcm̄. Iuxta illud Rhoma. v. Charitas dei diffuſa eſtin cordibꝰ noſtris ꝑ ſpm̄ſcm̄ qui datꝰ eſt nob̓.⁊cͣ. patꝫ ꝙ ſignū ſpūſſancti ē nihil timere p̄terdeū. Ad hoc facit idem. ij. Coꝝ. iij. Ubi ſpūsdn̄i ibi libertas. ſed libertas nō ſtat cū timoreſeruili. igit̉ vbi ſpiritus ibi nullꝰ timor niſi deiEt inde eſt ꝙ ſancti apl̓i ⁊ alij martyres ſpirituſcō repleti oēs timores regum. pͥncipum. ty.rannoꝝ amore dei ꝓ nihilo habuerūt. Nonū

ſi gnum ē deſideriū diſſolutiōis vt videlicꝫ hōex vehementia diuini amoris cupit diſſolui ⁊eē cū chriſto. Nā ſpūſſanctꝰ aīam ſuā quā replet ſemꝑ ſurſum trahit ad locū ſuum .i. ad celum. quia facit eā ꝑ amorē .i. deſideriū ſurſumtendere. Quod pulchre declarat btūs Augꝰ.xiij. ꝯfeẜ. ꝑtractans illud Gen̄. j. Spūs domini ferebat̉ ſuꝑ aqͣs. ponderibꝰ inqͥt ſuis aguntur corꝑa ⁊ petūt loca ſua grauia deorſum vtlapis. leuia ſurſum vt ignis. hͨ extra loca ſuaſunt inquieta. Sed qd̓ eſt pondꝰ in corꝑibuseſt amor in ſpiritibꝰ. amor meꝰ pondꝰ meū eoferor quocūqꝫ feror. dono tuo dn̄e accēdimur⁊ ferimur ſurſum inardeſcimꝰ ⁊ nimis aſcēdimus. aſcenſiōes in corde igne tuo bono īardeſcimus ⁊ ſurſum ferimur ad pacē hieruſalemhec Augꝰ. Ex qͥbꝰ patet ꝙ ſpūſſcūs leuat mētem ad deſideriū ſuꝑnorum. Qd̓ etiā pulchreoſtēdit Richardꝰ in ꝓlogo. lib̓. de trini. Ad hͦchriſtus aſcendit in celū vt ꝓuocaret ⁊ poſt ſetrahe̓t deſideriū nr̄m. xp̄us aſcēdit ⁊ ſpūſſcūsdeſcendit. Ad hoc xp̄s miſit ſpm̄ ſctm̄ nob̓ vtſpiritū noſtrū leuaret poſt ipſum. chriſtꝰ aſcendit corꝑe. nos aſcendimꝰ mente. Aſcēſio itaqꝫillius fuit corꝑalis. noſtra aūt ſpūalis. Ad qͥdem̄ aſcenſionis nr̄e doctorē atqꝫ ductorē ſpm̄exhibuit niſi qꝛ aſcenſum noſtrū interim ſpiritualem eſſe voluit. hec Richardꝰ. ⁊ hoc qͦ adꝑfectos. Secundo ventus habet impulſionē.inquietā. Eſt em̄ mobilis ⁊ totꝰ inquietus. ethoc ſpirituiſcō cōpetit ꝑ effectū inqͣꝫtū mētesmouet ad bonū. ⁊ nō ꝑmittit quieſcere ꝑ ociūSic mouit cor Eſa. qui ait. vij. c. Cōmotū eſtcor meū ſicut lignū an facieꝫ venti. Et nota ꝙventꝰ ē multiplicis effectus. qui etiā effectꝰ couenit ſpirituiſcō. Primo em̄ ē maris excitatiuus. Sed qͥd ꝑ mare niſi impiꝰ pctōr intelligitur Eſa. lvij. Cor impij qͣſi mare feruēs quodquieſcere nō pōt. hūc excitat ſpūſſcūs ad penitentiā ſicut patꝫ de maria magdalena q̄ erat.plena ſeptē peccatis mortalibꝰ q̄ deſignanturin ſeptē demonibꝰ. Mar. vltꝭ. Quā ſpūſſcūsadeo ad penitentiā excitauit ꝙ ſe ad pedes ieſu humiliter ꝓſtrauit ⁊ veniā poſtulauit Lu.vij. Ideo canit̉ de ip̄a. flauit auſter ⁊ fugauitaquiſonē qn̄ lauit cor marie imber ſpūſſancti.Secūdo ventꝰ eſt pluuiarū ꝓductiuꝰ. ſic ſpūſſanctꝰ ꝓducit pluuias lachrymarū. Sicut ptꝫin Petro qͥ poſt trinā negationē exiens fleuitamare Mat. xxvj. Id̓o dicit apl̓us ad Rho.viij. Ꝙ ſpūſſcūs poſtulat ꝓ nobis gemitibusinenarrabilibꝰ. qꝛ ẜm glo. facit poſtulare ⁊ gemere. vt patuit s in themate̓ ẜ. xxiiij. A. Tertio ventꝰ ē ignis inflāmatiuꝰ ⁊ accenſiuꝰ. ſic ſpirituſſanctꝰ inflāmat corda ad qͣ venit. eaqꝫ ī diuino amore accendit. ſicut ꝓbat btūs Gregꝰ.in omel̓. pente. Hodie inquit ſpūſſcūs r

Qn 2

G

P