SermoXXVII
pectus. iſte vētꝰ ꝓducit flores. qꝛ animꝰ gaudens floridā facit etatē. ſed ſpūs triſtꝭ exiccatoſſa. Prouerb̓. xvij. Sextꝰ vētꝰ qͥ a ſiniſtrꝭ fauonij eſt ꝟſus aquilonē dicit̉ circius eo ꝙ coro ſit cōiunctꝰ. hic cōpetit patiētie ꝑ quā hō inregno celorū choro angelorū cōiungit̉. Iuxtaillud Math̓. v. Beati qui ꝑſecutionē patiuntur ꝓpter iuſtitiā. qm̄ ip. ē reg. celo. id̓o dixitabbas effrem. patiēs hō merebit̉ cōſortiū angelorū. In iſto vēto fiūt pluuie. fulgura. ⁊ tonitrua. Nā ⁊ purgat pluendo. illuſtrat fulgurando. ⁊ terret tōnando. ⁊ hec omīa facit tribulatio anime ſi ſit patienter tollerata. Nā pͥmo purgat. quia dicit Gregꝰ. Si qͥs plene appetit vicia vincere ſtudeat humilit̓ purgationis flagella tollerare. vt tanto plus ad iudicēmūdior veniat qͣꝫto nunc eius rubiginē ignistribulationis purgat. Itē illuminat. quia dic̄Amandꝰ li. j. c. xiij. ꝙ tribulatio cōſciētie confert ſerenitatē. Et idē dicit ibidē. ꝙ multi propter tribulationē oꝑa tenebrarū abiecerūt. etarmis lucis ſunt induti. Septimꝰ ventꝰ principalis a meridie veniēs dicit̉ auſter ab hauriendo. qꝛ aquas haurit ⁊ pluuias fundit. ethic cōpetit bonitati hoīs que aquas gratiarūquas a deo hauſit alijs abundant̓ cōicat ⁊ effundit. Iuxta illud Prouerb̓. v. Deriuentuifontes tui foras ⁊ aquas tuas in plateis diuide. Quia ſicut auſter gignit flumina ⁊ prebetaquas largas. Sic bonitas homīs gignit flumina ſcꝫ ſpūſſancti dona. de quibꝰ Ioh̓. vij.Flumina de vētre eiꝰ fluent. ⁊ prebet pluuiaslargas lachrymarū. Quia bonū vt dicit Dionyſiꝰ ē ſuijpſiꝰ diffuſiuū. Octauꝰ vētus qui eſta dextris auſtri verſus orientē dicit̉ africꝰ. eoꝙ in africa frequēter pͥncipiū accipit flandi. h̓cōpetit benignitati. Nā hic vētus ē calidꝰ. ⁊ ēa dextris auſtri. In calore deſignat̉ amor Indextera amoris rectitudo. Id̓o ſignificatꝭ africus verū amorē ad ꝓximū. ⁊ talis amor ē quibenignū facit. quia dicit Sene. in lib̓. de clementia ad Neronē. qͥ benignus ē ⁊ blandꝰ fuerit cunctorū ſibi hominū amicitiā acqͥrit. Nā odicit̉ benignus qͥ eſt bn̄ ignitꝰ ſcꝫ amore bonoigne amoris ad bn̄faciendū ꝓximo. Nonusventus qͥ ꝓcedit a ſiniſtris auſtri ꝟſus occidētem dicit̉ notus qui licet ſit temꝑatus. tamenaliqn̄ peſtilentias inducit. ⁊ cōpetit māſuetudini cuiꝰ eſt irā tꝑare ⁊ cohibere licꝫ nihilonimus etiā māſuetꝰ p̄latus zelo iuſticie coactꝰ ꝑcuſſiones ⁊ correctiōes exercet cum digna ſeueritate. Un̄ Moyſes qui erat mitiſſimꝰ populi qͥ vitulum adorauerūt zelo iuſticie accenſus vno die quaſi. xxiij. milia occidit de populo. vt habet̉ Exod̓. xxxij. In hebreo habeturtria milia. Sed aliqui cōcordāt illud dicētes.ꝙ in Hebreo numerant̉ tm̄ illi qui erāt in trāſ
greſſionę pͥncipatus ⁊ alios inducētes. Sꝫ cūiſtis fuerūt de alijs tot occiſi ꝙ numerꝰ ad. xxiij. aſcendebat. vt dicit Nicolaꝰ de lyra. Decimus ventꝰ qͥ eſt pͥncipalis veniēs a ſeptētrione vocat̉ aquilo qui aqͣs ſtringit ⁊ ligat ⁊ congruit lōganimitati que ligatas ⁊ firmas tenetaquas gratiarū ⁊ virtutes in anima. quia longanimitas ē ꝟtus qua patienter vite eterne p̄mium expectat̉. Vndecimus vētus qͥ eſt a dextris aquilonis dicit̉ corus. qui circulū ventorū quaſi claudit ⁊ ad ſe trahit. hic competitpaci que omēs ꝟtutes ꝑ appetitū ſui ad ſe trahit. quia om̄ia pacē exoptant. Iō dicit Auglib̓. xix. de trini. Et Dionyſiꝰ. c. ix. de diuinisnoībus. hec velut finis claudit circulū omniūꝟtutū ⁊ affectionū anime. ⁊ Psͣ. cxlvij. Quipoſuit fines tuos pacē. Iſte quidē ventus infrigidat. quia pax iracundie accenſionē reprimit. ⁊ irato cordi refrigeriū r̓bnit Buodecimꝰventus qui ꝓcedit ab aquilone dicit̉ boreasab iperboreis montibꝰ a quibus flat. ⁊ hic cōpetit modeſtie qui vētus generat niuē q̄ cadēs pulchritudinē habet. ẜm illud Ecc̄i. xiiijPulchritudinē candoris eiꝰ admirabit̉ oculus. Et modeſta exteriorū motuū hoīm cōuerſatio reddit̉ pulchra ⁊ grata oculis intuentiūvicꝫ quādo aliqͥs exteriores mores ſuos ſiuemotus moderat̉ ẜm continentiā ſuam ⁊ negociorum ⁊ locorū ⁊ aliarū ꝑſonarū. De hac dic̄Amb̓. lib̓. j. de officijs. Hec eſt pulchritudo viuendi bene cōtinentiā cuicūqꝫ ſexui ⁊ perſonereddere. h̓ ordo geſtorū optimus. hic ornatuſad omniū actionē accōmodꝰ. Ex iſtis duodecim ꝟtutibꝰ aut fructibꝰ cognoſcit qͥlibet homo an venit ad ſe ſpūſſanctus.De eadem Sermo. ij.c deus dilexitmundū vt filiū ſuū vnigenitum daret. Ioh̓. iij. Mgr̄ lib̓. xv. ꝓprietadicit de ꝓuintijs ꝙ in hybernia eſt quedā inſula in qua hoīes nō moriunt̉. ſed nimio ſenioaffecti vt moriant̉ extra inſulā deferuntur. Etforte cauſa illiꝰ ē bonitas aeris ⁊ nutrimentiquia ibi nō eſt ſerpēs. nec rana. nec aranea venenoſa que inficere poſſunt aerē. ſed tota t̓raadeo cōtraria ē veneno. vt terra inde lata ⁊ ſuper ſerpētes aſperſa eos punit ⁊ occidit ⁊ ſi bufones in hyberniā deferant̉ ſtatim moriūtur.Spūaliter ꝑ hanc inſulā intelligit̉ patria celeſtis in qua nullus ibi exiſtēs pōt mori. QuiaApoc̄. xxj. Neqꝫ mors erit ibi. ſꝫ ibi erit vitaeterna. quod teſtat̉ Augꝰ lib̓. ſolilo. Ibi ē eterna refectio. ꝑpetua dilectio. iocunda poſſeſſiotrāquillitas ſine labore. leticia ſine merore. dies ſine nocte. vita ſine morte. Et Bern̄. in lib̓.de cōditione humane miſerie loquens de illa
An 3
Z
Z