In die pentecoſtes
magis amor diuinꝰ ad plures bonos actꝰ extendit̉ ꝑ beneficentiā. tāto meritū illius actusmultiplicat̉. Tertiū diſpēdiū ē extenuatio diuini honoris. Per amorē em̄ cōmunē diuinꝰhonor augetur. ⁊ om̄es ꝟtutes multiplicantur qd̓ nō ſit ꝑ amorē priuatū. Tertio ſe occultant ſub ſpecie amoris falſe p̄tendētis ſaluteꝫꝓximi. quod maxime apparet in illis qui ſubficta ſpecie amoris hūane ſalutis alijs īuidētde bonis ſibi diuinitus cōceſſis aſſerētes ꝙ hͦideo faciūt. quia timent ꝙ talia bona ſaluti eorū nō expediant ⁊ ꝙ nō moueant̉ ad hͦ ex amore. ſed plus ex fomite odij vel rancoris. et iſtafictio tanto eſt periculoſior duabꝰ pͥmis. quanto latētiꝰ hoīem decipit ſub ſpecie diuini amoris ⁊ ſub ficto appetitu humane ſalutis. Iſtudfictum fugit ſpūſſanctus. ideo debet quilibethō illud fugere ⁊ vincere ꝑ ſcd̓m donū ſpirituſſancti videlicet intellectus quo hō adu̓tatpͥncipiū nature ſue ⁊ cōparticipē ⁊ dulcē ſe ꝓximo p̄beat. ⁊ nō ſolū ad aliquos ſpecialit̓ affectionē habeat. ſed ad om̄es exemplo chriſtiqui charitatē ad oēs habuit. ſicut ⁊ hoc patetex tribus. Primo quia tanta ſolicitudine ⁊ diligentia omniū noſtrū ſalutē queſiuit. ac ſi totus honor ſuus ⁊ eterna ſua felicitas ex ea dependiſſet. Scd̓o quia tanto feruore charitatꝭnr̄am ſalutem ſitiens ad opus redemptionisnoſtre tāto accelerauit ꝙ corā Pilato interrogatus noluit rn̄dere. Ioh̓. xix. ne opus nr̄e ſalutis ꝑ momentū temꝑis differret̉. Tertio licet minima gutta ſui p̄cioſi ſanguinis ad nr̄aꝫrecōciliationē ſuffeciſſet. ex amoris tn̄ plenitudine quem habuit ad om̄es generaliter. totūſanguinē ſuū ꝓ nobis effundere voluit. ita vtnihil penitus remaneret. qd̓ patet ꝑ hoc quiatotū ſanguinē intercutaneū effudit in flagellatione. totū ſanguinē venarū effudit in crufixion que fuit facta in manibꝰ ⁊ in pedibus. qꝛibi vene totiꝰ corꝑis cōcurrūt. Sanguinē ꝟocordis miraculoſe poſt mortē effudit in lateriſapertione ꝓpter quā effuſionē vt teſtat̉ ꝓpheta in psͣ. cj. oſſa ſua ſicut cremiuꝫ aruerūt. Ettn̄ notandū ē ꝙ intellectꝰ pͥncipaliter valet adfugationē inuidie ſe ſub his ſpeciebus virtutum occultantis. Nā ad fugandū ſeu ad curādum pͥmū pctm̄ inuidie ſe ſub falſa ſpecie zelioccultantis duplex eſt remediū. Primū ē iſtius vitij cognitio vel reſpicit iſtius vitij cognitionē ẜm eius curationē. Nā qui intellige̓ deſiderat an ipſum hoīem aut potius ipſiꝰ vitiūodiat hō ſeipſum ꝑſcrutet̉ ⁊ diligenter intendat vtrū ſincero corde ⁊ dulciter ad illū afficiatur cuiꝰ vitiū ꝑſequit̉. ⁊ ſi inuenerit ꝙ illumhoīem dulci corde amplectit̉ ſignū eſt ꝙ ſolūipſius vitiū deteſtat̉. quia dicit Gregoriꝰ. vmoral̓. Affectus interne dilectionis excludit
amaritudinem odioſi liuoris. Si ergo erga ijlum aliquā amaritudinē ſui cordis dep̄hēderit nouit ⁊ intelligat ſe nō ipſius vitiū ſed naturā ſub falſa virtutis ſpecie deteſtari. Et hꝰinuidie Gregꝰ. triplex ſignū ponit. Primumeſt facies hoīs ex eo palleſcit ꝙ ip̄m cui īuidetintuet̉. Scd̓m ꝙ oculos ſuos deprimit nec ipſum delectabiliter valet intueri. Tertiū ſigniꝙ intus ſepe ꝑ inuidiā tanto amaricat̉ ꝙ ꝑ interna amaritudine dentes quadā preſſiōe ſtrident ⁊ mēbra exteriora frigeſcunt. Scd̓m remediū curatiuū huiꝰ vitij in hoc cōſiſtit ꝙ hōdiſcretiōis oculo dulciter penſet ꝙ ꝓſperitasproximi bonū ſuū in nullo diminuit. ⁊ ideo ſibi cōgaudere debet in bonis ſibi diuinitꝰ conceſſis. Ad curandū ſcd̓am ſpeciē inuidie ſe occultantem ſub ſpecie fraterne dilectiōis remedium in hoc cōſiſtit ꝙ hō cōmunē amorē habeat ad oēs bonos ⁊ diligenter fugiat omneꝫamorē ſingularē ⁊ priuatū ac oēm acceptionēꝑſonarū. ⁊ ꝙ ꝑ ſuum amorē ad nullū ſe inclinet niſi inquātū ꝑ hunc ad eternam beatitudinem dirigi poterit ⁊ iuuari. quia ꝑ hoc om̄inoexcludit om̄e odiū quod ſe occultare conſueuit ſub ſimulata ſpecie ficte dilectionis fraterne. Ad curandum aūt ⁊ fugandum tertiā ſpeciē inuidie que occulat ſe ſub ſpecie amorꝭ humane ſalutis. conſideret ꝙ ſi ip̄e maius boniin ſe haberet qͣꝫ ſit illud de quo inferre ſolet ꝓquāto timeret hoc eſſe impedimentum ſue ſalutis. an tunc ſibi videat̉ ꝙ illo bono vti poſſit ſine ſue ſalutis diſpendio. ⁊ cum hoc inuenerit ⁊ ſi de hoc fratri inuidet. tunc certus ſuꝫꝙ talis ex fomite odit ꝑſonam ⁊ non odit vitium. et iſta inuidia potiſſime ꝑ hoc expelliturꝙ homo ſincere deſideret ꝙ quilibet hō poſſit vti bonis ſibi diuinitus conceſſis ad laudem dei. ⁊ pro ſue ſalutis augmento ⁊ ꝙ circadiſpendium ſalutis alterius nullatenus occupetur. ⁊ tunc ꝑfecte fugabit illam inuidiā queſub ficta ſpecie amoris humane ſalutis ſe coſſueuit occultare. Tertia gens dicit̉ eueus ⁊ īterpretat̉ lapides colligens. ⁊ figurat iracudam ⁊ rancorē que colligit petras cōfuſionis ⁊lapides ſcandali vt iurgia iaciat cōtra proximum. ſicut patet de iracundia ſemei qͥ egrediebatur ⁊ mittebat lapides contra Dauid. ij.Regū. xvj. Iſta quidē ira fingit ſe ⁊ occultatſub triplici ſpecie virtutum. Primo ſub ſpecie zeli iuſticie. De hͦ Gregꝰ. xxxij. mora. Plerūqꝫ in vlciſcēdis vitijs crudelitas agitur etiuſticia putat̉ atqꝫ īmoderata ira zeli iuſticiemeritum credit̉. Secūdo ſub ſpecie charitatꝓximi ⁊ vtilitatis eius quod apparet in illis qdicunt̉ nō ſe iraſci ꝓximo niſi ꝓ tanto. qꝛ resꝑ ipſo geſta eſt ꝯtra ſaluteꝫ facientis. Tertioſub colore manſuetudinis ⁊ patientie quod in
Q