In die pentecoſtes

aut imꝑatores intelligi poſſunt chriſtiani homines. De quibus dicit̉ .j. Pe. ij. Uos eſtꝭ genus electū. ꝑ baptiſmū. regale ſacerdotiū gesſancta ppl̓us acquiſitionis ſcꝫ p̄cioſo ſanguīechriſti. Sed ꝑ ignē in quo cor horum regū debet comburi. ſpiritualiter ſignificat̉ amor ſpirituſſancti ꝓpter aliquas proprietates ignis.quia ſicut ignis eſt pͥncipiū omis leuitatis. vtdicit cōmētator ſuꝑ. iiij. metha. Sic amor ſpirituſſancti eſt pͥncipiū ⁊ cauſa leuitatis ad opera bona in agendo. quia neſcit tarda molimīaſpūſſancti gratia. vt inquit Amb̓. ī omel̓. Itēſicut ignis corpora dura mollificat ⁊ mollia indurat. Sic amor ſpūſſancti induratos ⁊ obſtinatos in peccatis ꝑ penitentiā mollificat. imbecilles ⁊ infirmos corroborat ⁊ confirmat.Ideo petit psͣ. lxvij. Confirma hoc deus qd̓oꝑatus es in nob̓. Item ſicut ignis om̄e corpa putrefactione p̄ſeruat vt dicit Auerrois ſuper li. de pomo ⁊ morte. Sic ignis diuini amoris vel ſpirituſſancti preſeruat animā ab om̄icorruptione mortis ꝑpetue ⁊ a putrefactionepenalitatis eterne. Sed ꝑ cor veneno infectūſignificat̉ cor mortali peccato infectum. ⁊ hocquidem nō poteſt comburi ꝑ amoreꝫ ſpūſſancti niſi a peccato fuerit purgatū. quia ſic̄ igniſnaturaliter inimicat̉ veneno. Sic ſpūſſanctꝰveneno prauitatis. Id̓o appone tali cordi tiriacam penitentie que confici debet ex tribꝰ ꝑtibus ſcꝫ contritione. confeſſione. ⁊ ſatiſſactiōe⁊ tunc comburi poteſt ab amore diuino. peccato ꝑ penitentiam a deo fugato. Quia Sap̄.j. dicit̉. In maliuolā aīaꝫ nō introibit ſpiritusſapientie. nec habitabit in corde ſubdito peccatꝭ ⁊ hoc eſt qd̓ dicit Sapiens in verbo allegato. Spūſſanctus diſcipline effugiet fictumid eſt hypocritam ⁊ pctōrem. qui bonū pretēdit exterius ⁊ maliciam gerit interius. in quoduo tangunt̉. primo ſpūſſancti varia oꝑatio.ibi. ſpūſſanctus diſcipline. ſecūdo peccatoruꝫꝑ dona effugatio. ibi. effugiet fictum. De pͥmoeſt notandū ꝙ diuerſe ſunt oꝑatiōes ſpūſſancti ẜm diuerſa noīa que appropriant̉ ſibi. quorum duo ponunt̉ hic. Alia habent̉ Sap̄. vij.vbi dicit̉. Eſt em̄ ſpūs intelligentie ſanctꝰ vnicus multiplex ſubtilis diſertus. mobilis. incōinquinatus. certꝰ ſuauis. amans bonum ⁊cͣ.Primo em̄ dicit̉ ſanctus. ⁊ ſanctus idem ē ꝙmundus firmus eleuatus ſeu ſine terra Et ſpirituſſanctus dicit̉ mundus. quia ꝑ ip̄m a peccatis mūdamur. ideo de ipſo canit̉ in ꝓſa. Sāctiſpiritꝰ aſſit nobis gr̄a. que corda noſtra ſibifaciat habitaculū. Expulſis inde cunctis vitijs ſpiritalibus. ⁊ infra. Tu purificator omnium flagitiorū ſpūs purifica noſtri oculū interioris hominis Dicit̉ etiā firmus. quia ꝑ ipſum in bono confirmamur. Et dicit̉ ſine terra

Nam ſanctus in latino ideꝫ eſt ꝙ agyos ī greco. ⁊ agyos ſine terra dicit̉. ⁊ ꝓ tanto dicit̉ ſanctus ſine terra. qꝛ ꝑ ipſū a terrenis ad celeſtiaeleuamur. Uel vt dic̄ Hol. lec. xcix. dicit̉ ſcūsꝓ tanto. quia eos quos ſanctificat ⁊ ab amoreterrenorum purificat ⁊ tranſfert. coniūgit adamorem celeſtiū. Et conuenienter miſſus fuitnō in ſpecie aque vel aeris que elementa in diuerſis ꝑtibus ſuꝑficiei terre coherēt. ſꝫ in ſpecie ignis qui īmediate corporibꝰ celeſtibus cōtiguat̉. ſicut patet .j. metha. circa pͥncipiuꝫ. inſignū ꝙ illos quos incendit amore facit neceſſario terrena paruipendere ⁊ ad celum aſcendere. vl̓ vocat̉ ſpiritus ſanctificatiōis. Rho.j. quia nos ſanctificat ſanctitate. de qua dicitDionyẜ. de diui. no. Sanctitas eſt ab om̄i immundicia ꝑfecta ⁊ libera ⁊ ab om̄i immundicia immaculata. Secundo dicit̉ ſpūs diſcipline. quia ad quācunqꝫ ꝑſonā venerit ipſam inmoribus diſciplinataꝫ facit. Ꝙ aūt ſit diſciplina docet hugo dicens. Diſciplina eſt conuerſatio bona ⁊ honeſta cui ſatis nō eſt maluꝫ nōfacere. ſed ſtudet etiā in his que bene agit percuncta irreprehenſibilis apparere. diſciplinaeſt omniū membrorū ordinatꝰ motus ⁊ diſpoſitio decens in om̄i habitu ⁊ actiōe. ⁊ de eadeꝫdicit Bern̄. in quadā epiſtola. O qͣꝫ compoſitum reddit homini corꝑis ſtatum necnō ⁊ mētis habitū diſciplina. ceruicem ſubmittit. deponit ſuꝑtilia. componit vultuꝫ. ligat oculoscachīnatus cohibet. linguaꝫ prohibet. frenatgulam. ſedat iram. Tertio dicit̉ multiplex ꝓpter multiplicia dona que p̄ſtat. ⁊ ſunt ſepteꝫque figurant̉ Gen̄. xlj. vbi legit̉ ꝙ pharao vidit ſe ſtare ſuꝑ fluuium de quo aſcendebāt ſeptem boues pulchre ⁊ craſſe nimis ⁊ paſcebātur in locis paluſtribus. Moraliter. hoc exponit Anẜ. lib̓. vij. c. xij. ꝙ iſte fluuius eſt ſpirituſſanctus. De quo Apoc̄. vltimo. Oſtendit mihi dn̄s fluuium aque viue ſplendidumtanqͣꝫ criſtallum procedentem de ſede dei ⁊ agno. id eſt. de patre ⁊ filio. iuxta illud quod dicitur in ſymbolo Nice. Qui ex patre filioqꝫ ꝓcedit. Ex hoc reprobat̉ error grecorū qui dicunt ſpiritūſanctū ꝓcedere a patre ⁊ nō a filioquorū error reprobat̉ ꝑ magiſtrū lib̓. j. ſentetiarū diſt. xj. Etiā ꝑ doctores grecorū cirilluꝫDindimū. ⁊ Criẜ. Et ꝙ etiaꝫ procedat a filioprobat̉ per illud Ioh̓. xvj. quod dixit chriſtꝰ.Ille me clarificabit. quia de meo accipiet Dehoc quidem fluuio haſcendunt ſeptem bouesid eſt ſepteꝫ dona ſpirituſſancti que dicunturaſcendere ⁊ deſignantur in bobus. quia faciunt nos bonorum operum fructibus abundare. Et dicunt̉ craſſi nimis eo ꝙ animā mirabili dulcedine ⁊ virtutum abundantia replent.Et paſcunt̉ in locis paluſtribus. Loca auteꝫ

B