SermoXXIIII
ſeculi ex ſua ꝓpria qualitate. Sꝫ ſi vas exiccetur ⁊ cōburat̉ ad ignem fit ſolidū. durū. et ſonoroſum. ⁊ ita apoſtoli ſe habebant ⁊ alij viriſancti ſe habent in eccleſia qn̄ accendunt̉ igneſpūſſancti fiūt firmi. ſolidi ⁊ ſonoroſi. ⁊ hoc patuit ī beato Petro qui adeo mollis fuit. ꝙ advocem ancille a ꝓpoſito receſſit ⁊ chriſtuꝫ negauit. nec chriſtianum ſe eſſe affirmabat. Sedpoſtqͣꝫ ſpm̄ſcm̄ accepit quaſi ex igne firmatus⁊ ſolidatus ⁊ ſonoroſus. ꝙ imꝑatorē ⁊ dn̄mtotius mundi nō timuit. ſed chriſtū eē redemptorem generis humani conſtantiſſime aſſeruit. de hoc dicit Bern̄. in quodam ẜmōe. Indutos ꝟtute exalto eſſe qui de tanta puſillanimitate ad tantā venerūt cōſtantiā. deniqꝫ mutationē illam dextre excelſi manifeſte d̓claratpͥnceps a poſtolorū in quo pͥus int̓ ancille verba formido poſtea int̓ principum verba fortitudo aderat. quis dubitat nō adueniſſe ſpiritum vehementē. qui mētes eorū inuiſibili potentia illuſtrauit. Id̓o dicit̉ Actꝭ. j. Accipietꝭvirtutē ſpūſſancti in vos ⁊ eritis mihi teſtes īhieruſalē. In teſte ẜm Iſid̓. tria cōſideranturſcꝫ natura. cōditio. ⁊ vita. Natura vt ſit vir ⁊nō mulier. quia ſexus ille falſitatē ⁊ inſtabilitatem ſolet annexā habere. Cōſiderat̉ ꝯditiovt ſit liber nō ſeruꝰ. quia ſeruus metu dn̄i ſuifacile ſolet a ꝟitate abduci. Cōſiderat̉ vita. neſit infamis. ꝓpter iſta tria prelati eccleſie qͥ vl̓ſunt effeminati libidinoſe viuendo. vel ẜuiliscōditionis mūdo vel māmone ſeruiendo. velſunt leſi in bona opinione publice delinquendo. nō ſunt cōueniētes teſtes xp̄i niſi ſint ſpirituſancto cōſecrati. Sed apl̓i fuerūt viri ꝓpt̓cordis cōſtantiā. liberi ⁊ ſine timore ꝑ ꝟtutisabundantiā. Famoſi ⁊ bone opinionis ꝑ ſanctitatis redolentiā. ⁊ ideo de eis ſcribit̉ Actꝭ.iiij. Uirtute magna reddebāt apl̓i teſtimoniūreſurrectiōis ieſu xp̄i. Et iſta tria tāgit Augꝰ.Talis ē inqͥt gr̄a ſpūſſctī ꝙ ſi triſticiā īueneritdiſſoluit. ſi deſideriū ꝑnitioſū ꝯſumit. ſi trepidatiōeꝫ abducit. ī hͦ āt ꝙ diſſoluit triſticiā datcordis firmitatē. ī hͦ ꝙ deſideriū ꝑnitioſū ꝯſumit. dat vite ſanctitatē. ī hͦ ꝙ trepidationē abducit. dat cōſtantiā ⁊ libertatem. Un̄ Gregꝰſuꝑ Ezech̓. Cōſidero pr̄es noui ⁊ veterꝭ teſtamenti. dauid. daniel. amos. pe. paulū. matheum. aꝑtis oculis intueor fidem. Impleuit em̄gr̄a ſpūſſancti puerū athletam ⁊ pſalmiſtā fec̄Impleuit abſtinentē ⁊ iudicē ſenū fecit. Impleuit paſtorē armentariū ⁊ ꝓphetā fecit Impleuit piſcatorē ⁊ pͥncipē apoſtolorū fecit Impleuit ꝑſecutorē ⁊ doctorē gētiū fecit. Impleuit publicanū ⁊ primū euāgeliſtā fecit. hͨ Gregorius Ideo ſignant̓ petiuit dauid psͣ. l. Spūpͥn. ꝯfir. me. ⁊ tūc cōſtāter docebo iniqͦs viastuas ⁊ impij ad te cōuer. Quarto miſſus ē ſpi
rituſſanctus ſicut errantiū p̄ceſſor. dicit enimBaſiliꝰ in examerō. ꝙ nimia diſtātia facit errare circa tria Primo circa quātitatē. ⁊ ponitexēplū de ſole qui ꝓpter magnā diſtantiā nobis apparet vix pedalis in diametro. ſcd̓o circa qualitatē. ⁊ ponit exemplū de velis nauiūque ſi ſint alba apparēt multū diſtantibꝰ nigraTertio circa figurā. quia quadrata ꝓpter diſtantiā apparent eſſe rotunda. Iſto mō peccatores elonganti a celeſtibꝰ errat circa futuramgloriā tripliciter. Primo circa eius quātitatēnō cōſiderātes qͣꝫ magna ſit ⁊ inenarrabilis.Sic ⁊ eam mirat̉ dauid in psͣ. xxx. qͣꝫ magnamultitudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſti timētibus te. Secūdo circa eiꝰ qualitatemnō cōſiderātes. ꝙ nec auris audiuit. nec oculꝰvidit. nec in cor hoīs aſcendit. videlicet gloriam quā deus p̄parauit diligētibꝰ ſe. Eſa. lxiiij.Tertio circa eius figuram nō cōſiderantes qͣꝫſtabilis ſit ⁊ eterna. Eſt em̄ in quadro poſita.Apoc̄. xxj. vbi dicit̉. Ciuitas in quadro equilatere poſita eſt. ipſi aūt credūt ea eſſe volubilem ⁊ rotundam. Et quia circa ipſam errant.ideo ad eam nō ꝑuenient niſi ſpūſſcūs veniēseos p̄ceſſerit. ⁊ viam ad hanc gloriam mōſtrauerit. quia iſte figuratus eſt ꝑ columnā nubisque p̄cedebat filios iſrael de egypto exeūtes.Exo. xiiij. ⁊ Sap̄. xviij. Ignis ardentē colūnam ducē habuerūt ignote vie. Ideo dic̄ dauid psͣ. cxlij. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me ī terram rectā. via aūt ꝑ quā ducet eſt obſeruātiamandatorū. iuxta illud Mat. xix. Si vis advitam ingredi ſerua mādata. Hec ē via breuis⁊ facilis. de qua dicit ſpūſſanctꝰ. Prou̓. iiij. Viam ſapiētie monſtrabo tibi ⁊ ducaꝫ te ſemitasequitatis quas cū ingreſſus fueris nō artabūtur ingreſſus tui. q. d. nō ē difficilis via iſta p̄ceptoruꝫ. ⁊ currēs nō habeb̓ offendiculū. q. d.Si ambulabis in vijs p̄ceptorū ⁊ in ſemitꝭ cōſiliorum recto greſſu ꝑuenies in regnum celorum. ad qd̓ ꝑducat nos deus pater.¶ De eodem. Sermo ſecundus.Pirituſſanctusdiſcipline effugiet fictū Sap̄. j. Aug.refert ꝙ mos antiquitꝰ erat ꝙ cordaimꝑatorum aut regū poſt mortē ipſorū cōburebant̉ ⁊ cineres in eminentiori loco collocabant̉. Cōtigit aūt ꝙ qͥdā moriebat̉ cuiꝰ cor nōpotuit cōcremari. multis aūt ſuꝑ h̓ mirantibꝰoēs ſapientes ꝓuintie citauerūt ⁊ ab eis cāmqueſierūt. Tandē cām inuenientes dixerunt.ꝙ imꝑator fuiſſet intoxicatꝰ. ⁊ ꝓpter latēs venenū cōburi nō poſſet cor eiꝰ nec accendi. tūcilli cor de igne extraxerunt ⁊ tiriacam appoſuerunt. ſic veneno fugato cor in igneꝫ poſitummox in cinerem eſt redactū. Moral̓r ꝑ reges
N
A