XXIIISermo

honeſta ⁊ ꝟtuoſa. Ideo de talibus malis quōſeparant̉ a communione xp̄ifideliū. dicit dn̄sad ſenſum moralē abſqꝫ ſynagogis faciēt. Inqͥbus ꝟbis duo tangunt̉. pͥmo excluſio excōicatoꝝ. ibi. abſqꝫ ſynagogis. ſcd̓o iuſſio p̄latoꝝibi facient vos. Circa qd̓ nota. dicunt naturales. canes patiunt̉ boliſmū ꝯtinuū .i. appetitūimmoderatū. ⁊ tn̄ aliqn̄ ꝑ voraginē cruciāt̉ ꝙiſaniūt ⁊ rabidi fiūt. ⁊ oīa animalia que ab eismordent̉ infuriam rapiunt̉ p̄ter hominē. quialiqn̄ euadit bn̄ficio medicine. Eſt aūt medicina ꝯtra eiꝰ morſum alleū cū ſale ⁊ nūcibꝰ addita herba rute hec em̄ qͣttuor ad inuiceꝫ terant̉ad quātitatē magne nūcis et patienti ſepiꝰ offerātur. ⁊ hoc cū vino. Eadeꝫ aūt confectō ſuper morſum exterius ponat̉ vulnus em̄ ſanat⁊ venenuꝫ extrahit ⁊ ꝯſumit. ⁊ a periculo liberat ⁊ p̄ſeruat ita efficaciter ſicut tiriaca. vt dic̄mgr̄ li. ꝓprieta xvij. Aliam curam ponit Iſaac in dietis dicēs. caſtanee cum modico ſale vl̓cū melle trite ⁊ temperate rabidi canis vel homīs morſus ſunt optime ſanatiue. Cauſaꝫ autem quare canis fit rabidus ponit ꝯſtanti. di.quia naturaliter eſt frigidus ⁊ ſiccus ⁊ nigracolera ipſi dominat̉ ⁊ ſuꝑabundans. ⁊ putrefacta. ⁊ hͦ ip̄m rabidum facit. ⁊ hoc contingitmaxime in autumno et in vere. ⁊ Pli. li. xxx.dicit ꝙ ſub lingua canis iacet aliqn̄ vermiculꝰqͥ grece dr̄ licta qͥ fac̄ canes rabidos quo extracto ceſſat morbus. Moraliter excommunicati vt di. Anſel. li. v. c. xlviij. aſſimilant̉ morſuicanis rabidi. qꝛ oīa aīalia morſa a cane rabidoefficiunt̉ rabida ⁊ furioſa. Sic oēs ꝑticipātesexcommunicato in caſibus non ꝯceſſis efficiūtur excommunicati ſaltem minori excōmunitiōe Et hec peſtis ſpūalis .ſ. excōicatōis maioris ꝓcedit vel infligit̉ ꝓ ꝯtumacia: vt ptꝫ. xj.q. iij. Si ep̄i. ibi glo. ⁊ hec ꝯtumacia ſignificat̉ꝑ vermiculū qui eſt ſub lingua canis faciēs ipſum rabidū. Sic ⁊ ꝯtumacia facit excommunicatū. Et nota ꝙ aliqͥs fit ꝯtumax multis mōisvel qꝛ vocatus nō venit. vel qꝛ malicioſe ſe occultat. vel qꝛ impedit ꝙ citatio nō pōt ad eumvenire. Alio mō ſi venit nō vult iudicio pater̄Tertio ſi illicētiatus recedit. illa patent. xj. q.iij. certum. Quarto qn̄ offenſa eſt manifeſta etiuſſus a iudice nō vult ſe emendare: vt exͣ vt lite nō ꝯte. c. qm̄ frequent̓. Qn̄cūqꝫ aliqͥs vocatus fuerit ⁊ admonitus tribꝰ edictis vl̓ vno ꝑemptorie ꝓ omnibus pōt ſi cōtumax fuerit excommunicari. nō diſtincte vtꝝ ꝓ modica velmagna cauſa fuerit ⁊ fiebat vocatō: qꝛ ſempereſt eadem ꝯtumacia. vt di. Raymundꝰ. Tolle gͦ vermiculuꝫ a cane ⁊ nō erit rabidus. tolleꝯtumaciā ab hoīe ⁊ nō erit excōmunicatꝰ. Etſicut canis rabidus quecūqꝫ aīalia momorderit rabida fiunt. Sic excōmunicatꝰ omnibꝰ qͥ

bus cōicat excōmunicatos fac̄. ſed differenterQuia ſic diſtīguēdū eſt. aut ille qͥ cōicat alicuiqͥ erat excōicatus cū omnibus fautoribꝰ .ſ. quiip̄m defendunt ⁊ fouent in crimine. aut cōmunicant in locutione aut ſalutatōe. d̓ qͥbꝰ metriſta. Si ꝓ delicto anathēa qͥs efficiat̉. Os orare valꝫ cōmunio mēſa negat̉. vt. xj. q. iij. ſi qͥs⁊.c. excōmunicatos. ſi pͥmū tūc erūt excōiaatimaiore excommunicatiōe ſibi cōicātes. vt. xj.q. iij. Rogo. et exͣ de ſen. excō. Quod ī dubijsAut erat excōmunicatus ſimpliciter nō adiecto aliquo de fautoribus vel ſibi cōicantibꝰ. ⁊tunc ſi cōmunicant excōicato in crimine pro qͦeſt excōicatus idem eſt. Si ꝟo non communicant ei in crimine ſed ſoluꝫ in locutione oſculoſimplici oratione vl̓ menſa contrahitur minorexcōmunicatio: vt dicit Bern̄. in glo. Excipiuntur tn̄ alique perſone que ſi excommunicatis ꝯmunicant nō ꝯtrahūt excōicationē. pͥmaperſona eſt vxor que pōt cōmunicare cum viro in menſa. Si tn̄ vir vocat aliū excōmunicatū ad menſam ſuam debet vxor talē vitare vtdicit Guil. Secunde ꝑſone ſunt filij et filie ſi n̄ſunt emancipati. ſi autem ſunt tenentur vitar̄Tertie autem ſunt familie mancipij et ruſticiqͥ colunt terras dn̄orum. qui habent redde̓ rationem de preceptis et ſeruiētes qui ſunt d̓ familia excōicatoꝝ. ⁊ per hͦ excluduntur vaſallidn̄oꝝ qui tenent̉ eos vitare ſi ſunt excommunicati. vt. xv. q. vj. Nos ſanctoruꝫ. Similiterexcludunt̉ clerici qui tenentur vitare p̄latosſuos excōmunicatos. xciij. di. miratus. ⁊ d̓ exceſ. prela. c. fi. Quarte perſone ſunt ignorāteſexcōicatos. Si ignoranter communicant eisnon ꝯtrahunt excommunicationem. Quinteperſone ſunt peregrini qui hn̄t licētiam emendi ab excōicatis ſi al̓s nō hn̄t. De hͦ sͣ. vide metra. Vtile lex humilie reſ ignorata neceſſe. hecanathema quideꝫ faciunt ne poſſit obeſſe. pervtile excuſant̉ illi qui loquūtur cum excōmunicato de his que pertinent ad ſalutem eorumEt lꝫ alia verba incidentaliter ꝓponāt nō nocent. vt de ſen. ex. reſpōſio. ⁊. c. cū voluntate.xj. q. iij. cū excōmunicato. Et addit lex .ſ. ꝯiugij que etiam excuſat. Per humile intelligit ẜuientes. In alijs caſibus tenentur vitare excommunicatos. Quia ſic̄ canem rabidum fugiunt alij canes tanqͣꝫ peſtem. vt dic̄ Conſtantinus. Sic oēs hoīes fugere dn̄t excommunicatum ne ab eo maculentur vel inficiantur. etdebent ipſum excludere a ſuis communitatibus ⁊ congregationibus propter multas rationes propter quas excommunicatio valdetimenda eſt. Prima qꝛ eſt ictus gladij ſpūalisqui magis eſt timēdus qͣꝫ materialis. quia dic̄Augu. de illo qui eſt excommunicatus ꝙ grauius ſit hoc illi qͣꝫ ſi feriret̉ gladio. ſi a feris de

U

X