Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoXX

iactantie diſꝑgant̉. qꝛ dicit Augꝰ. ꝯͣ fauſtum.Quicqͥd gͦ bonū fuerit de qͦ te iactauerꝭ totumfruſtra friuolū ⁊ inane eſt in oculis oīm ꝯditoris. Cui ꝯcordat. Sixtus pitagoricꝰ. Quantūcunqꝫ inqͥt qͥs bn̄ egerit. ſi tn̄ ſe ſic ꝑacto opereiactat vel eleuat nullā inde mercedē meritū qꝫreportat. De hͦ q̄re plura sͣ. ꝑte pͥma feria. vj. īqͥnqͣgeſima. ẜ. ij. S. T. Tertio docēt nos prudentiā gͣna deſiccando. qꝛ dic̄ Iſi. li. xij. quandopluit ſuꝑ triticū coaceruatū eijcit ⁊ ſoli exponit vt iteꝝ exiccet̉. Moralit̓ pluuia eſt tēpptatio vel dyabolica corruptio. iuxͣ illd̓ Mathei. vij. Pluuie venerūt ⁊ flauerūt vēti. q. d.venerūt tēptatōes ⁊ mouerūt ꝓpoſitū infirmihoīs. Hec quidē tēptatio qn̄ in nobis accidit q̄triticū .i. nutrimentū noſtrū ſpūale corrūpere⁊ ꝑrodere poſſit. debemus illa reꝑare calor̄ ſolis ⁊ feruore ꝯtritionis vel manifeſtatōe ꝯfeſſionis. qꝛ illud qd̓ ſoli exponit̉ in lucem ꝓgredit̉: vt dicit Anẜ. lib. v. c. cij. Quarto formiceſunt prudentes in cuſtodiendo. dicit em̄ Pli.in ſpe. natu. ⁊ Ariſt. quedā ſunt formice in india magne ⁊ cornute q̄ mira auiditate gēmas⁊ auꝝ cuſtodiunt. Sed hoc indi furant̉ eſtiuotemꝑe qn̄ formice in cumulis ꝓpter feruoremnimiū abſcondūt̉. Sed formice ſunt odore ſollicite. ꝑuolāt em̄ ⁊ aurū deferre cupientes crebro lacerant. Tantaqꝫ eſt in eis ꝑnicioſa feritas amore auri ꝙ auferentes grauiter ledunt.Moraliter ꝑ aurū intelligit̉ fulgor celeſtꝭ patrie. iuxͣ illud Apoc. xxj. Ipſa ciuitas ex auromundo ꝯſtructa eſt. Uel ꝑ aurū virtus charitatis intelligit̉. iuxta illud Apoc̄. j. precinctūad māmillas ſona aurea .i. ligatuꝫ in interioribus vinculo charitatis. vel ꝑ auꝝ ꝟtus patīedeſignat̉. iuxta illud Iob. xxiij. Probauit qͣſi auꝝ qd̓ trāſit ꝑ ignem. Illud inqͣꝫ auꝝ ſplendoris celeſtis patrie charitatis ⁊ patīe ad inſtar formicaꝝ qͥlibet hō dꝫ diligenter cuſtodir̄vt ꝑ ꝟtutem charitatꝭ ⁊ patīe poſſit venire adſpledorē celeſtis patrie. Sꝫ notabile eſt ꝙ īdifurant̉ formicis aurū. qꝛ dyabolꝰ cuius mensobſeſſa eſt duobꝰ vitijs. ſuꝑbia vicꝫ ⁊ inuidiavt di. Bonauē. ſuꝑ mgr̄m. ij. ſentē. nitit̉ furari hoī charitatē ⁊ patīam ne poſſit veīre ad celeſteꝫ quā ip̄e ꝑdidit patriā. iō cū magna ſollicitudine hͦ auꝝ cōſeruare debemus et cuſtodire. qꝛ dic̄ dn̄s Apoca. iij. Ecce venio cito .ſ. adpuniēdū tene qd̓ hēs ne alius accipiat coronātuā. Quarto aīalia bruta ſolertia ſunt ī vulnerū medicatōe vel curatiōe ſic̄ patet d̓ cane quicum vulneratꝰ fuerit lingua ſua vulneri adhibet medicamen. qꝛ dicit Ambro. in exameronLingua canis lingendo vulnus corruptioneꝫvulneris ſibi attrahit ⁊ imbibit. ⁊ Auicē. li. vjmedicinaliū. Lingua inqͥt canis medicinal̓ dr̄nō ꝙ aliquā vulneri ꝯferat medicinā. ſꝫ qꝛ vul

neris extrahit putredinē. Moralit̓ hō vulneratur ꝑ pctm̄ in aīa ſua. ſicut figuratū eſt Luc̄x. de illo qͥ trāſiēs ab hieruſalē ī hiericho incidit in latrones. qͥ vulnerauerūt eū. ⁊ ſemiuiuorelicto abierūt. Hieruſalē interp̄tat̉ timor ꝑfectus. hiericho ꝟo luna. Tc̄ eī trāſit hō ab hieruſalē ī hiericho qn̄ a timore expellit peccatū:Ecc̄i .j. vadit ad ſtulticiā mundi q̄ ſignificaturꝑ lunā. Iuxta illud Ecc̄i. .xxvij. Stultꝰ vt luna mutat̉. ⁊ tunc incidit in latrones. de quibꝰdicit Greg. in omel̓. ꝙ iter noſtrū quaſi qͥdamlatrunculi obſident ⁊ hi vulnerāt ip̄m ꝑ peccatū. vn̄ bn̄ dicere p̄t illud Canti. v. Percuſſer̄tme ⁊ vulnerauerūt me. Si gͦ vult mederi hocvulnus diſcat prudentiam canis qui mediante lingua vulnus lingit et curat. Sed quid eſtvulnus lingua lingere niſi peccatū ꝑ ꝯfeſſionēdetegere; Tunc em̄ vulnus peccati lingere videtur. cum illud coram ſacerdote detegēdo cōfitetur. iuxta illud Boe. li. j. de ꝯſola. ꝓſa. iiij.qͥd fles qͥd lachrymis manas cōfitere mihi ſcꝫtua mala nō abſcōdas. q. d. nihil ꝓſunt lachrime niſi ſequat̉ cōfeſſio. Si em̄ oꝑam medicantis expectaſ. oꝑtet ꝙ vulnus tuū detegas. Sꝫꝯͣ hoc diceret aliquis. Videtur ꝙ valent lachrime ſine ꝯfeſſionē ad delendū pctā. qꝛ diſ. j. depe. c. menſuram. dicit Criſoſt. lachryme lauātdelictū qd̓ pudor eſt ꝯfiteri. Ad hͦ dicit Bart̓.brix. in glo. ꝙ hoc nō eſt intelligendū ſine confeſſione q̄ ſꝑ neceſſario reqͥritur vbi copia poſſit hr̄i ſacerdotū. Sed ſic intelligēdū eſt. ſi peccatum adeo graue eſſet vt cum pudore confiteatur. vt pctā carnis ſodomitica ⁊ ꝯͣ naturā nōideo eſt deſperandū. qꝛ lachryme lauant delictū. q. d. vbi lachryme ꝯcurrunt cū confeſſiōeibi eſt ſpes venie. Quinto animalia habēt prudentiam in mutationis tempoꝝ cognitione. p̄cognoſcunt em̄ tempus ſui aduentus ſuiqꝫ receſſus ſicut patꝫ d̓ irūdinibus ciconijs gruibꝰvulturibus atqꝫ miluis. Iuxta illud Hierem̄.viij. Miluus in celo cognouit tp̄s ſuum. populus aūt meus nō cognouit iudicium meumMoraliter aūt debemꝰ hāc prudentiā diſcer̄vt cognoſcamus mutationes tꝑm. vicꝫ ꝓſperorū vel aduerſoꝝ vt in illis nos prudēter habeamꝰ. ne vicꝫ in ꝓſperis exaltemur vel in aduerſis d̓primamur. iuxͣ illud Catōnis. Rebꝰ īaduerſis anīm ſubmittere noli. Spem retine.q. d. Spera in deo qꝛ oīa p̄t cito in ꝓſpera trāſmutare: qꝛ Ecc̄i. xj. Facile eſt in oculis eius cito pauꝑem honeſtare. iō idē Ecc̄i. ij. dic̄. Crede d̓o ⁊ recuꝑabit te. dirige viā tuā ⁊ ſpera ī illum. ⁊ ẜua timorē illiꝰ. ⁊ in illo veteraſce. Ul̓alio mō prudent̓ oꝑtet mutatōes cognoſce̓ tēpoꝝ qꝛ Ecc̄s. iij. dicit ſapiēs. Eſt tp̄s plantandi .ſ. in ꝟe. ⁊ euellendi .ſ. qn̄ plantatū eſt vicꝫ īautūno. Et iteꝝ eſt tp̄s occidendi. glo. aduer-

Ll 2

U

T

Z