On̄ica infra octauas aſcē.
ſarios iuſticie vel reipublice. ⁊ eſt tp̄s ſanādi.Eſt tp̄s flendi. ⁊ ē tp̄s ridēdi. ē tp̄s amplexandi .i. vacandi generatiōi. ⁊ ē tp̄us lōge fieri abamplexibꝰ .ſ. qn̄ ē cōis afflictio ppl̓i. Cūc eī debēt prudētes hoīes ſe a delitijs retrahe̓ ⁊ maxime venereorū vt dei mīa citiꝰ impetret̉. Vtem̄ dicūt hebrei ꝙ tꝑe diluuij homīes ⁊ brutaaīalia in arca exn̄tia ꝯtinuerunt ſe a coitu. ⁊ ſatis innuit̉ ꝙ egreſſis de arca dixit dn̄s. Creſcite ⁊ multiplicamī. Gen̄. ix. Et iterū eſt inquittp̄s ꝑdēdi et tp̄s acqͥrēdi. qꝛ mercatores vnotꝑe ꝑdūt. alio mō lucrant̉. ⁊ iteꝝ dic̄. Eſt tp̄scuſtodiendi .ſ. res in naui qn̄ nō imminet ꝑiculū. ⁊ ē tp̄s abijciēdi .ſ. qn̄ imminet maris ꝑiculū ſubmerſionis. tūc nauta ꝓijcit merces ī mare ne ſb̓mergat̉. Et ſic legit̉ Ione. j. ꝙ facta eſttēpeſtas ī mari. ⁊ timuerūt naute ⁊ mifer̄t vaſa in mare. In his omnbus mutationibꝰ tempoꝝ prudētes dn̄t eſſe hoīes vniu̓ſi. iuxͣ exhortationē apl̓i. Eſtote prudētes. Ul̓ tertio diſcere debemꝰ brutoꝝ prudētias in cognoſcendotp̄s aduētꝰ nr̄i vicꝫ vn̄ aduenimꝰ tā ẜm aīamqꝫ ẜm corpꝰ. Ubi nota qͥlibet hō qͦ ad animā ēa deo. nō ꝙ aīa ſit de ſb̓a vel eſſentia dei. qꝛ di.Aug. ſuꝑ illud Gen̄. ij. inſpirauit in faciē eiusſpiraculū vite. Nō ſunt inqͥt audiēdi qͥ putātaīam eſſe ꝑtē dei. Si em̄ hoc eſſet nō videret̉ aſe nec ab alio decipi poſſe nec ad malū faciēdūvel cōpelli patiendū nec in meliꝰ nec ī deteriꝰmutari. Idē in li. lxxxiij. q̄ſtionū. Aliud inqͥteſt veritas. aliud aīa. veritas em̄ falſitatē nonhꝫ. aīa aūt falſitatē hꝫ. nō eſt gͦ veritas. nec deveritate lꝫ a veritate ſit. h̓ ille. Et ſic ptꝫ ꝙ aīanō eſt ſb̓a dei vt quidā dixerūt. ſꝫ eſt a deo percreationē. qꝛ ẜm Aug. aīa creando infundit̉ ⁊infundēdo creat̉. ⁊ qꝛ ẜm aīam ſumꝰ ex genere dei cognoſcimꝰ nos eſſe nobiles. qꝛ dr̄ Act̉.xvij. Ip̄ius em̄ genꝰ ſumꝰ. gͦ non debemꝰ nosfacere ꝑ pctm̄ degeneres vel ignobiles. nobilitas nō eſt niſi bonitas moralis. nā oīs ꝟtuoſus eſt nobilis. ⁊ oīs vitioſus degener ⁊ ignobilis: ſic̄ teſtat̉ Boe. li. iij. d̓ ꝯſo. me. vj. Quidgenꝰ ⁊ ꝓauos ſtrepitꝭ? Si pͥmordia vra. autoremqꝫ deuꝫ ſpectes. nullus degener extat. Nivitijs peiora fouēs. ꝓpriū deſerat ortū. Cuꝫ gͦſumus nobiles ex ꝑte pr̄is nr̄i. eſſe debemꝰ tales in moribus vt nō mentiamur. cuꝫ dicimusPater nr̄ qui es in celis. Math̓. vj. Et vt denobis dici poſſit illud. j. Pe. ij. vos eſtis genelectū regale ſacerdotiū gens ſancta. Ecce qn̄cognoſcis aduentū tuū quo ad animā. certe ẜuare debes in te patris tui nobilitatē. Ꝙtumad corpus ꝟo de terra ſumus. iuxta illud terra es ⁊ in terrā reuerterꝭ. Gen̄. iij. Naꝫ ẜm pli.terra eſt mater noſtra. Et ſi cognoſcimꝰ aduētū noſtrū ex parte matris que eſt terra. ſeruemus humilitatem. faciamus gͦ vt brucus de qͦ
narrat Ualerius li. vj. c. iij. Qui vt romanuꝫaſſequeretur imperium terram cōmunēa rmptimnem omnium oſculatus eſt. Iſto mō moraraliter qͥcunqꝫ ad regnum celeſte aſpirant ne.ceſſe habent in p̄ſenti ſe humiliare et terrā matrem ꝑ frequentem recordationeꝫ oſculari vtſciat quilibet cuius generis ſit ex ꝑte matrꝭ qꝛnon celeſtis ſed terreſtris vt dicat ſibipſi illudSap̄. vij. Sum quidem et ego homo mortal̓ſimilis omnibus ex genere terreno illiꝰ qͥ priorfactus eſt .ſ. ade. qꝛ Act̉. xvij. Fecit ex vno ſcꝫadam omne genus hominū. Sexto animaliabruta docēt nos prudentiā in ſuoꝝ ꝯpariū dilectione. Nam diligunt ſuos compares. ſic̄ pꝫde cigno turture ⁊ gallo. Nam gallus zelat etdiligit vxores ſuas ⁊ inuento cibo eas conuocat ⁊ ſibi ſubtrahit. vt eas reficiat. Hanc prudentiam dn̄t addiſcere viri vt cōpares .ſ. vxores ſuas diligāt. iuxta illud Ephe. v. Uiri diligite vxores veſtras. ſicut xp̄s dilexit eccleſiam. Et poſt pauca. Uiri inqͥt dn̄t diligere vxores ſuas ſic̄ corpora qͥ ſua. vxorē ſuaꝫ diligitſeip̄m diligit. nemo em̄ vnqͣꝫ carnē ſuam odiohabuit. ſꝫ nutrit ⁊ fouet eā ſicut xp̄s eccleſiamEcontra aūt ſunt quidā viri ſimiles taxo. dic̄em̄ phiſologus eſt quedam ſpecies taxi q̄ ſollicite cibū contra hyemen colligit. vna cum femina reponit. veniente aūt algore hyemis timēs cibos collectos ſibi deficere maſculus feminā ab eſu reprimit. et ip̄am ad ſaturitatē comedere nō ꝑmittit. q̄ paceꝫ ſimulās ⁊ quaſi taxo maſculo cedens cauernam latenter exit. etꝑ partem oppoſitam latibulum intrans ignrante maſculo fauces aperit ⁊ diu aggregatoſcibos cōſumit. Sic fit interdum de viro ꝙ ſuabona ⁊ cibaria nō ſolū ꝑ ſe ſed per vxorem cōportata abſtrahit ei atqꝫ negat nec eam ſinit edere ad ſaturitatē. ſicqꝫ fit ꝙ vxor ꝑ aliam viam viro neſciente bona conſumit vt ambo advltimā deueniant pauꝑtatem. ⁊ ſic patet vltimate ꝙ prudentiā brutoꝝ in condilectione cōparū nō habuerunt. Ideo illos hic docet apoſtolus. Eſtote prudentes .ſ. dilectionem inuicem demonſtrantes. Septimo aīalia nos docent prudentiam in tempoꝝ diuiſione. Sicutꝓbat Ariſt. de vulture qͥ venat̉ a meridie vſqꝫ ad noctem et ab ortu ſolis vſqꝫ ad meridiein ſilentio requieſcit. ſic et tꝑa requietionis eivenationis diuidit. Sic prudens homo tempora diuidit. quia partem quieti mentis. partem contemplationi ⁊ orōni. ⁊ ꝑtem neceſſitati corporis ꝑ actionis laborem diſtribuit et cōcedit. vt dicit Anẜ. lib. iij. c. lxxiiij. Sic refertUinc̄. in ſpecu. hiſto. li. vij. Ꝙ prudentiſſim.ꝟgo genitrix prudenter tp̄s ſuum diuidebat⁊ ſibi regulam ſtatuerat vt a mane vſqꝫ ad tertiam orationi inſiſteret. a tertia vſqꝫ ad nona