Dn̄ica infra octauas aſcē.

em multi hoīes mundani. qꝛ illud qd̓ duriꝰ ponūt ſibi ſub capite. ⁊ qd̓ molliꝰ eſt ponūt ſb̓ pede. Moralit̓ ꝯſcīa eſt in mente ſicut caput inhoīe. ⁊ ſenſualitas eſt ſicut pes. qui ergo poītin ſenſualitate dilectionē ⁊ pctm̄ ī ꝯſcīa q̄ murmurat ꝯͣ pctm̄ dure reclinat caput ſuū. Et ſubdit Iſtā domū fundant qͥdā ſuꝑ aquas voluptatis. qͥdam ſuꝑ arenas cupiditatis. ⁊ ideo cōſcientie taliū ſtare nō pn̄t eo ꝙ carēt ſolido fūdamento/ de hͦ etiā dr̄ Math. vij. Uir ſtultuſedificat domū ſuā ſuꝑ arenam. ⁊ deſcēdit pluuia ⁊ flauerunt venti et cecidit domus? Id̓o vtidem dicit. Domus cōſcīe vt bene edificet̉ debet hr̄e quattor. primum eſt ſolidum firmamētum. ſcd̓m honeſtū ornamentū. tertiū frequēspurgamentū. de his tribus vid̓ pͥma ꝑte feriaquarta Iudica. AA. T. U. X. quartū ē aptūtegumentuꝫ. cooperimentū em̄ conſciētie bōeeſt honeſtas conuerſationis ꝟtuoſe vt ſic boni viri quod dicerent interius oſtendant exterius: vt dr̄ Math̓. v. Et ſic luceat lux eorumcorā hoī. vt vi. o. v. b. ⁊ glo. patrē vr̄ꝫ qͥ ī celiseſt. iō dr̄ Math̓. x. Qd̓ in aure audiſtis p̄dicate ſuꝑ tecta .i. ꝑ honeſtā ꝯuerſationē. Sꝫ ſuntcerte qͥdā hoīes qͥ de domo ꝯſcīe ſue ⁊ eiꝰ edificatiōe quaſi ꝑ totū annū nihil curant. ſꝫ eampermittunt ruere in diuerſa pctā vt exponat̉de ip̄is illud Prouerb̓. ij. Inclinata ē ad mortem .i. ad mortale peccatū domꝰ eius ⁊ ad inferos ſemite eiꝰ. qꝛ domꝰ q̄ nō inhabitat̉ nec ꝯtinue reformat̉ ad caſum tendit. ⁊ ibi multitudo vermiū venenoſoꝝ ꝯquieſcit. Sic eſt d̓ domo ꝯſcīe q̄ ſi nō inhabitat̉ ꝑ frequentē pctōrūmeditationē. nec reformat̉ ꝑ ſedulā ꝯtritionē⁊ confeſſionem. talis ad mortē eternā cōtinueruit. ⁊ multitudo pctōꝝ que quaſi ꝟmes mordent ibi cōquieſcit. Sed tn̄ hō hͦ nō ꝑcipit niſicū in quadrageſima ad pnīam venerit. ⁊ ꝯſcientiā ſuā bn̄ examinauerit. tūc inueniet remorſuꝫ pctōꝝ veteꝝ. Et certe adhuc btūs ille eritcui tūc dn̄s ſua pctā dat cognoſcere vt ea poſſit ꝑ ꝯfeſſionē expellere ⁊ deflere. ſꝫ ecōtra ineternū infelices erūt. qͥ pctā ſua nō cognouerūtnec ea ꝯfeſſi fuerūt. qꝛ vermis eoꝝ non morietur. ⁊ ignis eoꝝ nō extinguet̉. Eſa. vl. Tertioaīalia bruta ſunt ſolertia in nutrimenti ꝓcuratione. qd̓ patet in formicis q̄ docent nos prudentiam. Primo in ꝓuidendo neceſſaria. Nāẜm Iſi. li. xij. formice ꝓuident ſibi in futuruꝫNā in eſtate ꝯgregāt vn̄ in hyeme viuāt. Cōgregat āt triticū ⁊ nō curat./ ordeū. d̓ hac dic̄philologus. hͨ frumenta legit ſi reperit ordeum ſpernit. Moralit̓ ꝑ tp̄s eſtatis ītellige tēpus gr̄e in pn̄ti. Sed ꝑ hyememintelligit̉ tp̄stribulationis et iudicij futuri In tꝑe gͦ gr̄e in p̄ſenti ꝓuidere debemꝰ nob̓ ncc̄ia in futuꝝ congregando ſpūalia et eterna vicꝫ ꝟtutes ⁊ ꝟba

dei audiendo qͦ cibat̉ aīa. ⁊ nō curare debemtꝑalia. qꝛ ſpiritualia ſunt velut triticū qd̓ eſt īhorreū celeſte p̄mittendū. iuxͣ illud Mathei.xiij. Triticum cōgregate in horreū veſtrū. Sꝫtꝑalia ſunt velut ordeum et ſunt cōtēnenda:niſi qͣꝫtū ad vſum vel non ſunt deſiderāda: qͥadi. Aug. orando deum hoc licet orare qd̓ lꝫ deſiderare. Sed hoc magis diſtinguit ſanc. tho.dicens tꝑalia deſiderare nō quidem pͥncipalit̓ vt in eis finem ꝯſtituamus. ſꝫ ſicut quedamaminicula qͥbuſ adiuuamur ad tendēdum adbtītudinem inqͣꝫtum ꝑ ea ſuſtentat̉ vita corꝑalis. ⁊ inqͣꝫtum nobis inſtrumentalit̓ deſeruiūtad actus virtutū. Sed phiſologus ꝑ triticumintelligit nonū teſtm̄. ſꝫ ꝑ ordeum vetꝰ. cū dic̄.inde nouam legem collige non veterem. q. d.colligendū eſt euangeliuꝫ xp̄i in armario cordis recondendū ꝑ meditationē. Sed vetꝰ lexq̄ eſt figura noue legis eſt ſpernenda. qꝛ ſi litteraliter intelligit̉ occidit. iuxta illud apl̓i. ij. Corinth̓. iij. Littera occidit ſpūs aūt viuificat Exhͦ habes ꝙ ſpiritualia potius qͣꝫ tꝑalia ⁊ legeꝫeuangelij debemus eligere magiſqͣꝫ legē moyſi. qꝛ ſpiritualia et lex euangelij ſunt cibus aīequē cibū colligere exemplo formice dꝫ prudēſqͥlibet in hͦ tꝑe gratie Iō ſapiens dirigit quēlibet noſtrū ad formicam ad diſcendum eius ſapientiā cum dicit Prouer. vj. Uad̓ ad formicam opiger et ꝯſidera vias eius. ⁊ diſce ſapientiam. q̄ cum nō habeat ne? ducem nec p̄ceptorem tn̄ in eſtate ſibi cibum ꝯgregat ꝙͣ in hyeme comedat. q. d In hoc ſunt hoīes qͥdā īprudentiores qͣꝫ formica. qꝛ hn̄t p̄dicatores qͥ eosad hoc hortant̉ ⁊ tn̄ negligūt ꝓfectū ꝓprium⁊ ſalutē. Scd̓o formice docent nos prudentiāneceſſaria cōſeruando. Nā dicit ſolinꝰ. de mira. mūdi. ꝙ formice grana q̄ colligūt ſolert̉ decorticant et in ſecretis locis domunculaꝝ cautiſſime reponūt ne ab auibus rapiant̉ vel a vēto diſꝑgant̉. Moraliter grana ſūt bona oꝑavt elemoſyne. ieiunia. orationes ⁊ ſic de alijsq̄ tunc decorticant̉ cū qua intentione fiant inſpiciant̉. qꝛ aliqua eſt intentio ꝑuerſa fauorehoīm ⁊ amore carnali alia mercennaria q̄ fit ꝓpter vite neceſſaria. altera recta qua tendit indeū Iō dic̄ Bern̄. ẜ. iiij. ſuꝑ Cantꝭ. Si amaneturpia appetit intentio turpis eſt ⁊ fedās facieaīe et corpus. Sed ſi honeſta appetit intentioſua erit honeſta Ideo decortica oꝑa tua q̄ fadꝭ⁊ vide qua intentione ea ꝑficis. qꝛ intētio mala facit opus bonum non valere. vt. xxiij. q. v.cum miniſter. cum ſe. Decorticatis igit̉ bonisoꝑibus et inſpectis. ſi bona intentiōe fiant abſconde ea per humilitatem in domuncula cordis tui ne a d̓monibus rapiant̉ qui dicunturaues celi que partem ſeminis quod in viaꝫ cecidit comederunt. Luce. viij. Uel ne a vento

Q

R