SermoXX
da qͣſi gratā eſcā pullis ſuis defert. ſignificāt̉mali parētes qͥ immūdis cibarijs vt ꝑ rapināfurtū vel vſura acqͥſitꝭ vtūt̉ ⁊ filijs ſuis illa deferūt ⁊ relinquūt q̄ ꝟtūt̉ eis in venenū aſpidūinſanabile eterne videlꝫ maledictōis. Nā vſurarij ⁊ filij eoꝝ ſe inuice ī inferno maledicūt iuxta illud ſapiētꝭ De pr̄e īpio q̄rūt̉ filij. qm̄ ꝓpt̓illū ſūt ī obprobro Ecc̄i. xlj. De hͦ hr̄ exēplū d̓qͦdā heremita qͥ pr̄i ⁊ mr̄i noluit ſuccede̓ ī male acqͥſitis. ꝯfugit ad heremū. Sꝫ his mortuisorauit ad deū vt ei ſtatū illoꝝ dignaret̉ reuelare. qͥ ductus ad infernū ⁊ eos ibi nō inueniensad vltimū exierūt de quodā puteo in flāma ignis mordētes ſe inuicē. pr̄ d̓ filio dixit. Maledictus tu qꝛ ꝓ te vſurariꝰ factꝰ fui An̄dit filiupr̄i. maledictꝰ tu ſis. qꝛ ſi tu iniuſte nō acqͥſiuiſes ego nō tenuiſſem. Iō chariſſimi q̄rite cū cōlūba grana pura iuſte ⁊ pure ſb̓e. ⁊ de illis filios filiaſqꝫ vr̄as enutrite. Moralit̓ aūt parentes dn̄t grana pura cū colūbis colligere et filiis ſuis deferre. Per gͣnū puꝝ vno mō intelligit̉ humanitas xp̄i. iuxͣ illud Ioh̓. xij. Niſi gͣnū frumenti cadēs in terrā mortuū fuerit. ip̄ꝫſolū manet. Hāc qͥdā tūc colligūt qn̄ articulosfidei de humanitate xp̄i. de cōphino p̄dicatorum addiſcendo aſſumūt. ſꝫ eos filijs deferuntqn̄ eos in illis inſtruūt. ⁊ articuli d̓ humanitate xp̄i ſunt. vij. vt dic̄ glo. ſuꝑ. c. firmit̓. d̓ ſum.tri. ⁊ fi. catho .ſ. īcarnatiornatiuitas. baptiſmꝰpaſſio mors. deſcenſus ad inferos. reſurrectōaſcenſus ad celū. aduētꝰ ſcd̓s ad iudiciū ⁊ ponit̉ h̓ incarnatio ⁊ natiuitas ꝓ vno articulo. ⁊paſſio xp̄i ⁊ mors etiaꝫ ꝓ vno. ⁊ ſic erūt. vij. hiarticuli ſunt quaſi. vij. grana pura tritici .ſ. humanitatis xp̄i. quos dn̄t parentes filijs deferre ⁊ eos cū eiſdem ſpūaliter enutrire. Aliomōꝑ granū intelligit̉ verbū dei. in qͦ mores bonidiſcunt̉. ⁊ hͦ ideꝫ parentes dn̄t a p̄dicatoribuscolligere et filijs deferendo dicere. ⁊ eos mediantibus illis inſtruere. qꝛ dic̄ Bern̄. Sicut tenent̉ filijs parentes in educatōe corꝑali. ſic etiam in diſciplinis moꝝ. et ſi hoc nō ſeruāt ⁊ fid̓litatē naturalem deſerunt. ſunt deteriores eisqͥ licet nō ſint ſub lege gr̄e. tn̄ ẜuant illud inſtīctu legis nature. vn̄ apl̓s .j. Timo. v. Si quisſuoꝝ et maxime domeſticoꝝ curā nō habet fidem negauit. ⁊ eſt in fideli deterior. Et ponit̉di. xlvij. c. ſicut hi. §. neceſſe ē. Sꝫ d. a In qͣ etate dn̄t filij ⁊ filie inſtrui ī moꝝ diſciplinis; rn̄dꝫEgidius vbi sͣ. ex dicto Ariſt. ꝙ a. xiiij. anno.qꝛ tunc ꝑfectius incipiunt hr̄e vſum rōnis. ettūc vidēdū eſt ꝙ ſint prudentes. ⁊ ꝙ bn̄ illuminatum intellectum habeant. Et extunc pn̄t inſtrui in illis ſcientijs ꝑ quas pn̄t fieri ꝓuidi etprudentes: vt ſunt ſcie morales. qꝛ ꝑ eas ſcirepoterīt quō ſe et alios pn̄t gubernare. Sꝫ ante hanc etatem .ſ. xiiij. annoꝝ iuuenibꝰ qui ſūt
paſſionū ſecutores ⁊ non ſunt ſufficientes moralium auditores. non ſunt moralia dicenda.Sed pꝰ hos annos vt ſe refrenent ne paſſiōes⁊ laſciuias inſequātur. Scd̓o bruta aīalia ſūtprudentia in latibuloꝝ edificatione. ⁊ hͦ patetpͥmo de apibus que miro mō edificāt regi ſuoſiue apiaſtro domūculā in alueari in qͣ debeathabitare. ꝙ etiā vix manus hoīm ſufficerꝫ adhāc parandā. Deinde faciunt domus in qͥbuſhabitant alie apes vt dic̄ Ariſ. li. x. de aīalibꝰEo mō moraliter ⁊ nos xp̄iani ẜm exhortatōnem apl̓i. Eſtote prudentes. vt pͥmū ⁊ p̄ omnibus regi pio ⁊ benigno ih̓u xp̄o domū regꝭ cordis nr̄i edificemꝰ de cera virginea vicꝫ ꝯtinentie caſtitatis. ⁊ de melle dulciſſime charitatis.qꝛ qͥ voluerit xp̄m in ſuo ſacr̄o ad futuꝝ tp̄uspentecoſtes ī domū cordis ſuſciꝑe. neceſſe habet domū pͥmo p̄parare. et hec p̄paratio ſit ꝑꝯtinentiā a vitijs ⁊ charitatē q̄ oꝑit vt h̓ dicitapl̓s. multitudinē peccatoꝝ. ⁊ etiā hoīem cumdeo vnit. qꝛ dr̄. j. q. j. c. ml̓te aūt oꝑatōes. charitas q̄ oꝑit multitudinē pctōꝝ ꝓprium donūeſt catholice vnitatis. Scd̓o patꝫ hoc de irūdinibus que nidū taꝫ artificioſe ꝯponūt ꝙ vixſufficeret humana induſtria de qͣuis materiafacere qd̓ facit irundo ſolo roſtro d̓ argilla. ꝓpter qd̓ quidā crediderunt eas hr̄e intellectu.Sic̄ ph̓s dicit. ij. phiſi. qd̓ licet nō ſit verū docent tn̄ nos eſſe prudentes vt vicꝫ domū ꝯſcīeꝟtutibus ꝯſtruamus in qͣ reſideat ⁊ īhabitetdeus: qꝛ dicit̉ Sapͥ. viij. Intrans in domummeā quieſcaꝫ in illa. Nō em̄ habet amaritudinem cōuerſatio illius. Ubi ꝑ domum glo. intelligit ꝯſcīam in qua ſi munda ē requieſcꝫ deus. iō hanc tememur ei edificare ꝑ ſanctam cōuerſationē. qꝛ domum tuam dn̄e decet ſanctitudo in longitudine dierum. De ſecuritate cōſcientie ⁊ tranqͥllitate loquitur b. Greg. ſuperEzech̓. ome. ix. In oī inqͥt qd̓ dr̄ ſꝑ recurre̓ debemus tacite ad mentē interiorē teſtē ⁊ iudicēreqͥrere. Quid em̄ ꝓdeſt ſi hoīes laudēt. ⁊ cōſcīa accuſat; aut qͥd poterit obeſſe. ſi oēs derogent ⁊ ſola ꝯſcīa defendat: h. d. nihil. Qualisaūt ſit bona ꝯſcīa docet Hugo d̓ ſan. vic. li. ij.c. ix. Trāqͥlla ꝯſcīa eſt dulcis nulli gͣuis. vtensamico ad gr̄am. inimico ad patientiā. cunctisad beniuolentiā. quibus pōt ad bn̄ficentiam.Cui deꝰ nec ſua pctā imputat. qꝛ nō fec̄. nec aliena. qꝛ nō approbauit. nec negligētiam. qꝛ nōtacuit. nec ſuꝑbiam. qꝛ in humilitate ꝑmāſit.Hec ille. Iſta domū ꝯſcīe debemꝰ bn̄ fundareaut edificare. aut honeſte mundare. qꝛ irundodomunculam ſuam nō ſolū ſolerter edificat ſꝫetiam ſepius mundat. et hec mundatio dꝫ fie.ri ꝑ frequentē ꝯfeſſionem. qͣ mundata pōt ī eaquieſcere tā deus qͣꝫ hō. Sed dicit holkot lec.cxiij. In iſta domo ꝯſcīe male parant ſibi reqͥ-
L
P