Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In diebus Rogationum

do etiā tacēs fabulat̉ Intēde illi qͥ intēdit tibiAudi illū loquentē tibi vt exaudiat te loquētē ſibi. Qualiter aūt a ſordibus diuerſaꝝ cogitationū ⁊ vagationū depurari debeat orantis intētio. docet pulcre Ioh̓. caſſianus in libͦ.colla. patꝝ. collat̓. x. Iſaac abbatis dicēs. vtea puritate qua dꝫ emitti poſſit or̄o. hec ſuntnobis penitus obſeruanda. pͥmo em̄ ſollicitudo reꝝ ē penitus abſtinēda. ſcd̓o vt nulliꝰ negocij curā immo nec memoriā admittamꝰ. tertio ut detractiones ⁊ vaniloquia ⁊ om̄s ſcurrilitates ſimul amputemus. quarto ire ⁊ triſticie tribulatio ſiue turbatio ē fūditꝰ eruēda. qͥnto vt fomitē carnalis ꝯcupīe a corde nr̄o radicitus euellamus. ⁊ ita qͥbuſlibet vitijs penitꝰabſciſis iaciēda ſunt pͥmū fundamēta humilitatis que turrim illā p̄celſam celos penetrantē. feruorē .ſ. ⁊ deuotionē or̄onis valeat ſuſtinere. deinde ſupponēda eſt v̓tutū ꝯſtructio ꝑquā mēs ab omni euagatiōe ire lubrica poſſitcohiberi. ⁊ ad ꝯtemplatiōꝫ diuinā ⁊ exceſſustheoricos incipiat ſublimari. Quicqͥd .n. mēsnoſtra an̄ or̄oem ꝯcepit. neceſſe ē vt nob̓ orātibus ꝑ recordatōꝫ occurrat. Quapropt̓ quales volumꝰ ī or̄one inueniri tales nos an̄ or̄onis tp̄s p̄parare debemus. Tertio fiducia exauditōis dat̉ ex rei petite ſalubri rōe. Qui n.petūt ꝓ remiſſione pctōꝝ vel ꝓ qͣcūqꝫ cā ſalubri exaudiunt̉. ſicut pꝫ de niniuitꝭ quibꝰ minabat̉ dn̄s ꝑ Ionā ꝓphetā di. Poſt. xl. dies niniue ſubuertet̉. Qd̓ illi audientes ad orōneꝫſe ꝯuerterunt ⁊ exauditi fuerūt Ione. iij. ItaSuſanna ī ſua tribulatione flens aſpexit ī celū ⁊ orauit. ⁊ exaudita fuit Dan̄. xiij. Sꝫ ſuntpleriqꝫ qui petūt qd̓ eſt contra rōem ſalutis ⁊tunc deus pie nō exaudit. qꝛ illicite petunt. ⁊ſic ſunt indigni exaudiri. De illis dicit Iſid̓.Multi orantes nō exaudiunt̉. ꝓuidet .n. deus meliora dare qͣꝫ peterēt. Sic Dauid nō fuit exauditus. Nā legit̉. ij. Reg. xij. ꝙ dn̄s ꝑcuſſit pueꝝ quē dauid cū berſabee extra mrimoniū peꝑit. Qd̓ videns dauid dep̄catus eſtdn̄m ꝓ puero. nec eū dn̄s exaudiuit. licet valde deuote oraret ieiunādo ⁊ ſe affligēdo. qꝛ ꝓtūc nō erat dignꝰ vt eū exaudiret ꝓpter pctm̄adulterij ⁊ homicidij. Sic nec pueri ī ſcholisqui ne vapulēt deū orāt. nō exaudiunt̉. qꝛ tal̓exauditio nō eēt eis ad ꝓfectū. ſꝫ etiā eccl̓ia nōfreq̄nter exaudit̉ petēdo amotionē tribulationū. ideo dicit tota trinitas. pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctus Eſa. xxvj. Miſereamur impio.⁊ nō diſcet iuſticiam. q. d. nō. Vnde. s. Aug.ſermo. ij. de or̄one dicit. Tribus modis orationes impediunt̉. aut cuꝫ quis a deo petit qd̓ſue ſaluti reſiſtit. vel cuꝫ orat ⁊ ab iniqͥtate nōceſſat. aut ī ſe delinquēti debita nō relaxat. qd̓triplex malū dū a ſe vnuſqͥſqꝫ ſtudioſiꝰ abſter

ſerit ſecurius ſtudio or̄onis incūbet. ⁊ ea q̄ petit p̄cibus ſe impetrare libera mēte ꝯfidꝫ. Un̄legit̉ in legēda .s. Seruacij ep̄i ꝙ tꝑe illo qͦ rumor erat hunos ī galliā vēturos apd̓ tūgrosb. Seruacius oppido vigilijs ⁊ or̄onibus ſtuduit. crebro lachrymaꝝ fonte dei imploransmiſcd̓iam ne vnqͣꝫ gentē hanc incredulam. ſibiqꝫ ſemꝑ indignā venire ꝑmitteret. Sed perſpm̄ſanctum ſentiens pcta hominū ſue petitioni repugnācia. romā petijt. ſperans patrocinio btōrum apl̓orum a deo exaudiri. Ueniēsergo ad limē beati Petri triduo ſe a cibo abſtinuit. Cūqꝫ miſericordiā dei ſedule dep̄carinon ceſſaret. tale reſponſū a beato Petro fertur accepiſſe. Quid me vir ſancte inqͥetas. ecce deliberatiōe apud deū ſanxitū ē hunos ingalliā vēturos. nullāqꝫ vrbē illeſā futurā excepta vrbe metēſi reliqͥas ſācti ſtephani martyris ſeruāti. Ecce ꝙ petitio ſācti huiꝰ viri ꝓpter pctā ppl̓i nō exaudita fuit ideo debēt homines vitā ſuā emēdare vt or̄ones eccl̓ie ⁊ bonoꝝ poſſint eis ſubuenire. In diebus Rogationū. Sermo.IEtite et dabiturvobis Luc̄. xj. Narrat Solinus inli. de mirabilibꝰ md̓i. ꝙ ī india eratmons magnus ⁊ altꝰ. ⁊ in illo erat fons d̓ quoexibant riuuli aquaꝝ ad irrigandā totā terrāin circuitu. ⁊ ſi aliquādo ꝯtingeret ꝙ terra ꝓpter ariditatē aqua indige̓t. habitatores valliū miſerunt ad montē pulcram puellam q̄ coram fonte cantaret. ⁊ fons talis erat virtutisꝙ ſtatim ad vocē puelle riuos ſuos abundanter emanaret. ⁊ tantū terraꝫ quantū ncc̄e eratirrigaret. Spūaliter mons iſte ſignificat celūde quo psͣ. lxvij. Mōs dei mōs pinguis. Etiteꝝ. mos in qͦ bn̄placitū ē deo habitare in eoEt in psͣ. xxiij. Quis inquit aſcēdet in montēdn̄i? aut quis ſtabit in loco ſancto eius? Et ſequitur. Innocēs manibus. Iſte mōs celi magnus ē ⁊ altus. de eius magnitudine miraturBaruch. iij. dicēs. O iſrael qͣꝫ magna eſt domus dei. ⁊ ingēs locus poſſeſſionis eius. Deipſius altitudine dicit dauid in psͣ. xc. Altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Et ab hoc mōte altoipſe deus ſolus altiſſimus noīat̉ in psͣ. lxxxij.Tu ſolus altiſſimus ſuꝑ oēm terraꝫ. Et Ecc̄ixij. Altiſſimus odio habet pctōres. Et eodeꝫc. xxxviij. Altiſſimus de terra creauit medicinā. In hoc quidē mōte erat ab et̓no. ⁊ ē ⁊ eritin ꝑpetuuꝫ fons bn̄dictus ſancte ⁊ indiuiduetrinitatis. d̓ quo ſcaturiūt riuuli ſpūalis vite⁊ gr̄arum ꝯtinue exauditōis ⁊ indulgētiarū.ꝓpter quod dauid loquēs d̓ mōte celi dicit īpsͣ. xxxv. Apud te ē fons vite. Aq̄ iſtius fotꝭirrigant terrē aridā cordis noſtri. ⁊ ſine ea eſt

A