SermoXVIII

aīa nr̄a ſicut terra arida. iuxta illud psͣ. cxlij.Aīa mea ſicut t̓ra ſine aqua tibi. Idcirco cumaqͣ gr̄aꝝ eius qͦtidie indigemus. ⁊ principalit̓qn̄ ꝓ totius eccl̓ie vtilitate ⁊ auerſione peſtiū⁊ ꝯſeruatōe frugū ⁊ datione pluuiaꝝ poſtulamus. mittere debemus ad hunc montem celipulcrā puellaꝫ. ꝑ hanc intellige orationē quedebet eſſe ornata cum virtute abſtinentie ſeuieiunij. ſeu cum virtute largitatis ⁊ elemoſyne. nā his decorata v̓tutibus puella hec ē oratio pulcra. Eſt ⁊ bona iuxͣ illud Tob̓. xij. Bona ē or̄o cū ieiunio ⁊ elemoſyna. Addas inſuper ei veſtē nigrā humilitatꝭ. nā habito hͦ decore aſcēdit montē ſublimitatꝭ ⁊ dulcit̉ cantatan̄ fontē deitatis. ⁊ non deſcēdet donec impetret hoc quod optat. ⁊ hoc teſtat̉ ſapiēs Ecc̄ixxxv. Oratio humiliantꝭ ſe nubes penetrat ⁊donec eppropinquet ad deū. ꝯſeq̄ndo effectūſcꝫ or̄onis. nō ꝯſolabit̉. ⁊ non diſcedet donecaſpiciet altiſſimus. vicꝫ oculo miſcd̓ie. ⁊ dn̄snō elongabit̉. Ideo legit̉ Iudith. .vj. ꝙ filij irael cū tribularent̉ ab Holoferne miſerūt adceli montē illā pulcrā puellam. qꝛ dr̄ ibidē ꝙorauerūt ad dn̄m dicētes. Domīe deus celi ⁊t̓re intuere ſuꝑbiā illoꝝ ⁊ reſpice ad hūilitatē⁊ faciē ſctōꝝ tuoꝝ attēde ⁊ on̄de. qꝛ nō dereliquis d̓ te p̄ſumentes. Et ſequit̉. c. xiij. ꝙ dn̄smiſcd̓iter eos exaudiuit cū Iudith caput holofernis amputauit. Moralit̓ holofernes interp̄tat̉ infirmitas diſcretōis. ⁊ ſignificat diabolū vel p̄ſertim om̄s hereticos vel alios malos hoīes eccl̓iam dei tribulātes. vel etiam ſignificat infirmitatē peſtilētie ⁊cͣ. Nā mali infirmā hn̄t diſcretionē. quādo tribulant eccl̓ieſancte congregationē. cū gͦ ab eis tribulamurvel forte timemus eorū inuaſionē. ⁊ terre deuaſtationē vel frugū annihilationē. Mittamus cū filijs iſrl̓ oratōem ad dn̄m. pulcrā. ornatā abſtinētia. largitate ⁊ humilitate. ⁊ petamus vt oculo miſcd̓ie ſue intueat̉ nr̄am hūilitatē ⁊ inimicoꝝ elationē. ⁊ faciē ſctōꝝ ſuorumquos in his tribus diebus ſpāliter imploramus attendat. ⁊ ꝓpter ipſoꝝ dignas noſtraſqꝫ indignas or̄ones oīa mala aīe ⁊ corꝑis benigne au̓tat. ⁊ tūc certe dn̄s gr̄aꝫ ſui auxilij etexauditōis nobis mittet. qͥ in p̄dictis verbisthematꝭ ad orandū nos monet ⁊ inſtigat cumdicit. Petite ⁊ dabit̉ vobis. ī quo breuit̓ verbo duo tāgunt̉. pͥmo petēdi pr̄na exhortatio.ibi. petite. ſcd̓o largiēdi benigna ſecuratio. ibi⁊ dabitur vobis. Circa que notandū. licet pater carnalis hortatur pueros ad petēdum. nōtn̄ ſemꝑ pronus eſt ad tribuendum niſi petitaeis videant̉ expedire. Sic pater celeſtꝭ qͣꝫuismonet nos petere. attū̄ non ſemꝑ vult tribuere. niſi quatuor conditiones orationis habeamus. Vnde refert commētator Iuuenalis ꝙ

oratio depingebat̉ ad modū homīs qͥ habuitcorpꝰ ⁊ caput ꝟſum ad celū. imago ꝟo homīsfultiebat̉ qͣtuor angelis. ⁊ qͥlibet tenebat rotulā in manu eius. picture prime erat iſte v̓ſus.Terre igni mari vento peto dn̄ari. Scd̓s habuit hunc ꝟſum. Uir peto ſim p̄ſto. ſi plagascominus eſto. Tertius habuit. Cum p̄cor accedo nō poſtulor inde recedo. Quartꝰ habuit. Adiuuo ꝯſtanter non deſero pugno libenter. Moraliter ꝙ imago oratōnis habuit corpus ⁊ caput adu̓ſus celū. ſignificat̉ ꝙ petitordꝫ ponere ī oratione ſua ſpē in deū. nā ſpes ēiuxta fontē miſcd̓ie. ideo miſcd̓ie diuine bn̄ficia non ceſſant ei influere. ideo petit ⁊ ſperāsin domino pōt orare cum psͣ. xxxij. Fiat miſericordia tua dn̄e ſuꝑ nos ⁊cͣ. Or̄o .n. cū ſpe liberat hominē a tribulatōe. ſicut pꝫ de Suſanna que flens ſuſpexit in celum et orauit. eratqꝫ cor eius fiduciam hn̄s in dn̄o. Id̓o ſuſcitauit dn̄s danielē qui eam a tribulatione mortꝭliberauit Dan̄. xiij. Patꝫ etiā d̓ patribus antiquis d̓ quibus psͣ. xxj. In te ſꝑauerūt pr̄esnoſtri ſꝑauerunt ⁊ liberaſti eos. Deus .n. cuꝫſit ſumme bonus ⁊ miſericors non minꝰ vultmiſeros a miſeria liberare qͣꝫ ipſi liberari. NāAug. loquēs de illo verbo Ioh̓. xvj. Non inquit tm̄ hortaretur vt peteremꝰ niſi dare vellet. Erubeſcat humana pigritia. plus vult ille dare qͣꝫ nos acciꝑe. plꝰ vult ille miſereri qͣꝫnos a miſeria liberari. Ideo idē in li. confeſſionū. Dn̄e ſpes vna. vna fiducia. vna firma ꝓmiſſio tua miſcd̓ia. ⁊ dauid. dn̄e ī tua miſcd̓iaſꝑaui. Sꝫ nota poſt xp̄m ſpes noſtra ē bn̄dicta virgoMaria. quia in ea ē omnis ſpes vie⁊ veritatis. ⁊ omnis ſpes vite ⁊ virtutꝭ Ecc̄ixxiiij. Iō dicit. b. Bern̄. Securū habes o homo acceſſum ad deum vbi hēs filiū an̄ pr̄em.⁊ an̄ filium matrē. Filius oſtendit patri cicatrices ⁊ vulnera. mater on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera. nec vlla pōt eſſe repulſa vbi tot charitatisincurrūt inſignia. q. d. nō pōt petētibus denegare qui in ſpe volunt fiducialiter orare. Seddi. a. Orationes noſtras debemus cum totaſpe ⁊ fiducia ad deum dirigere. nunquid poſſumus etiam ad ſanctos dirigē orationes petēdo eos vt orēt pro nobis. Rn̄det Tho. ī. iiijdiſt. xv. ꝙ illud quod orando petimus ē beata vita. vt dicit. b. Aug. quia omnia alia q̄ petimus non petimus niſi ẜm ꝙ ad btām vitamordinant̉. vitam autē beatā ſolus deus habꝫdare. Sācti ꝟo pro nobis poſſunt cooꝑari ꝑp̄ces ſuas vt merito nobis donētur q̄ orandopetimus. Oratio gͦ ꝓprie ⁊ directe fit ad ſoluꝫdeum. ſit tn̄ oratio ad ſanctos vt eoꝝ p̄cibꝰ vitā et̓nā poſſideamꝰ. iō dr̄ Iob. v. Voca ſi ē qͥtibi reſpōdeat. ⁊ ad alique ſanctoꝝ cōuertereipſum rogans vt oret ꝓ te. Quapropter in le-

Rk

C