XVIISermo

in or̄onibꝰ. ꝙ or̄o eoꝝ nō ē pura nec deo accepta. ⁊ hͦ ſit cooꝑatōe diaboli. Sic̄ refert gregli. ij. dial̓. de qͦdā monacho qͥ erat ī ordīe .s. bn̄dicti. qͥ nō potuit in or̄one ⁊ choro ꝑſiſtere. etmultotiēs correptꝰ ab abbate ſe nō emēdauitſꝫ ſꝑ inſtabil̓ fuit ⁊ de choro exiuit. Et ait abbas. Nunqͥd videtꝭ qͥs hunc monachū exͣhatab or̄one. dixit gͦ s. Bn̄dictꝰ abbati pōciano⁊ mauro vt orarent deū vt eis reuelaret cāꝫ ⁊impedimēta. ⁊ poſt biduanas or̄oes vidit .s.Maurus abbas ꝙ dictꝰ monachꝰ extrahebatur ꝑ fimbriā veſtimēti a quodā ꝑuulo ethiope. ⁊ finita or̄one cum .s. Bn̄dictus egrederetur ⁊ vidiſſet dictū monachū extra oratoriuꝫdiuagari ꝑcuſſit euꝫ virga. ⁊ extunc in choromanſit. Sic ſunt aliqui adhuc inſtabiles ī orationibus ꝙ nō pn̄t manere in eccl̓ijs dn̄icꝭ diebus. ſed vadunt ad tabernas. agros ⁊ cāposcum tn̄ haberēt his diebus principaliter orare ꝓ ſancta matre eccl̓ia ꝓ oīmqꝫ xp̄ianoꝝ defectibꝰ. ꝯtra qͦs. b. Greg. ī colla. vbi. sͣ. Nullꝰnr̄m ad terrena oꝑa ad agros exeat. nullꝰ qd̓libet negociū agere p̄ſumat qͣtenꝰ ad ſācte deigenitric eccl̓iam ꝯueniētes. qꝛ ſil̓ om̄s peccauimꝰ ſil̓qꝫ om̄s mala q̄ geſſimꝰ deploremus vtdiſtrictꝰ iudex dū culpas nos nr̄as penituiſſeſiderat. ipſe a ſnīa ꝓpoſite damnatōis ꝑcatTertio oro pura exaltat hoīem ꝑ deſiderij ſb̓limitatē. vt hō vna hora ⁊ momēto ſit in celo⁊ ī terra. Propt̓ qd̓ dicit Greg. Magna ē ꝟtus or̄onis que ī terra fuſa ī celo oꝑat̉. Quarto gratificat eū apud ſummū regē ⁊ apud nobiles pͥncipes .ſ. angelos ⁊ ſāctos ꝑ gr̄e amabilitatē. Sic̄. b. Martinꝰ moriēs ſpm̄ ab or̄one nō relaxabat gratꝰ ⁊ amabil̓ deo factus eſtSic ⁊. b. Ioh̓es ī vtero mr̄is ſctīficatꝰ. qͥ ex aſſiduitate orādi quā ꝯͣxerat ī ſuis genibus duriciā cameloꝝ gratificatus eſt ꝑ orōem. Quinto or̄o pura facit pacē ⁊ ꝯcordiā ꝑ amicitie familiaritatē. qꝛ or̄o figurat̉ ꝑ colūbā quā emiſit Noe d̓ arca Gen̄. viij. qͥ attulit ramuꝫ oliue virentē. ſuꝑ quo dicit glo. Oratio ē columba .ſ. ſpūſſancti que ramū attulit oliue duꝫ pacē homībus impetrat. nā or̄o vincit inimicosvt pacē habeant. Ideo dicit. b. Aug. ī ſermone. ij. d̓ or̄one. Orationibus liberamur nō ſolū a vitijs ſed etiam a penis eternis orationibus noſtris ꝓſternunt̉ inimici. et fideles deoefficiunt̉ amici. orationibus vincunt̉ temptamenta diaboli ⁊ eterne btītudinis dona acqͥrunt̉. ꝑ orōnes omnia nobis vtilia tribuunt̉.⁊ cūcta nobis noxia ꝓcul effugant̉. Secundoor̄o debet eſſe ꝯcors. nā intētio debet eſſe concors cū verbis .ſ. orōnis vt cum quolibet verbo orōis fiet ꝯcors ſenſus orōnis. vt dic̄ Hiero. de ꝯſe. diſt. v. nunqͣꝫ. Ideo Cyprianus dicit. ⁊ ponitur de ꝯſe. diſt. j. c. qn̄. Qn̄ orōni in-

cumbitur nequaqͣꝫ tūc animꝰ aliud cogitat qͣꝫillud ſolū qd̓ p̄cat̉. Et Hugo de ſanc. vic. Sepe inqͥt ore oramꝰ ⁊ alibi corde intēdimus necip̄m qd̓ dicimus recolimus. ſꝫ illā orōeꝫ deusnō exaudit cui ipſe qui orat non attēdit. Sedhic orit̉ dubitatio vtrum in orōne vagatō mētis impediat virtutē orationis: Anteqͣꝫ ꝑuenit̉ ad reſponſū queſtionis ſcienduꝫ ꝙ hōraro vel nunqͣꝫ pōt orōnes ſuas ꝯplere ſine impedimento ⁊ extranea cogitatiōe. nā diabolꝰnullū opus tantū conat̉ quantū deuotā or̄onem interrumꝑe. Nam legit̉ ꝙ. b. Bern̄. qua.dā vice iumento inſidens cuidā ruſtico obuianti d̓ cordis inſtabilitate in orōne ꝯqueſtuseſt. qd̓ ille audiens mox eū deſpexit. ⁊ in oratiōibus cor firmū ⁊ ſtabile ſe habere dixit. volens aūt. b. Bern̄. eum cōuincere dixit. Seq̄ſtra te pauliſper a nobis. ⁊ tota qua poterꝭ intentione orationē dn̄icam inchoa. quaꝫ fi ſinealiqͣ cordis euagatiōe finire poteris. iumentūmeū ſine dubitatiōe habebis. Tu autē in fidetua mihi ſpōdeas ꝙ ſi aliqͥd ibidē cogitauerꝭ.hͦ mihi nullatenus celabis. Letat̉ ille ⁊ qͣſi lucratus reputans audacter ſeceſſit. ⁊ ſeip̄m recolligens orōnē dn̄icā dicere cepit. vix orationē dimidiā expleuit. ⁊ ecce importuna cogitatio cordi ſuo ſe ingerit vtꝝ ſellā habere debeat cū iumento. Quod ille adu̓tēs ꝯcito adbern̄. reu̓tens. ⁊ qͥd ī orōne ip̄e cogitauerat indicauit. ⁊ de ſe vt prius temere nō p̄ſumpſit.His ergo premiſſis dicitur ad dubitationem.ẜm. s. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. Si quis ex ꝓpoſito in orōne mente euagetur peccatū eſt etimpedit oratiōis fructum. Et cōtra hoc dicitAug. in regula. Pſalmis ⁊ hymnis cum oratis deuꝫ hoc verſetur in corde qd̓ ꝓfertis ore.Euagatio ꝟo qͣ fit preter intentionē. oratiōisfructum nō tollit. Et hoc eſt qd̓ Baſilius dicit in hexameron. Si debilitatus a peccato fixe nequieris orare quantū potes teip̄m exhibeas ⁊ deus ignoſcet. eo ꝙ nō ex negligētia ſꝫex fragilitate nō potes vt oportet aſſiſtere cōram deo. Tertio intētio oratōis debet eſſe recta. ⁊ hoc tunc fit qn̄ ad deum eſt erecta. Ex qͦergo oratio eſt ẜm Dam̄. aſcenſus mētis ī deum. oportet ꝙ mens orando recto tramite tēdat in deū. Propt̓ quod dn̄s docēs nos orare. Pater noſter. adiunxit qui es in celis. docens nos ꝑ hͦ ut cū oramus mētes nr̄as a terrenis abducamus ⁊ celeſtibus affigamꝰ. vt dicit Criẜ. Et hͦ remediū p̄ſb̓r ante p̄fationē canonis dicit. Surſū corda. ⁊ hr̄ de ꝯſe. di. j. qn̄Ideo dicit Bern̄. Cum ad orandū eccleſiamintraueris fluctuātium cogitationū tumultūinterius relinque. curam exterius penitꝰ obliuiſcere vt ſoli deo poſſis vacare. fieri .n. nō poteſt vt cum deo aliqn̄ loquat̉ qui cū toto mū-

X