DETNOQV L

quit̉ ꝙ placuit iſta petitio. ⁊ rn̄dit ei ꝑ ſeip̄mqꝛ poſtl̓aſti verbū hͦ ⁊ nō petiſti dies multosnec diuitias nec aīas inimicoꝝ tuoꝝ ſꝫ ſapīaꝫad diſcernendū iudiciū. ecce feci tibi ẜm ẜmones tuos. ⁊ ꝯceſſi tibi cor ſapiēs ⁊ intelligensita ꝙ nullus an̄ te fuerit ſil̓is tui. nec poſt ī futuro ſit. Inſuꝑ q̄ nō petiſti ꝯceſſi tibi diuitias⁊ ſub̓am ⁊ gl̓iam. Et ſi in p̄ceptꝭ meis ambulaueris longos ſtatuā dies tuos. Ex hac hiſtoria ptꝫ liberalitas dei ꝙ benigne dat qn̄ petimus iuſte. īmo dat ampliꝰ qͣꝫ petamꝰ. ꝓpt̓ qd̓ſecure poſſumꝰ accedere ad ip̄m ⁊ rogare ī nomīe ieſu xp̄i qͥ dicit h̓. Amē amen dico vob̓ ꝙqͥcqͥd petieritꝭ iuſte pr̄em ī noīe meo dabit vobis. Sed licet deus pr̄ ſꝑ petitiōem nr̄am audiat ex ſua liberalitate cuꝫ iuſte petimꝰ. nccͣiotn̄ aliqͣ habemꝰ nobiſcū ſumere q̄ diligit ip̄e. ⁊qͥbus habitis qͥlibet abilis ⁊ idoneus p̄catorad ip̄m accedet. pͥmū ē pctī immunitas. Omne .n. pctm̄ mentē aggrauat. ſicut figuratū eſtZach̓. v. vbi vidit mulierē ſedentē ī amphorahabentē in ore ſuo maſſam plumbi. Et dictuꝫē ꝓphete. Hec eſt impietas. in ſignū ꝙ oīs impietas ſeu iniquitas grauis ē. iuxta illud psͣ.xxxvij. Qm̄ iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſūt caput meū. ⁊ ſic̄ onꝰ gra. gra. ſūt ſu. me. Sed ecōtra dicit Dam̄. ꝙ or̄o ē acceſſus intellectus indeū. nā qͥ vult orare pͥmo dꝫ defectus ſuos cōſiderare. deinde aſcēdere ad eius liberalitatēq̄ hoc pōt ꝯplere. Nam ſicut legitur. iij. Reg.viij. ꝙ Salomon edificato tēplo dixit. Si qͥscognouerit plagam ſui cordis. ⁊ extēderit manus ſuas in domo hac tu exaudies in celo domine. ideo aliter deſcribit̉ or̄o. Or̄o eſt piusmētis affectus in deū directus. Et iſte quidēaffectꝰ deſideriū eſt. Nā glo. ſuꝑ illd̓. j. Theẜ.vl. ſine intermiſſione orate. dicit. Ip̄m deſideriū bonum or̄o eſt. ⁊ ſi ꝯtinuū ē deſideriū ꝯtinua ē or̄o. affectus qui eſt or̄o in deū dr̄ dirigiad modū nuncij. qꝛ eſt velut nūcius ab hoīe īdeū miſſus. Quod etiā ꝓbat glo. ſuꝑ illd̓ psͣ.lxxxvij. Intret or̄o mea in conſpectu tuo. dicens. Uirtus magna pure orationis hic notatur que quaſi ꝑſona quedam ad deum intrat⁊ mādata ꝑagit quo caro ꝑuenire neqͥt. Mōad ꝓpoſitū oro eſt aſcenſus mentis in deum.Et ꝑ Aug. in li. de ſpū ⁊ aīa. Or̄o eſt mentꝭ cōuerſio in deū ꝑ purum ⁊ humilē affectum. ſedpctm̄ grauat ⁊ deprimit. pꝫ ergo ꝙ pctīs grauati non pn̄t aſcendere in or̄one. quia ſimilantur auibus volare cupientibus mole corporꝭaggrauatis. quaꝝ vna ē ſtrucio. de qͣ dic̄ magiſter li. xij. ꝓprietatū ꝙ ad volatū alas erigitſꝫ ꝓpt̓ ponderoſitatē corꝑis a terra nullatenꝰſe ſuſtētat. qꝛ paucis pennis induit̉ ⁊ magnocorꝑe p̄grauatur. Sic ſunt aliqui pctīs grauati. ⁊ tamen ꝑ orationē ſe in altum erigunt.

iō talibus dr̄ Iac̄. iiij. Petitis ⁊ non accipitꝭ.eo ꝙ male petatis. ⁊ hoc primo ex ꝑte orationis. ſecūdo ex parte acceptationis eius qͥ petitur. Nā vt dicit Greg. iij. q. vij. c. in grauibꝰCū is qui diſplicet ad intercedendū mittitur.irati animus ꝓculdubio ad deteriora ꝓuocatur. Et Prouer. xv. dr̄. Uictime impioꝝabominabiles domino. ⁊ vota iuſtoꝝ placabilia.Et Criẜ. Qui orat ⁊ peccat non honorat deum ſed deludit. nam tales ſimilant̉ militibusqui genua chriſto flectebant. ⁊ alapas ſibi dabant Ioh̓. xix. Sed diceret aliqͥs. Nunquidorantes pctōres deus exaudit? Et videtur ꝙnon. ex dicto ceci nati Ioh̓. ix. qut ait. Scimꝰqꝛ pctōres nō exaudit deus. Sed ꝯtra hoc arguit Gorra ſuꝑ Ioh̓. dicēs. Nōne exaudiuitpublicanū. Lu. xviij. alexandꝝ paganū. d̓. x.tribubus iudeoꝝ. q. d. ſic. de alexādro videsͣ.parte. j. feria. vj. Iudica. H B. D. Ad hͦ rn̄detur ex glo. dupl̓r. Primo deus nō exauditpctōres ad ſaluteꝫ. Alio modo deus exauditpctōres ꝓpter triplicē rōem. Primo ꝓpter eorum faciliorē ꝯuerſionem. Scd̓o ꝓpter ꝓſperiorē ſucceſſum rerum tꝑalium ita vt eis eo ꝓſperius ſuccedat in temꝑalibus. ⁊ ꝑ hoc pͥuabuntur eternis. Tertio ꝓpter maiorem alleuiationē eterne damnationis quam habebunt īfuturo. Ex hoc elice ad quid ꝓſit malis oratōſua. vicꝫ vt facilius ꝯuertantur. vt bona temporalia augmentētur. vt pene in futuro allouient̉. Sꝫ s. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. ar. xvj.dicit. ꝙ deus orōnem pctōris ex bono naturedeſiderio ꝓcedentē audit. Quia in pctōre ſūtduo ꝯſideranda .ſ. natura quam diligit deus⁊ culpa quā odit. Si ergo pctōr orando aliqͥdpetit vt pctōr .i. ẜm deſiderium peccati hoc adeo nō exauditur ex miſcd̓ia. ſed qn̄qꝫ exauditur ad vindictā qn̄ ꝑmittit deus pctōrē adhuc amplius viuere in pctīs. deus .n. negat q̄dam ꝓpitius. quedā ꝯcedit ꝓpitius. vt dicitAug. Orōem v̓o pctōris ex bono nature ꝓcedentē deꝰ exaudit nō quaſi ex iuſticia. qꝛ peccator hoc nō meret̉. ſed ex pura miſcd̓ia. obẜuatis tn̄ quatuor ꝯditionibus. vt vicꝫ ꝓ ſe petat ad ſalutē nęceſſaria pie. deuote ⁊ ꝑſeuerāter. vn̄ Aug. Deus nō hortat̉ nos vt peteremus niſi dare vellet. Et Criẜ. Nunqͣꝫ orantibn̄ficia denegat qui vt orantes nō deficiāt ſuapietate inſtigat. Ad dictuꝫ ceci nati dicit glo.ꝙ ipſe nondum inunctus erat nec interius illuminatus. ⁊ ideo falſum dixit. licet ſe crederet veꝝ dixiſſe. Uel ſic ꝙ ineffabiliter veꝝ eſtꝙ deus pctōres nō exaudit inqͣꝫtū ſunt pctōres. iuxta illud quod dicit Iſido. Sicut nullū ꝓficit vulneri medicamentū ſi adhuc ferꝝ īeo ſit. ita nihil ꝓficit or̄o illiꝰ cuius adhuc peccatum in mēte vel odiū manet ī pectore. Pec-

Ii 3

D