ONICA ALIAIA PO¶ PARe
abundāt. ꝯͣ quos. ij. Pe. ij. deponētes inquitoēm maliciā ⁊ oēm dolū ⁊ ſil̓atōes ⁊ inuidias⁊ omnes detractōes qͣſi mō geniti infātes lacꝯcupiſcite. Signāter docꝫ deponere om̄s detractōes .i. tres modos p̄dictos. qꝛ omne ⁊ totū ſuꝑ tria ponimus q̄ ſignant̉ ꝑ tres ordinesī ore vrſi. Et ꝯn̄ter depoſitis illis dentibꝰ malicioſis eſſe debemus ſic̄ infātes qͥ carētes dētibus mordere neſciunt. ⁊ lac dulcis ⁊ ſuauisaffabilitatꝭ ſine dolo ⁊ malicia deſiderare. vt d̓vnoquoqꝫ nr̄m verificet̉ illud Cant̓. iiij. Fauus diſtillans labia tua mel et lac ſub linguatua. ⁊ hoc qͣꝫtum ad ſcd̓m.¶ De eadē dn̄ica poſt octauas paſ. Ser. ij.¶ Menamen dicovobis ſi qͥd petieritis pr̄em meuꝫ inIº noīe meo dabit vob̓ Ioh̓. xvj. Plini. in ſpec.natu. Fortis odor rute ꝯſueuit roſas aperirecū ipſa fuerit inter roſas plātata. qͣpropter hͦſcientes ortulani ſagaces qui in maio cito maturas rōſas hr̄e volentes ꝓ crinalibus fiēdisplantant rutas infra roſas. ⁊ cuꝫ velint vt roſe aꝑiantur mouent rutam. ex cuius motioneodor aſcendit ⁊ facit roſas aꝑiri. Moralit̓ ꝑrutam intellige orōem ꝓpter tria. pͥmo ratiōeignitiōis. qꝛ ruta ē nature feruentiſſime ⁊ plagreſtis qͣꝫ domeſtica. habet .n. virtutem calida ⁊ ſiccā. vt inqͥt Pli. in ſpe. natu. Sic oratōdebet eſſe feruida ꝑ deuotionē vt mentē calefaciat ⁊ inflamet ad dilectōem et deſiccet humorē .i. fluxuꝫ cogitationū malarum. vt dicitAnſel. li. ſimilitudinū. iij. c. xliiij. Scd̓o ratione nutritōis. qꝛ ruta gaudet ſiccitate. ⁊ nutritur cinere vt erucis poſſit carere. Amicitia qͥdē magna ē ſibi cū ficū. ſic or̄o gaudet abſtinētie ſiccitate ⁊ nutrit̉ cine̓ hūilitatꝭ. ꝓpt̓ primūdic̄ Criẜ. ſuꝑ Mat. ꝙ antiqͥ pr̄es qͦtiens orare voluerūt ieiuniū cū orōne iunxerūt. QuiaTob̓ .xij. bona ē or̄o cū ieiunio. ꝓpter ſcd̓ꝫ dr̄Ecc̄i. xxxv. Or̄o hūiliantꝭ ſe celos penetrabit⁊ donec appropinquet nō ꝯſolabit̉. ⁊ non diſcedet donec aſpiciat altiſſimꝰ. Ibi dicit glo.Quāto hūilior ē or̄o tāto maiore effectū habebit apud deū. diligit etiā ſocietatē ⁊ amicitiāficꝰ. Per ficū intellige el̓ynā. qꝛ ſicut ficꝰ ē fructus mitꝭ ⁊ dulcis. ſic elemoſyna dꝫ dari cū mititate ⁊ dulcedine pietatis. iō dicit moral̓. Oīte tribue ꝓ laude xp̄i petēti. Si tibi res deſūt.da ꝟba benigna roganti. Ꝙ autē oratio debꝫeſſe ſocia cū elemoſyna. dicit Criẜ. ſuꝑ math̓.Infirma ē oratio que elemoſynaꝝ largitōi eſtinimica. Tertio rōne munitōis. quia ruta munit ⁊ defendit ꝯtra animalia venenoſa. Et iōdicit Pli. ī ſpe. na. ꝙ antiqui romani bibebātmuſtū rutarū ꝯtra venenū ⁊ venenoſa ⁊ aliaspaſſiones. ſic or̄o munit ⁊ defendit ꝯtra ẜpē-
tes infernales. quia ẜm Aug. Oratō eſt diabolo ſuppliciū. Iō dicit Hiero. in quadā epiſtola. Egrediētes d̓ hoſpītio armet or̄o. egrediētibus d̓ platea occurret oratio. ⁊ iō ꝯgrueꝑ rutam intelligit̉ oratio. Sed ꝑ roſam intellige virginale cor xp̄i dn̄i nr̄i. qꝛ ſicut roſa ſuapulcritudine viſuꝫ paſcit. ſic virginale corpaſcit viſum mentis noſtre. iuxta illud. Qui paſcis inter lilia. Illud quidē virgineū cor chriſti ieſu aꝑit odor fortis noſtre orōnis. ⁊ intantū ſibi placꝫ nr̄a deuota feruidaqꝫ or̄o. vt qͥcqͥd petierimus patrē in noīe ipſiꝰ hͦ dabit nob̓vt dicūt vba p̄aſſumpta. Amē amē dico vobis. In qͥbus pͥncipalit̓ duo tangunt̉. vicꝫ exauditōis ſecuritas. ibi. Amē amen dico vob̓.petētis abilitas. ibi. Si qͥd petie. pa. Pro qͦ ēnotandū. exꝑientia docuit in multis ꝙ apudliberales dominos ſecurus ē pauꝑ in ſuis petitionibus vt exandiatur citius. Nam refertSuetōnius de Titho imꝑatore ꝙ adeo benignꝰ fuit ⁊ liberalis vt neminē a ſe ſine ſpe autmunere dimitteret abire. Et cuꝫ aliqn̄ admoneret̉ ne tanta petētibus ꝓmitteret. nō oportet inquit a ẜmone principis quēqͣꝫ triſtē abſcede̓. ⁊ licet aliqn̄ dn̄i ſint adeo liberales vt ſecure poſſit ad eos quiſqꝫ accedere ſpe exauditionis. videmus tn̄ ꝙ quilibꝫ volēs ab eis aliqͥd impetrare aliquos de familia dn̄i ꝯſueuitſecū ſumere. qͥbus habitis abilis p̄cator accedat. Spūaliter deus pater ē dominꝰ omniuꝫliberaliſſimus. cuius quidē liberalitatis aliqͣſunt ſigna. Primū ꝙ plus reddit homī qͣꝫ abſtulit. quod patꝫ in Iob. c. j. Cui deus abſtilit tā ꝓlē qͣꝫ ſub̓am. vicꝫ. vij. filias ⁊ tres filios⁊. vij. milia ouium. ⁊ tria milia cameloꝝ. quigēta iuga boum. ⁊ qͥngentas aſinas. ⁊ cum ꝓbaſſet patīam eius. addidit q̄qꝫ ei duplicia pter filios Iob vlt̓. qꝛ dicit̉. fuerunt ei. vij. filij⁊ tres filie. Ex qͦ pꝫ ꝙ ꝓles nō fuit duplicataqꝛ tot habuit quot an̄. Scd̓m ſignū diuine liberalitatis ē ꝙ tribuit plus ꝓmiſſum implendo qͣꝫ exp̄ſſit ꝓmittendo. ſicut pꝫ Nume. xvij.vbi dn̄s ꝓmiſit Moyſi cum eſſet diſſenſio deſacerdotio ꝙ virga illius quē elegiſſet ꝓ officio ſacerdotij in craſtino poſt allationē ī templū germinauit. ⁊ plꝰ tribuit. qꝛ virga nō ſolūgerminauit ſꝫ floruit. ⁊ folijs dilatatis amigdyla ꝓtulit. Tertiuꝫ ſignū ē ꝙ plus tribuit qͣꝫrogat̉. ſicut patꝫ. iij. Reg. iij. ⁊. ij. Paral̓. j. deSalomone qͥ cū ꝓmotus eſſet in regeꝫ. ⁊ oſtias deo immolaſſet. ⁊ nocte ſeq̄nti apparuit ſibi dn̄s di. Poſtula quid vis vt dem tibi. Cuirn̄dit. Domine deus ego ſum puer paruulus⁊ ignorans ingreſſū meū ⁊ exitum meuꝫ. ⁊ tuelegiſti me regē ſuꝑ ppl̓m tuuꝫ qui innumerabilis eſt ſic̄ arena maris. da ergo dn̄e mihi cordocile vt diſcerne̓ poſſiꝫ int̓ bonū ⁊ malū. ⁊ ſę-
B