Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onica quinta poſt paſce

cator aūt orās deū ꝓ remiſſiōe pctōꝝ ſuoꝝ cūꝯtritōne iā eo ipſo nō eſt pctōr. iuxta illud psͣ.xxxj. Dixi ꝯfitebor aduerſū me iniuſticiā meam do.. ⁊ tu re. im. pctī mei. ⁊ vt ſic pctōres ſepe exaudiunt̉. Sꝫ di. qͥs. exquo dicit ſuꝑiusCriẜ. Qui orat ⁊ peccat ⁊cͣ. videt̉ ꝙ pctōresorādo peccēt cū deludere deū graue ſit pctm̄.Rn̄de. verbū Criẜ. intelligendū ē de ꝑſiſtentibus in pctō cum ꝓpoſito ꝑſiſtendi ⁊ d̓ orantibus ꝓpter honores ⁊ ꝓpter queſtum illi deludunt deum. iō eſt documentuꝫ ꝙ qui orarevoluerit debet prius in corde d̓ peccatis compungi ſaltē contritione generali. De hoc ī colla. patꝝ dr̄. Si volumus orōne in celum aſcēdere ⁊ ſuꝑceleſtia pe netrare. curemus vt mētes noſtre ab omnibus terrenis ⁊ carnalibusdepurētur ita vt noſtra or̄o ad deū poſſit aſcidere nullo vitioꝝ pōdere p̄grauata. Secūdūquod facit hominē idoneum p̄catoreꝫ eſt animi humilitas que ornat oratōeꝫ. quanto .n. ſehomo magis humiliat ⁊ ncc̄itates ſuas declarat. tanto facilius impetrat qd̓ implorat. Sicqn̄ nos corā deo fragilitatē noſtrā ⁊ defectusnoſtros humiliter fatemur facile expedimur.Exemplū habemus Gen̄. viij. de Abraam. qͥſupplicare dn̄o ꝓponēs p̄miſit humilitateꝫ ſepulueri ſimilādo dicēs. Loquar ad dn̄m deūmeum cum ſim puluis ⁊ cinis. In huius gͦ figuram iudei orare volētes ſe prius humiliauerunt. ⁊ cineres ſuꝑ capita eoꝝ ſparſerūt. ſicut in multis locis ſacre ſcripture reꝑitur. id̓oexauditi fuerunt. iō dicit. b. Grego. iij. mora.Ille deo veram orōnem exhibet qui ſeipſumqͣſi puluis ſit videt. qui ſibi nihil virtutꝭ tribuit. qui bona q̄ agit eſſe de miſcd̓ia creatoris cognoſcit. Quod attendēs Iudith dixit. ix. ca.Tu domine cui humiliū ⁊ manſuetoꝝ ſemꝑplacuit dep̄catio. Et psͣ. cj. Reſpexit in orationē humiliū ⁊ nō ſpreuit precē eoꝝ. Un̄ tā ꝓnus ē deus ad exaudiendū tales hūiles ꝙ eorū p̄ces nō expectat. ſꝫ etiā ad ſola eoꝝ deſideria inclinat̉. iuxta illud psͣ. ix. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s. Et intelligitur paupeꝝ .i.humiliū. Quia dicit Aug. Pauꝑes ſpū ſunthomines humiles ⁊ timētes deum ⁊ nō habētes inflantem ſpm̄. Sed. d. a. exquo dicit psͣ.Deſideriuꝫ paupeꝝ. nūquid tenētur homīeshumiles vocalit̓ orare. vel an ſufficit eis ſolūdeſiderare: Ad qd̓ dixerunt quidaꝫ ꝙ ſufficiteis deſiderarę. immo imꝑfectōis eſſet vocaliter orare. ſumentes ꝓ ſe illud pxͣ. ix. prelibati.Deſiderium paupeꝝ. Et talibus nō eēt dicendū ora ꝓ me. ſꝫ deſidera ꝓ me. Sed hoc ē erroneum eo ꝙ xp̄s legit̉ vocalit̓ oraſſe. ⁊ apoſtoli poſt repletōꝫ ſpūs or̄onibus inſiſtebant. ſꝫverum ē ꝓ illo inſtanti quo mens rapit̉ incōtēplatōem ⁊ guſtum diuine dulcedinis tūc li-

gua ꝯquieſcat. ⁊ poſtea rediēs ad ſe debꝫ orare in voce. ſicut Bauid qui ait. Voce mea addn̄m clamaui ⁊ exaudiuit me. psͣ. iij. Dicit. s.Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. Vox adiūgit̉ or̄onitripl̓r. Primo ad excitandū interiore deuotionē. qꝛ mēs in deū eleuat̉ orātꝭ. Scd̓o ad reddendū rōem debiti. vt vicꝫ homo deo ſeruiatẜm illud totū quod habet .i. non ſolū mente ſꝫore. iuxta illud Oſee. xiiij. Omnē aufer a meiniqͥtatē ⁊ accipe bonuꝫ. ⁊ reddemus vituloslabioꝝ nr̄oꝝ. Tertio ex quadā redundātia abaīa in corpus ⁊ ex vehemēti affectione. vndepsͣ xv. Letatū ē os meum ⁊ exultabit linguamea. Tertiū quod facit idoneum p̄catorē eſtverbi dei ſedulitas. Congruū eſt vt qui vulta deo in oratione exaudiri ꝙ ipſe libēter audiat deū. quia dicit̉ Prou̓. viij. Ego diligentesme diligo. ſic a fimili ipſe audiētes ſe audit. qꝛipſe dixit p̄dicatoribus Luc̄. x. Qui vos audit me audit. Et econtra qͥ verba dei non audit nec or̄o eius a deo exaudit̉. teſte ſapienteProu̓. xviij. Qui declinat aurē ſuam ne audiat legē oratio eius erit execrabilis. Habitis gͦillis qͥbus hō fit idoneꝰ p̄cator. querit̉ qͥd debeat petere vt a deo audiat̉? Ad hoc rn̄deturprimo ꝙ in or̄oe petēda eſt gl̓a eterna gr̄a deiſiue regnū ⁊ iuſticia regni. Et hoc innuit dn̄sin hoc. Si qͥd petieritis pr̄em. quod vicꝫ ponderās Aug. ī originali dicit. Illud .n. dicit̉ eēqͥd quod ē aliqͥd. tale aūt ē res ſpūalis. Tꝑalia .n. ⁊ corꝑalia reſpectu ſpūalium qͣſi nō ſūt.Sic gͦ vult dn̄s dicere ꝙ ſi ſpūalia petierimusꝯſeqͥmur. ideo dicit Math̓. vj. Primū querite regnū dei ⁊ iuſticiā eius. ⁊ hec oīa adijcientur vobis. Non monet dn̄s vt tꝑalia querantur ꝓpter tria. Primo qꝛ nō ſunt digna peti.bona .n. infima ſunt. ⁊ incuruant̉ qui amant ⁊querunt ea. que incuruatio demonibus placꝫiuxta illud Eſa. lj. Incuruare vt tranſeamnsSuꝑ quo dicit Bern̄. Noli acquieſcere dicēti incuruare vt tranſeamus. non .n. ē tranſiturus. ſꝫ grauiter te opp̄ſſurus. Sed certe qui ſibi acquieſcunt in hoc pn̄t dicere ſeorſuꝫ illudpsͣ xxxvij. Miſer factus ſum ⁊ curuatus ſūvſqꝫ in finē. ideo dicunt verba apl̓i ad Col̓. iij.Que ſurſum ſunt querite. nō que ſuꝑ terramSecūdo qꝛ tꝑalia debētur his qui hn̄t iuſticiam regni. iuſticia .n. regni filios facit. filijs .n.debetur ꝓuiſio. vnde ſuꝑ illud. ⁊ hec om̄ia adijciētur vobis. dicit glo. ꝙ omnia ſunt filiorūLuce. xv. Omnia mea tua ſunt. ⁊ iō hͨ omniaadijciētur etiā nō petētibus ⁊ querētibus. qbus ſi ſubtrahātur ad ꝓbationem ꝓſunt. ſi addantur: ad gratiarumactōꝫ. Tertio neſcit homo vtꝝ expediat tꝑalia hr̄e cū frequēter polſeſſoribus ſuis nocent. Quia dic̄ ſapiēs Prouerb̓ .j. Vſqꝫ quo ſtulti que ſibi noxia ſunt cu-

F

E