Dn̄ica quarta poſt parce

rectitudo .ſ. iuſticia. Habēt em̄ hoīes curioſicōiter vel vt multarū ſcientiarum varietatesmemoriter teneant. vel vt eas ꝑ intelligentiaꝫdiligenter diſcutiāt. ſed voluntatē eorum adamorē dei ⁊ ꝓximi inflāmare nō curant a quaſola dicit̉ hō rectꝰ. ideo nō īmerito plangit ꝓpheta Miche. vij. Perijt ſcūs de terra et rectus in hoībus nō eſt. q. d. valde pauci ſunt qͥhabeāt voluntatē recta ad iuſte iudicandum.ideo notanter dicit̉ cuilibet iudici. Psͣ. lxxj.Iudicare ppl̓m tuū in iuſticia. Et Leuiti. xix.Nolite facere aliquid iniquū in iudicio. regl̓apōdere ⁊ mēſura. Tertio ſpūſſcūs arguit mūdanos hoīes de iudicio qd̓ nō timuerunt. vbinota iudiciū dei eſt timendū ꝓpter ml̓ta. Primo ꝓpter iuriſdictionis generalitatē xp̄s em̄oēs gentes iudicabit. quia om̄e iudiciū deditpater filio Ioh̓. v. Ꝙ aūt om̄es gentes iudicabit ꝓbat xp̄s ꝑ Iohelē ꝓphetā. iij. Cōſurgāt⁊ aſcendēt gentes in vallē ioſaphat. quia ibiſedebo vt iudicē om̄es gentes. Nō tn̄ ſic intelligendū ꝙ oēs poſſit vallis ioſaphat cōtinerenam tota terra ꝓmiſſionis nō poſſet oēs iudicandos caꝑe. nec etiā intelligendū ꝙ xp̄us inillā vallem deſcēdit. qꝛ mgr̄ li. iiij. diſt. xlviij.reputat hoc qͣſi friuolū ⁊ puerile. ſed ſic eſt intelligendū. ꝙ xp̄us cū electis erit in aere circaeandē vallem eleuatꝰ. reprobi aūt erūt ſuperterrā circū ⁊ circa ex om̄i ꝑte. de hͦ etiam dic̄apl̓us. ij. Coꝝ. v. oēs nos manifeſtari oportetan̄ tribunal xp̄i. vt r̄ferat vnuſquiſqꝫ ꝓpͥa corporis ſui ꝓut geſſit. ſiue bonū ſiue malū. Super qͦ dicit Augꝰ in epl̓a ad comiteꝫ. expectat̉dies ⁊ aderit ille equiſſimꝰ iudex qͥ nulliꝰ potētis ꝑſonā accipiet. cuiꝰ palatiū auro argētoqꝫnullus ep̄s nullus abbas corrumꝑe pōt. aſtabunt tunc oēs aīe vt referat vna queqꝫ ẜm illd̓quod in corꝑe geſſit ſiue bonū ſiue malū. p̄ſtoetiā erit aduerſariꝰ nr̄ diabolꝰ ⁊ recitabit omnia ꝟba ꝓfeſſionis ⁊ obijciet nob̓ in faciem inqua die peccauimꝰ. ⁊ in quo loco. ⁊ qͥcqͥd boni oꝑis tūc tꝑis facere debebamꝰ. ⁊ ſi tales inuenti fuerimꝰ exultabit aduerſariꝰ ille in conſpectu pijſſimi iudicis ſuꝑiorē ſe nob̓ eē declarans. agēs talē cām apud talem iudicē. hꝫ em̄dicere ille diabolꝰ. Eqͥſſime deꝰ iudica illū meum eē ob culpā qͥ tuꝰ noluit eē ꝑ gr̄am. tuꝰ ē ꝑnaturā. meꝰ ꝑ miſeriā. tuꝰ ob paſſionē. meꝰ obſuaſionē. tuꝰ inobediēs ⁊ mihi obediēs. Accepit a te īmortalitatis ſtolā a me pannoſam qͣ īdutus ē tunicā. tuā veſtē amiſit. qꝛ in tua veſte huc n̄ venit. id eo iudica illū meū eē ⁊ mecūdamnādū. hec Angꝰ. Scd̓o iudiciū dei ē euitādū ꝓpt̓ appellatōis īeuitabilitatē Iſte em̄ iudex ē a qͦ nō pōt appellari. qꝛ altiſſimꝰ. corā illonulla fiet reuocatio. nulla excipit̉ excuſatio.nulla ꝑſone acceptio. id̓o dicit Criẜ. Oꝑis īꝑ

fecti. omel̓. xix. In illa die qn̄ in maieſtate ſuaveniet iā nemo ē auſus garrula ꝯtētione ẜmonū. aut mēdacioſe ſe defendere. aut ꝟitati ꝯͣdicere. Nō qn̄ os loqͥt̉ ⁊ opꝰ abſcondit̉. ſic̄ ī hoctꝑe. Sꝫ ecōtra oꝑa ſingulorū loquūt̉ ⁊ ora tacebunt. nō qn̄ ꝑſona int̓rogat̉ ⁊ ꝯſcīa nō videtur. Sꝫ ecōtra ꝯſcīa diſcutit̉ ⁊ ꝑ oīa ꝯfundit̉.qꝛ nemo excuſat pctōrē ſꝫ oēs accuſant. nec alter ꝓ altero int̓uenit. ſed ſinguli ſibijpſi timebunt. qꝛ in illo iudicio nō erūt teſtes adulationis. ſꝫ angeli veraces. Nō erūt iudicātes ꝑſonarū acceptores hoīes. ſꝫ deꝰ qͥ iuſtꝰ eſt reddetvnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. hͨ Criẜ. Narrat Ouidius. xv. li. meth̓. ꝙ moris erat antiquitꝰ ſententiā ꝓferre nō voce ſꝫ ſigno. qꝛ ſi accuſatusdebebat abſolui fundebant̉ de vrna corā totoppl̓o lapilli albi. ſi debuit dānari nigri. Eodeꝫmō in iudicio generali qͥlibet fundet de vrnaſua .i. de ꝯſcīa ꝓpria lapides qͣles ipſemet īmiſit .i. oꝑa dura ⁊ in ꝑpetuū ꝑſeuerāda qͣꝫtū admeritū vel reatū. Et ſi fundet oꝑa alba ſaluabit̉. ſi nigra cōdemnabit̉. nā Naum. ij. dicit̉ d̓dānatꝭ. facies oīm ſicut nigredo olle Tertio ꝓpter iuſticie inflexibilitatē. Sic̄ em̄ dic̄ Iſid̓.de ſum. bo. ⁊ ponit̉. xj. q. iij. qͣtuor modis. vbidr̄. qͣtuor modis hūanū ꝑuertit̉ iudiciū. timore. cupiditate. odio. ⁊ amore. deꝰ aūt nullo illorū corrūpi pōt modorū nō timore. qꝛ om̄ipotens eſt ⁊ nulliꝰ hꝫ mētū. iuxͣ illd̓ Iob. xxij. nūquid timēs arguit te. ⁊ venit tecū ad iudiciuꝫq. d. nō. ſꝫ qͣꝫto potentiores tāto ꝯͣ eos ſnīam ꝓfert duriorē. iuxͣ illud Sap̄. vj. potētes potenter tormēta patient̉. Et ibidē. fortioribꝰ fortior inſtet cruciatꝰ. Fingit̉ em̄ ꝙ leo ſemel tenuit curiam beſtiarum in qua debuit vnaqueqꝫin ſemetipſam proclamare de culpis ſuis corāleone. Aſinus ait. ſequebar inquit dn̄e aliquādo plenum plauſtrum feno ⁊ feni manipulꝰ cecidit de plauſtro quem accepi ⁊ comedi. Cuileo male inquit egiſti et contra legem fidelitatis feciſti. debebas ei qui perdidit reddidiſſe.ergo de precepto leonis aſinus verberatur admortem. Acceſſit lupus ⁊ ait. domine circumiui aliquādo greges ouium et armentorum ⁊rapuialiquādo agnum tenerem. et ſtrangulaui aliqn̄ pinguē vitulū qn̄ eū attingere potui.qn̄qꝫ ouē qn̄qꝫ hedū Cui leo. dimittas inqͥt talia pōderare chariſſime nimis ſtrictam ꝯſciaꝫhēs. nat̉ale ē tibi hͦ face̓ Et nēo faciēs qd̓ nat̉adictat peccat. ⁊ ſic a falſo iudice lupꝰ iuſtificat⁊ aſinꝰ īnocēs ꝯdēnat̉ ⁊ ꝟberat̉. ita etiā int̓dūdn̄i ⁊ iudices t̓reni iuſtificāt īpios ⁊ dānat pios. Nō āt ſic ē d̓ iudice xp̄o qͥ nullū tīet. ſꝫ iudiciū duriſſimū his fiet qͥ pſūt Sap̄. vj. Nec poterit cupiditate corrūpi. qꝛ ditiſſimꝰ. nā ẜꝫ pͣs.cxj. gl̓a ⁊ diuitie ī domo eiꝰ. nec odio. qꝛ oplimꝰ ē. nec amore. qꝛ iuſtiſſiꝰ ē. iō dic̄ iob. xxxiiij.