Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoXIIII

Uere em̄ deꝰ nō cōdemnabit fruſtra. nec om̄ipotens ſubuertet iudiciū. Et ꝓpter illa tria iudiciū illud comꝑat̉ arcui ſicut dic̄ glo. ſuꝑ illd̓psͣ. lix. Dediſti metuentibꝰ te ſignificationemvt fugiant a facie arcꝰ. Primo em̄ arcꝰ anteqͣꝫferiat timores incutit. vn̄ glo. iſte arcꝰ iam extenſus ē. iam minat̉ ſed nodū ferit. qꝛ nos iudiciū terret. ẜꝫ nōdū dānat. Sic t̓ruit dauid qͦait ps. cxviij. A iudicijs em̄ tuis timui. Et dic̄notant̓ iudicijs. qꝛ ē iudiciū ſpēale vniuſcuiuſqꝫ hoīs in morte ſua. ⁊ ē generale in qͦ oēs apparebūt. ⁊ hec ambo ſunt timenda. Et hec timebāt illi de qͥbꝰ s. dn̄ica. ij. ẜ. ij. vij. LꝘ duomilites ex deuotiōe iuerūt vltra mare loca ſcāviſitare accidit aūt ꝙ intrauerunt vallē Ioſaphat. vnꝰ eorū aūt ex ſolatio poſuit ⁊ aptauitmagnū ſilicē. ⁊ ait ſocio ſuo. volo mihi p̄parare ſedē ꝓ iudicio generali ⁊ volēs ꝓbare ſi aptus eſſet ſeſſioni. poſuit ſe ad ſedendū. Sedēsgͦ ⁊ ad celuꝫ vn̄ iudex apparere debet aſpexit.cui ſubito tantꝰ timor ⁊ tremor in eius mēbrismiſſus ē ꝙ vix ꝑ ſociū potuit eleuari ⁊ abduci aſſerēs poſtea ꝙ extunc velut antea auditoiudicio generali tremor in oſſibꝰ eiꝰ nō irrueret. Scd̓o ſil̓at̉ arcui iudiciū. qꝛ qͣꝫto corda arcus fortiꝰ trahit̉. tāto magis ꝑcuſſus ledit̉. ſicqͣꝫto iudiciū dei magis differt a pctōre. ⁊ qͣꝫtoip̄e diutiꝰ expectat̉. tāto duriꝰ feriet̉. Sic̄ probat Bern̄. li. medi. c. ij. Quāto diutius nos expectat deꝰ vt nos emēdemꝰ. tāto iudex diſtrictius iudicabit. ſi neglexerimꝰ. Iō dicit apl̓sad Ro. ij. Tu aūt ẜm duritiā tuā ⁊ cor tuū impenitēs theſaurizas tibi irā in die ire ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei. Et ſicut videtis ꝙ ſicuttenſio arcus ⁊ reflexio ex ſua naturali habitudine ⁊ ſua naturali figura dure emittit ſagittāita xp̄s ī iudicio cū naturalit̓ ē miẜicors. qꝛ filius mr̄is miſcd̓ie ex ꝑte vna. pr̄is miẜicordiarū ex alia flectet̉ quodāmō ꝑ arcū rigoris etiuſticie ⁊ emittet ſagittā diuine ſnīe dicēs Itemaledicti in ignē eternuꝫ. Mat. xxv. Iō Iſido. in li. ſinonimoꝝ de hoīe ⁊ rōne. vbi hō ſicdicit. Metuo diē iudicij. diē tenebrarū. diemamarū. ꝑpendo quidē malū qd̓ tollero. ſꝫ āplius qͥd reſtat formido. lugeo q̄ in hac vita iampatior. ſꝫ poſt hāc ne grauiorē patiar ſnīam ꝑtimeſco. grauia ſunt que ſuſtineo. grauiora inꝑpetuū timeo. de pn̄tibꝰ penis timeo. ſꝫ de futuris amplius ꝑtimeſco. Succurre mihi deuſmeꝰ an̄qͣꝫ p̄ueniat mors. anteqͣꝫ tenebre me inuoluent. ſubueni pͥus anteqͣꝫ ad tormēta ꝓperem. pͥuſqͣꝫ ſine termino crucier. deꝰ em̄ terrore tui iudicij terreor. pauore pctī irā tuā formido. Si em̄ vix iuſtꝰ ſaluabit̉ īpiꝰ vbi appareboQuid faciā cū venerit tremēdi iudicij formido: cū examen iudicij aduenerit qͥd rn̄debo:qͥd ero dicturꝰ cū an̄ tribunal xp̄i fuero pn̄tatꝰ:

Et loqͥt̉ hͦ de iudicio ſpēali. qn̄ vnuſquiſqꝫ p̄ſentabit̉ pꝰ mortē xp̄o ad iudicandū qd̓ vtiqꝫvalde timēdū ē. Et certe qͥ h̓ illud nō timet infuturo arguet̉ grauit̓ Sic̄ ꝯtigit illi p̄poſito d̓qͦ ſcribit Apiariꝰ. c. lxij. dicēs. Monaſteriuꝫſcī iacobi apud leodiū notū ē multꝭ. Iſtd̓ qͥdāadoleſcēs cōſobrinꝰ maioris p̄poſiti cā deuotionis ⁊ religiōis ē ingreſſus. qd̓ audiēs p̄poſitꝰ egre tulit. mādauit cōſobrinū eijci ꝑ clericos. rēnuit ille. tūc p̄poſitꝰ forti manu collectaſatellitū intrat violent̓ cenobiū. rapit iuuenē⁊ nudatū ſcō habitu induit ſecl̓ari. Abbas ergo monaſterij collectꝭ pͥmatibꝰ ciuitatꝭ ep̄o ꝯq̄rit̉. ⁊ totū clerū ꝓ tātꝭ īiurijs int̓pellat. hͦ cū indignant̓ audire vellet vix ep̄s ⁊ abbatē potiīpeteret durꝭ ꝟbis Flexis abbas genibꝰ cū moderamine dixit. verum iudicē ꝯͣ te p̄poſite int̓ra hr̄e nō poſſum. iō ꝯͣ te ſummū iudicē interpello. ⁊ infra. xl. dies vterqꝫ nr̄m cōpareat corā illo ſnīam ꝓ meritis accepturi. Ad hͦ p̄ſulcachinnās cū ſuis irriſit hoīem atqꝫ ſpreuit ⁊repulit exprobratū. Quid plura die. xl. mortuꝰ ē abbas noīatꝰ circa nonā horā. ⁊ cū ꝓ eoſolēnit̓ pulſaret̉ ſedēs in balneo p̄poſitꝰ de diuino iudicio nihil curās q̄ſiuit a circūſtātibuſqͥd hͦ eēt. Mox qͥdā ingreſſus rn̄dit abbatemſcīiacobi iā defunctū. ⁊ ꝓ eo pulſationeꝫ fieritam ſolēnē. Ilico recordatꝰ p̄poſitꝰ qͣdrageſimā diē eē qͣ ſe citatū corā ſummo iudice audierat ab abbate. ⁊ cōſternatꝰ aīo dixit ſuis. Cito videte qꝛ moriturꝰ ego ſū qͥd faciā. cōparere me hodie ſūmi iudicꝭ ꝯſpectui oꝑtebit? necmora pꝰ v̓ba hͨ cū balneū egredi vellet ⁊ feſtinaret int̓ manꝰ aſtātiū diro eiulatu ⁊ voce expirauit. ibi ꝓ culpis rn̄dere cōpulſꝰ ē vbi cāꝝceſſat ſtrepitꝰ. iuriſperitorū aduocatio ꝯticeſcet. vbi nec p̄ces nec p̄ciū liberabūt. vbi nec īterlocutoria iudicꝭ ſnīam ꝓtelabūt. ſꝫ ſola iuſticia hoīem ab ira lib̓abit. Terreat hͦ t̓ribileſcm̄ aduocatos ⁊ dn̄os t̓renos ⁊ ꝑ hͨ ſint āmoniti ſiue cauti. Qꝛ felix quē faciūt aliena ꝑicula cautū. ⁊ nō īferāt violētiā clericꝭ ſecl̓aribꝰ ⁊religioẜ. qꝛ qͥ eos violauerit pupillaꝫ ocl̓i dn̄iledit. ⁊ ſecure dicam ꝙ ſi fecerīt ⁊ eos ī ꝑſonisvl̓ rebꝰ leſerit abſqꝫ dubio īpuniti n̄ traſibūt.Et ſi pūitio hͨ differt̉. tn̄ nō aufert̉. qꝛ dic̄ dn̄sī pͣsͣ. lxxiiij. Cū accepero tꝑs. ego iuſticias iudicabo. Tertio arcꝰ d̓r ẜm Iſid̓. ethi. ca. ix. vtarceat hoſtes. Sic ī iudicio fit qꝛ ibi vndiqꝫ arcent̉ hoſtes xp̄i. Sic̄ de hͦ dic̄ Anẜ. ī me. ſu. Oanguſtie hinc erūt accuſanda pctā. inde reꝰ. adextris iuſticia. a ſiniſtrꝭ demonia. ſubtꝰ horrendū chaos īferni paratū. deſuꝑ iudex iratꝰinteriꝰ ꝯſcīa vrēs. foris mūdꝰ ardēs. pctōr gͦſic dep̄hēſus in quā ꝑtē ſe diuertit ſic ꝯſtrictꝰvbi latebit; Et ideo an iudiciū para iuſticiamEcc̄i. xviij.