Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XIIIISermo

illa fecit. Tandē cūeſſent ꝓpe metā fortit̉ ꝓiecit tertiū. ⁊ longiꝰ a ſtadio qͣꝫ prius fecerat. illaauiditate allecta cucurrit ad pomū. ⁊ interimhypomenes metā attigit. ⁊ ſic de ꝟgine victoriā reportauit Moral̓r. iſta ꝟgo ē aīa qͥ ē velociſſima ⁊ mire agilitatis. qꝛ affectiōibꝰ ⁊ cogitatiōibꝰ nūc eſt rome. nunc pariſiꝰ. nūc in celonūc in terra. nūc in inferno. de qͦ psͣ. cvj. Aſcēdunt in celos ⁊ deſcendūt abyſſos ſcꝫ cogitando de celi gaudijs ⁊ de inferni penis. Eſt maxime pulchritudinis ⁊ venuſtatis. ſicut teſtatur de aīa ſua Hugo. ⁊ de aīa cuiuſlibet deuoti hoīs in ſoli. de arra aīe dicēs. O qͣꝫ ſuauis ⁊decora facta es aīa mea. qͥd tibi tantꝰ honor ⁊talis ornatꝰ voluit niſi qꝛ idē ip̄e qͥ te īduit ſpōſam ſuo thalamo p̄parauit; Iſta qͥdē ꝟgo aglis ⁊ decora. hꝫ currere a ſtadio pn̄tis vite adbrauiū finalis iuſticie. ſicut āmonet apoſtolꝰ.j. Coꝝ. ix. Sic currite vt cōprehendatꝭ. ſꝫ vnē diabolus .ſ. velociſſimꝰ. qͥ ſimul conat̉ cū eacurrere. quia currit aduerſus eā erecto collo.Iob. xv. Iſte vidēs ꝙ ꝟtute ⁊ velocitate nōpōt eā vincere. ⁊ ideo cautelis vtit̉ ꝓ virtute.nā habet tria poma aurea vicꝫ tres delectationes quas ꝓijcit iuxta viā huiꝰ vite. vnū citopoſt aliū. aliud in medio. tertiū ꝓpe metam.Primū iuuenibꝰ. ⁊ hͦ pomū ē delectatio laſciuie. ad quā iuuenes ſtatim inclinant̉. Qꝛ dicitur. xx. q. iij. c. ꝓcliuus. Procliuus eſt curſushoīs ad voluptatē ⁊ natura volūtatum imitatrix. ⁊. xij. q. j. c. omīs. dicit̉ ꝙ adoleſcētia ꝓna eſt ad malū .ſ. laſciuie. nā dicūt iudei ꝙ Salomon adeo fuit inclinatꝰ ad delectationē voluptatis ꝙ in vndecimo anno filiū de filia pharaonis generaret ⁊ certe ad quid aſſuetꝰ eſt iniuuentute nō dimiſit ſenectute. qꝛ qd̓ noua teſta capit inueterata ſapit. vt dic̄ metriſta. Nācū ſenuiſſet deprauatū ē cor eiꝰ ꝑ mulieres alienigenas. iij. Regꝭ. xj. Sicqꝫ impeditꝰ fuit incurſu ⁊ fortaſſis ꝑdidit p̄miū ⁊ coronā. Secūdum pomū ꝓijcit viris. ⁊ eſt pomū ſuꝑbie. qͥahoīes in virili etate vt cōiter ſunt ſuꝑbi. Sic̄dr̄ de dauid. ij. Regꝭ. xxiiij. qui ex ſuꝑbia populū numerare fecit. ꝙ aūt ex ſuꝑbia hͦ mādauit Ioab videt̉. qꝛ in li. Reg. dr̄. ꝙ erāt octingenta milia virorū fortiū de iſrl̓. ⁊ de iuda qͥngenta milia pugnatorū. Sꝫ. j. Paral̓. xxj. hrnumerꝰ mille milia. ⁊. c. milia. ⁊ ſic qꝛ Ioab īuitus exequebat̉ hͦ mādatū. ⁊ ideo non curatmultos omittere vt de tribu leui ⁊ beniam in.⁊ quia videbat regē ex ſuꝑbia moueri. iō tradidit ſibi minorē numerū qͣꝫ eēt in ꝟitate ne nimis ſuꝑbiret vt dicit glo. Sꝫ qͣꝫuis ꝓiecit ſibipomū ſuꝑbie in viā cū tn̄ vltimo nō potuit impedire qͥn acquirēt coronā vite. Tertium pomū ſcꝫ auaricie iactat ſenibꝰ. Quia ẜm Sen̄cū omīa vitia ſeneſcūt ſola auaricia iuueneſcit

⁊ ſic cōtingit ꝙ ſi aliqͥs nō impedit̉ duobꝰ primis vix tn̄ tertiū euadere poſſit. ⁊ ſic ꝑdit̉ corona finalis iuſticie. Et ideo neceſſe ē certare ⁊currere viriliter ⁊ ꝑ vtuoſam cōtinentiā a talibus abſtinere. iux illud. j. Coꝝ. ix. Oīs qui īagone cōtendit abſtinet ſe ab om̄ibꝰ ſcꝫ tribuſp̄dictis. ideo dicit̉ Ecc̄i. xv. Qui cōtinēs ē iuſticie apprehendet illā. Tertio iuſticia ē inſtrumentū iudicātis; ſine em̄ illa iuſticia nullꝰ ſuperior iudicat bene vel diſponit ⁊ iō comꝑat̉regule. Sicut lathomꝰ lapidē cedēs ⁊ cōplanans duo ſemꝑ habet in ꝓmpto. regulā videlicet ⁊ martellū. cū martello ꝑcutit. ⁊ cū regula dirigit ⁊ examinat planicie. ita bonꝰ iudexvel p̄latus debet hr̄e in manu malleū ad corrigendū delicta. ⁊ regulā legis ⁊ iuſticie ne fiatexceſſus in vindicta. Quiadicit dn̄s Eſa. xx.viij. Ponā iuſticiā in mēſura ⁊ iudiciū in pōdere. Sunt em̄ multi iudices iniqͥ qͥ hͦ inſtrumento regulandi nō vtunt̉. Id̓o tales meritoarguent̉ a ſpūſcō. Deutꝭ. xxvij. Maledictusqui ꝑuertit iudiciū aduene ⁊ pupillo. ⁊ ꝑ ſapientem Prou̓. .xvij. Qui iuſtificat impiū ⁊ qͥ cōdemnat̉ iuſtū abominabilis ē vterqꝫ apd̓ deūEt ſimiliter ꝑ Eſa. arguit eos. c. v. Ue qͥ iuſtificatis impiū ꝓ mūeribꝰ. ⁊ iuſticiā iuſti aufertis ab eo Ytina aduerterēt has correctiōes terre huiꝰ rectores ⁊ iuſte vnicuiqꝫ iudicarēt. nea filio cui datū ē oē iudiciū audirēt illd̓ Ezech̓.vij. Iudicabo te iuxta vias tuas ⁊ pona ꝯͣ teoēs abominatiōes tuas ⁊ nō parcet oculꝰ meꝰſuꝑ te ⁊ nō miſerebit̉. Sic ꝯtingit huic aduocato iniuſto de qͦ legit̉ ꝙ in extremis laborāscū iā videret demones. cepit a deo petere īducias. ſꝫ dn̄s nō ē miſertꝰ ſui. nā qͥ in cauſis īducias nō dabat. niſi vt cām ꝓtraheret ⁊ adu̓ſariū grauaret. iō ille a deo non potuit obtinereqd̓ petiuit ſꝫ miſerabiliter obijt ⁊ dānatus eſt.Ita debet eē de hoīe iudicāte. ſic̄ de triangulo naturaliter cōſtat. Nullꝰ em̄ triangulꝰ pl̓estriangulos hr̄e pōt. ſꝫ tm̄ vnū. ⁊ tn̄ ab iſto vnoangulo totꝰ denoīat̉ triangulꝰ. Et dicit̉ triangulꝰ qͣſi rectangulꝰ. vt pꝫ ꝑ Euclidē q̄ſtiōe penulti .j. eucli. Iſto modo eſt moralit̓ de animahumana que triangularis eſſe dinoſcitur propter memoriā. intelligentiā. ⁊ voluntatem. vtdicit Augꝰ. x. de ciui. dei. ca. xxvij. Et a nullaiſtarū potentiarū ſeu viriū dicit̉ eſſe recta niſia ſola voluntate. que videlicet velit vnicuiqꝫrecte iudicare. ex charitate. que eſt voluntasa qua ſola dicit̉ homo iuſtus. Et ideo rōnabiliter cōcludit Anẜ. de libero arbitrio ꝙ iuſticia eſt rectitudo voluntatis. Eſt ergo magnavanitas ꝙ homo velit illas partes vel nititur eas totis viribus rectificare que non ſolūpoſſunt eum rectum facere. ⁊ iſtaꝫ potentiamdimittere incultā. a qua ipſiꝰ tota cōdependet

R

T