Dnica quarta poſt paſce
Hiere. xij. Quare via impiorū ꝓſperat̉. bn̄ ēom̄ibꝰ qͥ p̄uaricant̉ ⁊ inique agunt; Et dauidin psͣ. xciij. Vſqꝫ qͦ pctōres gloriabunt̉? ſed boni in hac vita eque areſcūt ⁊ p̄mijs carēt. ⁊ p̄munt̉ ⁊ aduerſa patiunt̉. Et quia retributionō fit in pn̄ti. ⁊ ideo erit in futuro ꝓpt̓ qd̓ anhelat ad hunc locū in quo p̄mia ſua inuenireſperant/ ſic anhelauit ad deū dauid qͥ ait in psͣxlj. Sicut ceruꝰ deſiderat ad fontes aquaruꝫ.ita deſiderat aīa mea ad te deꝰ. Et Hugo venerabilis doctor in li. de charitate. Ad te inqͥtme cōuerto dulcis amor ieſu a qͦ totū bonū aīemee dependet. in quocūqꝫ tu es dulcis amorſemꝑ cogitat qn̄ mūdū exeat ſꝑ cogitat qn̄ veram pacē inueniat. Si qn̄ ambulet. ſi qn̄ ſedeat. ſi qn̄ qͥd agat. ſi qn̄ reqͥeſcat vt qͥcqͥd ī corpore gerat̉ a te nō recedat. ſemꝑ cor ſurſuꝫ habꝫ⁊ deſideriū in ſuꝑna eleuās. tacēs deū cogitatloquēs nihil p̄ter deū ⁊ qd̓ ad dei amorē pertinet loqͥ deſiderat. hec ille. Sꝫ. d. a. ꝑ qͣs viasaīe fideliū vadunt ad deuꝫ qui eas miſit: ad hͦrn̄de. ꝙ neceſſe habēt ire ꝑ has vias ꝑ quasxp̄s iuit ad ſuū pr̄em. ⁊ harū viarū ſunt tres.que accipiunt̉ ẜm triplicē viam ſcꝫ paſſiuam.actiuā ⁊ cōtemplatiuā. Prima ergo via ꝑ qͣmxp̄s iuit ad patrē eſt via paſſiōis. ꝑ quaꝫ iuit ītota vita ſua ab infantia vſqꝫ ad morteꝫ. quiaoꝑtebat chriſtū pati. ⁊ ita ire ī gloriā ſuā Lu.vlti. Ideo poſtqͣꝫ cū diſcipulis ſuis cenaſſet ⁊cito īmineret paſſio ſua. ait illis. vado ſcꝫ perpaſſionē cito inſtantē ad eū ſcꝫ pr̄em qͥ me miſit. Sic ⁊ nos ꝑ eandē viā oportet ire niſi volumus ad gl̓am venire. qꝛ dicit Augꝰ. Neqͣqͣꝫad regnū celoruꝫ ſe ꝑtinere iudicet. qui hic inarea triture nō cōdit̉ tribulatione. nec mēbraxp̄i ſe iudicēt. qui caput ſuū ſpinis coronatuꝫin paſſionibꝰ nō ſequūt̉. Et b. Hiero. Vis inquit regnare cū xp̄o patiaris cū xp̄o. Si dominū oportuit pati quā fiduciā nos habemꝰ ītrare ſine labore; O qͣꝫ ſtulti ſumꝰ. volumus h̓cū ſeculo gaudere ⁊ poſt cū xp̄o regnare. q. d.nō ſic fiet. Et ſb̓dit. Nudus dn̄s ingredit̉. ẜuꝰſuꝑfluitate onuſtꝰ veſtibꝰ auro ⁊ gēmarū ītrabit?; q. d. nō Ille ieiunijs. ⁊ iſte crapula ⁊ luxuria plenꝰ. Ille in cruce ꝓ nob̓ moriēs. ⁊ iſte inlecto delicato dormiēs. q. d. n̄ ſic itur ad aſtraIta neceſſe ē vt vel corꝑalit̓ patiamur vel ī mēte paſſiones xp̄i ſedule meditemur. Iuxͣ illudqd̓ dixit ſponſa Cantꝭ. j. Faſciculꝰ mirrhe dilectus meꝰ mihi inter vbera mea cōmorabiturvbi dicit glo. Faſciculꝰ mirrhe ē cōgeries paſſionū ex multis colligata qualē faſciculuꝫ aīadeuota ſibi colligit qn̄ ſingula q̄ xp̄s paſſus ērecolit. ⁊ int̓ vbera ſua .i. in cordis ſui memoria reponit ne vnqͣꝫ a memoria excidant. taleꝫfaſciculū elegit ſibi btūs Bern̄. dicēs ſuꝑ Cāti. iiij. ẜ. liij. Ego fr̄es ab ineūte etate mea cō-
uerſatōe ꝓ g meritorum q̄ mihi deeſſe ſentiebāhunc mihi faſciculū colligere ⁊ int̓ vbera meacollocare curaui. collectū ex oībꝰ anxietatibꝰ⁊ amaritudinibꝰ dn̄i mei. Primū videlicet infantiliū llaꝝ neceſſitatum. deinde laboruꝫ qͦsꝑtulit p̄dicando. fatigationū ī diſcurrēdo. vigiliaꝝ ī orādo. tēptationū in ieiunādo. lachrymarū in cōpatiendo. īſidiarū ī colloquēdo. periculorū in falſis fratribꝰ. cōuitiorū ſputoruꝫ.colaphorū. ſubſannationū. ⁊ exprobrationuꝫhorūqꝫ ſil̓ia. q̄ in ſalutē hūani generis copioſiſſime noſcit̉ ꝑtuliſſe. hec Bern̄. Secunda eſtvia actiōis ꝑ quā xp̄s etiā iuit in tota via ſuaſpecialiterqꝫ a tꝑe p̄dicationis ſue qͣꝫtū hr̄ exeuāgelio ⁊ nō eſt dubiū qͥn an̄ fecit multa bona oꝑa qͣꝫuis nō ſunt ſcripta. iuxͣ illud Io. vl.Multa quidē ⁊ alia ſigna fecit ieſus q̄ nō ſūtſcripta. q̄ ſi om̄ia ſcriberent̉ nō poſſet ea capere totꝰ mūdꝰ. Iuit etiā ꝑ viā actionis īfirmoscurādo. mortuos ſuſcitando. eſurientes cibādo. ⁊ ſic de alijs. Per eandem etiā viam actionis ⁊ nos debemꝰ incedere. qꝛ ꝑ eā in monteꝫceli aſcendimꝰ. Dicit em̄ Anẜ. li. j. c. iij. ꝙ vitaactiua aſſil̓at̉ colli. ⁊ collis ē pes montꝭ vl̓ montiū. Nā pͥmo ꝑ collē aſcēdemꝰ. qꝛ ꝑ viā actiuāad hunc montē aſcēdemꝰ. de qͦ dicit psͣ. xxiiij.Quis aſcendet in montē dn̄i. Et alibi. lxvij.mons dei mons pinguis. Ꝙ aūt aīa fidelis ꝑviā actiuā ꝑuenit ad viſionē dei figuratuꝫ eſtGen̄. xxix. vbi legit̉ ꝙ iacob qͥ ẜuiuit pro rachel accepit primo lyam. deinde ꝑuenit ad rachel q̄ erat pulchra. Iacob interptatur ſupplātator ⁊ ſignificat quālibet fidelē aīam q̄ ſupplātat vitia. ⁊ hͨ debet pͥmo acciꝑe lyam q̄ interp̄tat̉ laborās vel laborioſa qꝛ debet pͥus laborare in vita actiua. vt cibare pauꝑes potare ſitientes. oꝑire nudos. viſitare incarceratos. etliberare captiuos. aliaqꝫ oꝑa facere ꝟtuoſa.Quibus ꝑactis venit ad rachel que interp̄tatur vidēs pͥncipiū vel deū. qꝛ ꝑ vitā actiuaꝫ ꝑuenit ad ſuū pͥncipiū vn̄ exiuit ad clare videndum. iō xp̄s inuitauit eā Can̄. ij. Surge ꝓpera amica mea ⁊ veni. Surge inqͥt a torpore etdeſidia ꝓpera ꝑ actionis viā ad operū exercitia ⁊ veni ſequēdo mea veſtigia. Audiēs gͦ hͦſpōſa .ſ. aīa fidelis xp̄i ſponſi ſui inuitationemdicit Can̄. iij. Surgā .ſ. a lectulo torporis ⁊ cōmodi corꝑal̓. ⁊ circūibo ciuitatē ꝑ viā pie actionis. ⁊ ſic tandē inueniēs dilectū dicit. Tenui eū nec dimittā donec introducam. Tertiaē via cōtēplatiōis. ꝑ hāc iuit xp̄us ab inſtantiſue ꝯceptionis. ⁊ fuit ſtatim nō ſolum ꝯtēplator. ſꝫ etiā cōprehēſor. In qͣ via etiā poſitꝰ ſepe ī or̄one ꝑnoctauit ī mōte ab oīm hoīm ſtrepitu ſemotus. Et hāc viā in aſcenſiōe cōſummauit veniēdo ad terminū ſui motus. ⁊ ꝑ hacviā felix aīa dꝫ īcedere q̄ ad ſuū terminū nitit̉
E