Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica quarta poſt paſce

Iac̄. j. Legit̉ in geſtis roma. ꝙ regina aquilonis filiā ſuā a tꝑe natiuitatꝭ veneno enutriuit.hec cū ad legitimā etateꝫ ꝑueniſſet adeo eratpulchra ⁊ oculis oīm gr̄oſa ꝙ multi ꝑ eā infatuati extiterūt. Cū gͦ alexander vniu̓ſa regnaexpugnaret. ⁊ ad illas ꝑtes ꝑueniſſet. reginaaquilonis audiens aduentū eiꝰ hanc puellamſibi trāmiſit. vt eiꝰ cōcupiſcētia frueret̉. Ille gͦviſa puella eius ſtatim captꝰ eſt amore. Qd̓cū auribꝰ Ariſtꝭ. inſouiſſet. ait ip̄m p̄monēdo.noli eā attingere. nec carnaliter eā cognoſcerequia ſi hͦ feceris incōtinēti morieris. qꝛ venēototo tꝑe vite ſue eſt nutrita. Ꝙ aūt verū ſit qd̓dico hͦ modo approbabo. Eſt hic qͥdā malefactor qͥ ꝑ legē mori debet. ille cū ea dormiat. etvidebis me verū dixiſſe. Cū ergo malefactoreſſet eā oſculatꝰ ſtatim corā om̄ibꝰ expirauit.Qd̓ alexander vidēs miro modo laudabat ⁊ipſū diligebat. puellāqꝫ matri mittebat. Moraliter ꝑ reginā aquilonis intelligit̉ abundantia rerū temꝑaliū. qꝛ ſicut ab aquilone pandetur om̄e malū. Hiere .j. Sic ab abundantia rerum mundanarū ſurgit om̄e pctm̄ .ſ. ſuperbiegule. ⁊ ꝯͣ naturā. iuxta illud Ezech̓. xvj. Hecfuit īiquitas ſodome ſororis tue ſaturitas panis ⁊ abundantia vini Hhec igit̉ abundātia tāqͣꝫ regina habet filiā vicꝫ carnalē cōcupiſcētiāqꝛ vbi ē panis vel vini abundantia. ibi ſtatimgignit̉ cōcupiſcētia que ē nutrita veneno malicioſe refectiōis illa quidē infatuauit multosviros valde ſapiētes vt dauid qui vidēs berſabee ꝑ centū paſſus lauare pedes ſuos. ip̄amcōcupiuit. ij. Regꝭ. xj. Similiter ſalomon quēadhuc in ſenio infatuauit vt mulieres alienigenas adamaret. iij. Regꝭ. xj. Sic infatuauitſampſon cum intraret ad meretriceꝫ. Iudic̄.xvj. Sꝫ allexander qͥ interp̄tat̉ alleuas tenebras ſignificat hoīem xp̄ianū qui ꝑ ꝯfeſſionēalleuat de corde ſuo tenebras pctōruꝫ. ⁊ huictranſmittit hec regina mala abundantia pͥncipaliter in hoc tꝑe veris ſuā peſſimā filiam carnalē cōcupiſcentiā ad quā illo tꝑe hoīes ſuntmagis qͣꝫ alio tꝑe anni ꝓni ꝓpter ſanguinis ⁊humorū in corꝑibus augmētationē. id̓o dꝫ qͥlibet p̄dicator ſapiēs qͥ hic ſignificat̉ ꝑ ariſtotilem ſapientē exhortare hoīes ne attingāt inordinate hanc carnalē cōcupiſcētiā. ſꝫ magiseā abijciant a ſe tanqͣꝫ venenoſam ⁊ īmundaꝫ.ne ip̄am ꝯtingēdo ſpūaliter in aīa moriant̉; ethoc facere debēt exēplo beati apl̓i Iacobi quihortat̉ eā abijcere. cū hortat̉ in ꝟbis p̄libatisabijcientes om̄em īmūdiciā. vicꝫ qͣꝫtū ad peccata carnalia. que aīam ⁊ corpꝰ polluūt. ⁊ abundantiā malicie ſcꝫ qͣꝫtū ad pctā ſpūalia in qͥbus abundant malicie. vt dicit Gregꝰ. Et qͣre p̄dicta ſunt abijciēda ponit cām vt vicꝫ ꝟbum dei in cor nr̄m ſuſciꝑe valeamꝰ cū dic̄ in

manſuetudine accipite. ꝓpter qd̓ in vbis p̄dictis ad duo oēs xp̄ianos apl̓s exhortat̉. pͥmoad pctōrū abiectionē. ibi. abijciētes oēm īmūdiciā. ſcd̓o ad dei ꝟborū ſuſceptionē. ibi ī māſuetudine ⁊cͣ. Quātū ad pͥmū notandū. Ioh̓.meſue in practica pͥma dicit. Om̄e malum autmorboſum qd̓ in corde latitauerit. ⁊ in ꝟe medicinis aut laboribꝰ expurgatū nō fuerit eſtate ſuccedēte hō ꝑiculoſis febribꝰ eſtuabit Qd̓cōfirmat cōſtantinꝰ li. de nat̉ a morborū dicēsMorbꝰ qͥ in vere intra corpꝰ remāſerit adueniente eſtatꝭ calore ꝑiculoſiꝰ eſtuabit. Moraliter ꝑ malū morbū intellige pctm̄. ſꝫ ꝑ ver tēpus pnīe gr̄oſum. Cū gͦ morbꝰ pctī in hoc tēpore gratioſe pnīe expurgatꝰ nō fuerit ſpūalibus medicis ⁊ bonis occupationibꝰ in eſtatefuture calamitatis ardebit ignibꝰ infernalibꝰctā igit̉ ſunt duplicia carnalia ⁊ ſpiritualiaSi igit̉ qͥs vult abijcere pctā carnalia ⁊ ſe expurgare debet has medicinas hr̄e Prima eſtfuga carnal̓ voluptatꝭ vt dicit Hol. lec. cxxvij.p̄ciſe carnalē voluptatē ꝓpt̓ tria vitamꝰ. Solent em̄ hoīes fugere igniū ꝯflagrationē. vermiū intoxicationē. ⁊ fluminū inundationem.Carnalis em̄ ſocietas generat ignē libidinis.nec eſt facile declinare ſine fuga. nullꝰ ꝯfidatde ſenectute. nullꝰ de ſue religiōis ꝟtute. Ferrum ⁊ ſilex duo ſunt corꝑa frigida. ⁊ tn̄ de eisexcutit̉ ignis ꝑcuſſione nimia. Iō d̓r Eſa. xlviij. Egredimini a babylone ⁊ fugite a caldeis. babylon interp̄tat̉ cōfuſio. caldei adorauerunt igneꝫ. ⁊ figurāt hoīes libidinoſos. qͥ peardo ē ignis luxurie ducūt ſemetipſos in cōfuſionē infamīe. Et iō ꝓ vltimo qͣſi remedio docet apl̓s .j. Eoꝝ. vj. Fugite fornicationē. q. d.ẜm Augꝭ. ꝯͣ reliqͣ vitia deo auxiliāte debemꝰin pn̄ti reſiſtere. libidinē ꝟo fugiēdo ſuꝑare.Fuge gͦ ꝯͣ libidinis impetū apprehēde fugamſi vis obtinere victoriā nec ſit tibi verecūdiafugere. ſi caſtitatꝭ palmā deſideras obtinere.hec Augꝰ. Scd̓o fugere debemꝰ carnalē voluptatem. ſic̄ fugiūt hoīes ꝟmiū intoxicationeꝫnullꝰ em̄ libēter habitat aut dormit vbi ſerpetes ⁊ colubri cōiter ꝟſant̉. ⁊ certe multo fortius mulieres intoxicant mētē qͣꝫ colubri carneNullū em̄ venenū dr̄ inficere carnē pͥuſqͣꝫ cuꝫcarne miſceat̉. Species aūt mulieris etiā a loge ſine tactu inficit mētē ſicut patet de viſu ipſius Dauid. ij. Regꝭ. xj. Quia qui viderit mulierem ad concupiſcendum eam iam mechalē eam in corde ſuo. Mat. v. Et ſatis bene poteſt exponi de muliere q̄ eſt radix peccati. Iuxta illud Ecc̄i. xxj. Quaſi a facie colubri fugepeccata. Coluber dicit̉ quaſi colēs vmbrā. etml̓ieres nequā. taceo de bonis ⁊ honeſtꝭ cōmuniter angulos ⁊ vmbrā ⁊ loca nō patētia diligunt. Nam Ecc̄i. xxv. de iniqua femina dicit̉

A