Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoXIII

ip̄m. q̄ vnicuiqꝫ tm̄ ⁊ ampliꝰ tribuit qͣꝫ meruit⁊ ideo ille qͥ minꝰ hꝫ ⁊ cognoſcit aliū plꝰ in bonis qͣꝫ ſe abundare nō deſiderat tm̄ hr̄e qͣꝫtumhꝫ ille qͥ excedit eum. Quia exqͦ deū plꝰ diligitqꝫ ſeipſum. vult illum plus hr̄e ⁊ ſe excedereſicut dn̄s ei dedit. Et qͦ ad hͦ dicit apl̓s j. Coꝝxij. Si gloriat̉ vnū mēbrū cōgaudēt omīa mēbra ⁊ replebunt̉ mirabili dulcedine ⁊ delectatione. ⁊ ſicut cōpatiebāt̉ ſibi mutuo membra.ſic ibi ſibi cōgratulant̉ nec vllus inferior vlliſuꝑiori inuidebit. vn̄ dicit Augꝰ. de ciui. dei.circa finē. Et ponit exēplū de oculo ⁊ digito.quia digitꝰ nollet eē oculꝰ nec ecōuerſo. et ſicde alijs mēbris. Sꝫ dice̓t aliqͥs exqͦ electi gaudent de ſanctorū p̄mijs nūquid ⁊ gaudebuntecōtra de reproborū ⁊ dānatorū ſupplicijs. dehoc vides. ꝑte. j. dn̄ica. ij. in aduentu. ẜmo. .j.D. E. ⁊ H. Ad iſtā queſtionē tn̄ qͣꝫtū h̓ ſufficitrn̄det btūs Gregꝰ. omel̓. xl. ſuꝑ Lucā. ⁊ allegat̉ li. iiij. ſnīarū. diſt. vltꝭ. Apud inqͥt aīm iuſtorū nō obfuſcat beatitudinē aſpecta pena reproborū. qꝛ vbi iā cōpaſſio nō erit miſerie. minuere leticiam beatorū nō valebit. Et licet iuſtis ſua gaudia ſufficiant. ad maiorē tn̄ gloriāvident penas malorū qͣs ꝑ gr̄am dei euaſerūtEt parū infra. Quos inqͥt vidētes nō doloreafficient̉. ſed leticia ſaturabunt̉. agētes gr̄asde ſua liberatiōe. viſa impiorū ineffabili calamitate. Et psͣ. lxiij. Letabit̉ iuſtꝰ nō ſcꝫ vindicte libidine ſed zelo diuine iuſticie affectu. Etſic letabunt̉ de penis impiorū. non de ꝑ ſe ſeudirecte. ſed ꝑ accidēs. ⁊ indirecte ſcꝫ cōſiderādo ordinē diuine iuſticie. ⁊ gr̄as agēdo domino deo qͥ eos de tantis ſupplicijs liberauit. Sꝫinſiſteret aliqͥs ꝯͣ hāc ſolutionem ſic pͥmo. Qd̓vitioſum ē in viatore nō debet poni in comp̄henſore. ſꝫ ē vituperabile in viatore ꝙ letet̉ etgaudeat de penis aliorū ergo ⁊cͣ. Scd̓o inſtātur ſic. cōpaſſio ꝓcedit ex charitate. ⁊ vbi ē maior charitas ibi ē ꝑfectior cōpaſſio. Sꝫ in electis ē ſumma charitas. gͦ ꝑfectiſſima cōpaſſiogͦ nō gaudēt de eorum penis. Tertio ſic. beatierūt deo ſumme cōformes. ſed deꝰ nō delectatur de penis nr̄is. īmo cōpatit̉ nob̓. quia miſericors. ⁊ gͦ ſic ſil̓iter ſe hn̄t boni ad damnatos.Quarto ſic. bonis nullū odiū erit. ſꝫ ad odiuꝫꝑtinet gaudere de malo alteriꝰ. gͦ nō gaudēt d̓penis dānatorū. Pro qͦ notāt doctores ꝙ aliqͥd pōt eē materia gaudij duplicit̓. vno modoꝑ ſe. alio modo ꝑ accidens rōne adiuncti. Inpenis em̄ malorū ē duo conſiderare. vicꝫ vnūnocumentū malis illatū. ẜm qd̓ punire eos iuſtum ē. Primo modo non gaudēt boni de penis damnatorū. ſed ſecundo modo tm̄ Et illohabito dicit̉ ad primā inſtātiā. ꝙ laudabile ē īviatore. ꝙ delectet̉ in penis malorū ꝑ accidēsinqͣꝫtum iuſte puniunt̉. vitioſum aūt ē ꝙ lete-

tur per ſe loquēdo de penis. Ad ſcd̓m dicēdūꝙ compaſſio ē volitio qua quis deſiderat malum ab aliqͦ repelli. quādo aūt malus eſt in ſtatu tali. ꝙ ſua pena potuit ab eo repelli vel remoueri. tūc a charitate ꝓcedit cōpaſſio. Id̓oqͣꝫtūcūqꝫ hō malus ſit in p̄ſenti. quia tunc eſtin ſtatu in quo pōt corrigi ⁊ fieri dignꝰ carētiehuiꝰ pene. ideo pōt iuſte ꝓcedere a charitatebonorū cōpaſſio ad eos. ſed quia dānati ſuntextra ſtatū illū in quo poſſunt fieri boni. ideoex charitate bonorū nulla cōpaſſio ad eos orietur. qꝛ talis cōpaſſio eē nō poſſet ſine p̄iuditio diuine iuſticie. Ad tertiū rn̄de ꝙ deꝰ per ſeloquēdo de penis nr̄is nō delectat̉. ſed per accidens. Sicut delectat̉ de oꝑibus ſuis iuſtis.ſimiliter cōpatit̉ ⁊ ē miſericors ꝓ ſtatu iſto inquo poſſunt corrigi. nō in illo in quo damnatinunqꝫ poſſunt emendari. Ad quartū patet ꝑp̄dicta ꝙ gaudere de malo damnati non eritodiū. quia iuſte ē ſibi inflictū. hec Hol. ſuꝑ libros ſapientie lectiōe. lxx. Quarto gaudiumelectorū naſcit̉ ex celeſtis patrie adeptiōe hocgaudiuꝫ eſt de faciei dei viſione. de qua Psͣ.Implebis me leticia cū vultū tuoDe hac viſione dicit Anẜ. in fi. li. ꝓſologi. Cogita qͣꝫtuꝫdelectabile ſit videre nude ⁊ eternaliter tenere hoc bonum quod cōtinet oīm bonorū iocūditatem. nō talem iocunditatē qualē videmꝰin rebus creatis. ſed tm̄ differentē qͣꝫtum differt creator a creatura. Eſt homo ibi habitaturus ⁊ homīs tm̄ gaudiū ꝙ vix aut non pōthomo capere ip̄m. ꝑpetue igit̉ cogita ſi potesqͣꝫ magnum gaudiū ſit quod de quolibet ſanctorum replicat̉. vbi ſunt ſancti nobis īnumerabiles. ẜm illd̓ Apoc̄. vij. Poſt hec vidi turbam magnā quā nemo dinumerare poterat.De his gaudijs q̄re sͣ. dn̄ica .jͣ. octa. natiuitatꝭxp̄i. R. C. D. Unde legit̉ de quodā religioſoqui rogauit dn̄m vt on̄de̓t ei minimū gaudiūparadiſi. ⁊ ſtatim ꝑua auicula cepit mirabiliter corā eo cantare. ⁊ cum vellet eā caꝑe. ſecutus eſt eā in ſiluā ⁊ auſcultando eā ſtetit ſb̓ arbore trecentis annis. que cū auolaſſet frat̓ ꝓperauit ad portā ⁊ videns totum clauſtruꝫ ꝑmutatum vix ꝑmiſſus ē intrare. quia nō poterat ab aliquo agnoſci. Cum gͦ omēs de illo etipſe de omībus miraret̉ queſiuit abbas ſub qͦabbate exiuiſſet. inuenerūt in cronica. ccc. annos tranfiuiſſe. ⁊ ille dixit ſe nō defuiſſe niſi ꝑvnam horā ratione magne dulcedinis cui ipſe intenderat. Bn̄ica quarta poſt octauas paſce. ẜmo. j.Dijcientes omneꝫ imunditiā ⁊ abundātiā maliciecum māſuetudine ſuſcipite inſitumꝟbum qd̓ pōt ſaluare aīas vr̄as. Ita ſcribit̉

Z