Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onica tertia poſt paſce

legit̉ in geſtis ph̓orū. idem refert Ualerius īpolic̄. li. iiij. Cū alexander in deſerto venatuꝫtranſiret. ⁊ ad diogenē veniens an̄ ip̄m ſtaret⁊ ſolem impediret. dixit diogenes. vellē ꝙ mihi nō auferres qd̓ iuihi dare nō potes Quodimꝑator intelligēs ad aliā ꝑtem diuertit et dixit ſe minari ꝙ nō timeret potentiā eiꝰ. eleganter rn̄dit ſibi. potentiā tuā nō timeo. qꝛ aut p̄terita ē aut preſens. illā que p̄terijt non timeoquia iā nō eſt. illam que futura ē nō ꝑtimeſcoquia indubia ⁊ incerta ē. illam ꝟo que pn̄s eſtnō formido. qꝛ modica ⁊ cito trāſitoria ē. Cuꝫaūt qui aſtabant vellent irruere in euꝫ. p̄cepitAlexander ne quis tangeret eū dicens. qꝛ hōeſt qui etiam ꝓpter timorē principū ꝟitatemnō taceret. De breuitate aūt iſtius gaudij mūdialis ⁊ inchoatione triſticie future dic̄ Sen̄.epl̓a. lxvij. Dicīꝰ nō magnū gaudiū ſed initiūvt ſepe eſt future triſticie. gaudio em̄ adiūctūeſt nō deſinere nec in cōtrariū verti om̄es tendunt ad gaudiū. Sed vnde ſtabile ⁊ magnuꝫcōſequant̉ ignorant. ille ꝯuiuijs ⁊ luxurijs. ille ambitione ⁊ circūfuſa clientū turba. ille examcis. alius ex ſtudijs liberaliū vana oſtenſione ⁊ nihil ſonantibꝰ lr̄is. om̄es iſtos oblectamēta falſa ⁊ breuia decipiūt ſicut ebrietasque vnius hore hilarem inſaniē longi temꝑistedio penſat. Quātū ad tertiū ponit electoruꝫin futuro cōſolationē cum ſubiungit. triſticiaveſtra vertet̉ in gaudiū. Circa quod notādūmulta ſunt genera triſtium ꝑſonaruꝫ que ducunt cōmuniter in triſticia dies ſuos. Primiſunt inuidi mordaces qui cōmuniter ſunt triſtes. vnde Ouidiꝰ li. ij. metha. fabulat̉ qualit̓pallas iuit ad inuidiam vt procuraret morteꝫathlantis. vbi deſcribit quatuor ad inuidiamꝑtinentia. ſcꝫ domū. eſcam. ꝑſonam ⁊ viam.Homū deſcribit ſic. protinꝰ īuidie nigro ſqualentia tabe. Tecta petit domus ē imis in vallibus antri. Abdita ſole carens non vlli ꝑuiavento. Triſtis ⁊ ignaui pleniſſima frigoris etque. Igne caret ſemꝑ. caligine ſemꝑ abundatvult ergo dicere ꝙ domus inuidie eſt ſituatain vallibꝰ ꝓ tanto quia ꝑſone humiles ſemꝑinuident ſuꝑioribus. Omis ergo inuidꝰ inuidet. quia ſe inferiorē aliquo modo videt. quiaappetit inferior eclipſare ſuꝑioreꝫ ⁊ nō ecōtraſicut patet de ſole ⁊ luna. Et ita regulariter illi qui minus valent ⁊ ſunt gratijs ⁊ meritis inferiores obumbrare nitunt̉ ꝑ inuidiam meliores. Ideo ſignanter dicit̉ Iob. v. Paruuluꝫoccidit inuidia. vnde dicit̉ merito ꝙ domus īuidie eſt in imis vallibus ſituata. hͦ eſt domuscooperta ſqualenti thabe .i. veneno. ſqualore⁊ langore. Nam tota locutio inuidi ē deceptōtotaqꝫ cōſideratio de d̓fectibus aliorum. Itēdomus inuidie caret ſole ⁊ vento. quia nunqͣ

gaudet inuidus de proſperitate ſeu felicitateꝓximorū. imo venti bonarū narrationum deprofectu bonoꝝ occidunt̉ per ip̄os. Quia dicit Damaſcenus ꝙ inuidia eſt triſticia de alienis. vnde ſicut buto triſtat̉ de bono odore vinearū florentiū. ita inuidꝰ de profectu valentium ꝑſonarum. Ideo dicit Socrates ph̓s inſuis ꝓuerbijs. Inuidi digni ſunt vt ſi fieri poſſit in om̄ibus ciuitatibus aures haberēt ⁊ oculos. vt pro defectibus omniū torquerent̉. Etſubdit. quāta ſunt felicium hominum gaudiatanti ſunt gemitus inuidorū. Item domus inuidie ſemper caret igne. ⁊ eſt plena frigore. qꝛnullus īuidus feruet charitate. caligine tamēſemꝑ abundat. quia nunqͣꝫ bene iudicabit inuidꝰ de ipſis ꝑſonis. Secūdo qͣꝫtum ad eſcasdicit Ouidius ꝙ pallas inuenit eam comedētem carnes vipereas. nam om̄is inuidus paſcitur de malicioſis cogitatiōibus ⁊ machinationibus turbatiuis aliorum. Tertio ꝑſonaꝫinuidie deſcribit Ouidiꝰ ſic. Pallor in ore ſedet. macies in corpore toto. Nuſqͣꝫ recta facies. linent rubigine dētes. Pectora felle virētlingua ē ſuffuſa venęno. Riſus abeſt. niſi quēviſi fecere dolores. Nec fruit̉ ſomno. vigilātibus excita curis. Sed videt ingratus. tabeſcitqꝫ videndo. Succeſſus hominuꝫ carpit ⁊carpit̉ vna. Suppliciūqꝫ ſuum eſt. qͣꝫuis tamēoderit illam. Quarto viā ⁊ modū incedendi īuidie verſus athenas deſcribit ſic. Inuoluitbaculum ꝑ caput ſpinea totum. quem vincula cingebant opertaqꝫ nubibꝰ atris. Quocunqꝫ ingredit̉ florētia ꝑterit arua. Exuritqꝫ herbas ⁊ ſumma papauera carpit. Afflatūqꝫ ſuoppl̓os vrbeſqꝫ domoſqꝫ. polluit. Ecce modꝰ incedendi quē inuidꝰ ſemꝑ obſeruat. portat baculum plenū ſpinis quia illud vnde ſe fulſciredeberet pūgit ⁊ nō parcit. quia nō eſt inuidiaquo poſſit delectari. atris nubibus operit̉. qꝛinuidus ⁊ detractor nunqͣꝫ clarā ſed obſcuraꝫſententiā dicit de illo cui nocere ꝓponit. Iteꝫquocūqꝫ ingredit̉ florentia pert erit arua. qͥainuidus nulli nocet niſi aliqua v̓tute floreſcatUnde Ualerius lib̓. iiij. nulla tam cito modeſta felicitas ē que malignantes dentes vitarepoſſit. Diuites em̄ ſumpta ab eius iacturis locupletes funeribus. vnde quidā interrogansqūo inuidos nō haberet rn̄dit. ſi nihil inqͥt exmagnis rebus habueris aut nihil felicit̓ geſſeris. nam ſola miſeria caret inuidia. ⁊ hoc ē qd̓dicit Socrates in ſuis ſentētijs aut prou̓bijsFelicitas ſꝑ ſb̓iecta ē īuidie. ſoli miſeri carentīuidia. Et Tulliꝰ vlti. retho. dic̄. Africana iuſticia ꝟtutē. ꝟtus gl̓iaꝫ. gl̓ia eml̓os parit. Itēexurit herbas .i. iuuenes ꝓficiētes ſicut talpaceca que morat̉ in terra ⁊ radices herbarumcorrodit ⁊ impedit viā ab augmēto ⁊ nō ſolū

N