SermoXII
herbas īmo ſumma cacumina carpit. qꝛ ſemper cōtra ſuꝑiores ſuos p̄latos ⁊ dn̄os ſuos ſuidus qͥſqꝫ garrit. Vltimo dicit ꝙ afflatu ſuoid ē ꝟbo malicioſo polluit oēm ppl̓m ⁊ vrbemquam attingi. Hic eſt primū genus triſtiū perſonarū quorū triſticia nō vertet̉ in gaudium.De ipſa em̄ dicit̉ Prouerb̓. xxv. Sicut tineaveſtimento vermis ligno ita triſticia viri nocet cordi. Et Ecc̄i. xxx. Triſticiā longe expelle a te. multos em̄ occidit triſticia temꝑalis .ſ.morte temꝑali ⁊ eterna. Sicut hic ſemꝑ eſtuauerūt inuidia. ita ibi cū demonibꝰ inuidis ſemper mortē ⁊ ꝑpetuas penas ſuſtinebunt. Iuxͣillud Ecc̄i. vj. Improperiū ⁊ cōtumeliā malhereditabit. ⁊ om̄is pctōr ⁊ bilinguis ⁊ inuidus. nam frequēter inuidi mala morte moriūtur. quia dicit Sapiēs. Laqueo ꝑibūt qͥ oblectant̉ caſu iuſtorū. Ecc̄i .xxvij. Secūdū genꝰtriſtiū ſunt ꝑfidi ⁊ fallaces. videmꝰ em̄ ꝙ oēsꝑfidi ⁊ fallaces ſunt cōiter male triſtes. Namhypocrite vt decipiāt alios exteriorē triſticiāſimilāt ⁊ ſanctitatē. Cōtra qͦs dic̄ dn̄s Mat.vj. Cū ieiunatis nolite fieri ſicut hypocrite triſtes. tales em̄ ſunt iocundiſſimi in laſciuijs inocculto ⁊ triſtiſſimi ad apparentiā in publico.Sicut declarat b. Amb̓. in quodā ẜmone. latet plerumqꝫ ſub triſti amictu laſciuia ⁊ deformis horror veſte vili obtegit̉ vt ſecreta regantur peculantiū animorū. illorū quidē triſticiaetiā nō vertet̉ in gaudiū. ſed in eternā triſticiam. quia de hypocritis loquēs deuotꝰ amandus in ho. ſap̄. li. j. c. x. Nōnulli qui ſub habitu agnino mentē occultauerāt leoninā. qui velut canes rabidi ẜuos dei ꝑ maledicta obprobria. aut ꝟba turbatiua moleſtauerāt ⁊ cōfratres iniqua moleſtatione leſerant. ibidē .ſ. ī inferno a canibꝰ infernalibꝰ impijſſimis morſibus corrodebant̉. Tertiū genꝰ male triſtiumſunt cupidi ⁊ tenaces. qͥ ſemꝑ ſunt in timore.triſticia ⁊ dolore. qūo bona acquirāt ⁊ acquiſita retineant. naꝫ loquēs de quolibet cupidoſapiēs Ecc̄s. ij. dicit. Cūcti dies eius doloribus pleni ſunt ⁊ erūnis nec ꝑ noctem mēte requieſcit Talis fuit ille iuuenis cui dixit ſaluator Mat. xix. Si vis ꝑfectus eē vade ⁊ vende omīa que habes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊ veni ſeq̄re me. ⁊ habebis theſaurū in celo. Et ſequit̉Cū audiſſet adoleſcens v̓bū hoc abijt triſtiserat em̄ multas poſſeſſiones hn̄s. illi aūt ſi rogant̉ a pauꝑibus ꝓ elemoſynis triſtant̉. Contra quod dicit Sapiēs. declina pauꝑi auremtuā ſine triſticia. Ecc̄i. iiij. Horū etiā triſticiaꝟtet̉ in triſticiā ſempiternā. qꝛ dicit Amandꝰvbi sͣ. Cupidi ⁊ auari ⁊ queſtuarij ſupra moduꝫ valde torquebunt̉ in īferno in foueis metallis bullientibꝰ balneabunt̉ ⁊ exilire cupientes abſqꝫ mīa ītingunt̉ Quārtū genꝰ triſtiū ſūt
in pn̄ti ſtupidi ⁊ ꝑtinaces. qͥ de dei mīa pietate ⁊ clemētia diffidunt quorum aliqͥ de ꝓprijspeccatꝭ irremediabilit̓ ſic triſtant̉ vt dicāt ſacramentū penitētie eis nō ꝓdeſſe ad ſalutē. vl̓qꝛ iuſticia nō ꝑmittet penitētibꝰ miſereri. Cōtra qͦs Psͣ .xlj. alloquēs aīam ſuā dicit. Quare triſtꝭ es aīa mea ⁊ qͣre ꝯturbas me. Spera īdeo qm̄ adhuc cōfitebor illi. Illi ſunt de iſtisqui mortē amicorū ſuorū incōſolabilit̓ nimisplangunt. quaſi de eorū beatitudine ⁊ reſurrectiōe futura deſperēt. Cōtra qͦs apl̓s. j. Theſſal̓. iiij. Nolo vos ignorare de dormientibꝰ vtnō cōtriſtemini ſicut ⁊ ceteri qui ſpem nō hn̄t.Et qͥ illud genꝰ triſticie patiunt̉ miſerrimi ſūt⁊ de miſeria ⁊ triſticia pn̄ti vadūt ad triſticiāſempit̓nā. vt de illo de qͦ habes sͣ. ꝑte .j. dn̄icain. lx. ẜ. ij. Q. Z. Id̓o dicit̉ Ecc̄i. xiiij. Felix qͥnō habuit animi ſui triſticiā ⁊ nō excidit a ſpeſua. Quintū genꝰ triſtiū in pn̄ti ſunt xp̄iani veraces. qͥ hic aduerſa ⁊ triſticias paſſi ſunt cumreprobi gaudia habuerūt. Un̄ Hugo ſuꝑ Eccleſiaſten dicit. Reprobi qui diligūt vita tꝑalem ⁊ eiꝰ iocunditatē gaudio vite ꝑpetue anteponunt. Iſta p̄ſentia toto deſiderio āplectuntur atqꝫ in eis oēm felicitatē conſtituūt. Electiꝟo temꝑales triſticias ⁊ dolores patient̓ ſuſtinent. vt ad ea que ꝓmiſſa ſunt gaudia eternitatis poſſint ꝑuenire. ⁊ in eorū reſpectu qͥcquid trāſitoriū nō metuūt. ⁊ ſi dulce nō cōcupiſcunt. vn̄ accidit vt tꝑalis vite amatores pͥus habeant bona. deinde mala accipiāt. Spirituales vero aduerſis exercent̉. deinde bonaattingant. illis primo bona. vltimo mala. iſtisprimo mala. vltimo bona. hͨ ille. De illis dicitur Apoc̄. xxj. nō erit vltra neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor. neqꝫ vllꝰ dolor. qm̄ priora abierunt. EtEſa. xxxv. Leticia ſempiterna erit ſuꝑ capitaeorū. Pro qͦ nota dic̄ Caſſi. li. j. epl̓aꝝ. Seq̄nti gaudio ꝯfert dulcedinē p̄miſſa triſticia. itatriſticia p̄cedēs adaugeat gaudiū ſequēs.Idcirco gaudiū h̓ triſtātiū ⁊ in celo tūc exn̄tiūꝑuenit ex qͣtuor. pͥmo ex miſeriarū huiꝰ mūdieuaſione. Sic̄ aliqͥs captiuꝰ gaudet de liberatione ⁊ vinculoꝝ diruptiōe dicēs cū psͣ. cxv.Dirupiſti vincula mea ſcꝫ famē ſitim ⁊cͣ. Tūcem̄ dicēt xp̄o illud psͣ. lxv. Tranſiuimꝰ ꝑ ignē⁊ aquā. ⁊ eduxiſti nos in refrigeriū. vbi ꝑ ignem ⁊ aquā omnis ardor cōcupiſcentiaruꝫ etfluxibilitas miſeriarum huius vite intelligūtur. Et quia electi dei hic tranſierunt ꝑ aquaſtribulatiōis. cōgruuꝫ ē vt refrigent̉ aquis delitiarum ⁊ cōſolatiōis. de quibꝰ legit̉ Ezech̓.xlvij. Ecce aque redundantes a latere dextrocum vir egrederetur ad orienteꝫ qui habebatfuniculum in manu ſua ⁊ menſus eſt mille cubitos. ⁊ traduxit me per aquas vſqꝫ ad talosrurſuſqꝫ mēſus eſt mille ⁊ traduxit me ꝑ aqͣ
Hg 4
Q
O
O
q
R