SermoCIL

eam quodāmodo dulcorare ẜm tres modos.ī quibꝰ ſolēt dulces fieri aque marꝭ. Aque em̄marine fiunt dulces ꝑ ſolis eleuationē. ꝑ terre trāſmeationē. ⁊ ꝑ cere diſtillationē. iſto mōviri ſancti tribulatiōes huiꝰ mūdi dulces faciunt. Primo ꝑ eleuationē ſolis. ſicut eniꝫ ſoleleuat vapores a mari qui poſtea cōgelanturin nubes de quibꝰ dulciſſima reddit̉ aqua ſicviri ſancti tribulationibꝰ agitati. ſtatim in celum aſcendūt. aut de futura gloria recogitantquibꝰ penſatis manifeſte cōſiderāt. ꝙ nō ſuntcōdigne paſſiones huiꝰ temꝑis ad futurā beatitudinē quā expectant. Scd̓o aque fiunt dulces ex cōditiōe terre ꝑ quā trāſeunt. vn̄ aquetrāſeuntes ꝑ terrā ſabuloſam cōiter ſunt dulces. ſic ſimiliter ſi morteꝫ nr̄am ⁊ nos in breuimorituros. ⁊ in terrā reuertētes cogitemꝰ dicimus. ꝙ dulcia ſunt quecūqꝫ nobis in hac vita dura dicunt̉. ideo facile cōtemnit om̄ia qͥ ſecogitat moriturū. Tertio aque fiunt dulces ſivas integrū ⁊ cōcauū de cera ꝟginea mittat̉in mare inuenit̉ cito repletū aqua valde dulci. eo ꝙ cęra illa nihil amaritudinis ꝑmittit ſictrāſire. Sic moral̓r chriſtū cogitemꝰ. in cuiꝰ ꝑſona dicit pͣsͣ .xxj. Factū eſt cor meū tanqͣꝫ ceraliqueſces. quia de ꝟgine pura natꝰ ⁊ in euꝫreferamus. quicqͥd hic tribulatiōis toleram⁊ totū fiet dulce. Rō ē. quia cera talis in ſe eſtdulcis ex natura mellis. ⁊ habet in ſe poros. ꝑquos aqua ſalſa trahit̉. ⁊ ſic dulcis fit. chriſtaūt dulcis eſt ex natura mellis. qͥ conceptꝰ fuit de ꝟgine maria. de ſpūſcō. de qͦ Ecc̄i. xxiiij.Spūs em̄ meꝰ ſuꝑ mel dulcis. Poros habetpatentes ⁊ magnos ⁊ ꝑuos. Vulnera ſcꝫ ſpinis. clauis. lancea. ⁊ flagellis. corꝑi ſuo illata⁊ nos ꝑ iſtos poros tribulationes huiꝰ vite ſidiſtillare velimꝰ nihil eſt adeo ꝑnitioſum qͥnillud ipſe ꝓ nobis ⁊ nō ꝓ ſe voluerit tolerare.Iō dicit btūs Amb̓. in quodā ẜmōe. Oīa habemꝰ in xp̄o ⁊ omīa nobis xp̄s ē. Si vulneracurare deſideras medicꝰ ē. ſi febribus eſtuasfons ē. ſi grauaris iniqͥtate iuſticia eſt. ſi mortem times vita ē. ſi tenebras fugis lux ē. Si celum deſideras via ē. ſi bn̄ viuere querꝭ alimētum ē. Si gͦ xp̄s amaritudines huiꝰ mūdi ſi ipſum dulciter recogitemꝰ dulces efficit nob̓ vtvia vite tolerabilis nobis fiat. Iuxͣ illd̓ Eſa.lj. Poſuiſti ꝓfundū viā vt tranſirēt liberati.Hoc ē dicendū qͣꝫtūcūqꝫ ſit hō in ꝓfundo tribulationis in hoc mari magno. viaꝫ tn̄ hꝫ perquā xp̄s p̄ceſſit. Hic incidentalit̓ orit̉ vna dubitatio ex quo mētio fuit ſuꝑius de vulneribꝰxp̄i an̄ xp̄s poſt ſuā reſurrectionē vulnera inſuo retinuit corꝑe. Ad hoc ſcūs Augꝰ lib̓. vj.cōtra pelagianos. c. ix. videt̉ ſentire. ꝙ xp̄usin reſurrectiōe vulnera nō retinuit. ſed tm̄ cicatrices eorū. ſic inquiēs. Sciāt xp̄m nō vul-

nera ſed ſigna vulnerū diſcipulis demōſtraſſę. Hoc idē tenet Albertꝰ magnꝰ ſuꝑ LucamCicatrices tales in xp̄o ſicut in martyribꝰ eiꝰẜm Angꝭ. lib̓. xij. de ciuitate dei. erūt quidempulchritudo ⁊ oſtēſio ſtigmatum in victorie ſignum. Et huiꝰ rō pōt aſſignari. qꝛ niſi eēt cicatrices ad maiorē decorē xp̄s nō reſeruaſſeteas ſed faciliter deleuiſſet. Si em̄ balſamꝰ itaꝑfecte ſanat vulnꝰ. ꝙ nō manet cicatrixMulto fortius poſſet dn̄s deus ſua ⁊ aliorū martyrum vulnera ita ꝑfecte ſanare. ꝙ nullū veſtigium vulneris remaneret. Sunt tn̄ quīqꝫ cauſe ẜm Bedam ſuꝑ Lucā. quare dn̄s in corpore ſuo cicatrices reẜuauit. Prima vt in ꝑpetuum victorie ſue circūferat triumphum. Secūda vt diſcipulos ſuos in fide ſolidaret. Tertia vt ꝓ nobis apud patrē aduocaret. oſtēdēſquale genꝰ mortis ꝓ nobis ꝑtuliſſet. Quartavt redemptis ſua morte qͣꝫ miſericorditer ſūtadiuuati īſinuaret. Quinta vt qͣꝫ iuſte mali dānant̉ enunciet qꝛ videbit eū oīs oculus. ⁊ quieum pupugerūt Apoc̄. j. De hoc dicit beatusAugꝰ li. de ſymbolo. Sciebat ieſus xp̄s quare cicatrices in corꝑe ſuo reſeruaret. Sic̄ eniꝫdemōſtrauit Thome nō credēti latus vt videret ⁊ tangeret. ita ⁊ inimicis vulnera demonſtrabit vt cōuincēs eos ꝟitas dicat. Ecce hominē quē crucifixiſtis videte vulnera que infixiſtis. agnoſcatis latꝰ qd̓ pupugiſtis. quod ꝑvos ⁊ ꝓpter vos aꝑtū eſt. nec tn̄ vitare voluiſtis. Tertio mūdus iſte dicit̉ mare ꝓpter inualitudinē ſanitatis. nō eſt aliqͥs qͣꝫtūcūqꝫ bone cōplexiōis qui ita bn̄ poſſet ſanus in marieſſe ſicut in terra. illi em̄ qui in terra ſunt nutriti ⁊ ad terraꝫ ſunt aſſueti qn̄ ad mare veniuntpeſſime patiunt̉ ⁊ abominationē tantā habētꝙ inter nautas capita nō pn̄t leuare. Iſto modo moraliter nullus ē ita morigeratꝰ qui poſſit viuere ita ꝟtuoſe in huiꝰ mundi mari ſicutin ſolida terra religionis ſancte. Nec eſt aliqͥsin bona religione ita radicaliter educatuſ quīmultas abominatiōes patiat̉. ſi ſe mūdo īmiſceat. vt merito dicere poſſit illd̓ Soph̓. ij. Uequi habitatis funiculum maris gens ꝑditorūEx his iam dictis quilibet poſſit elicere an inmari huiꝰ mundi poſſit veraciter gaudere. etcerte inueniet ꝙ nō. quia gaudium huiꝰ mūdibreuem delectationē affert ⁊ nihilominus longam penam. vnde Iob. xx. Gaudium hypocrite non ē niſi ad vnū punctū vel ad īſtar pūcti. vbi ẜm Gre. xv. mo. Per punctuꝫ intelligit̉ breuitas vite pn̄tꝭ. q̄ reſpectu et̓nitatꝭ vixpuncto cōꝑat̉. quia de tota vita nr̄a nō habemus niſi vnū nūc pn̄s Oīs inqͥt lōgitudo vitepn̄tꝭ pūctꝰ eē cognoſcit̉. qꝛ de p̄terito nihil hꝫqꝛ ē elapſuꝫ. de futuro nō dū hꝫ cū ſit incertū.ta vita q̄ ſic anguſtiari potuit punctꝰ fuit. Iō

Gg 3

QP