Onica tertia poſt paſce

do eē nob̓ amicū in qͦ nob̓ tꝑa longa ꝓmiſimꝰvitā qͥetā. pacē trāquillā felicitatē ꝑpetuā. iſteē cuiꝰ pulchritudinē dileximꝰ. cuiꝰ ſpēm laudauimꝰ. cuiꝰ iocūditatē cōcupiuimꝰ. Et certenūc vide qͣꝫ ſunt vana oīa hͨ ⁊ nūqͣꝫ ſapiētibuſaut ꝟtutis amatoribꝰ appetēda. vbi em̄ ſuntpr̄es nr̄i vbi ſunt illi diuites ⁊ potētes qͦs oliꝫin huiꝰ mūdi gloria claros vidimꝰ. vbi poſtremo ſunt oēs de quorū amicitia ⁊ familiaritatep̄ſumebamꝰ? certe trāſierūt vniu̓ſi an̄ nos. etnos ſoli relicti ſumꝰ poſt eos. hec Hugo. Eſt⁊ alia cā qͣre hoīes in mūdo gaudēt ⁊ ip̄m diligunt ſcꝫ ꝓpt̓ pulcritudinē rerū mūdanaruꝫ.Nā legit̉ in geſtis romanorū. quidā rex duasfilias habuit. vna erat pulcerrima ⁊ oībꝰ gratioſa. alia nigra ⁊ oībꝰ odioſa. rex v̓o pulchrāroſamd̓i. nigrā ꝟo gr̄a plena appellauit. deinde p̄cones ꝑ totū mūdū emiſit ꝓmulgari quicūqꝫ filiā ſuā in mr̄imoniū vicꝫ roſam md̓i acciperet nihil cū ea niſi pulchritudinē poſſide̓tqͥ aūt nigrā totū regnū ſuū poſt eiꝰ abſceſſumobtineret. Multi g hͦ ꝓmiſſum regis audientes vndiqꝫ cōfluūt ⁊ ſpreta nigra pulchrā petunt. Qd̓ gr̄a plena videns flere cepit. cui rexob quā cām affligit̉ aīa tua. Cui illa. non eſt qme viſitet oēs de ſorore mea curāt. ſꝫ me d̓ſpiciunt. Ait aūt pater. O filia ignoras. qꝛ omīamea tua ſunt. ⁊ qͥ te deſponſauerit. regnū meum obtinebit. illa ſic cōfortata ceſſauit a fletu.Spūalit̓ aūt ille rex ē xp̄s qͥ eſt rex magnꝰ ſuꝑoēm terrā. vt inqͥt psͣ. xlvj. hic hꝫ duas filias.Prima ē pulcra q̄ dicit̉ roſa mūdi. ē mundusqͥ dicit̉ pulcer. iō qꝛ. j. Ioh̓. ij. Om̄e qd̓ ē ī mūdo aut cōcupiſcētia carnis ē. aut cōcupīa oculorū aūt ſuꝑbia vite. In his inqͣꝫ tribꝰ oīa delectabilia mūdi cōprehendunt̉. nā ſub ꝯcupiſcentia carnis oēs voluptates carnales in cib̓⁊ potibꝰ ⁊ venerijs. Sub ꝯcupiſcētia oculorūcōprehendunt̉ om̄ia vitia cupiditatis. ⁊ auaritie rerū mūdanarū. que cū vident̉ ocl̓is concupiſcunt̉ corde. videlicet aurū ⁊ argentū gēme veſtes p̄cioſe. ⁊ cetera pulchra in qͥbꝰ homines delectant̉. Sub ſuꝑbia vite q̄ ē appetitus inanis glorie. cōprehendunt̉ ambitio bonorū ⁊ dignitatū cū om̄ibꝰ filiabꝰ inanis gl̓ie.ꝓpter tria hec q̄ qͣſi pulcra vident̉ qͣſi omnesamant mūdū ⁊ gaudiū ſuū hn̄t cū mundo. qꝛvt dicit Ph̓s in Ethi. Cōcupiſcētia carnis reſpicit bonū delectabile. Cōcupiſcētia ꝟo oculorū bonū vtile. Sꝫ ſuꝑbia vite. bonū honorabile. illi tn̄ qͥ hunc mūdū ꝓpter iſta tria diligunt. ⁊ cū ipſo iocundant̉. nihil aliud niſi vanitatē obtinebūt ⁊ triſticiā in fine habebūt. qꝛſuꝑ iſto ꝟbo Iacō. iiij. que ē vita vr̄a. vaporad modicū parēs. dicit glo. vita pn̄s ē vita dubia. vita ceca. vita erūnoſa. quaꝫ ad vltimummors interimit. que om̄ibꝰ gaudijs finē impo

nit. Exemplū de alexandro magno qͥ cū fuiſſet totiꝰ mūdi dn̄s ⁊ in eo fuiſſet letatꝰ. eiuſqꝫcorpꝰ in vaſe aureo cōditū fuiſſet. cōuenerūtph̓i de diuerſis ꝑtibus. quorū vnꝰ volēs oſtēdere ſuū dn̄ium eſſe vanū ait. Heri iſti nō ſufficiebat totꝰ mūdꝰ. hodie ſepulchro qͥnqꝫ pedūeſt cōtentus. Aliꝰ volēs oſtēdere vanū eē aurum ⁊ argentū cōgregare. dixit. Heri iſte theſaurū fecit de auro. hodie aurū theſaurū facitde ipſo. Tertiꝰ volēs oſtēdere corpꝰ nutrirevoluptuoſe ⁊ delicate hoc vanū eſſe ait. Heriiſte corpꝰ ſuū nutriebat diuerſis delitijs. hodie comedit̉ a vermibꝰ infinitis. Scd̓a filia eſtſcā eccl̓ia que ē cōgregatio oīm fideliū. q̄ hic īterris nigra ē ⁊ deſpecta. iuxta illd̓ Can̄. j. Nigra ſū ſꝫ formoſa. hāc qͣſi oēs mūdiāi ſpernūtnec ſe cū illa ſocietate volūt. Et pōt dicere ſcāeccleſia illud. Eſa. j. Filios enutriui ⁊ exaltaui. ipſi aūt ſpreuerunt me. nā vbi vnꝰ vel duodiebꝰ dn̄icis aut alijs diebꝰ feſtiuis de hominibꝰ mūdanis ⁊ ſeculo deditis ſunt in eccl̓ia ⁊in diuinis officijs. Ibi centū ſunt in ſuis negocijs ⁊ officijs ⁊ tabernis. Quod vidēs eccleſiain ſuis electis bn̄ pōt flere ꝙ ſic cōtemnit̉. Sꝫceleſtis rex ip̄am cōſolat̉ ⁊ regnū celorū pollicet̉. Scd̓o mūdus dicit̉ mare ꝓpter amaritudinē acerbitatis. Totū em̄ gaudiū huius vite aſperū ē amaritudinibꝰ. de qua dicit beatꝰGre. in quadā omel̓. vbiqꝫ mors. vbiqꝫ luctꝰ.vbiqꝫ deſolatio. vbiqꝫ ꝑcutimur. vbiqꝫ amaritudine replemur. ⁊ tn̄ tota mēte carnalis cōcupiſcentie eiꝰ amaritudinē amamꝰ. fugientē. ſequimur. labenti inheremꝰ. ⁊ qꝛ labentē retinere nō poſſumꝰ cū ipſo labimur qͣſi cadentē retinemꝰ. hec Gregꝰ. De hoc etiā dicit ſapiensProuer. xiiij. Riſus dolore miſcebit̉. ⁊ ex trema gaudij luctꝰ occupat. ſuꝑ qͦ dic̄ Baſiliꝰ ī exame. mixta ſunt gaudia ſeculi felle multiplicꝭamaritudinis ⁊ hͦ vt dic̄ Hol. lec. cxxxiij. clementer deꝰ diſponit vt vita iſta ſit tedijs ⁊ tribulationibꝰ admixta. qꝛ nimis acriter eā amaremus. vn̄ ſicut nutrix volēs filiū ſuū ablactare linit māmillaꝫ ſuā aliqͦ ſucco amaro. vt ſinapi. ita deꝰ volēs nos ab amore mūdi retrahere ⁊ eius gaudio ip̄m amaritudinibus voluitadmiſcere. de hͦ Gregꝰ. xxij. moral̓. electꝭ ſuisad ſe ꝑgentibꝰ dn̄s huiꝰ mūdi aſperū iter fac̄.nedū vite pn̄tis requie aut vie amenitate paſcit̉ magis em̄ diu ꝑgere qͣꝫ citius ꝑuenire delectet̉ ne dū delectat̉ in via obliuiſcat̉ qd̓ deſiderabat in pr̄ia. Sicut piſces nō ſentiūt amaritudinē marꝭ qui ibi nutriti ſunt. Sic nec homines mūdani ſentiūt bonorū mūdi amaritūdinem. qꝛ ſunt talibꝰ aſſueti. De vno qͦqꝫ talidicit Abacuc .j. Facies hoīs quaſi piſces maris. Et addit Hol. vbi. sͣ. ꝙ viri ſancti qͥ interalios amaritudinē mūdi guſtāt. triplicit̓ ſciūt

H