SermoALL

⁊ in terrā cadit qͥ caſum ſuū irrecuꝑabilē videns miro modo barrit. ad cuiꝰ barritū multitudo iuuenū elephantū accedit ⁊ ei cōpatiuntur barriēdo. ⁊ ſubito elephantē qͥ ſenior ē ꝓviribꝰ eleuāt. ⁊ vt eū erigāt miro affectu ſe inclinant. Moral̓r hō quieſcere volēs tunc arbori ſe appodiat. qn̄ delectatiōi peccati īheretvt deſiderio ſuo ſatiſfaciat. ſꝫ arbore fracta cadit. qꝛ mūdo deficiēte vel delectatiōe trāſeūtein aduerſitatē vl̓ pctm̄ ruit. ⁊ tūc caſuꝫ cognoſcēs debet barrire .i. auxiliū aliorum īplorareclamādo ad ſcōs vel ad hoīes pios ⁊ hūiles⁊ tūc illi debēt ei cōꝑati ⁊ iuuare ꝓ poſſe vt ſb̓leuet̉. vt hortat̉ Tulliꝰ morꝭ. Si videris aliquē cadentē ſiue caſurū. non ride ſed ei p̄be tecōpatientē. Et Sapiens. Si vnꝰ ceciderit abalio fulciet̉. Ecc̄s. iiij. Iō cōpaſſionē ſuā ergaafflictos oſtēdēs Iob ait. c. xxx. Flebā quondam ſuꝑ eo qͥ afflictꝰ erat. ⁊ cōpatiebat̉ anīamea pauꝑi. hec etiā ꝯpaſſio attēdit̉ nō ſolū decaſu in pctm̄ vel in culpā aūt ſuꝑ rerū inopiā.ſꝫ etiā ſuꝑ calamitatibꝰ corꝑis ⁊ qd̓ plꝰ eſt ſuꝑꝑditione aīe. Quia dicit Augꝰ. de pe. diſt. iij.c. ſūt plures. Sciat ſe culpabiliter durū qͥ deflet damna temꝑis vel mortē amici ⁊ doloreꝫpeccati nō oſtendit lachrymis. Et iterum dic̄idem. Sūt ne in te viſcera xp̄iane cōpaſſionisqui plangis corpꝰ a quo receſſit aīa. ⁊ nō plangis aīam a qͣ deꝰ receſſit. Quarta cauſa flendihic eſt ex celeſtis pr̄ie dilatiōe. ille fletꝰ figuratus ē in filijs iſrl̓ qui dixerūt ī psͣ. cxxxvj. Super flumina babylonis illic ſedimꝰ ⁊ fleuimꝰdū recordaremur ſyon. Babylon īterp̄tat̉ cōfuſio. ⁊ ſignificat fluxibilitatē pn̄tis mūdi in qͦhō multiplicē ꝑ pctā acqͥrit cōfuſionē. Syonaūt interp̄tat̉ ſpeculatio. ⁊ ſignificat celeſtempatriā. vbi ſpeculamur vultū dei. qꝛ ibi regeꝫin decore ſuo videbunt Eſa. xxxiij. Nos igit̉qui adhuc ſedemꝰ ſuꝑ fluxibilitatē pn̄tis incolatus qn̄ recordaremur ſuꝑ celeſte ſyon merito fleremꝰ. ſic flebat dauid in psͣ. xlj. Fueruntmihi lachryme mee panes die ac nocte. dū dr̄mihi quotidie vbi ē deus tuꝰ. Et btūs Gregſuꝑ illud Iob. iij. Anteqͣꝫ comedā ſuſpiro dic̄Luctu ſuo aīa paſcit̉ cū flendo ad ſuꝑna gaudia ſubleuat̉. ⁊ intꝰ quidē doloris ſui gemitūtolerat. ſꝫ eo refectionis pabulū p̄parat. quovis amoris lachrymoſe manat Ꝙtū ad ſcd̓mponit imꝑiorū gaudiū ſiue exultationē. cū dic̄mūdus qͥdē gaudebit. Pro quo notanduꝫ q̄mūdus iſte ſignificat̉ ꝑ mare ꝑ qd̓ filij iſrl̓ traſierūt ad terra ꝓmiſſionis Sapien̄. x. ⁊ hoc ꝓpter tria. Primo ꝓpter inquietudinē tempeſtatis. in mari em̄ ē abundantia fluctuū ⁊ ventorū. vn̄ qui ſunt in mari ſemꝑ ſunt in ꝑiculo.iuxͣ illud Ecc̄i. xliij. Qui nauigant mare enarrant ꝑicula eiꝰ. Sic in p̄ſenti vita ſunt ſemper

ꝓcelle inundationes vndarū. Modo hō deprimit̉ ꝑ aduerſitatē. modo eleuat̉ ꝑ ꝓſperitatē. modo languet ꝑ infirmitateꝫ. mō gaudetꝑ ſanitatē. modo dolet. modo ridet. modo circūdat̉ amicorū turb̓. modo t̓roribꝰ inimicoꝝmō exaltat̉ ad ſb̓limitatē. mō hūiliat̉ ad paupertatē. Et hoc tāgit psͣ. xcij. Mirabiles elationes maris. Sꝫ quare mūdani ⁊ iuuenes p̄ſentis tꝑis huiꝰ. tm̄ diligūt mundū cū tot varietates ſunt in eo. Rn̄dꝫ Macrobiꝰ. ij. ſaturnaliū ꝓpe finē ꝙ aqua maris ꝓiecta in ignemflāmā nō extinguit ſꝫ accēdit. Cuiꝰ rō eſt naturalis pinguēdo aque marine ē denſa ſalſa pinguis ⁊ grauis. Moraliter aqͣ maris ē gaudium ⁊ iocūditas ſecularis que iocūditas adiūcta flāme iuuenilis ardoris eam accēdit vltraoēm modū recte rōnis. vt dicit Hol. lec. xxxiijideo gaudēt in mari huiꝰ mūdi. ſed ſi reſpicerent finē certe hic nō gauderēt. de hͦ Hugo ī li.de vanitate rerū mūdanarū ꝑ moduꝫ dialogivbi cū diſcipulꝰ ſuꝰ videre dixit. nauigātes inmari in magna tranquillitate ⁊ aeris ſerenitate. hoīeſqꝫ in naui diſcūbentes ad epulas ⁊ canentes in lyris ⁊ tybijs ⁊ cytharis. in om̄i genere dulcꝭ cantilene auditū mulcentes. piſceſqꝫ in om̄i leticia alludētes. Hugo dixit. qͥd tibi videt̉. rn̄dit diſcipulꝰ. Quid niſi magnumgaudiū magnaqꝫ iocūditas. ⁊ ſi poſſet eē diuturna felicitas. Et Hugo. iſtud ē gͦ ꝓpterea.quia mūdus tibi placet. diſcipulꝰ. cur mihi diſplicere debeat ignoro. Hugo. fige inqͥt pauliſper oculū donec videas finē. ⁊ poſt paululūquid inquit vides. diſcipulꝰ. video inquit nigreſcere celum. nubes ventis agitari. mare cōturbari. fluctꝰ intumeſcere. ⁊ nauē quaſi a fundo euerti. Hugo. qͥd inqͥt tibi videt̉. diſcipulꝰheu ait. quid laudaui. o miſeri qͥd vobiſcuꝫ inmari. o infelices. ecce illa leticia vr̄a. qūo tamcito īmutata ē. ⁊ vita vr̄a ad quā miſeriā d̓uoluta pͥus vobis exultātbꝰ piſces maris alluſerunt. nūc vos naufragos ⁊ ſubmerſos miſerabiliter in paſtū recipiūt. Hugo qͥd tibi videt̉.diſcipulꝰ. vanitas ē ⁊ vanitatū vanitas. Sicē de illis qui gaudēt de hoc mūdo Sil̓em dialogum fecit hugo de mercatoribꝰ ꝑ viam cuꝫmultis mercibꝰ ⁊ magnis de om̄i genere p̄cioſarū rerū quibꝰ ꝓſpere cū gaudio magno īcedentibꝰ ſuꝑuenit cuneꝰ armatorū. qui omniarapuerunt ⁊ viros qui effugere nō poterāt occiderūt. Que videns diſcipulꝰ exclamauit. omiſeꝝ gaudiū md̓i vanitas. ⁊ vanitas vanitatum. Sil̓es dialogos fecit in eodē libro. de diuitibꝰ de nuptijs ꝓponēs multa ⁊ varia eorūgaudia. Sed om̄ia in fine cū triſticia cōcludūtur. in fine gͦ ſubinfert HHugo loquēs ad diſcipulū. reſpice gͦ hūc miſerū mūdū ⁊ magis miſeros qͥ diligunt illū. iſte ē quē putamꝰ aliquā

Gg 2