XSermo

admonētis ē md̓s qͥ dicit. vide hō qͣliter amauit te. qͥ ꝓpt̓ te fecit me. ẜuio tibi qꝛ factꝰ ſū ꝓpter te. vt ſeruias illi qͥ fecit me ⁊ te. me ꝓpterte nō ꝓpter ſe. Si ſentis bn̄ficiū redde debitūaccipis bonitatē. redde charitatē. hͦ tribuit. ⁊hͦ exigit deꝰ. Tertia vox ꝯminātꝭ ē ignis qͥ dicit. a me ꝯbureris. aqua dicit a me ſb̓mergerꝭterra dicit a me abſorberꝭ. infernus dicit a meglutierꝭ. Quia oīs creatura ſic̄ ex ꝯditiōe ſuahomī famulat̉. ſic etiā pctōribus ꝓ maloꝝ ſuoꝝ ꝯſcīa ꝯminat̉. vt ī ſingul̓ creaturꝭ ſe puniri timeāt ꝙ ſe meruiſſe cognoſcāt. hec Hugo.Quinto io deꝰ ſua bonitate vniu̓ſa creauit vthoīem moueret ad laborē. Oīs .n. natura creaturaꝝ hꝫ aliquā vtilē oꝑatōem. Un̄ ꝯmētator. ix. methaphi. ꝯmento. vij. Qui ſuffert ꝓprias oꝑatioues. a rebus aufert eaꝝ eēntias.hō aūt ad laborē naſcit̉ Iob. v. Et ideo cauēdū eſt ſibi ne ocioſus aut inutilis hēat̉. ⁊ ideorogādus ē deꝰ vt nob̓ cooꝑari dignet̉ qꝛ ip̄e ēde qͦ ſcribit̉ Eſa. xxvj. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatꝰ es īnobis dn̄e. Scd̓o apparet dei bonitas ex reꝫdiſpoſitione aut gubernatione. de qͣ dr̄ Sap.viij. Attīgit a fine vſqꝫ ad finē fortiter ⁊ diſponit oīa ſuauiter. Et iō venerabilis Boe. in deꝯſo. li. iij. ꝓſa. xij. ꝓbat ꝙ om̄s res adeo qͣi volūtarie a deo regant̉. ſeſeqꝫ ad diſponētis nutū ⁊ imꝑium ꝯueniēter ⁊ tēperate ꝯuertunt.Et idē li. iij. metro. ix. dicit. O qͥ ꝑpetua mundū rōe gub̓nas. Terrarū celiqꝫ ſator qͥ tp̄s abeuo Ire iubes ſtabiliſqꝫ manēs das cūcta moueri. Sed diceres. videt̉ ꝙ deꝰ gl̓ioſus nō gubernet vniu̓ſa. qꝛ ſi regeret vniuerſa nihil male fieret ī vniu̓ſo cū ſit ſumme bonꝰ. vel ſi gub̓naret oīa nihil fieret p̄ter ꝓpoſitū ſuū. ⁊ ſic nihil fieret a caſu ꝯtra Ariſt. ij. ph̓icoꝝ. Ad hͦ dicūt doc. ⁊ Holcot lec. ciiij. ꝙ deus oīa gubernat. cū em̄ ſit cā efficiens oīm ⁊ etiaꝫ finis. oīaefficit ꝓpter ſe. ⁊ ſic ad honorē ſuū ſicut ꝯgruit omnia in ſe dirigit ſicut in finē. hoc aūt ē gubernare .ſ. dirigere res in finē aliquē intentū.Eſt tn̄ ſic gubernator oīm ꝙ gubernat mediātibus cauſis ſcd̓is. vn̄ corꝑa groſſiora aut corruptibilia gubernat ꝑ corꝑa celeſtia ⁊ īcorruptibilia. ⁊ corꝑa celeſtia ꝑ angelos ſiue intelligentias. Et huius rō eſt. qꝛ maior eſt cōicatiobonitatis ſi gnbernās ⁊ efficiens cauſalitateꝫefficiendi et gubernādi alijs ſub ſe gubernarecōicat ſiue ordinat qͣꝫ ſi ſuꝑiora priuaret ab inferioꝝ gubernatiōe. ⁊ omnia immediate ꝑ ſeip̄m gubernaret ⁊. ideo oſtendendo ſuā perfectionē in cauſando ⁊ ꝯmunicādo ꝑfectōeꝫ ſuam creature ꝯmunicat quibuſdā gubernationē alioꝝ. Ad rationes qn̄ arguit̉ ꝙ nihil fieret male in vniuerſo ſi ipſe omnia gubernaretnegāda eſt ꝯſequentia. ſed veꝝ eſt ſi ipſe ſolus⁊ immediate ſingula gubernaret ⁊ ageret ni-

hil male fieret. Mō ideꝫ effectus fit a deo ſic̄a cā pͥncipali. ⁊ a creatura rōnali ꝯcurrente ſicut ab alia cā partiali. ideo ideꝫ effectus fit abhoīe male ⁊ a deo bn̄. iuſte a deo. ⁊ iniuſte abhoīe. Et pōt poni inde exemplū. vt ſi dn̄s dicat ſeruo ſuo. trahamus leuiter cordā iſtā. ſicꝙ eā nō frāgamus. ⁊ ſeruus trahens eā ruditer frāgit eā. iſta fractio eſt a dn̄o ⁊ a ſeruo. ettn̄ ſeruꝰ peccat ⁊ male facit. ⁊ nō dn̄s. Sic qͥadeus ſtatuit ꝙ creature rō naͣli vult cooꝑari īſuis oꝑationibꝰ vt curſus nature maneat quēinſtituit ſine quo nulla res poteſt aliqͥd agereimmo nec eſſe ꝑ motū niſi ipſe ꝯſeruaret. quoniā igitur creatura rationalis facit ꝯtra legeꝫdei ſibi p̄finitam a deo. qͣꝫuis a deo gubernet̉⁊ ꝯſeruet̉. ⁊ deus ideꝫ generaliter cooꝑet̉. ſic̄cooperat̉ igni in cōburendo ſoli ī lucendo. tn̄creatura male facit legē trāſgrediēdo. nō aūtdeꝰ qui ſic facit ſicut lex ſua ſtatuit. Ad ſcd̓mqn̄ arguit̉ ꝙ nihil fieret a caſu ſi deus oīa gubernaret. dicendū ē ꝙ idē effectus dicit̉ eſſe acaſu ⁊ p̄ter ꝓpoſitū reſpectu vnius cauſe. ⁊ n̄a caſu reſpectu alterius. Sicut ponit̉ exēpluꝫde dn̄o qͥ mittit duos famulos ī negocijs ſuisordinans ꝙ vterqꝫ obuiat alteri certo loco ⁊tꝑe. quoꝝ neuter ſcit de alio. iſte ꝯcurſꝰ famuloꝝ dr̄ eſſe a caſu reſpectu vtriuſqꝫ famuli. ettn̄ ꝑ ſe eſt intentus reſpectu dn̄i. Et ſic ē dicendū ꝙ nihil fit a caſu in vniuerſo reſpectu diuine gubernationis. nec aliqͥd ſibi inopinatūeuenire pōt. ſꝫ ex ꝯcurſu cauſaꝝ ꝑticulariū vn̄p̄cedit effectus. qꝛ a neutra ē intētus. ⁊ ille effectus dr̄ caſualis vel fortuitus reſpectu eoꝝ⁊ hec ē intētio. b. Augꝭ. de. lxxxiij. qōnibꝰ. q.xxxiiij. vbi dic̄. qͥcqͥd a caſu fit temere fit. ⁊ qͥdtemere fit nō fit. ꝓuidētia vniuerſalis mūdusadmīſtrat̉. ⁊ erit aliqua natura vel ſubſtātiaq̄ ad opus ꝓuidētie nō ꝑtineret. qd̓ qꝛ falſumeſt. ꝯcludit. nihil a caſu fit in mūdo. Ad iſtuꝫītellectū loquit̉ Plato ī thymeo. nihil fit ſubortu ſolis cuiꝰ legitima cā ⁊ rō non p̄cedit. EtBoe. v. de ꝯſo. ꝓſa. j. diffinit caſū di. Caſusē inopinatus ex ꝯfluentibus cauſis ī his queadaliqͥd gerunt̉ euētus. ſed hic videt̉ eſſe ꝯͣrietas inter Boeti. ⁊ Aug. qꝛ ẜm Aug. nihil inmūdo fit a caſu. ⁊ ẜm Boe. multa fiunt a caſuAd hͦ dicendū ē ꝙ nō eſt ꝯtradictio ſꝫ eqͥuocatio. Antiqͥ em̄ ep̄icuri dixerunt caſū eē euētuꝫꝓductū ī motu temerario et nō in ꝯiunctionecauſaꝝ. Et ſic Aug. accipit caſū loco p̄allegato. Et Boe. ſic accipiēdo caſuꝫ dicit. ꝙ caſusnō ē niſi vox inanis nullā hn̄s rē ſue ſignificationi ſubiectā. Diffiniēdo tn̄ caſū Ariſt. ij. phiſic̄. dicit. ꝙ caſus ē cā ꝑ accidēs ī his q̄ fiūt ꝓpter finē. Uel ẜm diffinitōꝫ boe. ſic ē dicendūꝙ idē fit a caſu. ⁊ tn̄ ſit ꝑ ſe a cauſis. ſic ꝑ ſe cāinuentōnis theſauri eſt foſſio agri ⁊ repoītio

Ee

T

S