Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica ſecūda poſt paſce

religioſi mūdo mortui. inqͣꝫtū ſūt a mūdanisactibꝰ ſegregati. ⁊ diuinis officijs totalit̓ mācipati. ⁊ hͨ opinio hebreoꝝ doctoꝝ ē mitior qͣꝫuis catholicoꝝ ſit v̓ior. Spūalit̓ iepte interp̄tat̉ aꝑiens. et ſignificat dn̄m nr̄m ieſū xp̄m. qͥꝑ ſuā paſſiōꝫ aperuit nob̓ ianuā celeſtis regniq̄ clauſa fuit ꝑ multos annos. ſicut canit̉ ī bona ſexta feria. Aꝑta ē nob̓ ianua regni. Sedamon interp̄tat̉ ppl̓s iniquꝰ aut vilis. ⁊ ſignificat diabolū cuꝫ ſuis filijs iniqͥs iudeis. ꝯtraqͦs pugnās ī ſua paſſione. obtulit dilectā filiāſuā ī ſacrificiū deo pr̄i ꝓ nobis in ſignū maxīedilectiōis ⁊ bonitatꝭ. vt ꝯgrue dicat verbū hͦeuāgelij. Ego ſū paſtor bonus. ī quo ſpālitertria tāgunt̉. Prīo paſtoꝝ bonitas. ibi. ego ſūpa. bo. ⁊cͣ. ſcd̓o mercennarioꝝ cupiditas. ibi.mercēnariꝰ aūt ⁊ cuiꝰ nō. tertio ouiū diu̓ſitas.ibi. cognoſco oues meas. Quātū ad pͥmuꝫponit̉ paſtoꝝ bonitas cū dicit xp̄s. Ego ſumpaſtor bonus. Pro qͦ ē notandū. bonitas paſtoris xp̄i claret ex multis. Primo ex reꝝ creatione. nā ex ſua infinita bonitate oīa ad vtilitatē homī creauit .ſ. celū ad poſſidendū. angelos ad ſeruiendū ſiue cuſtodiēdū. ſtellas ad illuminādū. ignē ad calefaciēdū. aquā ad refrigerādū. aerē ad reſpirādū. terrā ad portādū.beſtiaſqꝫ ad nutriendū. Iō dicit Damaſc̄. li.ij. c. ij. qꝛ bonus ⁊ ſuꝑbonꝰ ē deus nō ē ꝯtētusſuijpſius ꝯtemplatiōe. ſꝫ ex ſuꝑabūdātia pietatis ⁊ bonitatis acceptauit quedā genera qͥbus bn̄faceret. ⁊ ꝑticiparet ſuā bonitatē. ex n̄ente em̄ ꝯduxit ⁊ ꝯdidit vniu̓ſa. Sed. d. a. qͣre deus ex ſua infinita bonitate creauit om̄ia.Quia dicit Aug. li. ij. de tri. c. xxj. Tria qͥdeꝫſcienda ſūt maxime de creatura. qͥs eā feceritꝑ qͥd eā fecerit. ⁊ qualiter eaꝫ fecerit. Et hͦ inquit inſinuat ſcpͥtura cū dicit. fiat lux. ⁊ factaeſt lux. ⁊ vidit deus ꝙ eēt bona? Et ſb̓dit. Siq̄ramꝰ qͥs fecit. deꝰ? ſi ꝑ qͥd. dixit fiat. et facta ēlux. ſed qͣliter fecerat. qꝛ bona eſt? Ad hoc rn̄dendū ē ꝙ deus oīa creauit ex ſua bonitate ꝓpter qͥnqꝫ. Primo vt nos ꝑ ea moueret ad ſuum amorē. Nā pr̄ diues hn̄s filiū diſponit ſibi pulcrā domū. terras ⁊ agros. ⁊ ſic de alijs.vt qͦtiens illa inſpexerit ⁊ vſus fuerit. ī ſua dilectiōe ꝑmaneat. Sic pr̄ nr̄ xp̄s qͥ eſt diues inom̄s. in cuiꝰ domo ſūt gloria ⁊ diuitie ẜm psͣ.cxj. hꝫ ppl̓m vnicū xp̄ianū. cui diſpoſuit domū pulcrā .ſ. celū ꝓ ſua habitatiōe. ⁊ terraꝫ ꝓneceſſarioꝝ inqͥſitiōe. ⁊ ſic de alijs. vt ip̄m adſuū amorē incitaret. iō dicit. b. Aug. x. ꝯfeſ. c.vj. Celū ⁊ terra ⁊ oīa que ī eis ſunt. ecce mihivndiqꝫ dicūt vt te amem. nō ceſſāt dicere om̄ibus vt ſint inexcuſabiles. ⁊ infra. c. vij. Quidaūt amo cū te amo. nō ſpeciē corꝑis nec decꝰ īcreaturis. nō cādoreꝫ lucis. nec dulces melodias cātilenaꝝ. nō floꝝ vel vngētoꝝ aroma-

ta ſuaue olentia. nō māna vel mella. nō membra acceptibilia carnis amplexibꝰ. nō hͨ amocū te amo deū meū. Et tn̄ amo quādā lucē. qͣndā vocē. quendā odorē. ⁊ quendā cibū ⁊ quēdā amplexū. ⁊ cū amo deū meū. lucē. odoremvocē. amplexū. cibū interioris hoīs mei. vbifulget animo meo qd̓ nō capit locꝰ. vbi ſonatqd̓ non capit tp̄s. ⁊ vbi olet qd̓ nō ſpargit flatus. ⁊ vbi ſapit qd̓ nō minuit edacitas. et vbiheret qd̓ nō diuellit ſatietas. et hoc ē qd̓ amodeū meū. hec Aug. Et merito dꝫ hō xp̄m dominuꝫ diligere. exquo ꝓpter ip̄m oīa dignatꝰeſt facere. iuxta illud Sap̄. xj. Diligꝭ oīa queſunt. et nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti. nec em̄ odiēsaliqͥd ꝯſtituiſti aut feciſti. Scd̓o ideo ea creauit vt hoīeꝫ moueat ad impendēdū ſibi honorē. Oīs em̄ creatura ꝓ ſue nature potentianitit̉ deū honorare. nec ē aliqͣ res q̄ ſuis legibus nitit̉ obuiare. Nā Aug. ī li. cur deus hō.c. xij. dicit. Oīs volūtas rōnalis creature ſb̓iecta dꝫ eē volūtati dei. ⁊ hoc ē debitū qd̓ dꝫangelus ⁊ hō deo. qd̓ ſoluēdo nullꝰ peccat. etꝙ oīs qui nō ſoluit peccat. hͦ ē iuſticia ſiue rectitudo volūtatis. que iuſtos facit ſiue rectoscorde ⁊ volūtate. Hic ē ſolus honor et totusquē debemꝰ deo ⁊ a nobis exigit deꝰ. hec ille.Iō tres pueri ī fornace om̄s creaturas ad honorandū deuꝫ induxerūt cū dixerūt Dan̄. iij.Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄i dn̄o. vt ī om̄ibꝰ honorificet̉ .j. Pe. iiij. Tertio vt nos moueret ad ſtuporē. Nō em̄ eſt tā ꝑua creatura in mūdo cuius naturā. ꝯpoſitionē ⁊ v̓tutē poſſit ꝯp̄hendere intellectus hūanus. ſed magis ſtupere ⁊mirari. Quia dr̄ Hiere. v. Stupor ⁊ mirabilia facta ſunt ī terra. Et Eccͣi. xj. Mirabiliaoꝑa altiſſimi ſolius ⁊ gl̓ioſa ⁊ abſcōdita ⁊ inuiſa oꝑa illiꝰ. Quarto vt nos inducat ad timoreꝫ. dicit em̄ Hugo de arca noe. ꝙ oīs creatura triplici voce hoīem alloquit̉. In hͦ inqͥtgenere ꝯtemplatiōis audiuimꝰ oēm creaturātribus vocibꝰ nobis loq̄ntē. Prima vox dicitaccipe. ſcd̓a redde. tertia fuge. Accipe bn̄ficium. redde debitū. fuge ſuppliciū. Prima voxeſt famulātis. eſt celū qd̓ dicit. ego mīſtro tibilucē in die vt vigiles. tenebras ī nocte vt pauſes. Ego ad oblectationē tuā gͣtas viciſſitudines tēpoꝝ pario. veris ⁊ eſtatis feruorē. autūni plenitudinē ⁊ algorē hyemis. Ego alternatis incrementꝭ dieꝝ ⁊ noctiū ſpacia ſil̓i rōe diſſimilit̓ extendo. ⁊ vt varietas tollat faſtidiuꝫ⁊ pariat oblectamentū. Aer dicit. vtileꝫ tibip̄beo flatū. ⁊ om̄e genꝰ auiū ad tuū mitto obſequiū. Aqͣ dic̄ potū tibi p̄beo. ſordes purgoarētia rigo. et diu̓ſa genera piſciū ad tuū vſumīſtro. Terra dic̄. ego te porto. pane ꝯforto.vino letifico. oīs generꝭ fructibꝰ oblecto. diuſis aīalibus mēſas tuas repleo. Secūda vor

P

Q

R