SermoQ
pā Eſa. iiij. abluit dn̄s ſordes filioꝝ fiō. ⁊ nonſolū culpā purgat. ſꝫ etiā ab ea p̄ſeruat. qd̓ ꝓbat amādꝰ vbi. sͣ. dicēs. O qͣnti ſūt qͥ gͣuiſſimaꝯmiſiſſent pctā qͥ multa crimīa īcurriſſēt. ſi n̄pia quadā diſpēſatiōe diuīa tribulatiōibꝰ p̄ſeruati fuiſſēt. Sed dice̓t aliqͥs. qͣre deus ꝑmittit electos ſuos tēptari adu̓ſitatibꝰ in pn̄tivita? Rn̄det̉ ꝙ p̄ter rōem. b. Ambro. ſuꝑiuspoſitā adhuc ſunt tres alie rōnes. Primo adexercendū nr̄e nature ꝓbitatē. qꝛ habemꝰ vſūliberi arbitrij ꝑ gratiā informati ſi velimus.veluti ſi rex dediſſet arma ⁊ equū nobiliſſimūalicui militi. ⁊ ille ꝓbe ⁊ virilit̓ ꝓ regis honore ⁊ labore in bello ſe exponeret. rex em̄ nō immerito acceptaret. Chriſtꝰ dedit nobis armaliberi arbitrij cuꝫ equo corꝑis nr̄i. ⁊ ſūt qͣſi ſimilia armis dei. qꝛ ad ſil̓itudinē ⁊ imaginemdei fecit hoīeꝫ. Gen̄. j. Iō dicit a pl̓s ad Eph̓.vj. Induite vos armatura dei vt poſſitꝭ reſiſtere adu̓ſus inſidias diaboli. ideo niſi nos ꝓamore ⁊ honore regꝭ nr̄i virilit̓ exponamꝰ noſmetipſos decipimꝰ ⁊ damnamꝰ. Naꝫ dr̄ Iobvij. Militia .i. tēptatio ē vita hoīs ſuꝑ terrā.Scd̓o ꝑmittit deꝰ electos ſuos adu̓ſitatibꝰ tēptari ad retinendū nr̄e cēſure vanitatē. niſi eītemptaremur nimis ꝓpt̓ defectū cognitionisnr̄e ⁊ expiētie de nobiſmetip̄is ſuꝑbiremus.Sic̄ de hͦ dicit Greg. ix. moral̓. c. xxxviij. Suꝑna diſpēſatio idcirco nos tota ſibi intentiōeẜuientꝭ carnis nr̄e ꝑmittit temptatiōibꝰ ꝯcutine mens nr̄a ī ſuꝑbiā audeat p̄ſūptōe ſue eleuari ſecuritatꝭ. vn̄ dū pulſata trepidat in ſoloautorꝭ adiutorio pedeꝫ robuſtiꝰ ſpei figat. Etxix. moral̓. c. iij. dicit. ad ima caro trahit ne extollat ſe ſpūs. ⁊ ad ſūma trahit ſpūs ne ꝓſternat caro. ſpūs leuat ne iaceamꝰ ī infimis. caroaggrauat ne extollamur ex ſūmis. Et ſic ẜmGreg. fit qͦdā certo moderamīe. vt carne depͥmēte ſꝫ nō ꝓſternente hō deſꝑatiōis lapſū caueat. ⁊ ſpū eleuāte. ⁊ tn̄ tēptatiōes ⁊ adu̓ſitates ſentiēte ſuꝑbie caſū euadat. ⁊ ſic duꝫ ſpūstrahit ⁊ caro retrahit. ſb̓tiliſſimo interī iudicijmoderamīe īfra ſūma ⁊ ſupra īfima ī qͦdā medio aīa laborat. Et id̓o petit psͣ. xxv. Probame dn̄e et tēpta me. glo. ꝓba me. i. iudica meeē ꝓbatū. n̄ tibi. qꝛ oīa noſti. ẜꝫ mihi ⁊ hoībꝰ. ſiei n̄ tēptarer adu̓ſitatibꝰ negligēs eſſē. Tertioad ꝓmerendū future vite felicitatē. iuxͣ illudIaco. j. Btūs vir qͥ ſuffert temp. qꝛ cuꝫ ꝓba.fue. acci. coro. vite. Et certe ꝓpter hanc felicitatē futurā dꝫ hō oīa pati. qꝛ dicit Amādꝰ li.j. c. xiij. Tāta eſt p̄eminētia future gl̓ie ad tꝑales ⁊ trāſitorias tribulatiōes. vt diligens ꝓſpector deberet potiꝰ eligere multꝭ annis ī fornace ignis ardentꝭ velle torqueri qͣꝫ mīmo p̄mio ſibi ī futuro reſeruato velle priuari. qͥa labor cū fine. merces ſine fine.
¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Go ſum paſtorbonꝰ. bonꝰ paſtor aīam ſuā ponitꝓ ouibus ſuis Ioh̓. x. ¶ Petrus īli. de auibꝰ dicit. ꝙ pellicanꝰ nimiū diligit pullos ſuos. qd̓ pꝫ ex illo. nā abſente pellicano qͦdā ſerpēs intoxicat pullos ſuos. cū aūt redierit ⁊ eos mortuos īuenerit. ſe ī pectore vulnerādo ꝑcutit. ⁊ ſāguinē ſuꝑ pullos ſꝑgit. et ſicreuiuiſcūt. Spūalit̓ hͨ auis ſignificat xp̄m qͥ īpͥncipio formauit duos pullos vicꝫ adā ⁊ euā⁊ dedit eis poſſe nō mori. ſic̄ de hͦ dicit Augꝰ.ſuꝑ Gen̄. li. iij. c. xxv. ⁊ etiā li. ix. ⁊. c. ix. ſuꝑ illo ꝟbo. Ecce dedi vob̓ oēm herbā. mouēs q̄ſtionē dicit ſic. Querit̉ quō immortal̓ factusſit hō p̄ alijs aīantibꝰ. Et ſubdit. Sꝫ alia ē immortalitas carnis quā ī adaꝫ accepimus. aliaquā in reſurrectiōe ſꝑamus. Per xp̄m ille factus eſt hō immortal̓. vt nō poſſet mori ſi nonpeccaret. moreret̉ aūt ſi peccaret. Filij aūt reſurrectiōis nec poterūt vltra peccare nec mori. Caro nr̄a tūc nō egebit refectiōe ciboꝝ. qͥanulla pot̓it eſſe defectio. Caro Ade an̄ pctm̄ita īmortal̓ creata erat. vt ꝑ alimoniaꝫ adiutaeſſꝫ mortꝭ ⁊ dolorꝭ expers. hͨ Aug. Vidēs aūtdoloſus ẜpēs diabolꝰ eos formatos nō poſſemori. eos ītoxicauit qn̄ pomū ad edenduꝫ eisobtulit Gen̄. iij. Cur p̄cepit vob̓ ⁊cͣ: ⁊ ſic factiſūt mortales. et qͣꝫuis viuebāt ẜm corpꝰ. tn̄ qͦad aīaꝫ mortui erāt. Ueniens aūt xp̄s ī ſua incarnatiōe pectꝰ ſuū aꝑire ꝑmiſit. ⁊ aīaꝫ ſuā dilectā ꝓ nobis poſuit vt nos viuificaret qui inadā mortui eramus. Ꝙ aūt animā ſua chriſtus ꝓ nobis poſuit vel obtulit: figuratū ē Iudic̄. xj. de Iepte. qͥ pͥnceps a filijs iſrl̓ electusvolens pugnare ꝯtra amon vouit deo offerre qͥcquid ei pͥmo occurreret cum de bello victor rediret. qͦ facto occurrit ei filia vnigenitaquā dn̄o (vt voueat) īmolauit. Et dicūt doc.catholici ꝙ eā corꝑaliter occidiſſet. ſumenteseoꝝ motiuū ex hͦ qd̓ ſequit̉ ī tex. Reu̓ſa eſt adpr̄eꝫ ſuū. ⁊ fecit vt vouerat .ſ. eā int̓ficiendo. ⁊dn̄o in holocauſtuꝫ offerendo. Et ad hͦ ſonatHiero. ꝙ fuit indiſcretꝰ ī vouendo. ⁊ impius īadimplendo. Itē tenet Aug. ꝙ eā crudelit̓ etindiſcrete occidiſſet. ſed tn̄ poſtea penituit. qꝛin cathalogo ſanctoꝝ annumeratꝰ eſt: ad Hebr̄. xj. Sꝫ hebrei dicūt ꝙ eā nō immolauit occidendo. ſed votū fuit īmutatū ſeu relaxatū ꝑip̄m phineēs. Et hͦ declarat Nico. d̓ ly. ſuperIudic̄. xj. ꝑ lōgū paſſū. Et int̓ cetera dicit. ꝙꝯuenient̓ pōt dici. ꝙ filia iepte fuerit dn̄o ꝯſecrata vel ſanctificata ꝑ obſeruantiā virginitatis. viuendo ī or̄onibꝰ ⁊ ieiunijs ac pijs oꝑbꝰ⁊ ſic ſacrificata fuit nō ꝑ corporalē morteꝫ ſedpotius ꝑ ciuileꝫ ſeu ſpūalem eo mō qͦ dicūtur
N
P
Q