Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onica ſecūda poſt paſce

manꝰ ītellige diaboli tēptatōes qͥbꝰ n̄ debemꝰꝯſentire. ſꝫ ꝑ pedes intellige carnales affectꝰqͦs oꝑtꝫ a corde remouere. Itē ꝙ xp̄s accepitpotionē nos inſtruxit vt potatōes ſacͣꝝ ſcpͥturaꝝ ſiue p̄dicationū qͥbꝰ aīa potat̉ accipiamꝰ.vt ſic pctā vitemꝰ ⁊ expurgemꝰ. Quia dic̄ psͣ.cvj. Miſit v̓bū ſuū ⁊ ſa. e .ſ. in aīa. Et licꝫ iſtepotatōes int̓dū ſūt amare cū p̄dicatores vicꝫdure increpāt. pctōres tn̄ ſi ſe corrigāt. in aīafiūt ſaniores. iuxta illud Prouer. xix. Qui cuſtodit mandatū dei .ſ. qͥ dicit ꝑ apl̓m. Argue.increpa. obſecra in oī patīa. cuſtodit aīaꝫ ſuā.ſcꝫ a trāſgreſſiōe culpe h̓. ⁊ morte gehēne ibi.Qui aūt negligit vias ſuas ⁊ obẜuatiōes mādatoꝝ qͥbus mādat̉ cuilibꝫ audire verbū deiſalteꝫ die dn̄ico. mortificabit̉ .ſ. morte culpe ⁊gehenne. Et iteꝝ Prouer. xv. Qui odit increpationes .ſ. p̄dicatorū. moriet̉ .ſ. morte culpehic ⁊ morte gehēne ibi. Itē ꝙ xp̄s accepit em̄plaſtꝝ. moral̓r nos īſtruxit vt oꝑa miſcd̓ie faciamꝰ. qꝛ ꝑ emplaſtꝝ qd̓ linit̉ elemoſynā ſubaudi mediāte qͣ pctā ſūt expurgāda. iuxta illd̓Dan̄. iiij. pctā tua el̓ynis redime Et certe quioꝑa miſcd̓ie oꝑat̉ veſtigia xp̄i imitat̉. Nā ip̄epluries oꝑa miſcd̓ie exercuit. nā eſuriētes pauit. Io. vj. ⁊ mat. xiiij. Sitiētes potauit. Io.vij. Et maximā elemoſynā fecit qn̄ corpꝰ in cibū ⁊ ſanguinē in potū diſcipulis ſuis tribuit.Mat .xxvj. Captiuos redemit qn̄ obſeſſosa demōibꝰ lib̓auit. Luc̄. xiij. Nudos veſtiuit.iuxta illd̓ Eſa. lxj. Induit me dn̄s veſtimētoſalutꝭ. Itē ꝙ xp̄s accepit electuariū ad ſanandā nr̄aꝫ ſpūalē infirmitatē. in hͦ nos moral̓r inſtruxit. vt ad ſanāda pctā nr̄a dulce electuarium benigne remiſſiōis ſumamꝰ remittēdo iniuriā vicꝫ inimicꝭ nr̄is. iō xp̄s in ſua paſſioneiniuriā remiſit cū ꝓ inimicꝭ orauit. Luc. xxiij.Pr̄ ignoſce illis. Sic ⁊ nos ſuo exēplo nō ſolū debemꝰ ꝓximis tꝑalia ammīſtrare. verumetiā ſi in nos peccāt dēmꝰ eis total̓r indulgerenō dūtaxat remittēdo rācorē. verūetiā oīa ſigna rācorꝭ. nā dimittere rancorē eſt ncc̄itatisEt ad hͦ tenet̉ qͥlibet ſiue aduerſarius eū impugnet ſiue veniā petat vel non petat. Quiadicit Chryẜ. Si ille te leſit ⁊ tu prius eū rogauerꝭ magnā mercedē hēbis. Dimittere aūt nōſolū rācorē ſꝫ ſigna rācorꝭ ꝓ ſatiſfactiōe exigēda hͦ ē ꝑfectiōis. nec ad hͦ tenet̉ niſi in caſu .ſ.qn̄ ille humilit̓ petit veniā. vt pōt ꝓbari ex dicto leonis pape de pe. diſ. v. c. vl. Quartoſequi veſtigia xp̄i debemus in aduerſitatꝭ tolleratiōe. qꝛ dicit hic. xp̄s paſſus ē ꝓ nobis. acſi diceret Om̄is xp̄i actio nr̄a ē inſtructō. Sꝫxp̄s paſſus ē ꝓ nobis .ſ. iniuſte ⁊ ſine cā. ideo ⁊nos debemus iniuſte pati tribulatōes ꝓ amore eius. Nā nobis reliqͥt exemplū tribulationis. ꝯtumeliaꝝ. flagelloꝝ. crucꝭ ⁊ mortꝭ vt iſta

om̄ia ſuſtineamꝰ patient̓ exemplo xp̄i. vt dic̄glo. Pro qͦ notanduꝫ archidiaconꝰ Guido inroſario ſuꝑ decretū ait. ꝙ adu̓ſitas tribulationū ꝓpter multa ē patiēter tolerāda. Primoqꝛ viuificat animā. iuxta illud psͣ. cxxxvij. Siambulauero in medio tribulatiōis viuificab̓me. Et ꝓpter hoc dicit deuotus doc. Amandus ī ho. ſa. li. j. c. xiij. O qͣꝫ innumeri ſomnopctōrū ꝓfundiſſimo obdormier̄t. ⁊ morte ſpirituali ꝑierūt quos infelix obſorbuerat iniqͥtas. qui adueniēte gr̄a diuine correctiōis velut de ſomno graui ac mortis imperio excitati vitā in melius ꝯmutauerūt. ⁊ oꝑa tenebrarū abijcientes arma lucis ſūt induti. Secūdoeūdi ad deū dilatat viaꝫ. ẜm illud psͣ. iiij. Intribulatiōe dilataſti mihi .ſ. viā ad patriam. ⁊hoc iō. qꝛ tollit impedimēta .ſ. ſeculi dilectiōꝫ⁊ amorē. Hinc ē qͣre potius boni ⁊ ꝟtuoſi aduerſa patiunt̉ qͣꝫ mali. vt vicꝫ bonis ꝑ aduerſa via ad celū eudi dilatet̉ ⁊ corōa p̄paret̉. qͥadic̄. b. Amb̓. li. ſuo de offi. Nō pōt p̄miū accipere niſi qͥ legitime certauerit. nec eſt gl̓oſa victoria niſi fuerint laborioſa certamina. ⁊ ſubdit. Forte dicit aliqͥs. cur impij letant̉: cur ip̄ietiā nō mecū laborāt. Et rn̄det. Qm̄ qͥ nō ſcribunt̉ ad coronā mercedis nō tenent̉ ad certamen laborꝭ. Ex quo elicit̉ ꝙ illoꝝ vita eſt valde ꝑiculoſa qͥ ſꝑ letant̉ in hͦ mūdo. ⁊ nūqͣꝫ aliqͥd adu̓ſi patiunt̉. qꝛ ill̓ vie eūdi ad pr̄iaꝫ claudunt̉. Ideo nō debēt boni turbari cū tribulātur. ſed potiꝰ gaudere ⁊ petere a dn̄o auxiliuꝫpsͣ. lix. Da nob̓ dn̄e aux. d̓ tri. Tertio aduerſitas ſiue tribulatio ꝓbat ꝑſonam. iuxta illudSap̄. iij. Sicut auꝝ ī fornace ꝓbauit eos dn̄s⁊ quaſi holocauſti hoſtiam accepit illos. ⁊ qꝛon̄dit ſap̄. vt dicit Hol. lec. xxxij. qualit̓ ꝑ tribulationū tolerātiaꝫ a dn̄o acceptant̉. ⁊ circahoc duo fiūt. qꝛ pͥmo oſtendit̉ ꝙ pena iuſtoꝝeſt vehemēs argumentū diuine acceptiōis ⁊dilectiōis. Scd̓o ꝙ eis corrn̄det euidēs emolimentū remuneratiōis cū addit̉. ⁊ in tꝑe eritreſpectꝰ illoꝝ. Et eſt tale exēplū. Quāto auꝝfrequēter liqueſit. ⁊ ꝑ ignē trāſit. tāto puriusefficit̉. carius ⁊ acceptabiliꝰ. Sꝫ tribulatio vite pn̄tis eſt ſicut fornax vel caminus ī quo homīes depurant̉. Ecc̄i. ij. In igne ꝓbat̉ auꝝ ⁊argentū. hoīes ꝟo receptibiles ī camīo humiliatiōis. Et iuſti quāto magꝭ ꝓ xp̄o tribulant̉tāto magꝭ ſūt p̄cioſi ⁊ acceptabiles. Et hͦ ē qd̓dicit dn̄s Eſa. liiij. Ad punctū ī modico dereliqui te. ⁊ in miſcd̓ia magna congregabo te. īmomento abſcōdi faciē parūper. et ī miſcd̓iaſempiterna miſertus ſum tui. Ideo etiā dixitſapiēs vbi. sͣ. ī tꝑe erit reſpectus illoꝝ. q. d. inpūcto modico ⁊ qͣſi ī inſtāti patiunt̉. ſed ī tꝑeꝓlixo ⁊ longo .ſ. eternitate erit reſpectꝰ illius.id ē p̄miatio. Quarto aduerſitas purgat cul-

M