Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SerNoVII

adoleſcēte. qͥ pr̄i ſuo regi ſucceſſit ī r̄gno. Accidit eo ſel̓ ſedēte in menſa. venit qͥdā mercatorad portā dicēs ſe hr̄e vtilia ꝓ ꝑſona regꝭ Perianitorē igit̉ intromiſſus venit ad regē ⁊ int̓rogatꝰ ab eo tres ſe hr̄e prudētias venales aſſeruit. Cū gͦ rex d̓ eis quereret. ait ille. Prima ēQuicqͥd agas prudent̓ agas ⁊ reſpice finē Secūda ē ꝙ nūqͣꝫ viā publicā ꝓpter ſemitā dimittas Tertia eſt nūqͣꝫ hoſpitiū ad manēdū d̓ nocte alicuiꝰ accipias vbi dn̄s domꝰ ſenex eſt. etvxor iuuēcula. Data igit̉ ſibi pecunia pͥmā ſapiētiā ſcribi fec̄ in oībꝰ locis ī qͥbꝰ habitabat. īmanutergijs ⁊ ī mappis. Poſt gͦ ſucceſſū tꝑisrex in ſapīa ꝓficiēs ⁊ ꝟtute inſtituit fortit̉ animū ſuū vt eriperet ppl̓m hūilē. qͥ a nobilioribꝰterre p̄mebat̉ gͣuit̓. ꝓpter qd̓ nobiles ī ſeditionē ꝟſi. cū eū in aꝑto ꝓpt̓ fauorē ppl̓i occide̓ nōauderēt. occulte raſore adduxer̄t. vt ip̄ꝫ nouacula iugularet. Cū igit̉ raſor radere incepiſſetvidit ī manutergio qd̓ circa collū regis pendebat pͥmā ſapīam. Quicqͥd agas. Uel ſic vt aitApiariꝰ. Temere nihil atteptes niſi pͥus cogites qͥd ſeqͣt̉. Et qꝛ fuit lr̄atus. hͦ viſo manū tremulā retraxit. Qd̓ vidēs rex cām q̄rit. ⁊ inuenit hꝰ rei veritatē. ⁊ ſaluatus ē a morte. Eccequō pͥma ſapīa vicit mūdū cū ſuis hītatoribꝰmalicioſis Deinde cū nec ſic eū occidere potuiſſent poſuer̄t inſidias in quadā ſemita ꝑ quārex trāſire debebat vt eo veniēte in ip̄m irruerēt ⁊ necarēt. Dū igit̉ ad ip̄am veniſſet. recordatus ē ſcd̓e ſapīe. vt viā publicā nō dimitte̓tꝓpter ſemitā. In via publica qͣꝫuis eēt longior eqͥtauit. ſꝫ qͥ ī ſemita eqͥtauerat oēs occiſi fuerūt. Sic rex ꝑ ſcd̓am prudētiā iteꝝ hos malicioſos vicit. Poſtea cū ip̄e ꝑ viā publicā ad ciuitatē ꝑueīſſꝫ. ⁊ hoſpitē apd̓ quē hoſpitari deberet ſenē vidiſſet. memoratꝰ eſt tertie prudētie. occulte camerario ſuo dixit vt ſibi alibi dehoſpitio ꝓuideret. qͦ facto. hi maligni hͦ neſcientes cū hoſpite ꝯuenerūt. vt regē in lecto iugularet. ſꝫ cū ip̄e ibi nō eſſet oēs ī hͦ hoſpitio remanētes occiſi extiterūt. ⁊ ſic rex tertio ꝑ ſuaꝫprudentiā vicit mūdi ſapiētes ⁊ fallaces. Sꝫhͦ ad lr̄am dictū ē. iō aliqͥd mortalitatꝭ eſt ex illo reqͥrēdū. Nā adoleſcens rex ille eſt qͥlibꝫ hōxp̄ianus qͥ dꝫ regere corpus ſuū vt anīe ſue ſitſb̓iectū. qͥa aīa eſt ſicut dn̄a. corpus āt hꝫ ſe vtancilla. Et ſic̄ dn̄a dꝫ regere ancillā. ⁊ nō ancilla dn̄am. ſic aīa dꝫ regere corpus. ⁊ nō corpusanimā. Quia dic̄ Bern̄. li. medi. c. iij. Dn̄amancillari ⁊ ancillā dn̄ari magna abuſio eſt. Ianitor ī porta eſt voluntas libera. q̄ nullū intromittit pctm̄ niſi ſit volūtariū. qꝛ dic̄ Aug. d̓ vera religiōe. Vſqꝫ adeo pctm̄ volūtariū maluꝫeſt vt niſi ſit volūtariū nullo mō ſit pctm̄. ⁊ hr̄allegatiue. xv. q. j. §. Ꝙ aūt. Ubi dic̄. Auguſ.Ex volūtate itaqꝫ pct̄ā ꝓcedūt q̄ libero mētis

arbitrio ex delinq̄ntꝭ ꝓpoſito cōmittūt̉. Mercator aūt qͥ venit ad portā xp̄s ē. qͥ dic̄. Apoc̄.iij. Ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo. ſi qͥs audierit vocē mea ⁊ aꝑuerit mihi ianuā. introibo ad illū.Aꝑi gͦ huic mercatori .ſ. xp̄o ſecretū cordis tui⁊ ip̄e te tres prudētias edocebit. qͥbꝰ mūdū etdyabolū vincere poſſis. pͥma ē d̓ finis ꝓſpection quā dat vnicuiqꝫ Deut̓. xxxij. Utinā ſaperēt ⁊ intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt. q. di.Utinā ſaꝑes ⁊ ītelligeres q̄ dei ſt̓. ⁊ ītelliger̄sq̄ md̓i ſūt. ⁊ ꝓuideres q̄ inferni ſūt. ꝓfecto deum timeres. ſuꝑna appeteres. md̓m ꝯtēpnereſ⁊ īfernū horreres. ⁊ dic̄ autor ī ſpe. pctōꝝ ſuꝑilld̓ Ecc̄i. vij. Memorare nouiſſima tua. ⁊ ineternū nō peccab̓. Nō inqͥt poterit meliꝰ caroluxurioſa domari qͣꝫ ſꝑ cogitar̄ qͣlis erit morstua. ⁊ ſi talē meditatiōꝫ habuerꝭ felicē te dicētoēs generatōnes. Et ſb̓dit meditatio em̄ nihilaliud eſt qͣꝫ mētꝭ ditatio. Peroptime mēs tuaditat̉ qn̄ ꝯͣ cūcta adu̓ſantia ſcīa ꝓuidente illuſtrat̉. Et iteꝝ dic̄. Legit̉ eī ī poetria ꝙ. c. luīaargꝰ ī capite hēbat. qd̓ ita p̄t ītelligi. qꝛ ex omītꝑe ſui ītra mētꝭ ſue circūſpectōꝫ prudētiā mētꝭ poſſidebat. Igit̉ ſi tāto ſtudio pollebat pōeta paganꝰ. ml̓to fortiꝰ ppl̓s xp̄ianꝰ ⁊ clericꝰ. Eſto gͦ argꝰ. imo cautior eo. ſtudioſior illo. prudētior illo. vt ſapias ⁊ ītelligas. Scd̓a prudētia ē quā dat dn̄s d̓ vie publice ābulatōe. et hͨvia ē via regia mādatoꝝ. ī qͣ ābulauit d̓d̓. Psͣcxviij. d. Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri. hͨ ē vialucida ī qͣ ſolūmō ābulāt filij d̓i. Iuxͣ exhortationē dn̄i Ioh̓. xij. Ambulate dū luceꝫ hētꝭ vtnō tenebre vos ꝯp̄hēdāt. In via hac publicadꝫ qͥlibꝫ ābulare. ⁊ ſemitas occultas pctōꝝ deuitare qꝛ ī his ſt̓ varie īſidie d̓monū. ſic̄ teſtat̉Greg. ī omel̓. Maligni inqͥt ſpūs it̓ nr̄m qͣſi qͥdā latrūculi obſidēt. ⁊ Gen̄. xlix. dr̄ d̓ diaboloFiat dan coluber ī via ceraſtes in ſemita diuidēs vngl̓as eqͥ. Tertia prudētia ē d̓ md̓i fugitōe. ē eī md̓s ille ſenex apd̓ quē n̄ ē manēdū inamore. qꝛ n̄ ē diligēdꝰ. Iuxͣ illd̓ gre. ī omel̓. dominꝰ ac redēptor nr̄ ꝑatos nos īuenire deſiderās. ſeneſcēte md̓m q̄ mala ſequuūt̉ denūciatvt nos ab eiꝰ amore ꝯpeſcat. Iſte qͥdeꝫ ſenexmd̓s hꝫ vxorē vald̓ iuueculā. ⁊ hͨ ē vaītas q̄ dedie ī dieꝫ iuueneſcit. ſic̄ videmꝰ ꝙ ī ſpū Salo.exclamauit Ecc̄es .j. Uanitas vanitatū ⁊ omnia vaītas. ⁊ dauid in pͣsͣ. xxxviij. Uniu̓ſa vanitas oīs hō viuēs. ⁊ ſap̄. xiij. Uani ſt̓ oēs homīes ī qͥbꝰ n̄ ē ſcīa .ſ. ſcōꝝ. Idcirco md̓s ille ſenex fugiēdꝰ ē. ſic̄ legit̉ d̓ arſenio ſctō. arſene fugemd̓m ⁊ ſaluaberꝭ. ⁊ ſil̓r ſua vaītas eſt relinqͥnda. ⁊ petat qͥlibet cū Salomōe Prou̓. xxx.Uanitatē ⁊ vꝟba mēdacij lōge fac̄ a me. rō qͣremd̓s ⁊ vxor ſua iuuēcula vaītas ſūt fugiēdi ēilla. qꝛ ſatrape ſeu nobiles .i. d̓meōs cū eis ꝯdixer̄t vt oēs amatores ip̄oꝝ alliciāt ⁊ occidāt.

N

P

O