Dn̄ica prima poſt paſce

os d̓ carceribꝰ emancipare. gͣuia oꝑa exercerefinito ẜmone ſedebit rex. ⁊ ꝓtinꝰ aſſurgat vnꝰd̓ collateralibus regꝭ pͥncipalibꝰ qͥ ſapiētior etfacūdior oībꝰ reputat̉. ⁊ ꝯcionabit̉ ad regꝭ honorē ⁊ cōmēdationē ⁊ mādatū. gr̄as referensdeo gl̓ioſo. ꝙ ita bn̄ ordinauit regnū indorumꝙ tā ſapienti rege patriā decorauit. Et pꝰ laudes dīnas ⁊ ꝯmēdatōes regales fert ſe ad laudē ppl̓i ꝯnumerādo bonos mores. captādo beniuolētiā. inducens eos exēplis ⁊ rōibꝰ ad humilitatē. obediētiā reuerētiā. ⁊ dilectōnē regꝭQuo facto totꝰ ppl̓s ſtudebit regias laudes extollere. ⁊ bona oꝑa ſua cōmendare ꝓ regis vita. Deinde exorare ꝓ ciuibus ⁊ familijs regisoꝑam ⁊ ſapīam enarrare. ⁊ ꝓpter hͦ docēt pueros ſuos ab infantia. ⁊ inducūt ad regꝭ amorē. honorē. obediētiā. ⁊ timorē. hoc gͦ mō pͥncipalit̓ publicat̉ ⁊ creſcit fama regꝭ in ſecreto ⁊aꝑto. Cōſueuit em̄ tali tꝑe rex malefactores ⁊ſceleratos punire. ⁊ d̓ medio tolle̓. vt p̄ſūptoribꝰ via nocēdi p̄cludat̉. ⁊ ceteri corrigantur.Solēt em̄ tali tꝑe alleuiare tributa. ⁊ cū mercatoribꝰ diſpenſare. ꝑtē eis d̓ redditibꝰ remittere. ip̄os cū ſuis mercibꝰ diligent̓ defendere⁊ cuſtodire. Et hͨ ē cā quare multuꝫ populoſaeſt india. Illic em̄ vndiqꝫ ꝯcurrūt mercator̄sIllic bn̄ recipiunt̉ ⁊ lucrāt̉ diuites ⁊ pauꝑesciues ⁊ forēſes. Inde eſt ꝙ tributa regalia augmentāt̉. ſic̄ dic̄ Lanfredꝰ de regimīe pͥncipū.li. j. c. d̓ amicabilitate. ⁊ addit. Cauendū ē vtiqꝫ ab offenſa ⁊ iniuria mercatoꝝ. Ip̄i ſiqͥdemſunt laudis latores. famā hoīs ꝑ vniuerſū mūdū ferentes. Decimū mediū in qͦ ſtat xp̄s ē veritas q̄ mediat int̓ iactātiā ⁊ deriſioneꝫ. Namph̓s. iiij. ethi. Suꝑabūdātes iactatores vocātur maiora dicētes qͣꝫ ſūt. Deficientes ꝟo fingentes d̓ ſe aliqͣ vilia ironei ⁊ irriſores dicunt̉Oꝑtet gͦ dare ꝟtutē ꝑ quā moderent̉ diminuta ⁊ repͥmāt̉ ſuꝑflua. ⁊ hͦ ē ꝟitas quā tener̄ dꝫqͥlibꝫ hō tāqͣꝫ mediū deo acceptabile. Propt̓hͦ dic̄ apl̓s ad ephe. iiij. Deponētes oē mendaciū loqͥmini ꝟitatē vnuſqͥſqꝫ cū ꝓximo ſuo. ethͨ ꝟtus ex qͦ parit odiū vt di. Therē. Ueritasodiū parit. iō dimittūt hoīes ꝟitatē cōiter. qͥaꝑ eā īcurrūt odiū. Sꝫ tn̄ id ē rōnabile. qꝛ ſctm̄eſt p̄honorare veritatē .j. ethic̄. Eſt em̄ d̓ veritate ſic̄ de rebecca Geij. xxv. q̄ habuit gemīosin vtero ſuo filios. Sic veritas hꝫ dilectioneꝫdei ⁊ odiū maloꝝ hoīm Malach̓ .j. Iacob dilexi. eſau aūt odio habui. Undecimū mediuꝫin qͦ ſtare debemꝰ dr̄ affabilitas. quā Ariſt. vocat amicitiā q̄ eſt media int̓ placiditatē ⁊ adulationē. Nā qͥ hꝫ ꝟtutē hāc dr̄ amicꝰ vl̓ affabil̓Uitioſus āt ꝑ ſuꝑabūdātiā. qͥ nō fac̄ niſi cā delectādi vocat̉ placitꝰ. ⁊ vitiū placiditas. Ubiāt tal̓ ſe exhibet ꝑ aliquā vtilitatē vocat̉ blanditor vl̓ adulator. Duodecimū mediū vocat̉

eutropolia. q̄ ē ꝟtꝰ ꝑ quā habemꝰ nos debitecirca ludos qͥ neceſſarij ſt̓ nob̓. dicēte ph̓o. iiijethic̄. Ludus ⁊ reqͥes nccͣia ſūt in vita hūanaqꝛ ꝑ ludū debitū generat̉ hoī aliqͣlis d̓lectatōde qͣ dic̄ idē. vij. ethic̄. hō ſꝑ īdiget aliqͣli delectatiōe .ſ. qͣdā recreatiōe ꝓpt̓ ml̓tos labores qͥſibi occurr̄t. ⁊. viij. pol̓. Lūdꝰ inqͥt fit ꝓpt̓ reqͥem. Et iteꝝ ibidē. Ludꝰ ē q̄dā delectatō. d̓ductio ⁊ vitatō ſollicitudīs. iō ne ſollicitemur circa ſollicita. aliqn̄ eſt ludendū ⁊ iocādū. Iuxtaillud Catōnis. Int̓pone tuis interdū gaudiacuris. Vt poſſis aīo quēuis ſufferre laboreꝫ. ⁊Ariſto. ad Alexā. de ludo et ioco ſcribit. Decet inqͥt imperatoriā maieſtatē pͥuatos hr̄e fi.deles. d̓ qͥbꝰ delectabit̉ cū varijs inſtr̄is in generibꝰ organoꝝ cū fuerit tedioſus. Aīa eī humana ī talibꝰ delectat̉. ſenſus reqͥeſcunt. ſollicitudo ⁊ curioſitas euaneſcūt. ⁊ totū corpꝰ viorat̉. Si gͦ tu vis in talibꝰ delectari ad plꝰ ꝑſeuera ī tali vita tribꝰ diebꝰ aūt qͣttuor ẜm qd̓tibi viderꝭ expedire. ⁊ ſꝑ meliꝰ ⁊ honeſtiꝰ ē ꝙhͦ fiāt pͥuatī. Cūqꝫ ita fuerꝭ in ip̄o ſolatio. abſtine a potu ⁊ ꝑmitte alios ad libitū potare. ⁊ finge te calefactū a vino. qꝛ tūc poteris multa ſecreta ꝑciꝑe ⁊ audir̄. hoc nō fiat frequent̓. ſedbis vel ter in anno. hec Ariſt. Sꝫ in ludis ⁊ iocis qͥdā magis conant̉ riſum facere qͣꝫ decoradicere. ſic̄ hiſtriones qͦs vocat Ariſ. iiij. ethic̄.bomolchos. ⁊ aſſimilat eos qͥbuſdā auibꝰ predā rapientibꝰ ſacrificataꝫ ī tēplis circa altariaydoloꝝ. qͥbꝰ aīalia īmolabāt̉ vt aliqͥd raperētEt idē eſt in illo qͥ in ludo excedit: qꝛ ſꝑ inſiſtitad hͦ ꝙ verbū vel factū in ludū alicuiꝰ ꝯuertatAlij ꝟo deficiūt ſic̄ duri ⁊ aggreſtes. qͥ non ſolū dicūt. ſꝫ dicētibꝰ ſūt moleſti. Iō nccͣia eſt virtus q̄ tꝫ mediū in ludis ⁊ iocꝭ decētibꝰ ⁊ hone¶ Dn̄ica pͥma poſtpaſce. ẜmo. j.(ſtis.Uaſi mo genitiīfantes rōnabiles ⁊ ſine dolo lac cōcupiſcite ⁊cͣ. Ita canit̉ in ītroitu hꝰdn̄ice ⁊ ponit̉ originalit̓. j. Pe. ij. Scd̓m naturales q̄dā ſunt aues q̄ paſcunt̉ ſolis carnibusrecētibꝰ ⁊ ſanguinolentꝭ vt accipitres. ⁊ ſolēteis dari corda auiū qͣs p̄dāt̉. vt di. mgr̄ li. xij.ꝓpͥe. ⁊ ſi de manibꝰ dn̄oꝝ ſuorū euolauerīt. cūondūt eis carneꝫ ſtatī ad manꝰ ip̄oꝝ reuertūt̉Quedā aūt ſunt q̄ ſeminibꝰ paſcūt̉: vt colūbe⁊ hmōi. Quedā ꝟo herb̓ paſcunt̉. vt anſeres⁊ anete. Moraliter. per accipitres qui paſcūtur carnibus ſignificantur homīes qui nutriuntur carnalibus voluptatibus luxurijs ⁊ cōmeſatiōibꝰ. De qͥbꝰ Ro. viij. Qui in carne. i.in deſiderijs carnis ſunt placere deo non pn̄tHi inqͣꝫ ⁊ ſi de manibꝰ dn̄oꝝ ſuoꝝ .i. ptātibusdemonū nūc ī p̄cedenti qͣdrageſima ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ pnīam volauer̄t. ⁊ tn̄ cū on̄dūt eis carneꝫ

P

E

Q

A