SermoV
factiōe ⁊ ab ip̄o oꝑe denoīat̉ magnificētia. dr̄em̄ magnificꝰ qͣſi magna faciēs. ⁊ ſūt magnifici aliq̄ ꝯditiōes. Prima ꝙ magna faciat n̄ advanitatē. ſꝫ boni gr̄a erga deū. Sic fec̄ philip.rex frācie ꝙ an̄ quālibꝫ pariſiꝰ portā eſſet moaſteriū religioſoꝝ. Scd̓a ꝯditio magnifici ꝙ faciat oꝑa ſua delectabilit̓. vt rex aſſuerꝰ Heſterj. qͥ regnauit ab India vſqꝫ ad ethiopiā ſuꝑ cētū viginti ꝓuincias. ⁊ erat in ſuſa ciuitate ſolium eiꝰ. Tertio gͦ anno imperij ſui fec̄ grāde cōuiuiū cūctꝭ principibꝰ ſuis ⁊ p̄fectꝭ ꝓuinciarūcorā ſe. ⁊ in domo mirabili legit̉ celebraſſe ꝯuiuiū. De qͣ dr̄ in hiſtorijs alexādri. ꝙ colūne eꝰerāt argētee. tectū ad inſtar firmamēti ꝯcamerati hn̄s gēmas diuerſi colorꝭ ī figura ſyderuꝫ⁊ ſignoꝝ celi diſpoſitas. Tertia ꝯditio ꝙ faciat opꝰ decētiſſimū circa quēlibet. ſic̄ pꝫ d̓ p̄dicto aſuero qͥ pꝰ. c. ⁊. lxxx. dies magni ꝯuiuij fecit alid̓ ꝯuiuiū ſeptē dieꝝ. ad qd̓ inuitabat omnē ppl̓m qͥ erat ī ſuſis. ⁊ diſcubuer̄t exͣ domū ſeptē diebꝰ ī veſtibul̓ horti delitiaꝝ. In horto erat vinea hn̄s vuas argēteas. ⁊ palmites aureos. ⁊ botros ex varietate gēmaꝝ diſtinctosſuꝑ ꝯuiuātes extēſos ⁊ erāt tētoria q̄ appendebāt̉ colūnis argēteis marmoreis. eburneis circul̓ inẜti erāt funibꝰ byſſinis atqꝫ purpureis.lectuli qͦqꝫ aurei ⁊ argentei diſpoſiti erāt ſuꝑpauimēto ſmaragdo ⁊ ſaphyro ſtratū lapide.Bibebāt aūt oēs aureis pocul̓. vinū optimuꝫ⁊ abūdās. nec erat qͥ nolētes cogeret ad bibendū. Licet illud morꝭ apud ꝑſas eēt Sꝫ noͣndūꝙ Nico. d̓ ly. dic̄. ꝙ nō ē veriſil̓e ꝙ hoīes vacarent epul̓ tāto tꝑe .ſ. c. ⁊. lxxx. diebꝰ ⁊ maximemulti remoti a terrꝭ qͣs debebāt cuſtodire. Etiō vid̓r ꝓbabiliꝰ. ꝙ. c. ⁊. lxxx. dies referant̉ adtp̄s p̄paratōis. qꝛ apparatꝰ tāti ꝯuiuij durantꝭvij. diebꝰ. ⁊ ꝓ tāta multitudīe hoīm nō potuit eſſe ꝑuo tꝑe Et ẜm hͦ nō fuit niſi vnū feſtū regis qd̓ fuit ī veſtibulo horti. in qͦ fuer̄t pͥncipeſ⁊ nobiles ⁊ etiā ciues d̓ ciuitate ſuſa. lꝫ eēt diſtincte ſituati ẜm decētiā ſtatuū ſuoꝝ. ⁊ hͨ hn̄t̉ex tex. heſt̓. c. j. Cū īplerēt̉ dies ꝯuiuij .i. veīſſent dies ī qͥbꝰ dēbat eſſe ꝯuiuiū. Octauū mediū ē māſuetudo q̄ ē media int̓ irā ꝑ quā cupimꝰ vīdictā ⁊ int̓ iraſcibilitatē ꝑ quā ꝯdonammala nob̓ illata qd̓ vtrūqꝫ eſt malū. nā nō licꝫnob̓ ex ira q̄rere vindictā: vt dixi sͣ. dn̄ica letare ꝑte. j. U. Q. Nec ēt oꝑtet oīa delicta cōmiſſa cōdonare. ⁊ ſuꝑ illa nō iraſci. qꝛ legit̉ Exo.xxxij. de Moyſe qͥ lꝫ eſſet māſuetiſſimꝰ. tn̄ ꝓpter vitulū que aaro cōpulſus a iudeis feceatcū moyſes p̄cepta legꝭ a dn̄o ī mōte r̄ciꝑet. moyſe deſcēdēte ⁊ vidēte qd̓ factū fuit. fec̄ int̓ficere. xxiij. milia iudeoꝝ: qꝛ dic̄ Chriſ. omel̓. xj. ſiira ꝯͣ pctm̄ n̄ fuerit. nec doctrīa ꝓfic̄. nec viciacōpeſcūt̉. Iuſta gͦ ira mr̄ eſt diſciplīe. vn̄ nō ſolū n̄ peccat qͥ cū cā iraſcit̉. ſꝫ eꝯͣ niſi iratꝰ fuerit
peccat. qꝛ patīa irrational̓ vitia ſeminat. negligētiā nutrit ⁊ n̄ ſolū malos ſꝫ etiā bonos īuitatad malū. iō nccͣia ē māſuetudo q̄ nec d̓ oībꝰ cupit vīdictā nec ī tm̄ deficiat a punitōe. qꝛ nullomō vellet punire cū ſcriptū ſit Exo. xxij. Maleficos ne patiarꝭ viuere ſuꝑ t̓rā. qͣre māſuetꝰ qͥlibꝫ ē ꝯdonatiuꝰ ⁊ punitiuꝰ ẜm rōneꝫ ſic̄ puniuit ẜm rōnē phinees pͥncipē q̄ndā. d̓ qͦ Nume.xxv. vbi legit̉ ꝙ phineēs vidēſ vnū d̓ filijs iſrl̓ītrare corā frībꝰ ſuis ad ſcortū madianitē vidēte moyſe ⁊ oī turba filioꝝ iſrl̓ qͥ flebāt an̄ forestab̓naculi. Surrexit gͦ d̓ medio multitudīs. etarrepto gladio īgreſſus ē lupanar ꝑfodit ambos ſil̓. qꝛ ẜm gl. repperit eos ī coitu. ⁊ ceſſauitplaga ab iſrl̓. qꝛ ꝑ zelū phinees dn̄s fuit placatus ne ꝓcederet vltra plaga ī ppl̓o. ⁊ dic̄ glo. ꝙiſte fuit magꝭ audax in pctō ſuo qͣꝫ alij. qꝛ eratpͥnceps ī tribu ſymeō. Et d̓ iſto dic̄ rabiſalom̄ꝙ ī palā dixit moyſi corā ſenioribꝰ ppl̓i. ꝙ licitepoſſet ingredi ad iſtā mulierē ⁊ acciꝑe eā ī vxorē. ſic̄ moyſes accepit Zephorā filiā ſacerdotis madian. Exo. ij. Sꝫ nō erat ſil̓e qꝛ moyſesaccepit Zephorā cū lex adhuc n̄ erat data filiis iſrl̓ q̄ ꝓhibet mr̄imoniū cuꝫ alienigenis. necMoyſes tractꝰ fuit ꝑ mulierē ad idolatriaꝫ. ſꝫip̄e traxit eā d̓ ritu gētili. Nonū mediū ē amicabilitas q̄ eſt ꝟtus medio mō ſe hn̄s ī ꝯuerſatione repͥmēs litiga. ⁊ moderās blācias. vt hr̄ex. ij. ⁊. iiij. Ethic̄. Blāditores em̄ ſuꝑabūdātſi litigioſi deficiūt. Ex qͦ gͦ hō ē aīal ſociale. vtj. Pol̓. oꝑtet circa v̓ba ⁊ oꝑa dare ꝟtuteꝫ aliquā. ꝑ quā debite ꝯuerſet̉. ⁊ hͨ ē amicabilitasCū gͦ recta rō dictat ẜm diu̓ſitatē ꝑſonaꝝ diu̓ſimode ꝯuerſari. nō oꝑtet oēs eodē mō eſſe familiares. qꝛ nimia familiaritas cōtēptū paritIō. v. ethic̄. ⁊. v. Politꝭ dat cautelas ph̓s di.ꝙ decꝫ reges ⁊ pͥncipes apparere ꝑſonas veneradas. ne ꝯtēptibiles habeant̉. ⁊ idē Ari. di.ad alexā. O alexāder qͣꝫ ſpecioſuꝫ e ī r̄ge abſtine̓ ſe a colloqͥo ⁊ ml̓tiloqͥo. niſi neceſſitas id depoſcat. Meliꝰ eſt em̄ ꝙ aures hoīm ſꝑ ſint ſitibūde ad regis eloquia qͣꝫ ſuis affatibꝰ ſatientur. qꝛ ſaturatis auribꝰ aīa ſaturat̉ nec multūlibent̓ audiūt regē. Decet ēt abſtine̓ regē ⁊ nōmultū frequentare ꝯſortiū ſb̓ditoꝝ ⁊ maximeviliū ꝑſonaꝝ. qꝛ nimia familiaritas hoīm honoris parit cōtēptū. Et ꝓpter hͦ pulcra eſt cōſuetudo indoꝝ in diſpēſatōe regni ⁊ ordination regꝭ. qͥ ſtatuūt ꝙ rex ſel̓ ī anno appareat corā oībus ī regali apparatū. ⁊ armato exercituſedens nobiliſſime in ſuo dextrario ornato armatoꝝ pulcritudine decoratuꝫ ſtare faciūt. ⁊vulgus aliquātulū a remotꝭ. nobiles ꝟo et barones circa ip̄m. Solēt circa ip̄m ardua negocia expedire. varios ⁊ p̄teritos reꝝ euētꝰ d̓clarare. curā ⁊ oꝑam quā circa rempublicā geſſiton̄dere. Cōſueuer̄t illa die dona elargire
Cc 3
M
L
N