SermoIIII

amare ⁊ ineternū viuere. Reꝝ tꝑaliū fluuiustrāſit. ſꝫ tn̄ iuxta fluuiū nata eſt arbor dn̄s ih̓sIuxta illud psͣ. Et erit tāqͣꝫ lignū qd̓ plātatuꝫeſt ſecus decurſus aquaꝝ. Raperꝭ in p̄ceps tene lignū voluit te amor mūdi. tene xp̄ꝫ. Quidſi amatis iſtā miſeriā fluidāqꝫ vitā vbi cū tātolabore viuitis. Quarto magis amare debetisillā vitā eternā. vbi nullū dolorē ſuſtinebitis.Uulpecula trāſitura glaciē. apponit aurem adglaciē. et ſi audit aquā currēte ⁊ fluentē fortiter ſb̓ glacie nullo mō ꝯfidit de illa glacie. qꝛ ēnimis tenuis ad ſupportādum eā. Iſta cauteladebemus nos vti. Gloria mūdi eſt qͣſi q̄dā pulchra ⁊ ſplendēs glacies. qꝛ delectabile eſt honorari ab hoībꝰ. paſci. potari. ⁊ veſtiri d̓licate⁊ hr̄e magnā familiā cui poſſint īperare. Sedcauēdū eſt qꝛ iſta glacies eſt valde fragil̓. auſculta diligent̓. ⁊ audies murmur aquaꝝ trāſeuntiū ſb̓ iſtā glacie Apoc̄. xvij. Aque ml̓te ppl̓iml̓ti. Aduertas ⁊ audias qꝛ mō tranſit vnusrex in mortē. mō vnus comes. mō vnus ep̄usmō vnus miles. ⁊ ſic de alijs multis. ⁊ ideo deiſta glacie mundane glorie nō eſt confidenduꝫQuia dicit Rabanus in legenda de omnibuſſanctis. Tranſierūt cuncta que tꝑaliter feſtine celebrāt. Sed diceret quis. ex quo antiquipatres tandiū vixerunt .ſ. ccc. annis ⁊ nongētis annis. Matuſalem nongentis. ⁊. lxix. annis. Gen̄. v. Quare ergo vita modernoꝝ hominū tamcito adueſperaſcit .i. ad morteꝫ feſtinat. Ad hoc dicūt doctores ꝙ cauſa huius eſtpotiſſima hominum malicia. Quia viri ſāguinum ⁊ doloſi nō dimidiabunt dies ſuos. Et d̓his dicit̉ Sap̄. iij. Si celerius defuncti fuerītnon habebunt ſpem .ſ. ſaluationis. Si autemboni cito de hac vita ſumunt̉. hoc ideo fit ne ꝑmaliciam immutarent̉. Iuxta illud Sap̄. iiij.Placens deo factus eſt. raptus eſt ne malitiaimmutaret intellectum eius. aut ne fictio deciperet animam illius. De his dicitur Sap̄. iiijIuſtus ſi morte preoccupatus fuerit in refrigerio erit. quaſi diceret. Iuſtus iuſticia generali .i. virtuoſus ſi preoccupatus fuerit morteid eſt ante maturā etatem mortuus fuerit .i. iniuuentute vel media etate. nihilominus ī refrigerio erit. Et dicit Holkot. lectione. cxlvij. etponit exemplum de quodam viro ſancto ⁊ litterato qui mortuus inuentus fuit. ſedens īterlibros ſuos in cathedra ſua. ⁊ habens in gremio ſuo librum aꝑtum. Cunqꝫ alij cōpatientes aduenirent. ⁊ multum de tam ſubita morte triſtarentur Conſiderantes diligenter inuenerunt manum ſuam ſuꝑ librū iacentem. ⁊ indicem extenſuꝫ ſuꝑ hec verba. Iuſtus ſi morte preoccupatus fuerit ⁊cͣ. Ideo dicit Metriſta. Mors hominis ſubita quam preceſſit bona vita. Non minuit merita ſi moritur ita. Si

autem volueris habere alias rationes feſtinemortis hominū modernorum. vide ratiōes tālonge vite patrū antiquorum. ⁊ ꝑ oppoſitū inuenies. quare tam cito nūc hoīes moriuntur.Sunt aūt quinqꝫ cauſe ⁊ rationes longe viteantiquoꝝ quas ponit Nicolaus d̓ lyra. ſuperGen̄. v. Prima fuit ex bonitate complexioniſprimorum parentū. Fuerunt em̄ a deo immediate formati. et ſic optime complexionati. ſicqꝫ ad longiorē vitam diſpoſiti. Secūda quiatemperate vixerūt. Tertia ex bonitate nutrimenti. quia an̄ diluuium terrenaſcentia fuer̄tmeliora qͣꝫ poſt; quia diluuium fuit ꝓ maioriparte ex aquis maris. Unde Gen̄. vij. Ruptiſunt fontes abyſſi. Et aque ille inducunt ſterilitatē. ⁊ ſic reddūtur terrenaſcentia peiora. exquibus breuiatur vita. Quarta ex bono aſpectu ſiderum ſuꝑ illam regionem in qua manebant. quia aſpectus multum facit ad longā vitam. Quinta vt ꝑ longam vitam hominū citomultiplicaretur genus humanū. Sed diceretaliquis. nunquid mors inflicta ſit pena ꝓ peccatis primi parentis. Ad hoc dicūt doctoresꝙ ſic. Natura em̄ humana creata fuit cum dono originalis iuſticie. ꝑ quod anima habuit ꝑfectum dominium ſuꝑ corpus. ꝓpterea potuit corpus viuificare ⁊ regere ſine leſione. vl̓ qͣcunqꝫ infirmitate: et ideo habuit potentiā nomoriendi. Iſtud autem dominium fuiſſet datum ſibi ꝓ ſe ⁊ ſuis qͣꝫdiu fuiſſent deo ſubiectiQuando aūt peccauit. iſtud dn̄ium merito ꝑdidit: ⁊ ideo corꝑe deſerente voluntarie deuꝫcreatorē ſuuꝫ (ſicut diffuſe declarat ſctūs Auguſti. li. xiij. d̓ ciui. dei: et in multis exemplis)et ſic de facultate moriendi incidit libere proſe ⁊ ꝓ ſuis neceſſitateꝫ moriendi. Ideo dicendum ꝙ mors eſt homini naturalis. ⁊ pena inflicta. ſicut dominus daret ſuo ſeruo originalem libertatem. et ꝓpter ingratitudinem pͥuaret euꝫ ſua libertate. tunc ſeruitus foret iſti naturalis ⁊ penalis. Ideo dicit Aug. iij. de ciui.dei. c. xv. Conſtat inter catholicam fidem cenſentes ip̄am nobis mortem corporis non longe nature. quia nullam mortem deus hominifecit. merito inflicta eſt ꝓ pctīs quando peccatum vindicans deus dixit homini in quo tūcom̄s eramus. Terra es ⁊ in terram ibis. hͨ auguſtinꝰ. Sed cōtra hoc poſſit aliquis ſic arguere. Ome ꝯpoſitū ex cōtrarijs naturaliter diſſoluitur. corpꝰ humanū eſt hmōi qꝛ ex quattuor elementis cōtrarijs ⁊c̄. ꝓpterea moriunturbeſtie que nunqͣꝫ peccauerunt. ergo ſimilit̓ homines. quia equalis conditiōis videntur ī cōpoſitiōe. ⁊ cōplexione ergo in reſolutiōe. Preterea qua ratōne mors fuiſſet inflicta ꝓ primopctō ranqͣꝫ pena iuſta. eadem rōne debꝫ modoinfligi ꝓ quocunqꝫ peccato mortali. ⁊ ſic de

Bb 5

M

N