Feria ſecūda in feſto paſce

noꝝ. Et q̄ vel nūqͣꝫ tota ꝑueniat. vel nunqͣꝫ ꝑpetuo ſubſiſtat. huic cenſus exuberat. ſꝫ eſt pudori degener ſanguis Hūc em̄ nobilitas notūfacit ſꝫ anguſtia rei familiaris incluſus malleteſſe ignotus Ille vtroqꝫ .ſ. tā cenſu qͣꝫ nobilitate circumfluus. id eſt circundatus vitam celebem deflet. id eſt vitam caſtaꝫ. Ille nuptijs felix. ſed orbatus liberis. alieno ceſum nutrit heredi. Alius prole letatus. filij filieue delictismeſtꝰ illacrymat̉. Idcirco nemo facile cū fortune ſue ꝯditōe cōcordat. Ineſt em̄ ſingul̓ qd̓inexꝑtꝰ neſciat. aut qd̓ exꝑtꝰ exhorreat. hec ille. Quarto cōꝑat̉ vita nr̄a rori Oſee. vj. Uitanr̄a qͣſi nubes matutina ⁊ ſic̄ ros mane trāſiēsEt Sap̄. xj. cōꝑatur gutte roris an̄lucani quideſcēdit ī t̓rā. vbi gl. dic̄. Ros an̄lucanus eſtros in matutino generatꝰ an̄ ortū ſol̓. Et talisros oriēte ſole ſtatī exiccat̉. ⁊ a terra abſorbet̉Et dic̄ Ariſt. ij. metheororū. ꝙ ꝑmanētia rorē niſi vniꝰ diei. Sic ē d̓ vita nr̄a. Quīto cōꝑat̉vita nr̄a hoſpiti. Ecc̄i. xxix. Tranſi hoſpes ⁊orna mēſā. ⁊ q̄ ī manu hēs ciba ceteros. Quilibet em̄ nr̄m ſtat ī vita iſta ſic̄ ī hoſpitio nō ſic̄ īdomo. Iō dic̄ Tuliꝰ d̓ ſenectute. Sapiens exhac vita diſcedit tāqͣꝫ ex hoſpitio nō ex domoCōmorādi em̄ diu̓ſoriū naturā dedit nob̓ nonhītādi locū. receptꝰ ī hoſpitio vſū hꝫ domꝰ. lecti. vaſoꝝ ⁊ hmōi. ẜ nō dn̄iū. nihil em̄ ſecū aufert. ſꝫ emit libere ⁊ expēdit. Et ſic ī fine d̓ oībꝰcōputare tenet̉. Sic ē d̓ nob̓. ī vita iſta ſumusī hoſpitio hꝰ mūdi. vſū mundanoꝝ hr̄e poſſumus. ſꝫ nihil aſportare nobiſcū ī morte. Iuxͣ illud Iob. xxvij. Diues cū dormierit nihil ſecūauferet. Un̄ mūdꝰ ſil̓is eſt buſardo. de qͦ ferūtfabule. ꝙ hoīes reciꝑe ſolebat hoſpitio ſb̓ ſpēpietatꝭ. Sꝫ poſtea explorata oꝑtunitate. occidebat eos. Iſto mō md̓s ſb̓ ſpe fauorꝭ ⁊ amicitie admittit ⁊ aduocat ad diuitias dignitates⁊ honores. vt ꝑ gulas. libidīes ⁊ ꝯcupiſcētiaſoccidat. Itē md̓s ē qͣſi hoſpitator qͥ qͦttidie nouos hoīes recipit. ⁊ receptos a domo emittit.Quia generatio p̄terit. et generatio aduenit.Ecc̄s .jͣ. Et tal̓ hoſpitator ml̓ta fac̄. Prīo vſūdomꝰ ⁊ vtēſiliū ſuoꝝ ꝯcedit hoſpitibꝰ. ẜ n̄ dn̄ium. ita ⁊ md̓s vt etiā patuit sͣ. vtēſilia mūdanoꝝ ꝯcedit hoībꝰ. ſꝫ nihil ꝑmittit ſecū aſportare ſꝫ cū qͥbꝰ intrauit cū illis ⁊ exibit. Iuxͣ illudEcc̄s. v. Sic̄ egreſſꝰ ē nudꝰ d̓ vtero mr̄is ſue.ſic reu̓tet̉. ⁊ nihil aufert ſecū de labore ſuo miſerabil̓ ꝓrſus infirmitas. quō venit ſic reu̓tet̉.Et. j. Thi. vj. Nihil ītulimꝰ ī hūc md̓m. hauddubiū qꝛ nec auferre poſſumꝰ. Scd̓o ideꝫ ſucceſſiue vēdit diu̓ſis. Mūdat em̄ camerā ⁊ hoſpites denudat. vt hoſpites emāt ſtramīa autpaleas. ⁊ cū receſſerīt camerā iterato mundatvt illas paleaſ alij d̓nuo emāt. Et hͦ p̄ẜtī ē apd̓gallicos. Et ſic md̓s eādē dignitatē idē mane-

riū idē offm̄ ſucceſſiue vēdit diuerſis. Tertiohoſpitator nō ꝑmittit hoſpitē emē meliora exͣhoſpitiū ſuū. Un̄ lꝫ ſit vinū meliꝰ. meliores auene. ⁊ melior panis ī hoſpitio vicino qͣꝫ ibi. n̄lꝫ hoſpitato illa cōparere .ſ. poſtqͣꝫ hoſpitiū ſuum acceperit qͥcqͥd neceſſariū ē ab hoſpite ſuoemit. Sic mūdus nō ꝑmittit gaudiū celi emē.nec delitias exͣ mūdū exeūtes. lꝫ ſint melioresqͣꝫ ip̄e habeat. Nō em̄ vult lex md̓i ꝙ hō largiat̄ elemoſynas. ſꝫ ꝙ expendat circa delitias. ⁊circa pōpas. Un̄ Greg. xiiij. moral̓. c. xiij. Deſideriū celeſtiū neſciūt. qͥ cor ī voluptatibꝰ terrenis defigūt. Quarto hoſpitator pulchꝝ vultū on̄dit. Iuxͣ illud moral̓. Hoſpitibꝰ letū dēson̄dē vultū. Et obedient̓ hoī deſeruit. Sꝫ ī fine ſtrictiſſime cōputū exigit. Sic fac̄ md̓s hoīquē intēdit deciꝑe. Optimū em̄ ei vultū oſtēdit. ſic̄ xp̄o fecit iudas qn̄ eū tradidit Iō dicitAug. ī epl̓a. lxviij. ad Dioſcoꝝ. Mudus em̄ꝑiculoſior ē blādis qͣꝫ moleſtis. magꝭ cauēduscū ſe allicit diligi qͣꝫ cū ſe ammonet cogitqꝫ ꝯtēni. Hec ille. Seruit igit̉ hoī ad nutū. dat ſanitatē diuitias ⁊ amicitias. Sꝫ ī fine ſtrictiſſimūcōputū exigit d̓ expēſis. Un̄ Aug. li. cōfeſſio.Amatores mūdi cuiꝰ rei gr̄a militatꝭ. maior n̄poterit eſſe ſpęs vr̄a ī mūdo qͣꝫ vt amici ſitꝭ .ſ.md̓i. Ibi qͥd niſi fragile. plenū ꝑiculis. ꝑ qd̓ ꝑiculū venit̉ ad maius ꝑiculū. Pereāt hec oīadimittamꝰ hͨ vana ⁊ inania. ⁊ ꝯferamꝰ nos adſolā acqͥſitionē eoꝝ q̄ finē nō hn̄t. Uita em̄ hecmiſera ē mors incerta ſubito ſurrepit. et poſthͨ negligētie ſupplicia luēda ſūt. Quīto hoſpitator recedētē hoſpitē ⁊ nō reuertētē ſeu reuerſuꝝ obliuiōi ꝑpetue tradit. Sic ⁊ md̓s hoīemꝑ mortē recedentē ꝑpetue obliuiſcit̉. Ecc̄i. xj.Malicia vniꝰ hore obliuionē fac̄ luxurie maxīe. ⁊ ī fine hoīs denudatio oꝑm illiꝰ. Sap̄. ij.Nomē noſtꝝ obliuionē accipiet ⁊ nemo hēbitmemoriā oꝑm nr̄oꝝ. Sexto cōꝑat̉ vita noſtracurſori. Iob. xj. Dies mei velotiores fueruntcurſore. trāſier̄t ⁊ nō vider̄t bonū. Ex his iamelicit̉ ꝙ hoīes ꝯtinuo tēdūt ad mortē. ⁊ domꝰac palatia deſerta dimittūt. Iō Ariſto. in pōetria adduc̄ fabulā cuiꝰ dā poete. qͦddā palatiūdeſertū deplorātis ī his ꝟbis. Domꝰ egregiacōpungor ad lachrymas tuā intuens ſolitudinē. Et illa cōtremuit cōpaſſa mihi ꝓpt̓ lachrymaꝝ multitudinē vbi inqͥt q̄ſo ſūt qͥ qͦndā te inhabitauer̄t. ⁊ iocūdā vitā cū ſecuritate ⁊ tꝑisamenitate duxerunt. At inqͥt illa. Tꝑales exiſtētes cū tꝑe trāſier̄t ⁊ me qͦꝫ ſub ſorte tꝑis trāſitoriā dimiſerūt. Res nempe nec ſtabiles ſūtq̄ cū fluxū tꝑis fluxibiles fluūt Hec rn̄ſio huiꝰpalatij ꝯcordat rn̄ſioni .j. Ioh̓. ij. Mūdꝰ trāſit ⁊ ꝯcupiſcētia eiꝰ. Qd̓ exponēs Aug. dicit.Ecce inqͥt mūdus trāſit ⁊ ꝯcupiſcētia eius qͥdvis gͦ amare tꝑalia. ⁊ trāſire cū tꝑe. An xp̄um

K

L