Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecūda in feſto paſce

ret hō qͣꝫ cito peccaret mori. Ad qd̓ dicēdū ꝙlꝫ hō ſit cōpoſitꝰ ex cōtrarijs tn̄ ꝓpter donumſuꝑadditū nature ꝯſeruatꝰ fuiſſꝫ a morte. vn̄veꝝ eſt ꝙ oē cōpoſitū ex ꝯͣrijs corrūpit̉. naturalit̓ tn̄ fit incorruptibile ꝓpt̓ donū ſuꝑadditū ſic̄ fit pꝰ reſurrectionē. Sꝫ de beſtijs dic ꝙnūqꝫ illud donū habuer̄t. ſic̄ nec eaꝝ vnqͣꝫ potuerūt dona obedire. ⁊ iō ī eis nō ē mors peneſꝫ nature. In hoīe aūt lꝫ natura ī ſe ꝯſiderataſit mortal̓. habuit tn̄ donū qͦ morte carere potuiſſet. Id̓o ī nobis eſt pena qd̓ in eis ē naturaHic ꝯclude ne ppl̓s aggrauet̉. Ꝙtū ad t̓tiumponit̉ in p̄dicto ꝟ̓bo oīm mundi ſtatuū declīatio cū ꝯcludit̉. Et inclinata eſt iā dies. Ubi ꝑdiē qͥlibet hō ſāguine xp̄i redemptus intelligitur. Qd̓ pꝫ ꝑ Iob. iij. c. vbi legit̉ de angelo apoſtata dicēs. Nō cōputet̉ in diebus anni. q.d. nō ꝑtinget ad veniā cū redēptis hoībꝰ apoſtata angelꝰ. Iſti inqͣꝫ dies ſpūales redemptividelꝫ hoīes. inclinati ſunt iā de bono ī maluꝫde malo in peiꝰ ⁊ de peiore heu iā ī peſſimum.Sic̄ ⁊ hͦ ꝯquerit̉ dauid psͣ. xiij. Oēs declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt. non eſt qͥ faciatbonū. nō eſt vſqꝫ ad vnū .i. vald̓ paucos. Primo gͦ vide de ſtatu ſpiritualiū p̄latoꝝ qualit̓ ēinclinatus. nā an̄ tꝑa p̄terita erāt p̄lati ſimileſaqͥlis. de qͥbꝰ dr̄ ī li. xij. ꝓpͥetatū ſeu reꝝ. ꝙ habent pedes dextros maiores ſiniſtris. diligēt̓pullos ſuos nutriūt. imo corpus ſuū ponūt inter eos et ſagittariū ad defendendum eos. Capta etiā p̄da ita ſunt liberales ꝙ etiā auibꝰ aſſiſtentibꝰ curialit̓ impartiunt̉. Quid moraliterꝑ duos pedes niſi affectiōes pͥmoꝝ p̄latorumdeſignant̉. Unā quā habebāt ad aīas ſibi cōmiſſas. Aliā quā habebāt ad redditus ad decimas. q̄ eſt pes ſiniſter. Zelus tn̄ aīaꝝ qͥ ē pesdexter lōge fuit maior. nā multomagꝭ intēdebāt ſaluti ſibi cōmiſſaꝝ aīaꝝ qͣꝫ cōgregatiōibꝰſibi appropͥataꝝ decimaꝝ. ſic̄ btūs Amb̓. tm̄ dilexit aīas ſubditoꝝ ſuoꝝ vt cū aliqͥs lapſū ſuūꝯfiteret̉. ſic amariſſime flebat ꝙ illum ſil̓r flerecōpellebat. Diligent̓ etiā nutriuit pullos ſuoſqꝛ tāte liberalitatis fuit ꝙ oīa q̄ hr̄e poterat eccleſijs ⁊ pauꝑibꝰ ſibi nihil retinens tribuebatvt dicit ſua legēda. Quidā etiā ip̄oꝝ ꝓ ſibi cōmiſſis nō ſolū ſb̓am ſꝫ etiaꝫ corpus poſuer̄t. ſic̄refert. iiij. dialo. Greg. d̓ ep̄o noīe palino. quicuncta q̄ hr̄e potuerat ab ep̄atu captiuis largitus eſt. Cūqꝫ nihil hr̄et ꝙ petentibꝰ captiuisdaret. die qͣdā q̄dā vidua aduenit q̄ filiū ſuumin captiuitate eſſe ꝑhibuit. ⁊ a viro dei p̄ciumpoſtulauit vt filiuꝫ ſuū liberaret. Sed vir deiinquirēs. ⁊ nihil apud ſe inueniēs. dixit mulieri qͥd poſſum dare nō habeo. ſed memetipſuꝫtolle. ⁊ filiū tuū redimas. me vice illius in ẜuitium tradas. Qui ſecuꝫ pergens. ſe ꝓ filio vidue in captiuitatē dedit. Ecce ꝙ tanqͣꝫ aquila

fidelis corpus ſuum ꝓ ſubditis ſuis expoſuitatqꝫ dedit. Quidā etiā primoꝝ p̄latoꝝ ipſorūcaptā p̄dā ſue ſb̓e et diuitiaꝝ ſibi aſſiſtentibus⁊ longe poſitis imꝑtiti ſunt. ſic̄ btūs Greg. dequo legit̉ ꝙ tante fuit largitatis. ꝙ nō ſolū p̄ſentibus ſed etiā longe poſitis in monte ſynaiminiſtrabat. Et alij multi bona ſua. ſcꝫ eccl̓iaſtica indigentibus curialit̓ cōdiuidebāt. eorūmiſerias ſupportando vt quilibet tūc tꝑis dicere poſſit ſuis ſubditis. Exo. xix. Vosſ ipſi vidiſtis quō portauerim vos ſuꝑ alas aquilarū⁊ aſſumpſerim mihi. Et vnicuiqꝫ potuit dicere illud psͣ. lxxvij. Pauit eos in innocētia cordis ſui. ⁊ intellectibus manuū ſuarū deduxiteos. Sed heu moderni nōnulli p̄lati non dicode oībus ſil̓es ſunt ſtrutionibus. bubonibuset vulturibus. Et primo quidē ſil̓es ſtrutōibꝰStrutōes em̄ vt inquit mgr̄. xij. li. hn̄t pēnasſed a terra nō volant. ⁊ Iob. xxxix. dr̄. Pēnaſtrutiōis ſil̓is eſt pennis herodij. Et dic̄ Gre.ſuꝑ hec verba. ꝙ ſil̓itudo hec eſt ſolū in coloreſed nō in virtute. qꝛ penne ſil̓itudinē hꝫ. ſꝫ volatꝰ celeritate caret. Moraliter ꝑ pēnas vnomō intellige ſcientias quas hn̄t plati. ⁊ tamenſꝑ manent in terra .ſ. terrene cōuerſationis. etnunqͣꝫ volāt in altū doctrine ⁊ p̄dicationis cibando ſubditos ſuos cibo ſpirituali. iō de tali⁊ vnoquoqꝫ dicit Bern̄. Rem ꝓfecto ꝓximitenes ſi donis ſcientie ⁊ eloquentie adornatuſverbum bonū qd̓ poſſit ꝓdeſſe multis. inutiliatqꝫ damnabili ſilentio ligas. Alio mō ꝑ pennas ſubaudi multas dignitates. beneficia ⁊ p̄bendas. quas multi hn̄t. de quoruꝫ forte vnoduo pauꝑes clerici ſuſtētari poſſent. ⁊ adhucſemꝑ manent in terra damnabilis cupiditatꝭ.quotidie tales p̄bendas augmentando ⁊ rarovel nunqͣꝫ ſe eleuant in altū cōpaſſiōis pauꝑibus ſubditis ſubueniēdo Qd̓ tn̄ eſt ꝯtra illudcanonis. lxxxij. di. c. ep̄s. Ep̄s pauꝑibꝰ vel infirmis qui debilitate facient ſuis manibus laborare nō pn̄t victū et amictū quātū ſibi poſſibile fuerit largiat̉. nā refert Petrus damianiQuidā abbas valde miſericors habuit lāpredā bn̄ p̄ꝑatā. ecce qͥdā pauꝑ ad ianuā illud ſibi dari poſtulabat. qd̓ abbati oppoſitum erat.mittit abbaſ ei integrū piſcē quē accipiēs pauper cū papſide cūctꝭ vidētibꝰ celū penetrabatScd̓o quidā ſil̓es ſūt bubonibꝰ. nā vt dic̄ magiſter li. xij. ꝓpͥe. ꝙ bubones diligūt eccl̓ias ꝓpter oleū. lumē em̄ extinguūt. Sic vno mō realiter qͥdā amāt eccl̓ias ꝓpter pinguedinē ꝓuentuū ⁊ annaliū penſionū. nō em̄ int̓rogāt d̓pr̄ono eccl̓ie. ſꝫ magis de eiuſdē pīguedīe ⁊ fructuoſa pēſiōe. ẜ neſciūt hi ꝙ hec tꝑalia eccleſieſūt ſuoꝝ rectoꝝ ſubmerſiua. Quia dr̄ Apoca.xij. Miſit ſerpēs ex ore ſuo pꝰ mulierē aquaꝫtāqͣꝫ lumen vt eā faceret trahi a flumine. Ser-

E

Q

P