Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLL L

nā. ſꝫ aliquātulū montoſā ⁊ valloſā. Et rn̄det.ꝙ hͨ ē cā. qꝛ qn̄ hō incedit cōtinue ⁊ vniformit̉fatigat inſtr̄a ſiue ꝑtes corꝑis qͥbꝰ ambulat ſicut genua. crura. ⁊ tibias. Un̄ qꝛ ī iſtis inſtr̄isambulādi ꝯtinue tenet̉ vna forma motꝰ ī viaplana. iō cōuenit hoī maior fatigatio ⁊ maiorlabor. In ꝓceſſu ꝟo nō plano vbi aliqn̄ aſcendit̉ ⁊ interdū deſcēdit̉. n ſꝑ tenet̉ eadē formain inſtr̄is hmōi nec tales ꝑtes vniformit̓ vexātur ꝯtinue ſꝫ alternatī. qꝛ aſcēdēdo plꝰ laboramꝰ ī genibꝰ ⁊ tibijs. deſcēdo ꝟo ī femoribꝰ. etꝓpt̓ iſtā alt̓nationē laborꝭ int̓ ꝑtē ſupra genu⁊ reliquā ſb̓ genu ī via nō plana ꝯtīgit minorlabor ⁊ minor fatigatio. alt̓natī igit̉ ābulemꝰnc̄ valloſa. nc̄ mōtoſa. Illo mō nc̄ moral̓r cōtīgit ī viuēdo ꝟtuoſe. Fragilitas eī hūana nullo mō ꝑmittit ꝙ mēs ⁊ ſtudiū hoīs vniformit̉extendat̉ ī ꝯtēplatōe nec iteꝝ expedit ꝙ hō ſideſcēdat ad oꝑa vite actīe circa md̓m. qꝛ tc̄ fieret nimis aridꝰ ⁊ īdeuotꝰ. ⁊ iō ſic̄ hō ē ꝯpoſitꝰex aīa ⁊ corꝑe. d̓ qͦꝝ nūero fatigat̉ corpꝰ ꝑ or̄ones vigilias. ſtudia ⁊ ꝯtēplatiōes. ⁊ aīa deſiccat̉ ⁊ fatigat̉ deſcēdēdo ⁊ ſe occupando circatꝑalia ꝓximis diſpēſando. ⁊ ſic alternatī ⁊ vtciſſim debemꝰ incede̓. vt qͣꝫtūcūqꝫ poſſumꝰ fatigationē. ⁊ tediū deuitemꝰ ī ẜuiēdo deo ⁊ int̓dū aſcēdere ꝯtēplādo. Et poſtea deſcēde̓ ꝓximū iuuādo. In cꝰ figura iacob vidit angelosaſcēdētes ⁊ deſcēdētes d̓ celo ad terrā. ⁊ d̓ terra ad celū viciſſim Gen̄. xxviij. Iō legit̉ in vitaſpatꝝ p̄dicatoꝝ. ꝙ qͥdā iuuenis q̄ſiuit a fratre gardiano qͥ fuit hō ſctūs qͥd eēt ſibi vtiliꝰ:vl̓ or̄oibꝰ īſiſtere. ſeu ſe ſtudijs ſcpͥturaꝝ occupare. Cui ille rn̄dit. Quid inqͥt eſt meliꝰ ſꝑ bibere aut comedere. Et iō vtiqꝫ ſic̄ iſta cōpetūtalternatī fieri ſic et illa. Et notant̓ orat dauidad dn̄m vt faciat ſibi viā notā ī qͣ dꝫ ambularecū ait. Notā fac mihi viā in qͣ ambulē. ⁊ hͦ neceſſe hn̄t petere omēs alij hoīes. qꝛ dic̄ ſapiēsEſt via q̄ videt̉ hoībꝰ iuſta. nouiſſima aūt eiꝰducūt ad mortē .ſ. culpe ⁊ gehēne. Prou̓. xiiij⁊ .xvj. Et ſcire hāc viā .ſ. ſuꝑbie. auaritie. ⁊cͣ.multꝭ nota ē. Sꝫ nō ē final̓r ſolacioſa. Sꝫ ſcireviā bonā multū ꝯfert ad ſolatiū ambulātibusqꝛ ceterꝭ paribꝰ ip̄a dr̄ ambulāti breuior qͣꝫ viaignota eiuſdē qͣꝫtitatis. Nā Ariſto. de ꝓbleumatibꝰ ꝑte. v. ꝓbleumate. xxv. q̄rit. qͣre ābulātes viā ⁊ neſcientes qͣꝫta ip̄a ē apparet nobislōgior qͣꝫ qn̄ ſcimꝰ eā. ⁊ freq̄nt̓ eiꝰ qͣntitatē exꝑti. Et rn̄det ꝙ aīa ī tali via ꝑalogiſat̉ qͦdāmoin ſeip̄a Exꝑit̉ eī aīa iſtā cōſeq̄ntiā eē certam.Sciomēſurā hꝰ vie. gͦ ē finita. Et qꝛ neſcit mēſurā alteriꝰ vie. iō arguit qͣſi a negatōe an̄cedētis hꝰ vie. neſcio mēſurā. igit̉ eſt īfinita. Et ſiccio decipit̉. Iſto mō moralit̓ homīes dati vitijs non iudicant ꝙ alij hoīes pn̄t viuere virtuoſe Un̄ hō luxurioſus mirat̉ quō aliqͥs poſ

ſit ẜuare ꝑpetuā cōtinētiā. Hō guloſus eſtīatꝙ nullꝰ p̄t face̓ abſtinētiā. Hō iniuſtꝰ ⁊ cupidꝰcredit ꝙ oīs hō cupit hr̄e diuitiaꝝ abundātiā⁊ iō oīs hō iudicat aliū ẜm ſemetip̄m. ſic̄ docꝫCryẜ. de oꝑe imꝑfecto. omel̓. xxxvj. Oīs hōẜm ſe eſtimat alterū. nō em̄ pōt ip̄e meliꝰ ſentire d̓ aliqͦ qͣꝫ ſentit d̓ ſeip̄o. Ecce fornicariꝰ neminē eſtimat eē caſtū. Caſtꝰ nō facile ſuſpicat̉ defornicatione. Suꝑbꝰ neminē putat huilē. Humil̓ neminē credit ſuꝑbū. ⁊ ſic d̓ alijs. Eſt gͦ cāqͣre via ꝟtutꝭ ⁊ pnīe ⁊ ſcē religiōis putat̉ laborioſa ⁊ difficil̓. ip̄a ī exꝑientia ⁊ ignorātia. Etꝙ hō .i. aīa paralogiſat a ſeip̄a. ſūt em̄ ml̓ti qͥbꝰ ī qͣdrageſima p̄cedēti ꝯfitētibꝰ ē pnīa iniuncta ſalutarꝭ vt videlꝫ amodo teneāt vias ꝟtutū .ſ. hūilitatꝭ. largitatꝭ ⁊cͣ. Sꝫ qꝛ ignorāt ꝓfectū ip̄aꝝ. iō declināt ad pͥores. Quibꝰ dic̄ Hiere. vj. State ſuꝑ vias .ſ. ꝟtutꝭ. videte ⁊ int̓rogate d̓ ſemitꝭ antiqͥs q̄ ſit via bōa. ⁊ ābulate inea. ⁊ īueīetꝭ reqͥeꝫ aīabꝰ vr̄is. ad quā nos ꝑduFeria ſcd̓a paſce.(cat ⁊cͣ.Ane nobiſcū domine. qm̄ adueſperaſcit. et inclinata ēiā dies Luc̄. xxiiij. Exꝑiētia docet ⁊ ſic eſt qn̄infirmꝰ hꝫ circa ſe medicū bonū ⁊ fidelē tūc infirmitas ſua aliquantulū mitigat̉. volēte igit̉recedē medico. rogat ip̄m vt dignet̉ manere.Et hꝰ mitigatōnis infirmitatꝭ cā ē dupx. Unaeſt medici cū īfirmo ꝯfabulatio. d̓ qͣ dic̄ Philaretus ī tractatu d̓ criſi. Cōfabulatio qͥdē languentꝭ vna cū medico morbū vt freq̄nt̓ mitigatip̄mqꝫ lāguētē ſtabilit ⁊ ꝯẜuat. Alia ē infirmiſuꝑ ſanitate fortꝭ imaginatio. Nā cū medicuspn̄s ē īfirmꝰ ꝓfūde d̓ ſanitate imaginat̉. d̓ qͣ dicit ph̓s ī ꝓbleumatibꝰ Id ſuꝑ qͦ qͥs ſꝑans auttimēs ꝓfūde imaginatꝰ fuerit hͦ ip̄m vt freq̄nt̓accidit ⁊ ꝯtīgit. Sic̄ recitat Auicenna d̓ lepraQui leprā īcidit ex valida imaginatōe quā fecerat d̓ leproſis. Et Ipocras ī li. epithomorūait. Columbe ex domo depicta quā īhabitāt.pullos varij colorꝭ generāt ⁊ educāt. Et auerrōis dic̄. Qui ſcādēs ī altū imaginatꝰ fuerit citius ip̄e cadit. Eodē mō īfirmꝰ ob pn̄tiā ⁊ ꝯſolationē medici futurā ſibi ſperās ſanitatē citiꝰꝯualeſcit. Moral̓r ꝑ infirmū ītellige pctōrē d̓qͦꝝ nūero olī fuit dauid qͥ ait psͣ. vj. Miſerer̄mei dn̄e qm̄ īfirmꝰ ſū ⁊cͣ. Sꝫ ꝑ medicū ſb̓audiꝯfeſſorē qͥ ē medicꝰ aīaꝝ. cū qͥ ſi pcōr ī ꝯfeſſiōelocutꝰ fuerit. ⁊ ex ꝟo ⁊ ꝓfūdo cordis īfirmitatē ſuā ſpūalē detexerit. d̓ īfirmitate ſua ꝯualeſcit. Sic̄ ſꝑat̉ d̓ ml̓tꝭ. ⁊ vt ꝯfido d̓ oībꝰ qͥ hͦ tꝑeqͣdrageſime p̄terito loq̄ndo cū ſuis ꝯfeſſoribꝰpctā ꝯfitēdo. ſūt ꝯſecuti ſanitateꝫ. Quia dicitAug. ī epl̓a ad voluſianū. Uera ſiqͥd̓ ⁊ ex corde facta ꝯfeſſio ſanitatē infert aut vitā languido ⁊ īfirmo. Spūal̓r āt ꝑ medicū ītellige xp̄m

Bb 3

O

P

O

A