ISermo

ſubruere ſicut vnū mortale. Sed ꝙ occaſionevenialiū ⁊ aſſuefactione cadit homo faciliterin mortale. Sicut aſſuefactio iurandi eſt occaſio ꝑiurij. Ideo quilibet homo deuotus ⁊ fid̓lis xp̄ianus debet peccatis venialibꝰ inqͣꝫtumpoteſt reluctare. Et ſi aliqd̓ cōtraxit ⁊ cōmiſitdebet ꝑ confeſſionē expurgare ẜm exhortationem apoſtoli. Expurgate vetus fermentū vtſitis noua cōſperſio. quaſi diceret. Abijcite avobis totaliter corruptionem cuiuſcunqꝫ peccati venialis: vt ſitꝭ noua conſperſio .i. farinaalba delicata ꝑ aquā gratie conglutinata. Sicut eſtis .i. eſſe debetis. azimi .i. ſine fermentovicioꝝ. Et ſubdit cauſaꝫ. ⁊ eſt digna comeſtioagni paſcalis quā tangit cum dicit. Etem̄ paſca noſtrū immolatus eſt chriſtus. quaſi dice̓tvtiqꝫ puri eſſe debetis. quia chriſtus immolatus eſt ꝓnobis in paſſione tollens omnia peccata noſtra. Secūdo ꝑ colūbas que expurgātſtercus aut fimū de nido ſuo intelliguntur mali homines. Iuxta illud Oſee. vij. Effraym factus eſt quaſi colūba ſeducta. Effraym interp̄tatur augens. et ſignificat peccatore. qui ſemper augent vnū peccatū ſuꝑ aliud. Quia perGreg. iij. moral̓. peccatū quod ꝑ penitentiamnō diluitur mox ſuo pondere in aliud trahit.Et hic quidem peccator eſt quaſi columba ſeducta a dyabolo. Comparant̉ aūt mali colūbis. primo ratione doloſitatis. Dicit em̄ magiſter li. xij. ꝓprietatuꝫ ꝙ inuenitur aliquādocolumba que ad deceptionem auiū eſt inſtructa. Nam ſociat ſe alijs et ad rethe eas adduc̄⁊ ideo pͥmo intrat retheaucupis. ⁊ ſe cuꝫ alijsinuolui ꝑmittit. ⁊ ſic ſub amicitie ſpecie dū adpaſcua allicit eas ad interitū trahit. Iſto modo faciūt etiā quidam fraudulēti luſores quiſe ficte cū quibuſdā imprudentibus ſociant. ⁊ꝓ eis ludunt. ſeqꝫ quandoqꝫ expoliari permittunt. et omnem pecuniā eis cōmiſſam faciliterꝑdunt. Uel ſi ludunt ꝓ ſeip̄is colludentē neqͥter decipiūt. Et tales multa peccata in hͦ ludocommittunt. Primū eſt cupiditas que habet̉in deſiderio lucrandi. De qua. j. Thimo. vj.Radix omniū malorū cupiditas. Et habeturallegatiue. xlvij. di. c. bouorū auctori. ⁊. xlix.di. c. hinc etem̄. Secundū eſt rapina que attēditur in voluntate ſpoliandi. De quā .j. Coꝝ.vj. Rapaces regnū dei poſſidere nō poſſunt.Tertiū eſt vſura maxima. qn̄ luſor vno denario vel groſſo. x. vel viginti. centum vel millelucratur. Et hoc nō ſolum in vno anno vl̓ hebdomāda. ſed eadem die. et extra. de exceſſi. p̄la. c. inter dilectos. Quartū eſt mendaciuꝫ qd̓in ludo multipliciter cōtingit. vnde p̄sͣ. Perdes om̄es qui loquūtur mendacium. Et Iobxj. Nunquid viri mendaces iuſtificabunt̉. qͣſidiceret. non. Quintum eſt execrabilis iuratio

De qua Ecc̄i .xxvij. Loquela multuꝫ iuranshorripilationē capiti ſtatuit. ⁊ irreuerentia ipſius obturatio auriuꝫ. quaſi diceret. Talis iuratio incutit horrorem homini. ⁊ ꝑ conſequēsfacit horripilationē. Ibi etiam eſt nominis d̓iabuſus qd̓ homines abhorrēt aures ſuas autentes. Sextū eſt blaſfemia. que cōmittitur indeum. De qua beatus Augu. ſuꝑ illo verboMath̓ xxvj. blaſfemauit. Non inquit minuſpeccant qui blaſfemant deū regnantem ī celisqꝫ qui crucifixerunt eum ambulantē in terris.Refert em̄ Apiarius. dicens. In brabantie ꝑtibus in vrbe leuonio ciuem vidimus generoſum ⁊ bonū qui in nocte ſancta paraſceues admatutinas ſurgens tranſibat an̄ cellarium inplatea in quo ꝑditiſſimi adoleſcentes ad ludūtaſſerū conſedentes blaſfemijs et iuramentisinuicem contendebant. Inuenit igitur hominem ignotum quendā plagatuꝫ miſerabiliter⁊ cruentatū ſanguine. quem homines ante cellarium cū magno murmure deplangebāt. quicum quereret actorem leſionis tante quis eēthomines reſponderunt. qui hic in cellario adtaſſeres ſedēt. Mox igitur īgreſſus ciuis improperat ludentibus tali nocte: et eos durꝭ ꝟbis interrogauit. Cur homineꝫ ignotū ad eosingreſſum tam crudeliter verberaſſent. Attoniti aūt illi negant aliquem ad ſe intraſſe poſtqͣꝫ conſederant: nullumqꝫ ab eis verbo vl̓ verbere laceſſituꝫ. Et mox cum ciue omnes ſurgētes querunt hominem cruentatum nec euꝫ inuenerunt. Conuerſiqꝫ ſinguli ad ſeipſos animaduertūt in iuramētis ſuis ⁊ blaſfemijs terribilibus chriſtum cruciaſſe. Ex quo facto dn̄sin cuius celario luſores conſederant tanta cōtritione permotus eſt vt omnia que per vſurārapuerat. iniuriatis reſtitueret. ⁊ vitam ſuambeate terminaret. Septimū eſt corruptio proximorum qui ad ludum reſpiciunt. De qͦ Gregorius. Qui malum exemplum alijs preſtiterint ſunt pena duplici puniendi. Octauum eſtcontemptus prohibitionis: quia ludi ſunt ꝓhibiti. vt. C. de ludo alee. l. ludus. Et ibidemdicitur. Siquis illum verberauerit. in cuiushoſpitio luſum eſt in alea pro aliquo magno.vel ſi aliquid ſubtractum eidem fuerit iudiciūei non datur Et hoc intelligit hazo de illo quiluſores alee conſueuit recipere cauſa ſui alim̄ti. Secus autem ſi apud aliquem incidentaliter ludatur: vel accidentaliter ludatur. Et. ff.de ludo alee. l. ij. dicitur. Omnis ludus qui innittitur fortune prohibetur. Et ſi ceſares ludos prohibuerunt. qua ratione domini terreſtres et ciuitatum rectores huiuſmodi admittunt. Certe dico ꝙ omnia peccata in ludis cōmiſſa ab eis in diuino iudicio exigentur. vt deſenten. excommu. c. quante preſumptōis: vbi

Aa 3

R