In feſto paſce

ibidem pro veniali. Secundus effectus quarepctā venalia ſunt expurgāda eſt. qꝛ animā maculāt. Et ponit̉ exēplū tale d̓ imagine depictaq̄ interdū denigrat̉ ꝙ videri nō poſſit. Aliqn̄vero ſic obſcurat̉ vt videri quidē poſſit ſed tn̄nō bn̄ nec plene diſcerni. Et ꝓpter talē differētiā dicit btūs Gre. ꝙ veniale obſcurat. mortale obtenebrat. Tertius effectus qꝛ feruorē charitatis minuūt: ſicut em̄ aquā in ignē proiectalicet ignē non extinguat. feruorē tn̄ illius tꝑatſic peccatū veniale licet charitatē nō tollat. feruorē tn̄ minuit charitatis. Et qꝛ illud ſacramētū hodie a chriſtifidelibꝰ ex ſtatuto eccl̓ie ſumēduꝫ eſt ſacramentū maxime charitatis in quogratā redēptionis noſtre recſēemus memoriāIn quo a malo retrahimur ⁊ cōfirmamur ī bono. ⁊ ad virtutū ⁊ gratiaꝝ ꝓficimus incrementa. vt in clemen. ſi dn̄m. de reli. ⁊ vene. ſan. Iōin magno feruore charitatis eſt accipiendum.Et qꝛ veniale hūc feruorē tollit. idcirco eſt percōfeſſionē ⁊ penitentiā expurgādū. qd̓ vult h̓apl̓us. Expurgate inquit vetus fermētū vt ſitis cōſperſio ⁊c̄. Quia .j. Coꝝ. v. modicuꝫ fermentū corrūpit totā maſſam. Quartus effectꝰeſt. ꝙ potētias aīe in exercitio virtuoſo laſſat.Recte ſicut qn̄ ponit̉ onus ſuꝑ equū minꝰ eritꝓmptus ad ambulandū. ſic peccans venialit̓erit minus promptus ad exercitiū virtuoſumSꝫ qꝛ ſumere volentes hūc cibum ſalutiferuꝫdebent ſe prius in operibus ꝟtuoſis exercere.idcirco neceſſe eſt vt peccata venialia ſtudeātexpurgare. Quintus effectus ꝙ hominē a gloria retardat. qꝛ hō qui ſine peccato veniali eſtſtatim poſt mortē poſſet in celū euolare. Cogetur em̄ ꝓpter vnū peccatū veniale ad tempusin purgatorio expectare. ſicut de hoc dicit ſanctus Tho. in ſumma cōtra errores gentilium.li. iij. c. xiiij. ponēs differentiā int̓ peccatū mortale ⁊ veniale dicens. Peccare cōtingit dupliciter. Uno mō ſic ꝙ totaliter intentio mentꝭ abrumpat̉ ab ordine ad deuꝫ qui ē vltimus finisbonorū. Et hoc dr̄ peccatū mortale. Alio modo ſic ꝙ manēte ordine humane mētis ad vltimū fine impedimētū aliqd̓ offerat̉ ꝑ qd̓ retardat̉ ne libere tendat ad finē. et hoc dicit peccatū veniale. ⁊ ſubdit. Si ſcd̓m differentiā peccatorum oꝑteret eſſe dr̄ia penarū cōſequens eſt:vt ille qui peccat mortaliter ſit puniēdus. ſiccexcidat ab hoīs fine. Qui peccat venialiter. nita ꝙ excidat ſed ita ꝙ retardet̉ vt difficultatēpatiat̉ in adipiſcendo finē. Sic em̄ iuſtiſſime ẜuatur equalitas: vt qn̄ hō peccādo voluntariea fine ſe diuertit. ita penaliter contra ſuam voluntatem in finis adeptione impediatur. HecTho. Et merito impediat̉ qꝛ nunqͣꝫ facies deiab aliquo videbit̉: donec fuerit a peccatis venialibus cum quibus diſceſſit ſufficienterˡ pur

gatus. Oportet em̄ quemlibet ita mundū eſſeanteqͣꝫ habeat viſionē beatificā: ſicut fuit in innoticiā baptiſmali. Sextus effectus eſt. ꝙ bona glorie nobis minuit. nō illa quidē q̄ iam debentur ⁊ que habemus ibi ꝑ merita repoſita. ſꝫad iſtū ſenſum ꝙ maius premiū haberemus ſipeccata venialia nō fuiſſent cōmiſſa. Tum qͥapeccata venialia feruorem charitatis impediunt. ratione cuius maius premiū debetur. Tūetiā quia medio tꝑe quando peccamus venialiter poſſunt fieri virtuoſa oꝑa. ꝓpter que premiū vite eterne augeretur. Septimus effectuseſt: ꝙ venialia ſunt ſepe occaſio mortaliū peccatorum. Et hoc pōt fieri tribus modis. Prīoex cōſcientia vt loqui verbum ocioſum qd̓ ī ſeeſt veniale peccatū: ſi tamen ſit cōtra conſcientiam ſit peccatū mortale: qꝛ tunc ſpernit̉ bonūincōmutabile ⁊ fit auerſio a creatore ſuo. Id̓odicit magiſter ſententiaruꝫ ſuꝑ illo verbo apoſtoli Ad Ro. xiiij. Omne quod non eſt ex fidepeccatum eſt. Et omne quod ſit contra cōſciētiam edificat ad gehennaꝫ. Et ponitur. xxviij.q. j. c. Omnes deinceps. Et in. c. litteras. d̓ reſtitu. ſpol̓. ⁊ ibi concordat ex complacentia. qꝛdicit beatus Augu. ⁊ ponit̉. xxv. di. vnū orarium. Nullū peccatū eſt adeo veniale quin ſitmortale ſi placet. q. di. Nihil adeo eſt venialecuius ſimile eiuſdem ſpeciei non ſit mortale ꝓpter placentiam: vt exponit Alanus ſuper. ij.Coꝝ. iij. Et addit idē doctor. Peccatum inqͥtpoteſt dupliciter placere. ſicut eſt peccatū veniale de dilectione vxoris et filioꝝ. Poteſt em̄quis ita temere diligere vxorem ⁊ filios ꝙ peccat licet venialiter. et etiā in puncto mortis nōvult retrahi ab illo amore: nec diſplicet ei ꝙ tātemere diligit eos. ⁊ talis in puncto mortꝭ peccat mortaliter. Vel poteſt quis ita diligere vxorem ⁊ filios. ꝙ etiaꝫ diſplicet ei ꝙ tam temerediligit eos et reluctatur. Sed affectus carnalis delectationis vincit. ſic talis peccat venialiter. Et poteſt diſcedere cū venia ſine mortali.et illud peccatum ei in purgatorio remittetur.Tertio ex diſpoſitione. qꝛ ꝑ frequentem lapſūin venialia homo diſponit̉ ad mortale. Sicutde modica ſcintilla conſurgit magnus ignis.Ideo dicit ſapiens. Qui minima negligit paulatim defluit. Et beatus Augu. ait ⁊ allegatura magiſtro ſententiaꝝ. li. iiij. di. xvj. Illa q̄ humane fragilitati qͣꝫuis parua tn̄ crebra ſurrepunt: que ſi collecta cōtra nos fuerint ita grauabunt nos ⁊ oppriment ſicut vnum aliqd̓ grāde peccatū. Quid em̄ intereſt ad naufragiuman vno grandi fluctu nauis operiatur ⁊ obruatur: an paulatim ſurrepēs aqua in ſentinam ꝑnegligentiam impleat nauem ⁊ ſubmergatur.Quod non eſt ſic intelligendū. ꝙ venialia multiplicata faciāt vnū mortale ſiue ꝙ poſſint ita

G

H

I