In feſto paſce Sermo I
¶ Incipit pars Eſtiualis ẜmonuꝫ Meffrethal̓s Ortulus regine.Xpurgate vetusfermentū vt ſitꝭ noua ꝯſperſio ſic̄ eſtisazimi .j. Cor. v. Solinus li. vij. de mirabilibus mūdi dicit.Sūt qͥdaꝫ fontes inꝓfundo marꝭ qͥ dū eā qua in ſe hn̄t viſcoſitatēſurſum mittūt atqꝫ purgāt: ꝯſtat eo anno fieriſecuritatē nauigādi. Ideo hͦ naute obſeruāt qͥdū ad longinquas ꝑtes ire appetūt. ſpumā maris atqꝫ aliā ſuꝑnatantē viſcoſitatē diligenterinſpiciūt ⁊ aduertūt: vt ſic ſecure pn̄t ad portūnauigare. Moralit̓ ꝑ mare ad pn̄s eſt qͥlibetpeccator deſignatus. qꝛ ſicut mare ſꝑ in ſe eſt.ſalſum ⁊ amarū. qꝛ dicit Ariſto. ij. metheoroꝝDulce ꝓpter leuitatē ſurſum fert̉ ſed ſalſuꝫ ꝓpter grauitatē ſb̓tus manet. gͦ pluuialis aquadulcis eſt: mare ꝟo ſalſum. Sic eſt qͥlibet peccator ī ſe amarus ꝓpter gͣuitatē ꝯſcīe. Iuxta illud hiere. ij. Uide qͣꝫ malū ⁊ amarū ſit reliqͥſſete dn̄m deū tuū. et non eē timorem eiꝰ apud te.Iſtius marꝭ fundꝰ eſt cor. De quo Eſaie. lvij.Cor impij quaſi mare feruens qd̓ qͥeſcere pōt.In hͦ fundo cordis ſūt fontes malaꝝ cogitatōnū. Mat. xv. De corde exeūt cogitatiōes male. homicidia. adulteria. fornicatōes. furta falſa. teſtimonia ⁊ blaſfemie. ⁊ Mar. vij. h̓ addūtur auaricie. neqͥcie. dolus. imprudētia. oculꝰmalus. ſuꝑbia et ſtulticia. Iſti qͥdē fontes malarū cogitationū dn̄t ꝑ ꝯfeſſione ſurſum mittere viſcoſitates vitiorū: qꝛ cū mētes humane ꝑꝯfeſſionē a prauitate vicioꝝ ⁊ malitie fuerintexpurgate. tunc tꝑis ſecuritas magna patebieūdi ad portū patrie eterne. Idcirco naute .i.p̄lati qͥ regūt nauē ſctē eccl̓ie. diligent̓ dn̄t attēdere vt a cordibꝰ viſcoſitas ſubditoꝝ expurgetur ſi velīt cū ip̄is ad celi patriā ſecure nauigare. quare apl̓us qͥ rexit nauē eccleſie hortat̉ ſibi cōmiſſos. vt tales viſcoſitates ⁊ ſpiritualesſpūmas vicioꝝ eijciāt ⁊ expurgēt. cū dic̄. Expurgate vetus fermentū. In quibꝰ qͥdē verb̓duo on̄dit. videlꝫ expurgationē iniquitatꝭ. ibiExpurgate. ⁊ on̄ſionē puritatꝭ. ibi. vt ſitis noua ꝯſperſio. Circa qd̓ notandū ẜm naturalesmulta ſunt volatilia que in nidis ſuis immūdicias ⁊ ſtercora nō ꝑmittūt. ſed eas expurgāt ⁊eijciūt. et ad hͦ faciendū pullos ſuos inſtruuntſicut pꝫ de colūbis pͥncipalit̓. que vt ait Chriſhꝫ fimū ardētem quē d̓ nido abijciūt. ⁊ pullosvt abijciant inſtruere ꝯſueuerūt. Moralit̓ deus omnipotēs qͥ gerit curā d̓ hoībus quos cre
auit. vniuerſa que ꝓduxit obſequijs eoꝝ d̓putauit. Idcirco oīa volatilia que primo creauitdedit hoī in obſequiū obeditiōis dicens Gen̄.j. Dominamini piſcibus maris ⁊ volatilibus.celi. et deinde in eduliū refectiōis. dedit etiamea in magiſteriū inſtructōis vt ab eis exēpla vitia expurgādi caperemꝰ. Iuxta illud Iob. xij.Interroga iumenta. et docebūt te. et volatiliaceli ⁊ indicabūt tibi. Ad pn̄s aūt ꝑ colūbas intelligūt̉ viri et ſancti homines ꝓpter tres cauſas. Prima qꝛ colūbe ſunt forme ſimplicitatiseo ꝙ carent felle. ſic et homines boni et deuotiſunt ſimplices .i. ſine plica .ſ. peccati mortalis.luxta illud Math̓. x. Eſtote gͦ prudentes ſic̄ſerpentes. ⁊ ſimplices ſicut colūbe. Secundoratione puritatis. qꝛ colūbe munde ſunt. ſolūmūda grana comedētes. ⁊ immūda relinquētes. Ita boni hoīes ſtudent in oībus eſſe mundi atqꝫ puri. vt quilibet dicere poſſit cuꝫ zara.Tob̓. iij. Mūdā ẜuaui aīam meā. Tertio qͥacolūbe ſunt emule pietatis. nā circa pullos ſuos magnū on̄dunt pietatis ⁊ ſollicitudinis affectū: alienos īſuꝑ pullos nutriūt. Que oīa expietatis affectu hoīes ſancti et boni faciūt. iſtiem̄ de ſuis ſubditis vel domeſticis ſollicitā curam gerūt animaduertentes. illud. j. Thimo.v. Quod allegat beatus Amb̓. dicēs. Hi quiſuoꝝ et maxime domeſticoꝝ curā nō habēt. fideꝫ negāt. Glo. quā dn̄t hr̄e ad ꝑſonas dictasquā negant facto. d̓bitū auxiliū eis ſubtrahēdo. ⁊ eſt infideli deterior .i. ī hͦ grauius peccatqͣꝫ paganus. qͥ fidē xp̄i nō hꝫ. Inſuꝑ boni ⁊ ſācti hoīes pietates erga extraneos on̄dūt: errātes dirigūt. pauꝑes ſuſcipiūt. Iuxta illd̓ Eſa.lviij. Egenos vagoſqꝫ induc in domū tuā. Etqꝛ hoīes in his tribus rōnibus boni ⁊ ſancti ſimilant̉ columbis neceſſe eſt etiam vt ab eis diſcant ⁊ ſtercus peccatoꝝ venaliū de nido cordis eijciant ⁊ expurgent ſi digne ſanctā euchariſtiā ſumere deſiderāt. exquo mortalia nō habent. Unde nota quilibet homo deuotus ⁊ bonus debet venalia expurgare de corde ſuo: etea vitare inquātū eſt in ipſo ꝓpter multiplicēeffectum qui inde ꝓcedit. Primus qꝛ peccatavenialia ad penā obligant. non aūt determīate et p̄ciſe obligant ad penam eternā. vel purgatoriā. vel p̄ſentis ſatiſfactōis: ſed ad aliquāiſtarū. Quoniā ẜm forū eccleſie p̄ſentis ſatiſfacit homo leuiter ꝓ peccato veniali: ſꝫ ẜm forum purgatorij punietur grauius: ſed ẜm forū inferni ꝓ veniali puniet̉ grauiſſime: qꝛ eternaliter. Dicit tn̄ Tho. j. ij. q. viij. in reſponſione ad argumentū ſecūdū. Eternitas pene nondebet̉ veniali ꝓpter grauitatē culpe: ſed ꝓpt̓irremiſſibilitatem ipſius. qn̄ videlicet cuꝫ mortali coniunctū eſt. Pena tamen illata in inferno ꝓ mortali incōꝑabiliter maior eſt qͣꝫ illata
Aa ⁊
C
E
D