In Cena

quem puerpera peperi. ecce quē conſecraſti. ecce quē tuis manibus tenuiſti. quem tangendo⁊ leuādo cunctꝭ oſtendiſti. quem in ſacr̄o manducas ⁊ bibis. Ecce filiū meū tibi trado deuoteſuſcepturū. ⁊ ſic depoſuit puerū pulcherrimuꝫqui ſubito tranſfiguratus eſt in hoſtiā quem ſacramentalit̓ ſumpſit. ⁊ ſic oīs dubitatio ī eo ceſſauit. Albertus in pruſſia epūs refert. ꝙ q̄damml̓er cū ip̄e eſſet ep̄s venit ad eū confitēs. ꝙ diabolus nō ꝑmitteret eam credere in ſacramentoaltaris ꝙ ibi eſſet verū corpus xp̄i. ⁊ gͦ cuꝫ accepiſſet ip̄m an̄ porcum in ſiliquis poſuiſſet. eccemirū. omēs porci flexerūt genua ⁊ adorarūt ſacramentū. Volens aūt miſera exꝑiri plus. poſuit corpus xp̄i ſuꝑ verū ⁊ aſſauit iuxta ignemtanqͣꝫ aſſaturā. ⁊ ecce gutte ſanguīs abinde fluere ceperūt. Hoc aūt facto. adhuc miſera nō contenta. corpuſ xp̄i fodit in terrā. ⁊ ſanguis ſuperfoſſam cepit emanare qͣſi extra buliēdo. ad qd̓tunc cōpuncta eſt ⁊ credidit veꝝ corpus chriſtieſſe in altaris ſacr̄o. ⁊ ep̄o ſupradicto ꝯfeſſa eſt⁊ ꝑpetuam pnīam ab eo ſuſcepit. His qͥdeꝫ ſanctorū autoritatibus ⁊ exemplis roborati inſtructiqꝫ xp̄ifideles nihil dubitent nihil heſitent deſacr̄o altaris. ſed veracit̓ credent ibi eſſe veruꝫcorpus dn̄i noſtri ieſu xp̄i ⁊ ſanguinē eius aīaꝫ⁊ deitatem. De hoc dicit ſanctꝰ Tho. in ſūma.ꝯͣ errores gentilium li. iiij. c. lxix. In hoc ſacr̄oaliqͥd eſt ex vi cōuerſionis. aliqͥd ex naturali cōcomitantia. Ex vi qͥdem cōuerſionis eſt in hoſacramento illud ad quod directe cōuerſio terminat̉. ſicut ſub ſpecie panis corpus xp̄i in qd̓panis conuertit̉. vt ptꝫ ꝑ v̓ba conſecratōis cuꝫdicit̉. Hoc eſt corpus meū. Sil̓r ſub ſpecie vinieſt ſanguis xp̄i. vnde d̓r. Hic eſt calix ſanguiniſmei. Sed ex naturali cōcomitantia ſunt ibi omnia alia ad que cōuerſio nō terminat̉. ſed tamēin eo in quod terminat̉ ſunt realiter cōiūcta. etſubdit. Manifeſtū eſt em̄ ꝙ cōuerſio panis nōterminat̉ in diuinitatem xp̄i neqꝫ in animā eiꝰ.ſed tn̄ ſub ſpecie panis eſt aīma xp̄i ⁊ eius diuinitas ꝓpter vnionem vtriuſqꝫ ad corpus xp̄i.Si em̄ in triduo mortis hoc ſacramentum celebratuꝫ fuiſſet ſub ſpecie panis nō fuiſſet animaxp̄i. qꝛ nō erat realiter corꝑi xp̄i vnita. Similit̓nec ſub ſpecie panis fuiſſet ſanguis. nec ſub ſpecie vini corpus. ꝓpter ſeꝑatōꝫ vtriuſqꝫ in morte. Nunc autē quia corpus chriſti in ſua naturanon eſt ſine ſanguine. ſub vtraqꝫ igit̉ ſpecie eſtcorpus ⁊ ſanguis. Hec ſanctus Tho. Ex hisiam dictis elicit̉ breuit̓ ꝙ heretici qui chriſtumin ſacramēto deitatem habere negat. caput agni non māducant. Qui ꝟo dixerūt ip̄m non habere carnē veram ſed fantaſticaꝫ vel de celo aſportatā. pedes agni non comedūt. Alij aūt quinegabant ip̄a habuiſſe aīam ratōnalem. ſꝫ diuinitatem loco aīme. inteſtina nō vorant. Nos au

tem xp̄ifideles caput cū pedibꝰ ⁊ inteſtinis voramꝰ. qꝛ de eius deitate vera carne ⁊ aīa rōcatholice ſentire firmiterqꝫ debemꝰ crede̓. Ꝙqͣꝫuis ex via ſacr̄i ſolū eſt ibi corpꝰ. cetera aīalia ſunt ibi ex naturali cōcomitātia. vt etiā dicit ip̄e doctor Egidius in tractatu ſuo de corpore xp̄i ꝓpoſitōe. v. et vlti. Quarto fuit p̄ceptuꝫ.iudeis vt comederēt agnū cū azymis paniSed qͥd ꝑ azimos? certe pnīa ⁊ pura cōuerſatōfideliū corpus xp̄i ſumentiū deſignat̉. Debentem̄ puri eſſe ſine peccatꝭ qͥ ſalteꝫ edere volūt d̓ſacr̄o altaris. iuxta illud apl̓i .j. Chorꝭ. v. Epulemur non in fermento veteri .i. peccato. qd̓ anmam inueterare facit ſpūalit̓. neqꝫ in fermentomalicie neqꝫ nequitie. id eſt in peccato ex cermalicia facto. ſed in azimis ſinceritatis .ſ. quartum ad puritatem affectus. ⁊ veritatis quad puritateꝫ intellectꝰ. Et ratio eſt quare odentes agnum paſcalem xp̄m debent eſſe purecōuerſatōnis ⁊ ſine peccato. qꝛ ſicut alimentinaturale ⁊ corꝑale nō ꝓdeſt corꝑi mortuo ſꝫuo. ſic alimētū ſpūale corꝑis xp̄i nō ꝓdeſtituo ſpūalit̓ .ſ. exiſtenti in peccato mortali. ẜꝫꝫuenti vita gratie ⁊ veritatis. ⁊ nō ſolū ꝓdeſt inpeccato mortali exiſtentibꝰ. verū etiam multinocet. Nam ſicut panis natural̓ vſui hūanoueniens eſt. et nocet veneno nutritis. ſic ille panis vite qui de celo deſcendit. Ioh̓. vj. ml̓turnocet infectis veneno mortifero peccati mortalis. Unde refert Ariſ. de regi. pͥn. ꝙ Indi quādam puellam pulchrā valde miſerūt regi aledro magno. Quam cū intueret̉ Ariſ. dixit reAlexandro Priuſqͣꝫ te tali puelle coniūgas daei panem ad veſcendū. Quod cū feciſſet ſtapuella mortua fuit ⁊ extincta. Et ratio fuit. qͥap̄dicta puella fuit veneno a iuuētute nutrita. ⁊tm̄ erat veneno ꝓ cibo vſa qd̓ venenū fuit eibus natural̓. ⁊ cibus humanꝰ letal̓. Moralihec puella eſt cuiuſlibet homīs aīma que ratōecreatōnis eſt valde pulchra. Sed heu nutriturveneno peccati interdū ꝑ diabolū cui conſentꝭꝙ aliū omnē cibum ſpūalem cōtemnit. ſicut predixit dauid in psͣ. cvj. Oēm eſcā ab ominata ēaīa eorū. Hec qͥdem puella mittit̉ Alexandrointerp̄tat̉ alleuans tenebras. ⁊ ſignificat deumqͥ leuat ⁊ tollit tenebras peccatorum. Eſa. xiiij.Ego ſum qui deleo iniqͥtates vr̄as. ⁊ mittit etſacerdotes qui habent diſcernere aptitudinempeccantiū. Et ſi adhuc eſtuans veneno peccataudet accedere ad ſacr̄m panis celici morteꝫ ꝑcurrit temporalē. ſi nō peniteat: eternam. Auiadicit Hylarius ſuꝑ Mat. Dominū ad vindictam excitat. ſanctos a ſe fugat. hoſtem ſuū ſetificat. vitaꝫ ſuam abbreuiat qui corpus chriſtiindigne māducat. Refert em̄ apiarius ꝙ ſacedos qͥdam lubricus ⁊ immūdus corpus chrinquaſi quotidie polluto ore ſumebat. Et vide vi

6