C CQuarta

nec ſanguis. nec aīma. nec vita. nec veſtꝭ. nec familia. Ideo dixit Psͣ xxj. Sicut aqua effuſusſum ⁊c. Pro morali doctrina eſt notandū. Exquo xp̄s nō peccauit. ⁊ tn̄ diſciplinā pr̄is ſui nōꝓſe ſed ꝓ nob̓ ſuſtinuit. vt nos liuore eiꝰ ſanaremur. Idcirco nos qͥ in ml̓tis offendimꝰ omēslibent̓ debemus diſciplinā dei ſuſtinere ꝓptertria q̄ ponit Rob̓tus Hol. lec. cvij. Primo propter caſtigantis dilectōꝫ. Ille em̄ qͥ diſciplinatpater nr̄ eſt. amicus nr̄ ⁊ redemptor. Ideo dicitapl̓s ad Heb̓. xij. Quis eſt filius que non corrigit pater. q. d. nullus loquēdo de filio vero ⁊ dilecto. Et ſubdit. ꝙ ſi extra diſciplinā eſtis cuiuſꝑticipes facti ſunt omēs. gͦ ſicut adulteri ⁊ nō filij eſtis. q. d. Omēs amici dei facti ſunt participes diſciplina dei. ſicut in mr̄e ⁊ in apoſtol̓ ſuispatet. ⁊ generalit̓ in omībus qͥ filij dei dicūtur.Nō eſſet magnum ſi hō reciperet vnū ictū paruum ab aliquo amico qͥ ꝓ eo eſſet acerrīe vulneratus. Xp̄s ꝓ nob̓ nō ſolū vulneratꝰ īmo crucifixus ⁊ occiſus fuit. Ip̄e em̄ vt dicūt v̓ba thenatis vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates noſtras.gͦ ⁊ nos ꝓ amore ſuo ⁊ ꝓ peccatis nr̄is diſciplinari debemus. ẜm illud Heb̓. ij. Fili mi noli negligere diſciplinam domī. neqꝫ fatigeris cū aleo corripueris. Dicit Macrobius li. ſuo de lapidibus. c. xix. Si maritus ponit magnetem ſb̓capite mulieris dormientis. exꝑiri poterit anſit adultera vl̓ fidel̓. Quia ſi ſit adultera ſtatī cadit de lecto. ac ſi manu hoīs fuiſſet depulſa. Siꝟo fidel̓ ſit marito. cōuertet ſe ad ip̄m amplexādo eū dormiendo. Et hͦ comp̄hendit in his metris. Nam ſi cupit ſcire. an ſit adultera coniunxppoſitū capiti lapidē iacentꝭ adaptat Moxq̄ caſta manet petit amplectit̉qꝫ virū. Non: tūcilans cadit omīs adultera lecto. Tāqͣꝫ pulfa manu ſubito fetore coacta Quem lapis emittit celati crimis index. Quāuis iſtud nō ſit leuibus ⁊ laſciuis indifferent̓ cōmunicandū. viristn̄ litteratis ⁊ eccl̓aſticis pōt dici. Moral̓r anima humana cōiunx dei pōt dici coniunx ꝑ fidēcharitate formatā. ẜm illud Oſee. ij. Deſponſabo te mihi in fide. Volens gͦ deus exꝑiri an aīaxp̄iana ſit vera ſponſa vl̓ adultera ſupponit magneteꝫ qͥ eſt lapis ferrei colorꝭ. ⁊ trahit ad ſe ferrum ꝑ quem ſignificat̉ magna tribulatio. qͣ ferrei homīes ⁊ dure ceruicis domant̉ ⁊ ad deumtrahunt̉. ⁊ qͥd euenit: Certe terrene ⁊ adulterecoiuges cadūt de lecto charitatis. ꝑ impatīam⁊ murmuratōꝫ ꝯͣ deū. ⁊ tales omnino ꝑdūt omne meritum. Sicut atteſtat̉ Cip̄anus li. de moſaſtica vita. Murmurare nāqꝫ hoīs meritū ꝑl. ⁊ vita validius infeſtat̉. Sed deuote ſponexpi ⁊ fideles ꝯuertunt ſe ad deum ꝑ humilitatem dū ſunt ſub diſciplina dei. ſil̓r ꝑ oratōneꝫ ⁊deuotōꝫ dicentes. Ro. viij. Quis nos ſeꝑabita charitate xp̄i. tribulatio. an anguſtia. an per-

ſecutio. an fames. an nuditas. an ꝑiculū. an gladius? ſicut ſcriptū eſt psͣ. xliij. Qm̄ ꝓpt̓ te mortificamur ⁊cͣ. Sed in his omībus ſperamꝰ eū ſꝑqͥ dilexit nos. Et tal̓ fidelis ſponſa fuit aīa pauli. qͥ vbi. sͣ. Certus ſum ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita.⁊c̄. poterit me ſeꝑare a charitate dei. Un̄ augꝰ.in quodam ẜmōe. Nullus ẜuus xp̄i ſine tribulatōe eſt. Si putas te nō hr̄e ꝑſecutōes nonduꝫcepiſti eſſe xp̄ianus. Supponit̉ aūt magnes iſtediſcipline dei ſub capite ſponſe xp̄i quieſcentis⁊ dormientis. Quia qn̄ hō ad maiorē tranquillioremqꝫ ꝯuerſatōꝫ diſponit ſe. tunc deꝰ ſibi tribulatōꝫ ⁊ diſciplinā iniuriam ⁊ ꝑſecutōeꝫ īmittit. Iuxta illud Iob. xxxiij. Qn̄ irruit ſopor ſuper hoīes ⁊ dormiunt in lecto. tunc aꝑit auresvirorū ⁊ erudiens eos inſtruit diſciplina. Suꝑquo dicit Gregꝰ. xxvj. moral̓. Aureꝫ cordis tribulatio aperit quam ſępe mūdi ꝓſperitas claudit. Scd̓o diſciplina eſt deuote ſuſcipienda propter peccantis correctōneꝫ. Un̄ psͣ. xvj. Diſciplina tua correxit me in finem. ⁊ diſciplina tuaip̄a me docebit. Et Petrus rauen̄. in qͣdā epl̓aIdeo inquit forſitan te tꝑaliter punit deus. vteterne mortis ardores pena tꝑalis redimat. Ethoc figuratū fuit. iij. Re. vj. Cum ſalomō edificaret templū dn̄o de lapidibus qͣdratis ⁊ politꝭnon audiebat̉ ſonus malleoꝝ. eo ꝙ extra tēplūlapides fuerūt ſecti ⁊ politi. Spūal̓r Salomoninterp̄tat̉ pacificus vel ſuſceptus. deuꝫ ſignificat omnipotentē. qꝛ omēs quos ſuſcipit pacificat. ſiue iudeos ſiue gētiles. ꝓpter qd̓ d̓r Eph̓.ij. Ip̄e eſt pax nr̄a qui facit vtraqꝫ vnū. q. d. exiudeis ⁊ gentibꝰ vnū faciens ppl̓m xp̄ianū Hicinqͣꝫ volens edificare templū celeſte viuis ex lapidibus pͥus hic ſecat ⁊ polit ferro aduerſitatisne ibidem ſonꝰ tribulatōis audiret̉. Et hoc eſt.qd̓ ſubdit Petrus rauen̄. In edificatōe inqͥt tēpli oēs lapides pͥus malleis tundebant̉ ne in illorum poſitōe ſonus mallei audiret̉. Nec ī horreo dn̄i ponit̉ granum donec flagell̓ attritū autpedibus fuerit excuſſum. Sic ⁊ viui lapides qͥponēdi ſunt in illa celeſti hierl̓m q̄ edificat̉ vt ciuitas. varijs infortuniorū cōcuſſionibꝰ polliuntur anteqͣꝫ edificatōi celeſtis habitaculi collocētur. Hec ille. Et iō ad correctōꝫ ⁊ cōmodum noſtrum ordinat̉ qd̓ in nob̓ de iſta diſciplīa p̄ſtat̉.Un̄ ad Heb̓. xij. Oīs diſciplina in pn̄ti nō vid̓rgaudij eſſe ſed merorꝭ. Poſtea aūt fructū pacificum .i. beatitudinē que quietat totalit̓ appetitūexercitatis ꝑ eam reddet. Et. b. Gre. ꝙ dn̄s hicqͥbuſdam parcit ideo facit vt illos in ꝑpetuumferiat. Iō aūt hic ferit nō parcēdo vt in eternūparcat. Hec Gre. Et ideo pr̄ v̓berās cum ꝟgafacit puerū ceſſare a fletu. ⁊ ip̄am ꝟgaꝫ oſcularicum qͣ eſt bn̄ diſciplinatus. Sic deꝰ pat̓ verberans electos filios cū ꝟga diſcipline fac̄ eos ceſſare a fletu ꝑpetuo. De quo Mat. xxij. d̓r. Ibi

h

77