Feria

eius gloriaꝫ quaſi vnigeniti a patre. plenū gratie ⁊ veritatis. Sed homo erat vulneratus. qꝛvt dicit̉ Lu. x. Ip̄e cecidit inter latrones qͥ vulnerauerūt eum. ⁊ ſemiuino eo relicto abierunt.Ideo voluit deus pater vt illud alabaſtruꝫ videlicet corpus xp̄i multis vulneribus frangeretur. ꝙ inde exiret vnguentū ſui ſanguinis p̄cioſum quo vulneratus homo ſanaret̉. Ideo iſtaſaluberrima vnguēta p̄cioſi ſanguinis que fluxerūt de toto corꝑe chriſti petit deuota aīma dicēs. Trahe me poſt te ⁊ curremus in odore vngentorū tuorū. Can̄. j. Tertio corpus xp̄i ſimile eſt ſacco pleno argento. De quo qͥdem ſaccodicit̉ Prou̓. vij. Sacculū pecunie ſecum tulit.Et beatus Bern̄. Sacculū inquit plenū miſericordia ſua miſit dn̄s pater in terrā Et qͣre: quiahomo erat pauꝑ vt qͥlibet dicere poſſet cuꝫ psͣ.lxxxv. Qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſum ego. Et iterumpsͣ. lxxxiij. Pauꝑ ſum ego ⁊ in laboribus a iuuētute mea. Voluit igit̉ deꝰ pr̄ vt ſacculus plenus theſauro ſcinderet̉. vbi homo captiuus etpauꝑ redimeret̉. Iſte theſaurus fuit ſanguisxp̄i. de quo. j. Pe. j. Scientes qm̄ nō corruptibili auro vel argēto redempti eſtis de vana veſtra conuerſatōe paterne traditōnis. ſed precioſo ſanguine agni incōtaminati ⁊ immaculati ieſu xp̄i. Ideo dicit beatus Bern̄. in medi. Copioſa redemptio data eſt nobis in vulneribꝰ noſtri redemptoriſ. magna multitudo dulcedinisgratie ſiue plenitudo ⁊ ꝑfectio virtutū Et ſb̓ditCum pulſat turpis cogitatio. recurre ad vulnera xp̄i ⁊ fugiet a te. Cum me p̄mit caro mea recordor vulnerū dei mei ⁊ reſurgo. Cuꝫ diaboſparat mihi inſidias. fugio ad vulnera dei mei⁊ recedit a me. In oībus aduerſitatibꝰ meis nōīuenio tam efficax remediuꝫ qͣꝫ vulnera chriſtiIdeo legit̉. Iuuenis qͥdam ordinem intrauit qͥnutritus in ſeculo delicate fuit. ideo vitā auſteram difficult̓ ſuſtinere potuit. Panis em̄ eratniger ⁊ durus. ⁊ vinū acre. ⁊ ideo quidem ſibigrauia que fuerūt ordinis videbant̉. ſtimulatenim de exitu petiuit a p̄lato licentiaꝫ recedendi dicēs ſe non poſſe ſuſtinere ordinem. Cui p̄latus ſicut vir diſcretus ait. Non inde licet tibirecedere. quia ꝓfeſſus es in religione. ſed habeconſidentiā in deo. qꝛ temptatio eſt. ⁊ ille acqͥeuit ad tempꝰ. Sed iterū temptatōne inualeſcēte habitu mutato iuit ad ſeculū. Eunte auteꝫ illi apparuit xp̄us in ſpecie iuuenis. ſequens euꝫꝑ eandē viam. Ille autē quaſi deſperatꝰ feſtinabat neſciens quo ire debebat. Xp̄us aūt clamans poſt eū vt ſe expectaret. ſed ille ampliuscurrebat. Tunc dn̄s vocauit eū nomīe propriodicēs. Frater expecta me ⁊ ibo tecum. Iratusigit̉ ille qꝛ vocauerat eum ex nomīe ⁊ fratrem.fortius currebat. attamē tandem tedio clamantis affectus ⁊ victus eum expectauit Cūqꝫ xp̄s

quereret quo nam iret: ille reſpondit. Ego vrꝫ.do viam meam. qͥd ad te. Tandem victus p̄bus dixit ei ꝙ religionem dimiſerat ⁊ ad ſilum rediret. Cunc chriſtus eleuans veſtem.ditqꝫ ex vulnere quaſi ſanguinē fluere. ⁊ dixiei. Reuertere in locū tuū. ⁊ qn̄ inuenies panimis durū vel alia tibi grauia intinge in laiſtud. ⁊ erit tibi totum ſuaue. Tunc ille rediideinde ſancte vixit. Ecce ꝙ vulnus lateris īfuit ſibi remediū ſalutare reuertendi. ⁊ in orvlterius remanēdi. Quarto corpus xp̄i ſimitur herbis odoriferis. Quia dicit Eſa. xl. Onnis caro fenū. ⁊ omīs gloria eiꝰ quaſi flos agiSicut em̄ herbe odorifere terunt̉ manibꝰ vt inde fiat emplaſtrum quo apoſtemata ſanant̉. ſicorpus xp̄i fuit attritum velut herbe aromace. vt tumor noſtre ſuꝑbie ſanaret̉. ⁊ homo deopatri reconciliaret̉ Ideo dicit Anẜ. in meditaIſte formoſiſſimus in ſtola ſua qͣꝫ deformisęfilijs hominū factus. vulneratus eſt ꝓpter iqͥtates ⁊ attritus eſt ꝓpter ſcelera noſtra. faciholocauſtū ſuauiſſimū vl̓ ardor in continuo vipater eterne gl̓e auerteret indignatōꝫ ſuā anbis. ⁊ cōſedere nos ſibi faceret in celeſtibꝰ Quto corpus xp̄i fuit tanqͣꝫ columna ⁊ velut aqup̄clara. Circa quod nota. Pax olim tribus medis confirmabat̉. Primo ꝑcuſſiōe. qꝛ adinuiomanu ꝑcutiebant. Scd̓o colūne erectōne.aliqͥ ꝓ columna pilā aut lapidem erigebāt ingnum pacis. De iſtis duobus modis habetuIoſue. vlt̓. vbi habet̉ ꝙ in ſignū vt Iuda teret mandata dei ꝑcuſſit Ioſue cū eo fedus. qꝑcuſſiōe pacem inter deū ⁊ ip̄os cōfirmabatꝑdeinde ſubdit̉. Tulit lapidem quendā erigeeū dixit. Lapis iſte erit nob̓ in teſtamētū. Tatio ꝑ effuſionem. qꝛ aquam in cōſpectu dn̄i eſtderunt. volentes ꝑ hoc ſicut de aqua effulathil remaneret nec ſapor nec color. ſic ſi quis pacem non ẜuaret ꝙ neqꝫ de illo neqꝫ ad eū ꝑtibus aliqͥd remaneret. De hoc. j. Re. vij. hſerunt aquā ⁊ effuderūt in conſpectu dn̄i.poſitum. Hō deū patrem offenderat. ꝙ paxip̄m ⁊ hoīem nō erat. Propterea dicit Eſaxlviij. et. lvij. Nō eſt pax impijs dicit dn̄s.igit̉ xp̄s firmam pacem inter deū patre ⁊ hones cōfirmaret voluit ꝑcuti ⁊ diſciplinari. ſicudicit hic ꝓph̓a. Diſciplina pacis nr̄e ſuper euꝫUt em̄ pacem reformaret fuit non ſolū in manibus vel in pedibus ꝑforatꝰ. ſed etiā in toto corpore vulneratꝰ ⁊ flagellatꝰ. Et hoc qͦ adFuit etiā velut colūna in teſtamētum pacis erectus. ⁊ in ara crucis mortificatꝰ. Behͦ Chrypin ẜ. de cēa dn̄i. Occiſus p̄poſitꝰ xp̄s. ⁊ cur ociſus eſt videamꝰ: vt celeſtia pacificaret. ⁊ viterra recōciliaret. vt deniqꝫ hoīem amicum coſtitueret angelorū. Et hͦ quō ad ſcd̓m. Inſupexp̄s fuit ſicut aqua effuſus ꝙ nihil ſibi remaſt.

G