Feria
fine. defectus ſine defectu. ⁊ mors ſemꝑ viuit.⁊ finis ſꝑ incipit. ⁊ deficere defectꝰ neſcit. morspunit ⁊ nō extinguit. dolor cruciat. ſꝫ pauoremnō fugat. flāma cōburit. ſꝫ tenebras nō excutit.hec ille. Iſtud pnīe incitamētū multos mouit.qꝛ timore pene qͥ ē timor ẜuilis ⁊ initialis gignitur timor filialis. ſicut zeta induit filū ẜm AugEt ſic incipit beatus Ioh̓es predicare iudeis.Progenies inqͥt viperarum qͥs demonſtrabitvob̓ fugē a ventura ira dei. facite ergo dignosfructus penitētie. Quartū incitamentū penititie eſt timor mortis ad quā diſcurrimꝰ. Hec enīeſt ratio ẜm Gregꝭ. quare deꝰ diem mortis nobis incertū eſſe voluit. vt dū ſemꝑ ignorareturſemꝑ ꝓximus eſſe credat̉. vt ita ſemꝑ parati īueniamur vt ptꝫ .xij. moral̓. Penitētia enī ꝓpemortem ē valde difficilis. Tum qꝛ dolor lāguoris corporis occupat totaliter vires mentis. etcū homo tm̄ cor vnicū habeat non habet ꝓtūcvbi ꝑ culpā dolorem ꝓducat. Exquo ad hͦ dicit Augꝰ cōtra Fauſtum. Plane non inueniomortis inſtante temꝑe te aliqualē poſſe penitetiam agere. tūc enī oēs potētie mortis vehemētia ſunt occupate. diſcute ergo interim cuꝫ ſūt īomnimoda libertate. Tū qꝛ tūc homo non pōteſſe certꝰ an doleat ꝓ peccato ſuo ductꝰ timoreductus amore. Ideo dicit ibidē Augꝰ in ẜmone quodā. ⁊ ponit̉ de pe. di. vij. Que morbꝰ vr̄get ⁊ pena terret ad verā vix ſatiſfactionē veniet. maxime cū filij qͦs illicite dilexit ſūt p̄ſentesparētes. vxor. ⁊ mūdus ad ſe vocet̉. Multosenī ſolet penitētia ſerotina deciꝑe. Tum qꝛ qn̄aliqͣ ꝑſona notabilis infirmat̉ vix īuenit̉ aliqͥsqui de aīe ſue ſalute audeat ſibi loqui Executores enī follicitāt̉ circa diuitias ⁊ theſauros. medici circa corporis medicinas. Uxor filij ⁊ amici ſollicitant̉ infirmū etiā cōtra ꝯſcientiā mētiset ſic miſer nō mittit̉ de peccatis ſuis cogitare.nec finem vite ⁊ ſtatū ſalubriter ordinare. et ſicfortaſſis iuſto dei iudicio dānationi exponiturDe hoc dicit deuotus Amandus in hora. ſap̄.li. ij. c. ij. Sūt nōnulli qͥ ſe diu viuere arbitrant̉⁊ qꝛ mortē indiſpoſitā non metuūt. ideo miſeridāna ip̄ius ꝓuidere ꝯtemnūt. Et ſubdit. Cuꝫnunciꝰ mortis infirmitas adeſt. cōueniūt amici⁊ ſocij ad egrotuꝫ gratia viſitandi. oēs q̄ bonaſunt ꝓphetando ꝓmittūt. ⁊ nequaqͣꝫ mortē adeſſe. Sed neqꝫ ſibi omnino timendū eſſe vl̓ etiāpericulū īminere teſtant̉. ſed fluxū tranſeunteꝫvel qualemcūqꝫ humorē deordinationē ac mēbrorū vel neruorū compilationē in breui tranſituram. Sic amici corporis inimici fiunt anime.⁊ miſerū negligūt. hec Amandus. Ideo dic̄ ſapiens Ecc̄i. ij. Si penitentiā non egerimus incidimus in manꝰ dei ⁊ non in manꝰ hoīuꝫ. id ē. ſiſacramētum penitētie debito tēpore nō ſuſcipimus in manꝰ dei incidimꝰ. ideo ꝓpter iſta qͣttu
oriam dicta debet oēs peccatores xp̄o in vecilicia vere penitētie occurrere. ⁊ ip̄m vt regbenignū ſuſciꝑe. ne tranſito tꝑe gr̄e mereseternaliter puniri. Inſuꝑ debēt peccatores.veſte cilicia penitentie ⁊ aſperitatis portare ramos deuote oratiōis. Eſt enī aloes arbmatica. q̄ in India ẜm Pap̄. inuenit̉ ſumi odoris ⁊ fumi. cuiꝰ ꝑticula loco thymiain altaribꝰ adolet̉. ⁊ ſignificat deuotā orapenitentiū Quia cū pure orāt ⁊ deuote qͣſiodam odorē ſuauiſſimū ⁊ fumū deo ammniſiHuius ergo particula vna eſt oratio menquia alia pars eius eſt oratio vocalis. Prgͦ ꝑticula dū in altari cordis feruēter īmolat̉.ea ip̄e deus velut ex ſuauiſſimo thimiamatecreat̉. vt dicit Anẜ. lib̓. iij. c. lvj. Ideo dicit hbeatꝰ Bern̄. Quid oratiōe p̄cioliꝰ q̄ dn̄i ē ſacficiū angelis organuꝫ. ſanctis ꝯuiuiū.p̄ſidiū. ꝯtritis vnguentū. penitētibꝰ remedihoſtibꝰ iaculū. ⁊ temptatis oībꝰ firmamerItē debēt peccatores penitētes portare inbus flores lauri. qͥ qͣꝫdiu ſūt in arbore nō defiunt ī nitore. nec in hyeme nec in eſtate. Perdeſignat̉ ꝙ debēt eſſe ꝑſeuerātes in pnia yad finē. ſi volūt capere mercedē laboris. Idedicit apl̓s. Bonū facientes ne deficiamus. AdGal̓. vj. q. di. Penitētes nō debēt ceſſareabono opere. Quia ẜm Augꝭ. homo non debetficere oꝑando. Si enī homo nō poſuerit fineoperi. deus non imponit finem remunereIdeo neceſſe eſt vt ⁊ penitētes portent in manibus flores lauri finalis ꝑſeuarantie ⁊ ſtabilitatis. Quia qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem h̓ſallꝰerit. Matth. xxiiij.¶ Feria quarta poſt Palmaꝝ.Ulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as. attritꝰ eſt ꝓpt̓lera nr̄a. diſciplina pacis nr̄e ſuꝑ eum. ⁊eiꝰ ſanati ſumus. Eſa. liij. Dyaſcorides ⁊nli. ꝓprie. xvj. dicūt Dragūtia ē herba habēsmilitudinē ſerpentis ⁊ tn̄ nō eſt venenoſa.eſt ſerpentibꝰ ꝯtraria. Nam eius haſta adn̄dum colubri ē reſperſa habēs ſimilitudinē diconis. Et dicit Pap̄. ꝙ dicta herba nata fuſanguine draconis. florē habet purpureū diſum ⁊ apertum ſicut os ſerpentis. de cuius ſdio ꝓcedit lingua. qͣſi lingua ſerpentis nigͣrotunda. Hec autē herba odore ſuo ſerpenfugat. Et dicit Pap̄. Si quis radices hui hebe ſanis cōfricet manibus ſerpētes ſine pelo perdet. qꝛ eſt tyriace ꝟtutis. ſi legat̉ in u̓Iulij. Spūaliter huic herbe aſſimilat xdicit Anẜ. li. iij. c. lxxxiiij. Quia ipſe hͦmilitudinē ſerpentis qͣꝫtuꝫ ad ſimilitudinnis. Sed tamē in rei veritate caruit veleſt peccato qr̓ ſerpēs antiquus j. lſſſſ