Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

mūdi dignitate. ⁊ non ſolū cōes ſꝫ etiā imperiales ⁊ regales. Qd̓ ptꝫ. j. Pet̓. ij. Vos eſtꝭ genelectū regale ſacerdotiū: vbi ad explicandū dignitatē ſacerdotū ſuꝑ regiā excellētiā ponit ſacerdotiū in ſubſtātiuo. ⁊ dignitatē regiā in adiectiuo. Regale inqͥt ꝑ hͦ innuēs ꝙ ſacerdotioregalis dignitas debitꝭ ẜuitijs debeat ſubiacere. Quia vt d̓r exͣ d̓ ma. ⁊ obe. ſolite. Tm̄ p̄fert̉ſacerdotal̓ dignitas dignitati regali qͣꝫtū etiaꝫſpūs corꝑi. dies nocti. lux ſolis lunari ſplendori. Et Gre. nazāze. ep̄s ſcribens ad imꝑatoresꝯſtātinopolitꝭ. Et ponit̉ di. x. ſuſcipitis. dic̄ ſicSuſcipitis ne libertateꝫ ꝟbi libent̓ .i. p̄dicationis. qꝛ xp̄s ſacerdotali vos ſubijcit ptāti. atqꝫiſtis tribunalibꝰ ſubdit. Dedit ⁊ etiā nob̓ poteſtatē. dedit pͥncipatū multo ꝑfectiorē pͥncipatibus veſtris. aut nunqͥd iuſtū vob̓ videt̉ ſi ſpūscedat carni. ſi a t̓renis celeſtia ſuꝑentur. ſi diuinis p̄ferent̉ hūana. ac ſi patenter diceret nullomō. Cōparat enī imperiū carni terrene et rebꝰhūanis. ſacerdotiuꝫ ꝟo ſpūi ⁊ rebꝰ diuinis. Etqꝛ ſacerdotes oēs ſtatꝰ p̄cedūt dignitate. ita p̄cedere debent ordine vt videlꝫ pͥmo xp̄o occurāt in alba veſte mūdicie ⁊ ſanctitatꝭ. qꝛ quātoſūt in eminētiori dignitate ordinis. tāto magisdebēt eſſe ꝑfectiores ī excellētia mūdicie ⁊ ſanctitatis. Legit̉ enī Exo. xxxviij. ꝙ moyſes fec̄de mādato dn̄i quandaꝫ luterē .i. lauatoriū. qd̓ponebat̉ īter tabernaculū ⁊ altare. in cuiꝰ margine ſuꝑiori erāt ſpecula ⁊ interiꝰ cōtinebat̉ aqͣvt ſacerdos an̄qͣꝫ ad altare accederet inſpicerepoſſet ſi aliquā maculā haberet ad abluēdū. ſic̄dicit mgr̄ in hiſto. ⁊ eā abluēdo deleret an̄qͣꝫ accederet ad altare. Et ſi ſacerdotes antiqͥ teſtamēti mūdi eſſe debebant. qn̄ ad altare accederedebebāt. ml̓to magis ſacerdotes noui teſtamēti mūdi eē debēt. vt ſi an̄ ſacerdotiū ẜuiebāt laſciuie ⁊ īmūdicie poſt adeptā ſacerdotij dignitatē debēt vitā ſuā emēdare. ⁊ in oī ſanctitate īſuo officio mīſtrare. nō ſolū exhortatione ſacreſcripture q̄ dicit Eſa. lij. Mūdamini qͥ fertꝭ vaſa dn̄i. Et Leuit̓. xix. Sancti eſtote. Glo. aīa ⁊corꝑe. qm̄ ego ſanctꝰ ſū dicit dn̄s. ſꝫ etiā exēplogētiliū. Narrat enī Ualeriꝰ maximꝰ li. vj. c. ix.ꝙ Liboriꝰ vitā luxurioſaꝫ īchoauit ⁊ ꝑditā. factus aūt flamen ſic a vitijs receſſit ꝙ oībꝰ qͥbusfuit exemplū luxurie. poſtea factꝰ ē exemplumſanctitatis ⁊ ꝟtutis. Sꝫ valde timēdū ē. ⁊ heuſic eſt ꝙ multi ſacerdotes noue legis qͥ poſt adeptā ſacerdotij dignitatē non ſunt facti ſanctiores ẜꝫ peiores. ⁊ tales incongrue ſacerdotes appellant̉. nā cū ip̄i mali ſūt. quō alios ſanctificare pn̄t. Dicit enī Iſid̓. li. vij. c. xxiij. Sacerdoshabet nomē cōpoſitū ex greco ⁊ latino qd̓ ē ſacrū dans. Sicut enī rex d̓r a regendo. ita ſacerdos a ſanctificādo dictꝰ ē. Cōfecrat enī ⁊ ſanctificat. vn̄ ſanctitate debet fulgere qͥ alios ꝑ my-

ſteriū hꝫ ſanctificare. Ideo debent induioveſte mūdicie ⁊ ſanctitatꝭ. Et hāc tūc ī via riſternūt qn̄ alios ad mūdiciā ſanctitatꝭ ducūt dicētes Mat. v. Beati mūdo cor. qm̄ ip̄i deū viItē ſacerdotes debēt portare ramos d̓ arborbus q̄ arbor d̓r agnꝰ caſtꝰ. Et ẜm Pli. ī ſpoe pꝯſeruat ī oībꝰ caſtitatē ⁊ ſꝑ viret. ⁊ ꝑ hͦ ſigniſitur moralit̓ ꝙ ſacerdotes debēt eſſe caſti ⁊ ī caſtitate ſꝑ virere ẜm exemplū gētiliū ſacerdoDic̄ enī Plato ī thimeo ꝙ apud atheniēſescerdotes ſeꝑatim a cetero ppl̓o morabanturaliqͣ ꝓphana cogitatiōe caſtitas pollueret̉. ESen. li. vij. declarationū loquēs de ꝟginibꝰmīſtrātibꝰ ī ſacris gētiliū dic̄. ꝙ a ſacerdotio repellebāt̉ apd̓ gētiles captiue. ꝓſtitute ⁊ hocide. he enī nō poterāt petere ſacerdotiū Quiſacerdos .i. qͥ dꝫ ſacra dare dꝫ eſſe caſta cū caſi⁊ pura cū puris. De hͦ etiā loqͥt̉ Hiero. ꝯͣ.nianū Cremon inqͥt ſtoicꝰ videlꝫ eloquētiſſinde vita antiqͦꝝ ſacerdotū narrās ait: Qui oībꝰpoſtpoſitis negotijs ī tēplo fuerunt ⁊ reꝝ naturas cauſaſqꝫ ac ſideꝝ ꝯtēplati ſūt rōnes. ⁊ nōſmulieribꝰ miſcuerūt. nūqꝫ cognatos. liberos eꝓximos viderunt eo tꝑe qͦ ceperūt diuinootui ẜuire. ⁊ ml̓ta alia pulchra narrat d̓ vtutiſantiqͦꝝ gētiliū ſacerdotū. Si igit̉ flamines aſacerdotes gentiles ī ſuꝑſtitioſis ſuis cultibꝰ ⁊ritibꝰ ſeruiētes ſathane ſic ꝟtutibꝰ caſtitatiqꝫ īſiſtere curauerūt. ml̓to fortiꝰ hͦ face debēt ſacidotes dei altiſſimi vt poſſint in ſuis officijs dgne mīſtrare. Itē ſacerdotes debēt cuꝫ hͦ raqͥ d̓r agnꝰ caſtus portare in manibꝰ ſuis florēd̓r flos cāpi. qꝛ in ꝑtibꝰ vltromarinis d̓r nhn̄s ſtipitē aſperū ⁊ qͥnqꝫ folia rubea. ⁊ ſicat xp̄m. qͥ ꝑtulit aſperitatē crucꝭ. ⁊ habuqꝫ vulnera ſue beatiſſime paſſionis. quē clerp̄cipue debēt portare. qꝛ ſunt p̄ alijs in ſorien⁊ hereditatē dei electi. ꝓpter qd̓ dixit de ſacerdotibus Ezech̓. xliij. Nō erit eis hereditas erum. Sed ſuꝑ hoc non intellige ꝙ p̄ſbyter autclericꝰ non poſſit capere paternam herediqꝛ caꝑe poſſunt hereditates cū fratribꝰ ſuis.ī autē. de ſanctis ep̄is. ⁊ de deo amabilibꝰ clcis. clerici. col̓. ix. Si auteꝫ vellent amare herditates tꝑales plus qͣꝫ xp̄m multuꝫ peccarent.Secūdo reipublice rectores occurrere debentxp̄o in veſte nigra iuſticie et rigiditatis. non gtales rectores alias nō poſſint portare veſtesſꝫ nigre ſunt eoꝝ ſtatui magis ꝯgruētes. Quinigrū ad lr̄aꝫ ſignificat rigorem. quem iuſticioſtendit. Et iuſticie veſtis eſt valde cōuenip̄latoꝝ. Quia dicit Robertus hol. ſuꝑ li. ſaplec. ij. ſuꝑ illud Sap̄. j. Diligite iuſticiamdicatis terrā. Uidemꝰ enī ꝙ illd̓ qd̓ ē p̄cioſūcharū vel amatū pͥncipi in ornatu geſtu vel vctu. illud trahit̉ ad cōſequentiā a ſubditis ſiſit vtile ſiue inutile. ſaltem ſi nobile negociſe