PalmarumOO

putat̉ effigiare pͥncipis vt ab his qͥ hͦ geſtāt ſecognoſcat diligi. vn̄ ſi iudices. dn̄i vl̓ plati velIent amare iuſticiaꝫ. nō ē dubiū qͥn eam ſubditiamarēt. nec mirū ſi is qͥ eſt de ſecta regis et pōtd̓e eodē vel ꝯſimili pāno indui multū gaudiuꝫhꝫ. Et ſubdit Rob̓. hol. Principis iudicis ⁊ p̄lati veſtis dꝫ eſſe iuſticia. ẜm illud Iob. xxix.Iuſticia indutꝰ ſū. ⁊ veſtiui me ſic̄ veſtimento.Et ē notandū ꝙ hec veſtis nigra iuſticie ⁊ rigiditatis magis rectoribꝰ cōitatis ꝯuenit qͣꝫ aliqͣalia veſtis ꝟtutū duplici rōne. Prima qꝛ habita iuſticia in p̄latis habent̉ cōiter oēs virtutesNā dic̄ Amb̓. in hexa. Ubi ē prudentia ibi aliqn̄ ē malicia. vbi fortitudo ibi iracūdia. vbi tēperātia ibi impatiētia. ⁊ plerūqꝫ alia vitia. vbiaūt ē iuſticia ibi ꝯcordia ꝟtutū ⁊ rectoꝝ. Scd̓aratio. qꝛ ſine iuſticia nō pn̄t reges ⁊ pͥncipes eēdn̄i. id̓o multū debēt diligere illā veſtem ſine qͣdn̄i eſſe nō pn̄t. amota enī iuſticia fiūt reges tyranni. qd̓ ꝓbat Augꝰ li. iiij. de ci. dei. c. iiij. Remota iuſticia qͥd ſunt regna niſi latrocinia. ⁊ latrocinia qͥd ſūt niſi ꝑempta regna. Et adducithiſtoriā de Alexandro. ⁊ qͦdā pirata qͥ vocabatur Dyonides q̄ tn̄ pleniꝰ narrāt̉ in. iij. pol̓. ꝙcū pirata cōp̄hēſus eēt. ⁊ Alexāder interrogaret ꝓpter qͥd mare haberet infeſtū? rn̄dit liberacōtumacia ꝓpter qͥd tu orbē terraꝝ. Sꝫ qꝛ egofacio hͦ paruo nauigio latro vocor. Tu autē qꝛmagna claſſe facis diceris imꝑator. Si ſolꝰ captus fuerit alexander. latro d̓r ⁊ erit. Si ad nutum Byonidis ppl̓i famularent̉ erit dyonidestor. Nam qͣꝫtū ad cauſam latrociniū meū⁊ tuū nō differūt. qꝛ non deterior eſt qͥ rapit imrobis. ⁊ qͥ iuſticiā abiectiꝰ deſerit. qͣꝫ qͥ manifeſtiꝰ impugnat leges ſpōte ⁊ cōtumeliā infert ſieneceſſitate ⁊ magnā inopiā. Ego abiectiꝰ deſero. ſꝫ tu manifeſtius impugnas leges. qͣs egougio. tu ꝓſequeris. ego vtcūqꝫ veneror. tu cōtēnis. Me fortune iniqͥtas ⁊ rei familiaris anſtia. veruꝫ te faſtus intollerabilis ⁊ inexpleilis auaricia furem facit. Si fortuna mea māſueſceret forem forte melior. Et tu qͦ fortunatioreris neqͥor eris. Miratꝰ Alexāder hoīs cōſtantiā cuꝫ iuſte increparet̉ ⁊ merito argueret̉Experiar inqͥt an futurus ſit melior fortunāqꝫutabo. nec nocet alicui ꝙ deliquiſti ſꝫ tuis moribꝰ aſcribat̉. tuncqꝫ aſcribi iuſſit eū militādis.vt poſſet exinde ſaluis legibꝰ militare. Ex iſtoꝙ reges ſine iuſticia nō poſſunt iuſte reHanc autē veſtem iuſticie xp̄o in via ſtertqn̄ vnicuiqꝫ ꝓut decet iuſticiā faciunt. eoiſticia dat vnicuiqꝫ qd̓ ſuuꝫ ē. vt inqͥt Anẜ.tem tales dn̄i tēporales non ſoluꝫ debēt xp̄oveſtem iuſticie in via ſternere. ſꝫ etiā ramum ininū portare. Et h̓ qͥdeꝫ ramus debet ſuccidide arbore que dicit̉ iuniperꝰ. q̄ habet hāc ꝓprieiale ꝙ lꝫ ſit aſpera et rigida. ſi tamē prune ſub

eius cineribꝰ operiantur vt dicit autor li. xvij.ꝓprie. nullatenꝰ extinguūt̉. Per qd̓ moraliterſignificat̉. qͣꝫuis iuſticia dn̄oruꝫ et cōitatem regentiū debet eſſe aſpera. tn̄ debet fieri cuꝫ amore qͥ ſignificat̉ ꝑ ignem qͥ ſub cineribus iuniperi ẜuat̉. Dicit enī Ariſ. li. ij. eth̓. Ad hͦ ꝙ homoſit iuſtus nō ſufficit iuſta facere. ſed eriā reqͥrit̉ꝙ iuſte faciet iuſta. vn̄ qͥ ſuſpēdit furē zelo vindicte ꝓpter grauamē ꝑſonale. facit qͥdem iuſticiam ſed nō iuſte. Sed ad hoc ꝙ homo ſit iuſtꝰreqͥrit̉ ꝙ faciat amore iuſticie. Ideo dic̄ Anẜ:in lib̓. de libe. arbi. c. iij. ꝙ iuſticia eſt rectitudoꝓpter ſe ẜuata. Et Deut̓. xvj. Iuſte qd̓ iuſtuꝫeſt exequaris. Ex qͥbus ptꝫ ꝙ quattuor ſunt genera hoīuꝫ qͥ iuſticiā quodāmodo faciūt. et tn̄eam non diligūt. Et tales lꝫ veſtem xp̄o in viaponāt. tamē ramū non portāt Primi ſūt appetitiui bonoruꝫ. Sunt enī qͥdam vt inqͥt Robertꝰvbi ſupra. qͥ lꝫ iuſticiā nō diligūt. delinquētestamē vituperāt ⁊ ꝟtutes docent. vitia puniūtſine miſericordia. ⁊ tamē cū intentiōe corruptaqꝛ non ob aliud niſi vt glorificent̉ ab hominibꝰ⁊ vocent̉ iuſticie zelatores qͣles fuerūt ſcribe ⁊phariſei. de qͥbus Matth̓. v. Niſi abundauerit inſticia veſtra. Scd̓i vindicatiui iniuriaruꝫ⁊ rancorū qͥ pretendunt ſe eſſe expletores iuſticie. ⁊ nō ſunt. Sicut enī iuſticia vult vindicaredelicta. ſic ⁊ ira iniuriā. Quia dicit ph̓s. Ira ēappetitus vindicte. Iratus enī an̄ vindictā dolet qͣſi patiens aliqd̓ iniuſtū. ſed qn̄ punit delectat̉. ſicut dicit ph̓s in eth̓. Tales fuerunt duoſenes iudices qui Suſannā adiudicauerūt admortem. qꝛ eorū libidinoſum amorē cōtempſitDan̄. xiij. Inter enī paſſiones malas q̄ in iudice eſſe pn̄t ira eſt vna de peioribꝰ. Nam ẜm Cathonem. Impedit ira animū ⁊cͣ. Ira excogitatcauſas calūniandi etiam vbi culpa non ſubeſt.Ira in penis modū vel mediū neſcit tenere. Ethoc dicit Sen̄. de ira ad Nouatū de quodā iudice malo. dicit enī Furore accenſus ꝯdēnauitad mortem tres milites innocentes in hunc modum. vnuꝫ iuſſit occidi de via: qꝛ redierat ſineſocio cōmilitone. imponēs ei cauſam ꝙ eum interfecerat. p̄cepitqꝫ ſtatim cuidā militi aſtantiꝙ eū duceret ad locū ſupplicij vbi morte plecteretur. Cum aūt eſſet eductꝰ miles redijt eiꝰ ſocius ſanꝰ ⁊ incolumis ꝓ quo aliꝰ morte plectēdꝰducebat̉. Uidens aūt hͦ ille tertius miles qͥ primū ducebat ꝟſus ſuppliciū. redijt ad iudicem ⁊ambos milites corā eo p̄ſentauit. Quos vt vidit tyrānus furore ſuccenſus iudiciū tale deditpͥmo dixit. qꝛ iubeo occidi. quia iuſte occiderisimꝑatori enī non obediſti. Secūdo militi dixitTe inqͥt iubeo īterfici quia damnatus es. Tertio dixit. Te ſil̓iter iubeo īterfici. qꝛ cauſa cōmilitoni dānatiōis fuiſti. Et ſubdit Sen̄. ibidemO qͣꝫ ſolers iracūdꝰ ad fingēdū cauſas furoris