Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PalmarumLO3

pomū in qua exul tenebat̉ apd̓ andegauū trāſeunte decantaret Audiēs imperator. miſertusillius iuſſit euꝫ abſolui. Alij dicūt cū hodiernapceſſio fieret apud Andegauū circa turrim inqua ideꝫ ſanctꝰ abbas tenebat̉ hos compoſuitꝟſus. ⁊ publica voce cātabat. ꝓpter qd̓ idē impator qͥ interfuit ꝓceſſioni ip̄m liberauit. et vtIdē hymnꝰ ſingulis annis ī altis cātaret̉ ī eccleſia demādauit. Sicqꝫ cū tantis laudibus ⁊ honoribus apl̓i cum pueris hebreoꝝ vſqꝫ ad templum deduxerūt quem honorem xp̄o exhibitūannuatim ſancta recolit eccl̓ia. Sꝫ tamē qͣꝫ fallax ſit honor mūdi ⁊ gloria xp̄s in hoc demonſtrauit. Quia in tanto honore fleuit. vt d̓r Lu.xix. Et hoc etiā ad denotandū eccl̓ia legit poſtletam ꝓceſſionem doloroſam xp̄i paſſionem. ſicut d̓ hoc Bern̄. in ẜmone. Vt qͥd ſibi vult hecmirabilis cōiūctio. aut quid cogitauerūt pr̄esloſtri paſſioneꝫ addētes ꝓceſſiōi. Paſſio reuera gaudio eſt cōiūcta vt diſcamꝰ in nulla leticiahuiꝰ mūdi fiduciā habere. ſciētes qm̄ extremagaudij luctꝰ occupat. Prou̓. xiiij. In ſignū huius ſubdit Bern̄. Ab eodē ppl̓o in eodeꝫ loco ⁊ꝑe paſſionis diebꝰ interpoſitis paucis pͥmo cūcatu ⁊ triūpho ſuſceptꝰ poſtea crucifixꝰ ē. O ēdiſſil̓e eſt. Tolle tolle crucifige eū. ⁊ Bn̄dictꝰ.venit in noīe dn̄i oſanna ī excelſis. Quā diſſil̓eeſt rex iſrl̓. ⁊ regē nō habemꝰ niſi ceſarē. Quamdiſſil̓e eſt regnū ⁊ crux. flores ⁊ ſpine. Cui pͥusveſtimēta ſternebāt aliena. ecce ſuis exuitur eſors mittit̉ ſuꝑ ea. Sicut gͦ iſto die qͥdam xp̄mhonorifice ⁊ gaudēter receperūt. et poſtea ī eiaſſione nullā cū eo cōpaſſionē habuerūt. Itahodie xp̄iani debēt facere ꝓceſſionē ꝯgaudendo xp̄o de honore ſibi exhibito. ⁊ cōpatiēdo ſibi de crucis paſſiōe quā ꝓ nr̄a ſalute volūtarie⁊ ex magna charitate tolerauit. hͦ pōt prudensp̄dicator ꝓut ſcit ſolerter ordinare. ⁊ ꝓ exhoratiōe ppl̓o breuiter ꝓponere. qꝛ hͦ die nō ē diuꝓpter ꝓlixitatē officij p̄dicandū.Ze eadem dn̄ica. ſermo. iij.cm appropinquaret ih̓s hieroſolymis ⁊ veniſſetthfage ad mōteꝫ oliueti ⁊cͣ. Mat. xxj. Hectnatura florum ẜm naturales quāto magꝭ anant̉. tanto magis in terrā inclinant̉. Et raqꝛ calor naturalis qͥ flores ī iuuētute erigitenectute deficit. Sicqꝫ flos ꝓpter defectumris naturalis ſe ſubmittit ⁊ inclinat. Moalit̓. vita humana aſſimilat̉ flori. vt dic̄ Anẜ.ij. c. lxxxiij. Primo rōne generationis. quiores in zephiro vēto generant̉. et ſignificat ohūiles in humilitate ⁊ māſuetudine oriūt̉. Naentꝰ zephirus eſt vētus occidētalis collateralis fauonio. ⁊ qꝛ flatꝰ eius eſt leuis. id̓o d̓r fauoſius. ⁊ ꝓducit viridia. vt flores in vere. Sꝫ be

reas eſt ventus collateralis aquiloni qͥ eſt fortis ⁊ rigidꝰ ⁊ tumultuoſus. et deſtruit viridiadenudādo arbores frondeſqꝫ arborū. Ideo zephirus d̓r mitis ẜm Bern̄. lib̓. j. med̓. c. v. Tuavis varium temꝑat annū. vt qͦs boree ſpūs aufert. releuat mitis zephirꝰ frōdes. Sic hō miſericors ac humilior naſcit̉ oībꝰ aīalibꝰ. Naꝫ oīaaīalia p̄ter hoīes armata naſcūt̉. In cornibuspil̓. vnguibꝰ vel dētibꝰ acutis. Quare dic̄ ph̓sj. poll̓. Hō naturaliter eſt aīal manſuetū. polliticū ⁊ ciuile. Scd̓o rōne diſſolutiōis. qꝛ flores īauſtro vento diſſoluunt̉. Auſter enī calidus ſignificat infirmitatis feruorē qͣ incolumitate ꝓportio hūane vite diſſoluit̉. Id̓o dic̄ Iob. xiij.Homo natꝰ de muliere breui viuēs tꝑe replet̉multis miſerijs. qͥ qͣſi flos egredit̉ .ſ. in iuuentute. ⁊ ꝯterit̉ .ſ. in ſenectute vel infirmitate ſuꝑueniente. Flores enī dū humore aliquo nutriunt̉ſolis incēdio ſubito deſiccantur. et oīs eoꝝ pulchritudo cōterit̉ ⁊ delet̉. Sil̓iter accidit de corporibus humanis. Tertio rōne diuulſiōis. qꝛflores in vēto borea diuellūt̉. qꝛ ē ventꝰ aſper.frigidus ⁊ fortis. Sic vētꝰ aſper ⁊ fortꝭ ē morsquā hūana vita totalit̓ euellit̉ nec iuueni necſeni parcit. ſic̄ atteſtat̉ deuotꝰ doctor Amādusī hora. ſap̄. li. ij. c. ij. Equū eſt iudiciū mortis ꝑſonā non accipit nec alicui parcit. ſꝫ eqͣliter oībꝰꝯcludit. nec iuuenibꝰ nec ſenibus miſeret̉. ignorat nobiles ⁊ potētes nō veret̉ diuitē ac pauperem ſimul ꝑdit. Et qꝛ hō his tribꝰ ratiōibꝰ comparat̉ floribꝰ. qͣre ad inſtar florū cū ſꝑ appropinquat ad ſenectutē ⁊ ad mortē dꝫ ſꝑ inclinare ethumiliare. qꝛ xp̄s qͥ ē flos cāpi ⁊ liliū ꝯualliumCan̄. ij. cū appropinqͣret morti ſe maxime nob̓ īexemplū humiliauit cuꝫ intrando ciuitatē hieruſalē nō in equo phallerato ad modū regis. ſꝫin vili aſino velut humilis ẜuus hūiliter eqͥtauit. vt impleret̉ illud Zach̓. ix. Ecce rex tuꝰ venit tibi māſuetꝰ ſedēs ſuꝑ aſinā ⁊e̓. ſic̄ de hͦ tractat p̄ſentis euāgelij doctrina quā volo ꝓſeqͥSꝫ hic ꝓ doctrina breuit̓. qͣre ad ſil̓itudinē puerorū hebreoꝝ qͥlibet ſtatꝰ hoīuꝫ dꝫ xp̄o ī ſpeciali veſte ſuo ſtatui ꝯgruēte portās ramuꝫ ⁊ florēin manu obuiare. volo deo ſuffragante aſſignare. Pro qͦ ſciendū Ariſ. j. poetrie dicit. Exemplis vtimur in docēdo vt faciliꝰ intelligat̉ qd̓d̓r. Vt igit̉ doctrina p̄dicatoris faciliꝰ intelligatur. exemplo pueroꝝ hodie xp̄o occurrentiuminſpiciat̉. Ip̄i enī in veſtibꝰ portantes ramos⁊ flores ei occurrerūt ⁊ ei veſtimenta ſtrauerūtſicut dicit euāgeliū. ⁊ ī ſtatione ē cātatū. Pueri hebreorū veſtimenta ꝓſternebant in via. Etiterū. Pueri hebreoꝝ tollē. ra. oli. Et iteꝝ. Oocurrūt turbe cū floribꝰ ⁊ pal. redem. Sic ⁊ quilibet ſtatus hoīuꝫ exemplo ip̄oꝝ xp̄o ad paſſionem ſuaꝫ myſtice appropinquanti occurrat Etpͥmo ſtatꝰ ſacerdotū qͥ p̄cellit oēs ſtatus totius

Q